Digeste

Image from Gallica about Digeste
Main title :Digesta (latin)
Language :latin
Date :533
Note :
Recueil de textes de jurisconsultes romains concernant 9123 lois réparties en 50 chapitres et 422 titres, compilé par Tribonien entre 530 et 533, sur ordre de l'empereur Justinien. Promulgué le 15 décembre 533, fut très diffusé dans l'Empire byzantin
Field :Droit
Archéologie. Préhistoire. Histoire ancienne
Variants of the title :Digeste de Justinien (français)
Digeste ou Pandecte (français)
Digeste ou Pandectes (français)
See more

About the content

Is part of

  • Oeuvre de compilation réalisée sous le règne de Justinien, vaste recueil de droit romain qui recouvre un triple domaine : législatif (Code et Novelles), doctrinal (Digeste) et pédagogique (Institutes). - Titre donné au Moyen Âge

Table of content

  • See the table of content from Gallica Parisiis : F. I. Fournier , 1818-1820

    Table of content

    • De Justitia et Jure.
    • § 1. Quid sit Justitia, quid Jus, quid Jurisprudentia.
    • § 2. Quœ sint Juris divisiones.
    • § 3. Quæ sint generalissima Juris prœcepta.
    • De Origine Juris, et omnium Magistratuum; et successione Prudentium.
    • § 1. De Origine et processu Juris Civilis.
    • § 2. De variorum Magistratuum nominibus et origine.
    • § 3. De Jurisconsultis, et duplici potissimum eorum secta, Sabinianorum scilicet seu Cassianorum, et Proculeianorum seu Pegasianorum.
    • De Legibus, Senatusqueconsultis, et longa consuetudine.
    • SECTIO I. De Legibus in genere.
    • ARTICULUS I. Quæ sit notio Legis seu Juris Civilis in genere, et quotuplex ejus causa.
    • ARTICULUS II. De quibus rebus ordinandis condantur Leges; et de officio Legislatoris in eis condendis.
    • ARTICULUS III. Quæ sit virtus Legis, et in quas personas se exerat.
    • ARTICULUS IV. De interpretatione et praxi Legum.
    • § 1. Traduntur regulœ ad perspiciendum sensum Legis.
    • § 2. De investigandis consequentüs verborum Legis.
    • § 3. De investiganda mente seu ratione Legis.
    • Praxis prima: De trahenda Lege ad cas species quæ verbis quidem Legis non continentur, sed in quibus mens ejus ac ratio occurrit.
    • Altera praxis: Ut Lex contra suam mentem non accommodetur ad quasdam species quæ verbis ejus contineri viderentur.
    • ARTICULUS V. Quum duœ Leges contrariœ videntur, utra prœvalere debeat.
    • ARTICULUS VI. De illis speciebus quæ nec verbis, nec sententia Legis continentur
    • SECTIO II. De Consuetudine.
    • De Constitutionibus Principum.
    • § 1. De quibus rebus utiliter necne Rescripta impetrentur.
    • § 2. Ad cujus supplicationem Rescriptum utiliter indulgeatur.
    • § 3. Quid requiratur ut rescriptum adpreces Principi oblatas indultum valeat.
    • § 4. De Forma Rescriptorum.
    • § 5. Quibus prosint Rescripta personalia.
    • § 6. Quandiuvim obtineant Rescripta personalia.
    • § 7. De Rescriptorum personalium insinuatione.
    • § 8. De interpretatione Rescriptorum personalium quæ beneficium continent: et quid, si defunctus sit cui quasi viventi indultum est beneficium?
    • De Statu hominum.
    • SECTIO I. De generalissima Hominum divisione; quoad sexum, in mares et feminas.
    • SECTIO II. De summa Hominum divisione; quoad conditionem, in liberos et servos; necnon de Adscriptitüs.
    • SECTIO III. De Liberorum hominum subdivisione, in Ingenuos et Libertinos.
    • § 1. De Ingenuis.
    • § 2. De Libertinis.
    • SECTIO IV. De altera Liberorum subdivisione in Cives et Peregrinos.
    • ARTICULUS I. De subdivisione Ingenuorum in Cives et Peregrinos.
    • § 1. De Civibus Romanis.
    • § 2. De Latinis.
    • § 3. De Italicis.
    • § 4 De Provincialibus.
    • § 5. De abrogatione hujus divisionis.
    • ARTICULUS II. De subdivisione Libertorum in Cives et Peregrinos.
    • § 1. Qui liberti sint Cives Romani.
    • § 2. Qui liberti fiant Latini, et quæ sit eorum conditio.
    • § 3. Qui liberti sint Dedititii, et quæ sit eorum conditio.
    • § 4. Jus Justinianeum circa libertos.
    • SECTIO V. Cujus conditionem partus sequatur Patris an Matris?
    • SECTIO VI. De his qui in utero sunt.
    • De His qui sui vel alieni Juris sunt.
    • SECTIO I. De his qui Dominicœ potestati subjiciuntur.
    • SECTIO II. De his qui Patriœ potestati subjiciuntur.
    • ARTICULUS I. Quibus et in quas personas acquiri possit Patria potestas.
    • ARTICULUS II. Quomodo acquirebatur Patria potestas in Uxores, Nurus, Pronurus.
    • ARTICULUS III. Quomodo acquiratur Patria potestas in liberos.
    • ARTICULUS IV. De effectu Patriœ potestatis.
    • § 1. De jure quod habent parentes disponendi de persona liberorum suorum.
    • § 2. De altero effectu Patriœ potestatis.
    • § 3. De effectu Patriœ potestatis in Uxores, Nurus, Pronurus.
    • De Adoptionibus, et Emancipationibus, et aliis modis quibus potestas solvitur.
    • SECTIO I. De Adoptionibus
    • ARTICULUS I. Quid sit Adoptio?
    • ARTICULUS II. Quotuplex sit Adoptionis species, et quæ forma.
    • § 1. Cujus potestatis auctoritate fiat utraque Adoptionis species.
    • § 2. Quibus verbis Adoptio fiat, et quo ritu.
    • § 3. Quarum personarum prœsentia et consensus requiratur in Adoptionibus.
    • § 4. An Adoptio diem aut conditionem recipiat?
    • § 5. De causœ cognitione quæ fit maxime in Adrogationibus.
    • § 6. De Adoptione, quæ non jure facta, petitur a Principe confirmari.
    • ARTICULUS III. Qui adoptare, et qui Adoptari possint.
    • § 1. Qui Adoptare possint.
    • § 2. Qui adoptari possint.
    • ARTICULUS IV. De Adoptionis effectu.
    • ARTICULUS V. De ea impropriœ Adoptionis specie quœ fiebat Testamento.
    • SECTIO II. De Emancipatione et aliis modis quibus Patria potestas solvitur.
    • ARTICULUS I. De Emancipatione.
    • § 1. An et quando parens cogi possit emancipare liberos?
    • § 2. De Emancipationis forma.
    • § 3. De effectu Emancipationis.
    • ARTICULUS II. De modo solvendo Patriœ potestatis, qui dicitur per CASUM; id est per mortem. aut capitis diminutionem patris aut filii.
    • ARTICULUS III. De Tertio solvendæ Patrice potestatis modo, per DIGNITATEM.
    • De Legitimationibus liberorum
    • CAPUT I. De Legitimatione liberorum per subsequens Matrimonium.
    • CAPUT II. De Legitimatione per oblationem Curiæ.
    • CAPUT III. De Legitimatione per Rescriptum Principis.
    • De Divisione rerum et qualitate.
    • ARTICULUS I. De prima Rerum divisione; in Res divini juris aut humani.
    • ARTICULUS II. De secunda Rerum divisione; in Res communes, Res Universitatis, Res nullius, et Res singulorum.
    • ARTICULUS III. De tertia, et quarta Rerum divisione: in Res mancipi, et nec mancipi; et in Res corporales, aut incorporales.
    • De Senatoribus.
    • De Officio Consulis.
    • De Officio Præfecti Pretorio.
    • De Officio Præfecti Urbi.
    • § 1. Circa quæ versetur potestas Præfecti Urbi.
    • § 2. Quale sit Præfecti Urbi Imperium, et ubi suam potestatem exercere possit.
    • De Officio Quæstoris.
    • De Officio Prætorum.
    • De Officio Præfecti Vigilum.
    • § 1. De origine Præfecti Vigilum.
    • § 2. De Officio Præfecti Vigilum.
    • § 3. Quæ, et quorum delictorum coercitio concessa sit Præfecto Vigilum.
    • § 4. De alio Magistratu qui in locum Prœfecti Vigilum substitutus est.
    • De Officio Proconsulis et Legati.
    • De Officio Præsidis.
    • SECTIO I. De potestate Rectorum provinciœ, Proconsulum scilicet et Prœsidum.
    • ARTICULUS I. Quæ et qualis sit potestas Rectorum provinciœ.
    • ARTICULUS II. In quas personas potestatem habeant Rectores provinciarum.
    • ARTICULUS III. Quando incipiat et desinat potestas Rectorum provinciœ.
    • SECTIO II. De Officio Rectorum provinciœ.
    • ARTICULUS I. Quid debeut observare Rector provinciœ proficiscens et ingrediens provinciam.
    • ARTICULUS II. Quid debeat observare Rector provinciœ quum in provincia est.
    • § 1. Quam normam generaliter in agendo sequi debeat Rector provinciœ.
    • § 2. Quæ spectent ejus residentiam et conversationem cum Provincialibus.
    • § 3. De Officio Rectoris circa Judicia.
    • § 4. Quibus ministerüs uti debeat Rector. provinciœ; et quid observare debeat circa minores Magistratus in provincia constitutos.
    • § 5. De Officio Rectoris circa quietem et securitatem publicam.
    • § 6. De vindicandis humilioribus a potentiorum et militum injuriis.
    • § 7. De Officio Rectoris circa Commercia, et circa Politiam œdificiorum.
    • ARTICULUS III. Quid observare debeant Rectores provinciarum, postquam successorem habuerunt.
    • SECTIO III. De Legato Proconsulis.
    • De Officio Præfecti Augustalis.
    • De Officio Præsidis. supra Tit. XVI.
    • De Officio Procuratoris Cæsaris vel rationalis.
    • § 1. De his quæ spectant administrationem rerum Cæsaris quam Procurator habet.
    • § 2 De his quæ spectant jurisdictionem Procuratoris Cæsaris.
    • De Officio juridici.
    • De Officio ejus cui mandata est jurisdictio.
    • De Officio Assessorum.
    • § 1. Qui Assessores esse possint.
    • § 2. Quæ observare debeat Magistratus in adsciscendis sibi Assessoribus.
    • § 3. Circa quod versetur Officium Assessorum.
    • § 4. Quæ proœcipiantur et prohibeantur Assessoribus.
    • § 5. Quæ sint prœrogativœ Assessorum.
    • De Jurisdictione.
    • ARTICULUS I. Quid sit Jurisdictio, quid Imperium tam Merum quam Mixtum.
    • ARTICULUS. II. De variis Jurisdictionum speciebus, et in quibus invicem differant.
    • § 1. Prima divisio, in Pleniorem et minus plenam.
    • § 2. Secunda divisio, in voluntariam et Contentiosam.
    • § 3. Tertia divisio, in Ordinariam et Extraordinariam. Quarta divisio; in Propriam, Mandatam, et Prorogatam.
    • ARTICULUS III. De Mandata Jurisdictione.
    • § 1. Qui possit Mandare Jurisdictionem.
    • § 2. Quando Mandari Jurisdictio possit.
    • § 3. Quam varie Mandari possit Jurisdictio.
    • § 4 Quæ mandari possint in Jurisdictione.
    • § 5. De jure ejus cui mandata est Jurisdictio.
    • § 6. Quando solvatur fus ejus cui Mandata est Jurisdictio.
    • ARTICULUS IV. De Jurisdictione Prorogata.
    • § 1. Quomodo Prorogetur Jurisdictio.
    • § 2. Cui Prorogari possit Jurisdictio.
    • § 3. In quas personas et ad quas causas Jurisdictio Prorogari possit.
    • ARTICULUS V. Exponitur Edictum DE ALBO CORRUPTO.
    • Quod quisque Juris in alterum statuent, ut ipse eodem Jure ulatur.
    • § 1. Quando tam Magistratus quam litigatores hujus Edicti pœnœ sint obnoxii.
    • § 2. Quæ sit hujus Edicti pœna, et in quibus actionibus obtineat.
    • § 3. An ad alias personas porrigatur hujus Edicti pœna, quam cos qui deliquerunt?
    • Si quis Jus dicenti non obtemperaverit.
    • De in Jus vocando.
    • ARTICULUS I. Quæ personæ, in quibus circumstantiis, et ex quo loco vocari et trahi in Jus possint necne.
    • ARTICULUS II. De Edicto Prœtoris quo pro hibetur certas personas nisi ex venia Prœtoris in Jus vocare.
    • § 1. Quæ personæ Edicto contineantur.
    • § 2. Quando personæ in Edicto comprehensœ videantur contra Edictum in Jus fuisse vocatœ.
    • § 3. Quæ in venia concedenda observet Prœtor.
    • § 4 pœna eorum qui in Edictum peccaverunt.
    • ARTICULUS III. Exponitur Jus Codicis et Novellarum circa Vocationem in Jus.
    • Si quis in Jus vocatus non ierit, sive quis eum vocaverit, quem ex Edicto non debuerit.
    • § 1. Si quis in Jus vocatus non ierit.
    • § 2. Si quis eum vocaverit quem ex Edicto non debuerit.
    • In Jus vocati ut eant, aut satis vel cautum dent.
    • Ne quis eum qui in Jus vocabitur, vi eximat.
    • § 1. Quando locus sit huic Edicto.
    • § 2. Quod judicium, seu qualis actio ex hoc Edicto detur, et quid eo judicio contineatur.
    • § 3. Quibus et adversus quos hoc judicium detur, et quandiu.
    • Qui satisdare cogantur, vel jurato promittant, vel suæ promissioni committantur.
    • § 1. Quando et quomodo interponatur cautio Judicio sisti.
    • § 2. Inter quas personas hœc cautio utiliter interponatur.
    • § 3. In quam diem Judicio sisti caveatur.
    • Si ex noxali causa agatur, quemadmodum caveatur.
    • De eo per quem factum erit quominus quis in Judicio sistat.
    • Si quis cautionibus in Judicio sistendi causa factis non obtemperaver.
    • § 1. Quando committatur cautio Judicio sisti.
    • §. 2. In quid committatur stipulatio Judicio sisti.
    • § 3. An heredi et in heredem actio ex hac stipulatione detur.
    • § 4. Quando hœc stipulatio extinguatur.
    • De Feriis, et Dilationibus, et Diversis temporibus.
    • ARTICULUS I. De Feriis.
    • ARTICULUS II. De Dilationibus.
    • § 1. Cujus sit has Dilationes dare.
    • § 2. In quibus cognitionibus Dilatio detur.
    • § 3. An plures dari possint in una lite Dilationes.
    • § 4. Cujus temporis spatium contineant Dilationes.
    • § 5. Quomodo detur Dilatio, et qua de causa.
    • ARTICULUSIII. De Diversis temporibus.
    • De Edendo.
    • ARTICULUS I. De Editione Actionis.
    • ARTICULUS II. De Editione Instrumentorum.
    • § 1. Quæ Instrumenta, et a quibus Edi debeant.
    • § 2. Quomodo Editio Instrumentorum fieri debeat.
    • § 3. De pœna non Edentis.
    • ARTICULUS III. De Editione ab Argentarüs facienda.
    • § 1. Quæ personæ hoc Edicto contineantur.
    • § 2. Quibus et quoties Editio facienda sit, et quid requiratur ab eo qui Edi sibi postulat.
    • § 3. Quid Edi oporteat.
    • § 4. Quando et ubi Argentarius Rationes Edere teneatur.
    • § 5. Quomodo Editio facienda est ab Argentarus.
    • § 6. De actione quæ ex hoc Edicto competit.
    • De Pactis.
    • SECTIO I. Quid sit Pactum seu Conventio, et quotuplex Conventionum species.
    • § 1. Definitio Pacti et Conventionis.
    • § 2. Quæ sit generalissima Conventionum divisio.
    • § 3. Divisio conventionum, in Pacta et Contractus.
    • § 4. Divisio Pactorum, In rem, et In personam.
    • § 5. Divisio Contractuum.
    • SECTIO II. Quomodo coeantur Conventiones
    • ARTICULUS I. De Consensu.
    • § 1. De errore in Conventionibus.
    • § 2. De dolo, vi aut me tu in Contractibus.
    • § 3. De dolo, vi et metu in Pactis.
    • ARTICULUS II. An quid aliud præter consensum requiratur in Conventionibus?
    • SECTIO III. Cui quis Pacisci, et de qua persona quis Paciscendo promittere possit.
    • SECTIO IV. De his quæ in Conventionem deduci possunt, necne.
    • SECTIO V. De Conventionum effectu.
    • ARTICULUS I. De diverso diversarum Conventionum effectu.
    • § 1. De effectu Conventionum quæ dicuntur Legitimœ, et de Pactis Prœtoriis.
    • § 2. De effectu conventionum quæ Juris Gentium sunt, prœsertimque Contractuum.
    • § 3. De effectu Pactorum quæ dicuntur Nuda.
    • § 4. De effectu Pactorum quæ adjecta sunt contractibus bonœ fidei.
    • § 5. De effectu Pactorum quæ contractibus stricti Juris adjiciuntur.
    • § 6. Quœnam sint supra vires conventionum.
    • ARTICULUS II. In qua re, et inter quas personas, conventiones effectuai habeant.
    • § 1. An Pactum in alia re noceat.
    • § 2. An Pactum in alia persona noceat.
    • § 3. An Pactum alteri prosit.
    • ARTICULUS III. De Conventionibus quæ omnino irritœ sunt.
    • § 1. De conventionibus quæ factæ sunt dolo malo.
    • § 2. De Pactis quæ contra Leges Constitutionesque fiunt.
    • § 3. De Pactis quæ fiunt contra bonos mores.
    • § 4 De Pactis quibus error causam dedit.
    • SECTIO VI. De Conventionum interpretatione.
    • SECTIO VII. Quomodo extinguantur Conventiones.
    • SECTIO VIII. De duabusfrequentissimis Pactorum speciebus.
    • ARTICULUS I. De singulari specie Pacti quod dicitur de non petendo.
    • § 1. Quando videatur esse interpositum.
    • § 2. Quis Pacisci potest ne pelai.
    • ARTICULUS II. De Pacto, cum creditoribus suspectœ hereditatis interposito, De parte debiti non petenda.
    • De Transactionibus.
    • SECTIO I. De Transactionibus.
    • ARTICULUS I. Quid sit transactio, et quæ substantiam ejus constituant.
    • ARTICULUS II. Quam varie fiat Transactio, et de vario ejus effectu.
    • ARTICULUS III. In quibus rebusTransactio sit efficax.
    • ARTICULUS IV. Quibus personis noceat prositve Transactio.
    • §1. Cui prosit Transactio.
    • § 2. Cui noceat Transactio.
    • ARTICULUS V. An, et ex quibus causis recedere a Transactione liceat necne, et quomodo rescindatur.
    • § 1. An recedere a Transactione liceat.
    • § 2. Ex quibus causis Transactio rescindatur.
    • § 3. Quomodo rescindantur Transactiones.
    • SECTIO II. De Oratione D. Marci. circa Transactiones de alimentis.
    • § 1. De quibus rebus Pacisci hac Oratione prohibeatur.
    • § 2. Inter quas personas Transactio de alimentis prohibeatur.
    • § 3. Quœnam Transactionis species Oratione continetur.
    • § 4. Quœ Transactio auctore Prœlore facta videatur, et quale sit hac in re Prætoris officium.
    • § 5. De eo quod datum est ex causa Transactionis super alimentis inutiliter factœ.
    • De Postulando.
    • ARTICULUS I. De his qui Postulare non possunt.
    • § 1. De his qui in totum prohibentur Postulare.
    • § 2. De his quos pro se Postulare permittit Prœtor, non pro aliis.
    • § 3. De his quos pro se et pro certis duntaxat personis Postulare permittit Prœtor, non pro cœteris omnibus.
    • § 4. De his qui Postulare prohibentur ex Constitutionibus Principum.
    • § 5. De his quibus Postulatio a judice interdicta est.
    • ARTICULUS II. De his qui Postulare possunt.
    • ARTICULUS III. De officio et privilegüs Advocatorum.
    • § 1. De officio Advocatorum.
    • § 2. De privilegüs Advocatorum.
    • De His qui notantur Infamia.
    • § 1. De eo qui Missus est exercitu, ignominiœ causa.
    • § 2. De eo qui in Scenam prodiit.
    • § 3. De eo qui lenocinium fecit.
    • § 4 De eo qui damnatus est calumniæ aut prœvaricationis causa.
    • § 5. De eo qui damnatus est famoso judicio.
    • § 6. De infamia quæ contrahitur ex nup tus intra annum luctus contractis.
    • § 7. De Infamia quæ contrahitur ex binis sponsalibus binisve nuptüs.
    • § 8. De damnatis in opus publicum, et de iis qui ab Ordine moti sunt.
    • § 9. Plures recensentur causæ ex quibus Infamia non irrogatur.
    • De Procuratoribus et Defensoribus.
    • SECTIO I. De Procuratoribus ad negotia.
    • ARTICULUS I. De variis speciebus Procuratorum ad negotia: quomodo constituantur, et quid illis permittatur.
    • § 1. Quotuplex sit et quomodo constituatur Procurator ad negotia.
    • § 2. Quæ permittantur Procuratori vel unius rei, vel etiam omnium bonorum simpliciter.
    • § 3. Quæ permittantur Procuratori Cum libera.
    • ARTICULUS IL Ex contractu Procuratoris ad negotia, cui et adversus quem actio quæratur.
    • SECTIO II. De Procuratoribus ad lites.
    • ARTICULUS. I. Quomodo constituantur Procuratores, et in quibus litibus.
    • § 1. Quomodo constituantur.
    • § 2. In quibus litibus constitui Procuratores possint.
    • ARTICULUS II. Qui constituere et qui constitui Procuratores possint; et quot possint constitui.
    • § 1. Qui dare Procuratores possint.
    • § 2. Qui dari Procuratores possint necne.
    • § 3. Quot Procuratores dari possunt.
    • ARTICULUS III. Quæ requirantur a Procuratore Actoris.
    • § 1. Quibus Procuratoribus incumbat obli gatio defendendi eum cujus nomine agunt, si reconveniatur.
    • § 2. Quæ sit pœna non defendentis.
    • § 3. Quid sit defendere, et quidem viri boni arbitratu.
    • § 4 Quarum actionum nomine Procurator actorem reconventum defendere teneatur, et ubi.
    • ARTICULUS IV. An Procuratore actoris parato satisfacere omnibus quæ ab ipso requiruntur, reus semper teneatur accipere judicium.
    • ARTICULUS V. De iis quæ requiruntur necne a Procuratore Rei seu Defensore.
    • ARTICULUS VI. De effectu judicii per Procuratorem accepti
    • ARTICULUS VII. Quæ actiones ex gestu Procuratoris ad litem, inter ipsum et dominum ultro citroque nascantur.
    • Ad duos Titulos prœcedentes. De Redemptione litium, et pacto de quota litis.
    • Quod cujuscumque Universitatis nomine vel contra eam agatur.
    • ARTICULUS I. De Universitatis natura.
    • ARTICULUS II. De actionibus quæ Univer sitati et in Universitatem competunt; et de his qui Universitatis nomine agere aut defendere possunt.
    • § 1. An actiones Universitati et in Unitatem competant.
    • § 2. Quis actiones quæ Universitati competunt movere possit: quomodo ad cas movendas actor constituatur; et quis dari possit.
    • § 3. Quæ circa actorem Universitatis ad actiones movendas aliasve causas constitutum observentur: et de eorum actorum desuetudine.
    • § 4. Quis Universitatem quum convenitur, defendere possit; et quid obtineat quum nemo eam defendat.
    • De Negotiis gestis.
    • Prima Pars: De contrahenda ultro citroque Negotiorum gestorum obligatione.
    • ARTICULUS I. Quæ requirantur ut Negotiorum gestorum obligatio inter duas personas contrahatur.
    • § 1. Requiri ut alter alterius negotium gesse rit.
    • § 2. Requiri ut citra mandatum ejus cujus Negotium erat, gestum sit.
    • § 3. Requiri ut non vetante domino Negotium gestum sit.
    • § 4. Requiri Negotium gestum animo consulendi.
    • § 5. Requiri ut gestor habuerit animum sibi obligandi eum cujus Negotium gessit.
    • Species prima: Si gestor donandi animo aut pietatis officio quid gessit.
    • Species secunda: Si Negotiumad duos pertinens, unius duntaxat contemplatione gestum sit.
    • Species tertia: Si Negotium gestum sit contemplatione ejus ad quem non pertinebat.
    • Species quarta: Si quis Negotium alienum gesserit quasi proprium.
    • ARTICULUS II. Cujus personæ Negotium gestum obligationem Negotiorum gestorum pariat.
    • ARTICULUS III. Ex cujus personæ gestu contrahatur Negotiorum gestorum obligatio.
    • ARTICULUS IV. Ex quot et quorum Negotiorum gestu, obligationes Negotiorum gestorum ultro citroque nascantur.
    • Altera Pars: De actionibus quæ ex Negotiorum gestorum obligatione nascuntur.
    • SECTIO I. De Directa Negotiorum gestorum actione.
    • ARTICULUS I. Quid sit, et adversus quem detur directa Negotiorum gestorum actio.
    • ARTICULUS II. De his quæ veniunt in directa actione Negotiorum gestorum.
    • § 1. Gestorem de bere reddere quod ex gestu retinet.
    • § 2. Gestorem debere condemnari domino Negotii, quanti ejus interest quod non ut oportuit gessit.
    • Quœstio prima: An gestor teneatur propter illa quæ gerere omisit.
    • Quœstio altera: An casus, an culpa, an dolus duntaxat gestori imputetur, ut videatur gessisse sicut non oportuit.
    • SECTIO II. De Contraria Negotiorum gestorum actione
    • § 1. Qui sumptus actione repeti possint.
    • § 2. Quonam tempore utiliter impensum œstimetur.
    • § 3. De usuris quæ veniunt in hac actione.
    • § 4 Quando cesset hœc actio, etiam ad sumptus utiliter impensos.
    • De Calumniatoribus.
    • § 1. Quæ requirantur ut huic Edicto locus sit.
    • § 2. Cui et adversus quem actio ex hoc Edicto competit, et quandiu duret.
    • § 3. Cum quibus aliis actio ex hoc Edicto concurrat
    • De in integrum Restitutionibus.
    • § 1. Quibus, et adversus quos indulgetur Restitutio in integrum.
    • § 2. Intra quod tempus Restitutio in integrum detur.
    • § 3. Quis possit restituere in integrum.
    • § 4. An per procuratorem in his causis litigetur.
    • § 5. Quæ causœ cognitio interveniat, et quid pendente ea observetur.
    • Quod Metus causa gestum erit.
    • SECTIO I. Quando huic Edicto locus sit.
    • ARTICULUS I. Requiri ut vi Metusve causa gestum sit, et probetur.
    • § 1. Quæ vis huic Edicto locum det.
    • § 2. De Metu, et qualis esse debeat.
    • § 3. Nil referre cui et a quo vis aut Metus inferantur, sed probari debere fuisse illata.
    • ARTICULUS II. Requin ut aliquid absit Metum passo.
    • SECTIO II. Quomodo Metum passo Edictum succurrat.
    • ARTICULUS I. Quibus et adversus quos competat actio Quod metus causa.
    • § 1. De eo ad quem res pervenit.
    • § 2. De eo qui vim intulit.
    • § 3. De heredibus.
    • ARTICULUS II. Qualis restitutio in ea actione fieri debeat; et, si non fiat, quæ sequatur condemnatio.
    • § 1. Qualis restitutio debeat fieri.
    • § 2. Quæ condemnatio fiat si non restituatur.
    • ARTICULUS III. Quandiu hœc actio duret, et cum quibus aliis actionibus concurrat.
    • De Dolo malo.
    • ARTICULUS I. Quando Edicto De Dolo malo locus sit.
    • § 1. Requiri ut Dolo Malo gestum sit, probeturque Dolus ex perspicuis indiciis.
    • § 2. Requiri ut quis sit circumscriptus non in re modica.
    • § 3. Requiri ut remediumaliud non suppetat.
    • § 4. Varia afferuntur exempla in quibus cum concurrant omnia quæ requin diximus, datur actio De Dolo.
    • § 5. Duo casus refruntur in quibus, etsi omnia quæ requiri diximus concurrere videantur, tamen delegatur actio De Dolo.
    • ARTICULUS II. De actione quæ ex hoc Edicto descendit.
    • § 1. Quæ in movenda actione De dolo sint obscervanda, et quomodo in ea condemnatio fiat.
    • § 2. Adversus quos detur De Dolo actio.
    • § 3. De tempore actionis De Dolo.
    • De Minoribus viginti quinque annis.
    • SECTIO I. Quibus et Adversus quos restitutio ex hoc Edicto detur.
    • ARTICULUS I. Quibus detur.
    • § 1. Qui sint Minores et quo tempore.
    • § 2. An beneficio restitutionis-Minores quidam destituantur.
    • § 3. De Minoribus filüs familias.
    • § 4 De Servo Minore.
    • § 5. De successoribus Minorum.
    • ARTICULUS II. Adversus quos competat restitutio Minorum.
    • SECTIO II. Ex quibus causis restitutio in integrum Minoribus concedatur; et ex quibus denegetur.
    • ARTICULUS I. Adversus quæ gesta restituantur Minores.
    • § 1. De restitutione in contractibus aut quasi-contractibus, aliasve gestis.
    • § 2. De restitutione in judiciis.
    • § 3. Restitui Minores etiam adversus gesta tutorum aut curatorum: an idem sit de gestu Procuratoris.
    • ARTICULUS II. De his quæ Minores prœtermiserunt.
    • ARTICULUS III. Qnando Minor captus fuisse videatur, ut restitui debeat.
    • ARTICULUS IV. Adversus quas causas Minor non restituatur.
    • § 1. Si adversus delictum Minor velit restitui; aut ipse aliquem decipiendo, aliove modo indignum se prœbuerit.
    • § 2. Si adversus libertatem restitutio postuletur.
    • § 3. Aliœ causæ referuntur adversus quas Minor frustra restitui velit.
    • SECTIO III. De forma et effectu restitutionisquæ Minoribus datur.
    • § 1. De forma restitutionis.
    • § 2. Quomodo restitutio fieri debeat, et ad quæ producatur ejus effectus.
    • § 3. Ad quas personas porrigatur effectus restitutionis.
    • § 4. An qui beneficium restitutionis impetravit, possit ab eo recedere?
    • SECTIO IV. Quando amittatur beneficium restitutionis quod Minori competit.
    • De Capite minutis.
    • ARTICULUS I. Quid sit Capitis diminutio, et quotuplex: quomodo contingat; et quæ jura per quamlibet intereant.
    • § 1. De maxima Capitis diminutione.
    • § 2. De media Capitis diminutione.
    • § 3. De minima Capitis diminutione.
    • ARTICULUS II. Exponitur Edictum de Capite minutis.
    • Ex quibus causis Majores vigintiquinque annis in integrum restituantur.
    • SECTIO I. De prima parte Edicti quæ absentibus justave causa impeditis subvenit.
    • ARTICULUS I. Quibus et adversus quos prima pars Edicti subveniat.
    • § 1. Quibus subveniat, et ex quibus causis.
    • § 2. Adversus quos hœc Restitutio competat.
    • ARTICULUS II. Quæ res quœve jura hac Restitutione restituantur.
    • ARTICULUS III. De tempore et effectu hujus Restitutionis.
    • SECTIO II. De secunda parte Edicti.
    • § 1. Adversus quos detur Restitutio ex hac Edicti parte.
    • § 2. De hujus Restitutionis effectu.
    • SECTIO III. De tertia parte Edicti.
    • SECTIO IV. De ultima parte Edicti.
    • De Alienatione, judicii mutandi causa facta.
    • SECTIO I. Exponitur Edictum de Alienatione, judicii mutandi causa, facta.
    • ARTICULUS I. Quando hoc Edictum locum habeat.
    • § 1. Quæ Alienatio hoc Edicto contineatur.
    • § 2. De consilio Judicii mutandi, et dolo malo.
    • § 3. Requiri ut ex hac Alienatione conditio adversarii facta sit deterior.
    • ARTICULUS II. Quomodo adversus Alienationes Judicii mutandi causa, factas hoc Edicto succurratur.
    • § 1. De casu quo alienavit quis ne secum ageretur.
    • § 2. De Casu quo alienavit quis ut poten tentior adversarius ageret.
    • SECTIO II. De Constitutionibus Principum huic Edicto affinibus.
    • De Receptis, qui Arbitrum receperunt, ut Sententiam dicant.
    • SECTIO I. Quid sit Compromissum et quotuplex.
    • SECTIO II. De his quæ ad Compromissi substantiam pertinent.
    • ARTICULUS I. De quo negotio, a quibus, et in quem compromitti possit.
    • § 1. De quo negotio valeat Compromissum.
    • § 2. Qui compromittere possint necne.
    • § 3. In quem compromitti possit.
    • ARTICULUS II. De libera potestate judicandi et rem ad exitum perducendi, Arbitris relinquenda.
    • ARTICULUS III. De pœna vicissim ex Compromisso cavenda.
    • SECTIO III. De clausulis quæ Compromisso solent adjici.
    • § 1. De clausula Doli.
    • § 2. De clausula De Die proferenda.
    • § 3. De clausula Ut Arbiter eadem die de omnibus Sententiam dicat.
    • § 4. De clausula Ut Compromissum transeat ad heredem.
    • SECTIO IV. De effectu Compromissorum.
    • ARTICULUS I. De obligatione Arbitri.
    • § 1. Requiri ut Compromissum utile subsit; et Arbiter receperit Arbitrium.
    • § 2. Requiri ut Arbiter is sit in quem Prætor Imperium habeat; isque nulla excusatione juvetur.
    • § 3. Qua die cogatur Arbiter Sententiam dicere; et, quum plures receperunt, an unus possit cogi absque cæteris?
    • § 4. Quomodo cogatur Arbiter Sententiam dicere: et quando eam dixisse videatur.
    • ARTICULUS II. De obligatione litigatorum.
    • § 1. De casu quo per alterum ex litigatoribus steterit quominus Arbiter judicaret.
    • § 2. De casu quo alter ex compromittentibus non paret Sententiœ arbitri.
    • Quœstio prima: Cui Sententiœ Arbitri stari oporteat.
    • Quœstio altera: Quando quis Arbitri Sententiœ videatur non parere ita ut pœna committatur.
    • ARTICULUS III. De effectu Sententiœ ab Arbitro Compromissario dictœ.
    • SECTIO V Quibus modis solvatur Compromissum
    • Nautæ, Caupones, Stabularii, ut recepta restituant.
    • § 1. Apud quem depositum esse oportet, et in quibus circumstantüs.
    • § 2. A quo, et quas res depositas esse oporteat.
    • § 3. Quando Receptum intelligatur.
    • § 4 De ipsa actione Recepti quæ ex hoc Edicto descendit.
    • De Judiciis, et ubi quisque ageve vel conveniri debeat.
    • SECTIO I. De re quæ in Judicium deducitur.
    • § 1. Quid in Judicium deduci possit.
    • § 2. Quæ res in Judicium deducta fuisse intelligi debeat, quum de ea aliquid ambiguitatis est in libello aut formula.
    • SECTIO II. De personis quæ rem in Judicium . deducunt.
    • ARTICULUS I. Requiri legitimam personam standi in Judicio.
    • § 1. De servis.
    • § 2. De filüsfamilias.
    • § 3. An patresfamilias quandoque etiam ipsi stare in Judicio non possint?
    • ARTICULUS II. Rem in Judicium non deduci nisi a veris dominis litis, eorumve precuratoribus.
    • SECTIO III. De Magistratu qui dat Judicium.
    • ARTICULUS I. Quis Magistratus sit competens jure ordinario.
    • § 1. De foro competenti ratione domicilii.
    • § 2. Deforo competenti ratione contractus.
    • § 3. De foro competenti ratione loci ubi est res quæ petitur.
    • § 4 De foro competenti ratione maleficii.
    • § 5. De foro competenti quum quis hereditario nomine convenitur.
    • § 6. Qui possunt forum Magistratus jure ordinario competentis declinare.
    • ARTICULUS II. De Magistratibus qui sunt competentes ex privilegio litigatoris, aut ex prorogatione jurisdictionis.
    • ARTICULUS III. Cujus sit œstimare an Magistratus sit competeris, aut aliqua fori prœs reo competat: Quodnam tempus in illa œstimatione spectandum sit.
    • SECTIO IV. De Judicibus datis.
    • § 1. Qui Judices dari possint.
    • § 2. De necessitate suscipiendi munus Judicis; et ex quibus causis qui illud suscepit, excusetur, aut alio modo judex esse desinat.
    • SECTIO V. De disceptatione causœ.
    • SECTIO VI. De ferenda Sententia.
    • § 1. De officio Judicis in ferenda Sententia.
    • § 2. De pœna Judicis qui male judicavit.
    • SECTIO VII. De Eremodicüs.
    • § 1. De Edicto peremptorio, aut denuntiationibus quæ contra absentem fieri soient ante Sententiam,
    • § 2. De Sententia contra absentem lata,
    • SECTIO VIII. Quando solvatur Judicium necne.
    • De Inofficioso testamento.
    • ARTICULUS I. Cujus testamentum huic querelœ subjaceat; et quibus aut adversus quos hœc competat.
    • § 1. Cujus testamentuœ huic querelœ subjaceat.
    • § 2. Quibus hœc querela competat.
    • § 3. Adversus quos hœc querela competat.
    • ARTICULUS II. Ex qua causa hœc querela competat,
    • § 1. Oportere ut is qui queritur, fuerit exheredatus aut prœteritus.
    • Jus novum circa Quartam seu Legitimam.
    • § 2. Oportere ut is qui queritur, fuerit immerenter exheredatus prœteritusve.
    • § 3. Oportere ut et qui queritur nullum . aliud remedium suppetat.
    • ARTICULUS III. De ratione movendœ querelœ, et quæ in hoc judicio observentur.
    • ARTICULUS IV. De effectu Sententiœ quæ testamentum Inofficiosum pronunciavit, et de effectu transactions super eadem re.
    • § 1. Quis sit effectus Sententiœ quæ testamentum Inofficiosum pronunciat; quum adversus omnes scriptos heredes lata est, et egit quis in solidum.
    • § 2. De effectu Sententiœ quæ testamentum Inofficiosum pronunciat, quum adversus quosdam duntaxat ex heredibus scriptis lata est; aut quum quis pro parte duntaxat egit.
    • § 3. An transactio super querela Inofficiosi eumdem habere effectum possit de Sententia?
    • ARTICULUS V. Quandonam cesset querela Inofficiosi.
    • ARTICULUS VI. De Inofficiosis donationibus et dotibus.
    • De Hereditatis Petitione.
    • SECTIO I. Cui hœc actio competat, et adversus quos.
    • ARTICULUS I. Cui competat.
    • ARTICULUS II. Adversus quos competat Petitio Hereditatis.
    • § 1. Qui teneantur Petitione Hereditatis directa.
    • § 2. Qui teneantur Utili Hereditatis Petitione.
    • § 3. De his qui res Hereditarias possident titulo singulari.
    • SECTIO II. De auctoritate hujus judicii.
    • SECTIO III. Quæ veniant in Hereditatis Petitione, et quæ petitori præstari debeant.
    • ARTICULUS I. De Vindicatione Hereditatis.
    • § 1. Quœ res in hac actione veniant offi judicis restituendœ.
    • Senatusconsultum ad Petitionem Hereditatis factum.
    • § 2. Quid discriminis sit inter bonœret malœ fidei possessorem circa restitutionem rerum quœ in Petitionem Heredi vindicantur.
    • ARTICULUS II. De prœstationibus personalibus hujus judicii.
    • § 1. In quo consistant hœ prœstationes.
    • § 2. Quid discriminis sit inter bonœ aut malœ fidei possessorem quoad. prœstationes personales.
    • ARTICULUS III. Quandiu locum habeant discrimina quæ notavimus inter bonœ fidei. possessorem et prædonem, tam circa res quam circa prœstationes personales.
    • ARTICULUS IV. De actionibus quæ in hoc judicium deducuntur.
    • SECTIO IV. De deductionibus quæ fiunt possessori in judicio Petitionis Hereditatis; et de cautionibus quæ ipsi prœstantur.
    • § 1. De eo quod possessor creditoribus hereditarüs solvit, aut quod ipsi debetur.
    • § 2. De deductione impensarum.
    • § 3. De cautionibus quæ possessori prœstantur.
    • SECTIO V. Quandiu duret Petitio Hereditatis; necnon an et quatenus ab ea adversus scriptum heredem excludatur legitimus heres qui judicium defuncti agnovit.
    • Si pars Hereditatis petatur.
    • De Possessoria Hereditatis Petitione.
    • De Fideicommissaria Hereditatis Petitione.
    • Ad Titulos de Petitione Hereditatis.
    • De Rei Vindicatione.
    • SECTIO I. Quæ res peti possint per actionem quæ dicitur Rei Vindicatio.
    • SECTIO II. Cui hœc actio competat, et adversus quos.
    • ARTICULUS I. Cui competat.
    • ARTICULUS II. Adversus quem hœc actio competat.
    • SECTIO III. Quæ Judicio Rei Vindicationis instituendo prœvia sint; et quæ, quum instituitur, sint observanda.
    • § 1. De prœparatorüs hujus judicii.
    • § 2. Quæ observanda sint quum hœc actio instituitur.
    • SECTIO IV. De his quæ spectant restitutionem rei Vindicatœ.
    • ARTICULUS I. Quando reus debeat condemnari hoc judicio rem constituere, aut eo nomine absolvi.
    • ARTICULUS II. Ubi res restituenda sit, et an statim.
    • § 1. Ubi res restituenda sit.
    • § 2. An statim restitutio facienda sit?
    • ARTICULUS III. De quibusdam cautionibus quœ interdum in restitutione sacienda in .
    • SECTIO V. De his quæ prœter rei restitutionem veniunt in hoc judicio.
    • ARTICULUS I. De eo quanti deterior res petita facta sit dolo aut culpa possessoris.
    • ARTICULUS II. De fructibus et causa rei petitœ necnon de ejus instrumento.
    • § 1. In quo bonœ fidei possessor et prædo differant circa fructuum restitutionem.
    • § 2. Qui fructus in hac restitutione veniant.
    • § 3. Quomodo veniat in hoc judicio fructuum restitutio, et quando dupli prœstentur.
    • § 4. Usquequo fructuum ratio sit habenda.
    • § 5. De instrumento rei.
    • ARTICULUS III. De his quæ vicissim petitor possessori refundere debet.
    • SECTIO VI. Quid statuatur in reum qui hoc judicio condemnatus non paret.
    • APPENDIX ad hune Titulum.
    • De Publiciana in rem actione.
    • ARTICULUS I. Quœ requirantur ut Publiciana competat.
    • § 1. Requiri rem ex justa causa fuisse comparatam.
    • § 2. De bona fide quæ requiritur.
    • § 3. Requiri rem ex justa causa, ex qua bona fide comparata est, fuisse traditam.
    • § 4 Requiri eam rem esse cujus usucapionem nulla Lex impediat, et quæ nondum usucapta sit.
    • § 5. Quæ non requiratur ut quis hac actione rem petere possit.
    • ARTICULUS II. Cui et adversus quem competat hœc actio.
    • ARTICULUS III. Quid hac actione peti possit: et quid illa contineat.
    • Si ager Vectigalis, id est emphyteuticarius, petatur.
    • De Usufructu, et quemadmodum quis utatur-fruatur.
    • SECTIO I. De Ususfructus natura.
    • ARTICULUS I. Quædam generalia prœlibantur de Ususfructus natura.
    • ARTICULUS II. Quid sit Uti-frui.
    • § 1. Quœ fructuum appellatione veniant.
    • § 2. Quando et quandiu Fructuarius fructus suos faciat.
    • ARTICULUS III. Quæ adminicula Usumfructum necessario sequantur.
    • ARTICULUS IV. Quæ, in Utendo-fruendo, Fructuario permittantur et prohibeantur ex natura Ususfructus.
    • § 1. Fructuarium non posse uti re ad alium . usum.
    • § 2. Deteriorem proprietatis causam fieri non posse a Fruetuario.
    • ARTICULUS V. Quæ a fructuario exigantur.
    • ARTICULUS VI. De his quæ spectant dominum proprietatis circa rem fructuariam.
    • § 1. Quœ rei fructuariœ domino inter dicantur vel permillantur.
    • § 2. An dominas proprietatis possit cogi ad aliquid faciendum in re fructuaria.
    • SECTIO II. De Ususfructus constitutione et acquisitione.
    • ARTICULUS I. Quis et cui constituere Usumfructum possit, et in quibus rebus.
    • § 1. Quis possit constituere.
    • § 2. Cui constitui possit Ususfructus.
    • § 3. In quibus rebus constitui possit.
    • ARTICULUS II. Quomodo constituatur Ususfructus et acquiratur.
    • ARTICULUS III. De speciali modo constituendi Ususfructus, legando proprietatem deducto Usufructu.
    • De Usufructu accrescendo.
    • ARTICULUS I. Inter quas personas locus sit Juri Accrescendi Ususfructus.
    • ARTICULUS II. In quo consistit jus Accrescendi Ususfructus.
    • Quando dies Ususfructus legati cedat.
    • Quibus modis Ususfructus vel usus amittitur.
    • ARTICULUS I. De variis modis quibus Ususfructus extinguitur.
    • § 1. De Morte fructuarii.
    • § 2. De Capitis diminutione fructuarii.
    • § 3. De tertio modo per quem amittebatur Ususfructus Jure Pandectarum; scilicet Alienatione servi per quem alicui quœsitus fuerat.
    • § 4. Quartus modus quo Usus fructus ex tinguitur: Si existat dies aut conditio ad quam constitutus est.
    • § 5. Usumfructum extingui Non utendo.
    • § 6. Soluto jure constituentis, Usumfruc-tum extingui.
    • § 7. Septimus modus: Cessio in Jure.
    • § 8. Octavus modus: Consolidatio.
    • § 9. De Interitu rei.
    • ARTICULUS II. An pro parte extinguatur Ususfructus.
    • De usufructu earum rerum quæ usu consumuntur vel minuuntur.
    • ARTICULUS I. In quo consistat hic Quasi-Ususfructus, et ad quas res necne pertineat.
    • ARTICULUS II. De cautione quæ pro eo Quasi-Usufructu exhibetur.
    • § 1. A quo hœc cautio est exhibenda.
    • § 2. Cui, et Quando hœc cautio exhibenda sit.
    • § 3. In quos casus hœc cautio conferri debeat.
    • De Usu rerum fungibilium.
    • Si Ususfructus petetur vel ad alium pertinere negetur.
    • ARTICULUS I. De actione Confessoria.
    • § 1. Cui competat, et adversus quem.
    • § 2. Quæ veniant in hac actione.
    • ARTICULUS II. De actione Negatoria.
    • De Operis servorum.
    • § 1. De natura legati Operarum servi.
    • § 2. De effectu hujus legati Operarum.
    • De Usu et habitatione.
    • ARTICULUS I. De Usu in genere.
    • ARTICULUS II. De Usu quarumdam singularum rerum.
    • § 1. De Usu Domus.
    • § 2. De Usu Fundi.
    • § 3. De Usu rerum quarumdam peculiarium.
    • ARTICULUS III. De Habitatione.
    • Usufructuarius quemadmodum caveat.
    • § 1. In quo Usufructu huic cautioni locus sit, et in quibus aliis speciebus affinibus.
    • § 2. A quo Fructuario hœc cautio exigatur.
    • § 3. Quibus hœc cautio exhiberi debet.
    • § 4 Quomodo hœc cautio exigatur.
    • § 5. Qualis sit hœc cautio, et quid contineat.
    • § 6. Quando hœc stipulatio committatur.
    • § 7. Commissa stipulatione; quæ condemnatio sequi debeat.
    • § 8. Quæ allœ actiones domino adversus Fructuarium competere possunt.
    • De Servitutibus.
    • ARTICULUS I. Quid sit Servitus et quotuplex; et de generali substantia omnium Servitutum.
    • ARTICULUS II. De peculiari substantia Prœdialium Servitutum.
    • § 1. Primum Caput ad peculiarem Servitutum prœdialium pertinens.
    • § 2. Secundum Caput.
    • § 3. Caput tertium ad specialem substantiam Servitutum prœdialium pertinens.
    • § 4. Caput quartum quod est ex substantia Servitutum prœdialium.
    • § 5. Caput ultimum.
    • ARTICULUS III. De constitutione et acquisitione Servitutum prœdialium.
    • § 1. Quibus modis constituantur, et acquirantur Servitutes prœdiales.
    • § 2. An dies, conditio, modusve in constituendis Servitutibus adjici possit.
    • § 3. Quis Servitutem imponere, et cuiconstitui possit.
    • § 4. Per quem quis prœdio suo Servitutem acquirere possit.
    • § 5. Quibus rebus Servitutes prœdiales constitui imponive possint.
    • § 6. An eadem specie Servitus pluribus prœdiis possit constitui.
    • ARTICULUS IV. Quid contineat jus Servitutis prœdialis.
    • De Servitutibus Urbanorum prædiorum.
    • § 1. De servitute Altius tollendi.
    • § 2. De servitute Altius non tollendi, et quibusdam affinibus.
    • § 3. De servitute Luminum.
    • § 4. De servitutibus Stillicidii avertendi et . non avertendi; item Fluminis avertendi et non avertendi.
    • § 5. De servitutibus Tigni immittendi; item Protegendi et Projiciendi.
    • § 6. De servitute Oneris ferendi.
    • De his quæ Jure communi facere licet necne, in pariete communi.
    • De Servitutibus Prædiorum Rusticorum.
    • § 1. De Itinere, Via, et Acta.
    • § 2. De Aquæductu.
    • § 3. Per quam fundi partem supra dictis servitutibus uti ticcat.
    • § 4. Expomuntur aliœ quœdam Rusticorum Prœdiorum servitutes.
    • Communia Prædiorum tam Urbanorum quam rusticorum.
    • Si Servitus vindicetur, vel ad alium pertinere negetur.
    • ARTICULUS I. De Confessoria actione.
    • § 1. Quando locus sit huic actioni.
    • § 2. Cui actio Confessoria competat.
    • § 3. Adversus quem competat hœc actio.
    • § 4. Quid contineat hœc actio.
    • ARTICULUS II. De actione Negatoria.
    • ARTICULUS III. De actione quæ ob servitutem Oneris ferendi competit.
    • Quemadmodum Servitutes amittuntur.
    • § 1. De Confusione.
    • § 2. De secundo modo quo extinguuntur Servitutes, scilicet Soluto jure constituentis.
    • § 3. De Remissione.
    • § 4. Servitutes extingui Non utendo.
    • § 5. De Interitu alterutrius prœdii, et Mutatione circa formam ejus contingente.
    • § 6. Amissio Servitutis prœdialis cui proficiat.
    • Si Quadrupes Panperiem fecisse dicatur.
    • § 1. Quid si Pauperies, et ad quœ animalia pertineat actio de Pauperie.
    • § 2. In qua circumstantia Pauperies facta huic actioni locum det.
    • § 3. Cui et adversus quemhœc actio competat.
    • § 4. Quid venit in hac actione prœstan dum
    • Ad Legem Aquiliam.
    • SECTIO I. Quando locus sit actionibus Legis Aquiliœ.
    • ARTICULUS I. Quando sit locus actioni Legis Aquiliœ ex primo Capite.
    • ARTICULUS II. Quando locus sit actioni ex tertio Capite Legis Aquiliœ.
    • ARTICULUS III. Quid commune sit tam primo quam tertio Capiti Legis Aquiliœ, ut quis ex his teneatur.
    • § 1. Requiri damnum datum esse.
    • § 2. Requiri ut corpore suo damnum quis dederit.
    • § 3. Requiri damnum datum esse injuria.
    • SECTIO II. Cui et adversus quem actio Legis Aquiliœ competat.
    • § 1. Cui detur.
    • § 2. Adversus quem hæc actio detur.
    • § 3. An hæc actio heredi et in heredem detur.
    • SECTIO III. Quid veniat in actione Legis Aquiliœ.
    • De his qui effuderint vel dejecerint.
    • ARTICULUS I. Exponitur Edictum de Dejectis et Effusis.
    • § 1. Quæ pertineant ad hoc Edictum in genere.
    • § 2. De prima Edicti parte.
    • § 3. De secunda et tertia parte Edicti.
    • § 4 An actio ex hoc Edicto, heredi et in. heredem detur.
    • ARTICULUS II. Exponitur Edictum de Suspensis.
    • § 1. Quando huic Edicto locus sit.
    • § 2. Quis ex hoc Edicto tenetur.
    • § 3. Actio ex hoc Edicto qualis sit.
    • De Noxalibus actionibus.
    • ARTICULUS I. Ex quibus et ex quarum personarum delictis actiones Noxales dentur.
    • ARTICULUS II. Adversus quem actiones Nexales dentur; et quandiu durent.
    • ARTICULUS III. Quœ circa movendas Noxa les actiones observentur, et quidin his actionibus veniat.
    • § 1. De casu quo is qui alicujus nomine Noxaliter convenitur, negateum in sua potestate esse.
    • § 2. De casu quo fatetur.
    • ARTICULUS IV. De effectu ductionis et Noxœ deditionis.
    • ARTICULUS V. Quando dominus ex delicto serviproprio nomine teneatur.
    • Finium Regundorum.
    • § 1. De hujus actionis origine et natura.
    • § 2. Circa quæ prœdia locum habeat actio Finium Regundorum.
    • § 3. Inter quas personas hæc actio moveri possit.
    • § 4 Quæ controversiœ hoc judicio dirimantur, et de officio Judicis in his dirimendis; et quid in hoc judicio prœstandum veniat.
    • § 5. An, et quæ prœscriptio in hac actione objici possit.
    • Familiæ Erciscundæ.
    • Communi Dividundo.
    • Prima pars. Quæ et quales sint hœ actiones, et inter quas personas dentur.
    • ARTICULUS I. Quæ et quales sint.
    • § 1. Quid sit actio Familiæ Erciscundæ, quid actio Communi Dividundo.
    • § 2. Quales sint hœ actiones.
    • ARTICULUS II. Inter quas personas hæc judicia dentur.
    • § 1. Inter quas personas judicium Familiæ Erciscundæ accipi potest.
    • § 2. Inter quas personas detur judicium Communi Dividundo.
    • § 3. An nonnisi inter omnes inter quos hæc judicia locum habere possunt, an etiam inter quosdam ex illis dentur; et an vel uno desiderante cæteris invitis dentur.
    • Secunda pars. De exceptionibus quibus hæc judicia excluduntur; item quoties et quandiu his judiciis agi possit.
    • § 1. De exceptionibus quibus hœc judicia excluduntur.
    • § 2. Quoties ad hæc judicia possit provocari.
    • § 3. Quandiu his judiciis agi potest.
    • Tertia pars. Quid veniat in his judiciis.
    • SECTIO I. De Rebus quæ in his judiciis veniunt.
    • ARTICULUS I. De rebus quæ in Familiæ Erciscundæ judicio dividendœ veniunt.
    • § 1. De cujus hereditatis divisione agi possit; et an simul de pluribus hereditatibus unum judicium accipi.
    • § 2. Quæ res hereditariœ intelligantur, et ad hujus judicii divisionem pertineant.
    • § 3. De nominibus et œre alieno, cœterisque rebus hereditarüs quæ dividendœ non veniunt in Familiæ Erciscundæ judicium.
    • ARTICULUS II. Quæ res veniunt dividendœ judicio Communi Dividundo.
    • ARTICULUS III. De rerum dividendarum ratione in utroque judicio.
    • § 1. Qua ratione corpora dividantur.
    • §2. Qua ratione fiat divisio jurium.
    • ARTICULUS IV. De divisionis effectu.
    • ARTICULUS V. De rebus quæ veniunt in his judiciis prœcipiendœ, et ex quibus causis.
    • § 1. Quœ res in his judiciis veniant prœ .
    • § 2. Ex quibus causis res prœcipiendœ veniant in Familiæ Erciscundæ judicio.
    • § 3. Ex quibus causis res prœcipiendœ veniant judicio Communi Dividundo.
    • ARTICULUS VI. De rebus quæ in utroque judicio nec dividendœ nec prœcipiendœ veniunt, sed alia de causa.
    • § 1. De iis rebus, quoad Familiæ Erciscundæ judicium.
    • § 2. Quæ res in judicium Communi Dividundo veniant alia de causa quam prœceptionis aut divisionis.
    • SECTIO II. De Præstationibus personalibus quæ in his judiciis veniunt.
    • ARTICULUS I. De præstationibus personalibus circa lucri aut damni quod quis ex hereditate aut exre communi sensit, communicationem.
    • § 1. Proponitur et declaratur regula de lucro communicando.
    • § 2. Proponitur et declaratur regula de damno communicando.
    • § 3. Cujus temporis lucrum et damnum his judiciis communicandum veniat.
    • § 4 Ex quali gestu lucrum damnumve profectum his judiciis veniat communicandum.
    • ARTICULUS II. De altera prœstationis personalis specie quæ in his judiciis venit, propter damnum quod unus ex heredibus sociisve in hereditate aut re communi dedit.
    • § 1. Quale damnum, et quæ culpa in his judiciis veniat.
    • § 2. Qualis œstimatio fiat damni dati in his judiciis.
    • ARTICULUS III. De quibusdam aliis prœstationibus personalibus quæ veniunt in his judiciis.
    • ARTICULUS IV. An prœstationes personales quæ in his judiciis veniunt, ad heredes socii coheredisve porrigantur; et de officio judicis circa illas.
    • Quarta pars. An et quomodo citra hœc judicia a communione hereditatis alteriusve rei recedi possit.
    • Primus modus: Divisio.
    • Alter modus: Pactum.
    • Ad Exhibendum.
    • ARTICULUS I. Qualis sit hœc actio, quibus competat, et ex quibus causis.
    • ARTICULUS II. Adversus quos hœc actio competat.
    • § 1. De eo qui copiam habet rei Exhibendœ.
    • § 2. De eo qui dolo fecit quominus Exhiberet.
    • § 3. Quo tempore inspiciatur an quis copiam Exhibendi habeat, dolove desierit habere.
    • § 4. An in quaslibet indistincte personas hœc actio detur, el etiam. in heredes.
    • ARTICULUS III. Quæ in actione observari debeant sive ab actore sive a judice, et quid in ea veniat prœstandum.
    • § 1. De officio actoris et judicis.
    • § 2. De Exhibitione quæ potissimum venit facienda in hoc judicio.
    • § 3. Quæ alia prœter exhibitionem, aut exhibitionis loco prœstanda veniant in hac actione.
    • De Interrogationibus in Jure faciendis, et Interrogatoriis actionibus.
    • SECTIO I. Quibus casibus Interrogatoriœ actiones locum haberent: item an de alio quam de se Interrogatus quis respondere teneatur, et an statim.
    • § 1 Quibus casibus permittatur in jure Interrogare, et de qua re quis respondere teneatur.
    • § 2. An et quando spatium ad respondendum detur.
    • SECTIO II. De effectu Interrogationis in Jure.
    • ARTICULUS I. Quæ obligatio ex falsa respon- . sione contrahatur.
    • § 1. De casu, quo quis confessus sit quod non est.
    • § 2. De altero casu quo quis negat quod est.
    • ARTICULUS II. Quœnam concurrere oporteat. ut ex falsa responsione obligatio contrahatur.
    • § 1. Requiri in Jure responsum esse, et inter cos qui in Jure stare possint
    • § 2. Requiri ut quod responsum est, sit possibile.
    • § 3. Requiri ut de ea re sit cum aliquo actio.
    • § 4. Requiri dolo aut culpa lata esse responsum; nec re integra retractatum.
    • ARTICULUS III. Quis ex falsa responsione contrahat obligationem, et erga quem contrahatur.
    • ARTICULUS IV. Qnœ obligatio contrahatur ex contumacia non respondentis; et quo casu contrahatur.
    • SECTIO III. De Jure novo circa Interrogationes in Jure.
    • De quibus rebus ad eumdem judicem eatur.
    • De Servo corrupto.
    • ARTICULUS I. Quando huic Edicto locus sit.
    • ARTICULUS II. Cui et adversus quem hæc actio competat, et quandiu.
    • § 1. Cui competat.
    • § 2. Adversus quem hæc actio detur, et quandiu duret.
    • ARTICULUS III. Quid veniat in hac actione.
    • ARTICULUS IV. Quæ alia actio soleat concurrere cum actione Servi Corrupti.
    • De Fugitivis.
    • ARTICULUS I. Exponuntur duœ partes Senatusconsulti de Fugitivis; cum variis Constitutionibus super eadem re.
    • § 1. De iis qui Fugitivos occultant.
    • § 2. De requirendis Fugitivis.
    • ARTICULUS II. De Fugitivis in publicum ducendis, custodiendis, domino reddendis, et interdum ex causa coercendis.
    • De Aleatoribus.
    • § 1. De Edicto Prœtoris adversus Aleæ susceptores, necnon adversus cos qui vim ad ludendum inferunt.
    • § 2. De Senatusconsulto adversus Aleæ lusum.
    • § 3. Summa Constitutionum Justiniani circa lusum.
    • Si Mensor falsum modum dixerit.
    • ARTICULUS I. Quando hæc actio competat.
    • ARTICULUS II. Cui et quatenus hæc actio competat, adversus quem et quandiu.
    • § 1. Cui competat. et quatenus.
    • 2. Adversus quem hæc actio competat.
    • § 3. An heredi et in heredem detur hæc actio et quandiu duret.
    • ARTICULUS III. Ad quas personas et causas productum fuerit Edictum.
    • De Religiosis, et sumptibus funerum, et ut funus ducere liceat.
    • Prima pars. De Religiosis.
    • SECTIO I. Quid sit locus Religiosus, et quomodofiat aut esse desinat.
    • ARTICULUS I. Quid sit locus Religiosus seu Sepulerum, et in quo a Monumento differat.
    • § 1. De Sepulero.
    • §2. De Monumento.
    • ARTICULUS II. Quomodo fiat lucus Religiosus et esse desinat.
    • § 1. Quomodo fiat.
    • § 2. Quando locus. desinat esse Religiosus
    • SECTIO II. De variis Edictis adloca Religiosa pertinentibüs.
    • ARTICULUS I. De primo Prætoris Edicto: Ne corpus inferatur quo inferendi jus non est.
    • § 1. Quando huic actioni locus sit.
    • § 2. Quis hac actione teneatur, et cui illa competat.
    • § 3. Quid veniat in hac actione.
    • ARTICULUS II. De duobus alüs Edictis Prœtoris.
    • ARTICULUS III. Edictum D. D. Fratrum De non transferendis corporibus quæ justam sepulturam acceperunt.
    • Secunda pars. De Funeribus, cl Funeraria actione.
    • SECTIO I. De Funeribus.
    • § 1. Qui funerandi sint.
    • § 2. De co quem spectat citra Funeris.
    • § 3. Qui sumptus in Funus, et unde sint faciendi.
    • SECTIO II. De actione Funeraria.
    • ARTICULUS I. Quando huic actioni locus sit.
    • §1. De voluntate recipiendi sumptus.
    • § 2. Requiri ut. non malo animofactum sit.
    • § 3. Requiri ut alia actio non suppetat.
    • ARTICULUS II. Quinam Funeraria actione teneantur necne, quo ordine et pro qua quisque parte.
    • § 1. Qui teneantur pro varia personarum quæ funeratœ sunt conditione et statu.
    • § 2. Quum mulier funerata est; quis actione Funeraria teneatur etpro qua parte.
    • § 3. An quis actione Funeraria teneatur etiamsi prohibuerit.
    • ARTICULUS III. Quandiu duret hœc actio et quid in ea veniat.
    • § 1. Quandiu duret, et an heredi detur et in heredes.
    • § 2. Quid in ea veniat.
    • Tertia pars. Ut funus ducere liceat.
    • § 1. Quando huic actioni locus sit.
    • § 2. Quid in ea actione veniat, et an heredi et in heredes detur.
    • De Mortuo Inferendo, et Sepulcro Ædificando.
    • § 1. De Mortuo Inferendo.
    • § 2. De Sepulcro Ædificando.
    • De rebus creditis, si certum petatur et de Condictione.
    • SECTIO I. De rebus Creditis in genere, et generali Condictione Certi.
    • SECTIO II. De Mutuo.
    • ARTICULUS I. De natura contractus Mutui.
    • § 1. De translatione dominii rei mutuo datœ.
    • § 2. De obligatione restituendi quod quis mutuo accepit; scilicet genere, non specie, idem.
    • § 3. An ad substantiam Mutui illud quoque requiratur ut qui mutuo dat, nullo Jure cogente det.
    • § 4 In quibus Mutuum differat a Credito
    • ARTICULUS II. Quæ inseri possint in contractu Mutui.
    • ARTICULUS III. De speciali Condictione Ex Mutuo quæ ex hoc contractu descendit.
    • § 1. Cui detur Condictio Ex Mutuo.
    • § 2. Adversus quem hœc actio detur, et quid in ea veniat.
    • De Jurejurando, sive Voluntario sive Necessario, sive Judiciali.
    • SECTIO I. De Jurejurando, sive Voluntario sive Necessario.
    • ARTICULUS I. QUIS JUSJURANDUM deferre possit, cui, et ex quibus causis, et quoties.
    • § 1. Quis Jusjurandum deferre potest.
    • § 2. Cui Jusjurandum deferri potest.
    • § 3. Ex quibus causis Jusjurandum, et quoties deferri possit.
    • ARTICULUS II. De effectu delati Jusjurandi et relati.
    • ARTICULUS III. Quomodo ubi, et quando Jusjurandum debeat interponi.
    • § 1. Quomodo Jusjurandum interponi . debet.
    • § 2. Ubi et quando interponendum sit Jusjurandum.
    • ARTICULUS IV. Quod Jusjurandum, a quibus personis, et in quibus causis, et an extra litem prœstitum tuteatur Prætor
    • § 1. Quod Jusjurandum tueatur Frœtor et a quibus personis prœstitum.
    • § 2. In quibus causis prœstitum Jusjurandum tueatur Prœtor, et an etiam extra litem.
    • ARTICULUS V. Quando Jusjurandum non prœstitum habeat Prœtor pro prœstito; et de juramento Calumniæ.
    • ARTICULUS VI. De effectu Jurisjurandi prœstiti.
    • § 1. De effectu Jurisjurandi a reo prœstiti, et de Exceptione Jurisjurandi parit.
    • § 2. De effectu Jurisjurandi ab actore prœsliti, et de Actione in factum ex Jurejurando quam parit.
    • ARTICULUS VII. Inter quas personas Jusjurandum efficax sit.
    • ARTICULUS VIII. An et ex quibus causis possit infirmari Jurisjurandi auctoritas.
    • SECTIO II. De Jurejurando Judiciali.
    • SECTIO III. De pœna Perjurii.
    • De in Litem Jurando.
    • § 1. In quibus judiciis, et quando deferatur.
    • § 2. A quo et cui deferri hoc Jusjurandum debet.
    • § 3. De summa intra quam Juratur.
    • § 4 De auctoritate hujus Jurisjurandi.
    • De Condictione causa data, causa non secuta.
    • SECTIO I. De eo quod Ob Rem conditionemve datum est.
    • ARTICULUS I. De prima specie Ob Rem Dati, nempe Ut aliquid fiat.
    • § 1. Quale debet esse factum, quo non se cuto sit locus repetilioni.
    • § 2. Quando Dati ut quid fieret repetitioni locus esse incipit desinitve, et per quas actiones.
    • ARTICULUS II. De altera specie Ob Rem dati, ne quid fiat.
    • ARTICULUS III. De eo quod datum est Ob conditionem implendam.
    • SECTIO II. De ipsa Condictione Ob Rem Conditionemue dati, aut promissi aut acceptolati, re non secuta.
    • § 1. Cui Competat Condictio Ob Rem, Condictionemve dati; et quid in ea veniat.
    • § 2. De Condictione Ob Rem Condictionemve accepto-lati aut promissi, re non secuta.
    • De Condictione ob Turpem vel injustam causam.
    • ARTICULUS I. De eo quod Ob Turpem causam datum est.
    • § 1. De. ea datione in qua ex parte solius accipientis Turpitudo versatur.
    • § 2. De ea datione in qua versatur Turpitudo tam dantis quam accipientis, vel dantis duntaxat.
    • ARTICULUS II. De eo quod Ob Turpem causam promissum est.
    • De Condictione indebiti.
    • SECTIO I. Quando Condictio Indebiti soluti competat.
    • ARTICULUS I. Requiri ut Indebitum fuerit.
    • § 1. Quid sit debitum.
    • § 2. Quid sit Indebitum.
    • ARTICULUS II. Requiri ut nulla fuerit causa propter quam solveretur.
    • § 1. De lndebito soluto ex causa Judicati.
    • § 2. De lndebito soluto ex causa Transactionis.
    • ARTICULUS III. Requiri ut quis ignorans Indebitum solverit.
    • SECTIO II. Cui et adversus quem competat Condictio Indebiti, et quid in ea veniat.
    • ARTICULUS I. Cui competat, et adversus quem.
    • §. 1. Cui competat.
    • § 2. Adversus quem Condictio Indebiti competat.
    • ARTICULUS II. Quid veniat in Condictione Indebiti, et quatenus quis ex ea teneatur.
    • § 1. Quid in ea veniat.
    • § 2. Quatenus quis teneatur Condictione Indebiti; et ubi restitutio fieri debeat.
    • De Condictione sine causa.
    • FINIS INDICIS DIVISIONUM TOMI PRIMI.
  • See the table of content from Gallica Parisiis : F. I. Fournier , 1818-1820

    Table of content

    • De condictione Furtiva.
    • ARTICULUS I. Cui, et adversus quem, et quarum rerum nomine detur Condictio Furtiva.
    • § 1. Cui detur.
    • § 2. Adversus quem Condictio Furtiva competat, et in quo differat ab actione Furti.
    • § 3. Quarum rerum nomine Condictio Furtiva competat.
    • ARTICULUS II. Quandiu competat Condictio Furtiva, et quid in ea præstandum veniat.
    • § 1. Quandiu competat.
    • § 2. Quid in Condictione Furtiva prœstandum veniat.
    • De Condictione ex. Lege.
    • De Condictione triticaria.
    • De eo quod certo loco dari oportet.
    • ARTICULUS I. Præmittuntur quœdam circa obligationes in quibus locus solutionis exprimitur.
    • ARTICULUS II. De Condictione ejus Quod certo loco dari oportet.
    • § 1. Ex quibus causis venit hœc actio.
    • § 2. De mentione Loci in hac actione facienda.
    • § 3. De officio judicis in hac actione.
    • De pecunia Constituta.
    • SECTIO I. De his quæ ad substantiam Constituti pertineat.
    • ARTICULUS I. Pro quo debito Constitui possit.
    • ARTICULUS II. Quid per Constitutum promitti possit; et an ita ut diverso modo quam ex pristina causa debeatur.
    • § 1. Quid possit promitti.
    • § 2. An sic promitti possit, ut diverso modo quam ex pristina causa debeatur.
    • ARTICULUS III. Quis cui Constituere possit, et an etiam alienum debitum; item de qua persona Constituens promittere, et cui pacisci possit is cui Constituitur.
    • § 1. Quis Constituere possit, et cui.
    • § 2. Quatenus quis alienum debitum Constituere potest.
    • § 3. De qua persona promittere Constiluens possit, et cui pacisci is cui Constituitur.
    • ARTICULUS IV. Quomodo Constitutum contrahatur.
    • SECTIO II. De effectu Constituti, et actione De pecunia Constituta.
    • ARTICULUS I. Quando committatur actio de Constitula pecunia.
    • § 1. Quæ requirantur ad committendam hanc actionem.
    • § 2. Quodnam tempus inspiciatur ad committendam actionem.
    • ARTICULUS II. Qualis sit hœc actio, et quæ alia ad eam pertineant.
    • APPENDIX de Recepto.
    • Commodati vel contra.
    • SECTIO I. De contractu Commodati.
    • § 1. Quæ res in hunc contractum deduci possunt.
    • § 2. Quæ traditio et in quam usus speciem fieri debeat; et de gratuitate Commodati.
    • § 3. Inter quas personas Commodatum contrahi possit necne.
    • SECTIO II. De actionibus quæ ex contracta Commodati descendunt.
    • ARTICULUS I. De actione Commodati Directa.
    • § 1. Cui et adversus quem competit.
    • § 2. Quando demum hac actione res Commodata reposci possit.
    • § 3. Quid veniat in actione Commodati Directa.
    • § 4. Pluribus rebus Commodatis, an de singulis separatim agi possit.
    • ARTICULUS II. De Contraria Commodati actione.
    • De Pigneratitia actione vel contra.
    • ARTICULUS I. De Pigneratitia actione Directa.
    • § 1. Cui et adversus quem competat.
    • § 2. Quando hœc actio competit.
    • § 3. Quid veniat in hac actione præstandum.
    • Primus casus: Quid quum res nondum distracta est?
    • Secundus casus: Quid cum res jure pignoris distracta est?
    • § 4. An hœc actio aliqua temporis præscriptione possit excludi.
    • ARTICULUS II. De Pigneratitia actione Contraria, et ex quibus causis competat.
    • APPENDIX de contractu Fiduciæ.
    • De Exercitoria actione.
    • ARTICULUS I. Ex cujus personæ contractu detur actio Exercitoria.
    • ARTICULUS II. Ex qua causa hœc actio ex contractu magistri in Exercitorem detur.
    • ARTICULUS III. Cui et adversus quem hœc actio detur, et quandiu duret.
    • ARTICULUS IV. De electione quam habent qui cum magistro contraxerunt, cum Excercitore agere an cum magistro.
    • ARTICULUS V. An Exercitor, ut ex contractu magistri conveniri, ita etiam agere possit.
    • De Lege Rhodia De Jactu.
    • ARTICULUS I. Quæ jactura locum det contributioni.
    • ARTICULUS II. Qui, et propter quas res conferre debeant quomodo contributio fiat, et qua actione.
    • § 1. Generaliter proponuntur et solvuntur omnes hœ quæstiones.
    • § 2. De rebus propter quas fieri debet contributio.
    • § 3. De modo contributionis.
    • § 4. De Actione quæ ad contributionem competit, et de casu quo merces recuperatæ sunt.
    • ARTICULUS III. Reseruntur quædam singulares species ad rem nauticam pertinentes.
    • De Institoria actione.
    • ARTICULUS I. Quœdam summatim prœmittuntur circa actus Institorum.
    • ARTICULUS II. Quis Institor intelligatur necne, ut ex hujus contractu actio Institoria detur.
    • ARTICULUS III. Ex quibus causis ex contractu Institoris detur Institoria actio.
    • ARTICULUS IV. Cui et adversus quem actio Institoria competat; et an in solidum, quum plures præposuerunt.
    • § 1. Cui et adversus quem competat.
    • § 2. Quum plures præposuerunt, an in solidum teneantur.
    • ARTICULUS V. Quandiu duret, et quando extinguatur Institoria actio.
    • ARTICULUS VI. De Utili Institoria.
    • De Tributoria actione.
    • ARTICULUS I. Quando huic Edicto locus sit.
    • ARTICULUS II. Quid ex hoc Edicto contribuendum sit.
    • ARTICULUS III. Qui ad hanc contributionem veniant.
    • ARTICULUS IV. Quomodo hœc contributio fiat, et de contributionis effectu.
    • ARTICULUS V. De actione Tributoria quæ ex hoc Edicto descendit.
    • § 1. Quod factum huic actioni locum det.
    • § 2. An et in quos successores hœc actio detur.
    • Quod cum eo qui in aliena potestate est, negotium gestum esse dicetur.
    • § 1. Ex quibus contractibus filiifamilias, in ipsum detur actio.
    • § 2. De beneficio quo filius familias non tenetur ultra id quod facere potest.
    • § 3. Quibus casibus locum habeat beneficium.
    • § 4. Ad quas causas et personas et quatenus beneficium porrigatur.
    • De Senatusconsulto Macedoniano.
    • ARTICULUS I. Quodnam genus contractus cum filiis familias interdicatur, et quas exceptiones patiatur Senatusconsulti prohibitio.
    • § 1. Quando locus sit Senatusconsulto.
    • § 2. Quando cesset Senatusconsultum.
    • ARTICULUS II. Quos filios familias spectet Senatusconsultum Macedonianum.
    • ARTICULUS III. Quomodo ex Senatus consulto Macedoniano coerceantur qui filiis familias mutuam pecuniam dant.
    • ARTICULUS IV. Cui et adversus quem exceptio Senatusconsulti Macedoniani detur.
    • § 1. Cui detur.
    • § 2. Adversus quos exceptio Senatusconsulti detur.
    • De Peculio.
    • SECTIO I. Præmittuntur generalia quædam circa Peculium.
    • ARTICULUS I. Quid sit Peculium; cui constitui possit; et a quo.
    • § 1. Quid sit, et quis habere possit Peculium.
    • § 2. Quis possit Peculium constituere.
    • ARTICULUS II. Quomodo et ex quibus rebus constituatur augeaturve Peculium, item quomodo decrescat et moriatur.
    • § 1. Quomodo Peculium constitui possit, et constitutum augeri.
    • § 2. Quæ res in Peculio esse possint.
    • § 3. Quomodo decrescat et moriatur Peculium.
    • ARTICULUS III. De jure quod servus circa Peculium habet.
    • SECTIO II. Ex quarum personarum obligationibus, et ex quibus obligationum causis, actioni De Peculio locus sit.
    • ARTICULUS I. Ex quarum personarum obligationibus actioni De Peculio locus sit.
    • ARTICULUS II. Ex quibus causis actioni De Peculio locus sit.
    • SECTIO III. Quibus et adversus quos competat actio De Peculio.
    • ARTICULUS I. Qui De Peculio obligentur, et hac actione conveniri possint.
    • § 1. De his ad quos Peculium actu pertinet.
    • § 2. Exponitur Edictum: Quando De Peculio actio annalis est.
    • ARTICULUS II. Cui actio De Peculio possit competere.
    • SECTIO IV. Quid contineat actio De Peculio, et de hujus actionis effectu.
    • ARTICULUS I. An ejus duntaxat Peculii quod est apud eum qui convenitur, ratio habeatur, an et cœterorum.
    • ARTICULUS II. Ad quod tempus referatur æstimatio quantitatis Peculii intra quam fit condemnatio; et quæ in ea facienda computentur.
    • ARTICULUS III. Quæ deductiones fiant in ineunda Peculii quantitate intra quam fit condemnatio.
    • § 1. Quorum creditorum æs alienum deducitur in ineunda Peculii quantitate intra quam fit condemnatio.
    • § 2. Quæ æris alieni species in deductionem veniat, et quando domino debitum videatur necne.
    • § 3. Cujus temporis æs alienum sibi debitum deducat qui De Peculio convenitur.
    • § 4. An deductio fieri debeat etiam ejus quod debetur a vicariis eorum quorum nomine De Peculio agitur.
    • § 5. Adversus quos creditores De Peculio agentes, deductio fiat: et an in actionibus De Peculio habeatur ratio privilegiorum.
    • § 6. Unde deducere possit quod sibi debetur is qui De Peculio convenitur.
    • § 7. Limitatio regulæ quam statuimus, Eum qui De Peculio convenitur posse deducere quod sibi debetur.
    • § 8. An qui jam deduxit quod sibi debetur, possit illud iterum deducere, si ab alio actione De Peculio conveniatur.
    • ARTICULUS IV. Quam minus quam quod actori debetur, in Peculio invenitur; an in actione De Peculio veniat ut caveatur de futuro incremento Peculii.
    • ARTICULUS V. De adjectione Doli quæ actioni De Pecu’io inest, quam ex bonœ fidei contractu De Peculio agitur.
    • SECTIO V. An pluries De Peculio ex eadem causa agi possit; et an actio mota adversus patrem, aut dominum, obligationem filii aut servi consumat.
    • Quando de Peculio actio annalis est. P.
    • De in rem Verso.
    • ARTICULUS I. Quando locus sit necne actioni De in rem verso.
    • § 1. Oportere ex contractu servi aut filii, patris dominive negotium aliquod gestum esse.
    • § 2. Oportere ut utiliter gestum sit.
    • § 3. Oportere ut filius servusve habuerit voluntatem obligandi patrem aut dominum.
    • ARTICULUS II. Quandiu sit actioni De in rem verso locus.
    • ARTICULUS III. Cui, et adversus quem competat actio De in rem verso; et quid illa contineat.
    • § 1. Cui competat.
    • § 2. Adversus quem hœc actio competat.
    • § 3. Quid contineat actio De in rem verso.
    • Quod Jussu.
    • § 1. Ex cujus contractu huic actioni locus sit.
    • § 2. Ex cujus Jussu huic actioni locus sit.
    • § 3. Quale Jussum huic actioni det locum.
    • § 4. Adversus quem competat hœc actio, quid contineat; et an per actionem De peculio perimatur.
    • Qui teneantur, necne, ex alieno contractu.
    • Ad Senatusconsultum Velleianum. P.
    • SECTIO I. Quando sit Velleiano locus.
    • ARTICULUS I. Ad quas obligationes Senatusconsulti auxilium porrigatur.
    • § 1. Senatusconsulto locum esse, sive se, sive res suas mulier in rem alterius obliget.
    • § 2. Senatusconsulto locum esse, ex quacumque contractus specie mulier pro alio intercedat.
    • § 3. Senatusconsulto locum esse, pro quacumque persona mulier intercedat.
    • § 4. Senatusconsulto locum esse, erga quemvis creditorem mulier intercedat.
    • § 5. Senatusconsulto locum esse, sive aperte mulier intercedat, sive fraus Senatusconsulto fiat.
    • ARTICULUS II. Ad quæ Senatusconsultum non porrigatur.
    • § 1. Corollarium primum quod ex definitione Intercessionis sequitur, ut variis casibus locus non sit Senatusconsulto.
    • § 2. Corollarium secundum.
    • § 3. Corollarium tertium.
    • § 4. Quibus aliis casibus locus non sit Senatusconsulto.
    • SECTIO II. De effectu Senatusconsulti Velleiani.
    • ARTICULUS I. Exponitur primus Senatusconsulti effectus, qui consistu in infirmanda mulieris rerumve suarum obligatione.
    • § 1. Quomodo in?rmetur obligatio ipsius mulieris adversus Senatusconsultum contracta.
    • § 2. Quomodo infirmetur obligatio rerum mulieris adversus Senatusconsultum contracta.
    • ARTICULUS II. De altero Senatusconsulti effectu, qui consistit in restituenda creditoris obligalione adversus cum pro quo mulier intercessit.
    • § 1. Quando ex hoc Senatusconsulto actioni Restitutoriæ in veterem debitorem locus sit.
    • § 2. Ex quo tempore bac actione agi possit, et quandiu.
    • § 3. Quibus et adversus quos hæc actio Restitutoria competat.
    • § 4. Qualis restituitur actio.
    • § 5. An et pro qua parte restituatur obligatio veteris debitoris, pro quo tam masculi quam feminæ in viriles expromiserunt.
    • § 6. An restitutione opus sit propter pignora prioris obligationis.
    • § 7. Quomodo succurratur creditori adversus eum pro quo mulier ut interposita persona obligationem contraxit, quam fuisset ille contracturus.
    • De Compensationibus.
    • ARTICULUS I. Quomodo fiat compensatio, et de ejus effectu.
    • ARTICULUS II. Quale debitum possit per Compensationem excludi, et adversus quas personas Compensatio admittatur.
    • § 1. Quale debitum per Compensationem possit excludi.
    • § 2. Adversus quos Compensatio admittatur.
    • ARTICULUS III. Cujus debiti Compensatione possit excludi id quod a nobis petitur.
    • § 1. Requiri, id quod Compensationem adducitur esse revera debitum.
    • § 2. Requiri debitum quod in Compensationem adducitur, esse præsens.
    • § 3. Debitum debere esse liquidum quod in Compensationem adducitur, aut facile liquidandum.
    • § 4. Debitum, ut in Compensationem possit adduci, debere esse determinatum.
    • § 5. Quod in Compensationem adducitur, debere ipsimet a quo petitur debitum esse.
    • § 6. Quod in Compensationem adducitur, debere esse ab ipso a quo petitur debitum.
    • § 7. Oportere ut utrinque idem genus debeatur.
    • § 8. Quæ non impediant Compensationem.
    • Depositi vel contra.
    • SECTIO I. De contractu Depositi.
    • ARTICULUS I. Quæ contractus Depositi substantiam constituant.
    • § 1. Requiri ut res Depositario tradatur.
    • § 2. Requiri ut custodiæ causa principaliter res tradatur.
    • § 3. Requiri ut gratis rei custodia suscipiatur.
    • § 4. Requiri ut qui rem custodiendam suscipit, non sit ejus rei dominus.
    • ARTICULUS II. Quæ consequantur ex dictis circa substantiam Depositi.
    • § 1. Consectarium primum.
    • § 2. Consectarium secundum.
    • § 3. Consectarium tertium.
    • § 4. Consectarium quartum.
    • SECTIO II. De actionibus quæ ex contractu Depositi descendunt.
    • ARTICULUS I. Ex qua causa competat actio Depositi Directa.
    • § 1. De variis speciebus doli ex quibus actio Depositi nascitur.
    • Si Depositum non reddatur statim.
    • Si reddatur res dolo depositarii deterior facta.
    • Si Depositarius reddendo Depositum, aliquid extorsit ut redderet.
    • Si dolo Depositarius rem habere desierit.
    • § 2. An lata culpa pro dolo habeantur, ut det locum actioni Depositi: et an valeat conventio ut ex dolo Depositarii actio non detur.
    • § 3. An citra dolum Depositarius obligetur quum res est apud cum, aut ex pecunia deposita locupletior factus est.
    • § 4. An Depositi actione teneatur Depositarius, qui ex simplici culpa aut fortuito casu rem habere desiit.
    • ARTICULUS II. Cui et adversus quem competat actio Depositi Directa.
    • § 1. Cui competat.
    • § 2. Adversus quem actio Depositi competat.
    • ARTICULUS III. Quid continent actio Depositi.
    • § 1. De restitutione rei cum accessionibus et omni causa.
    • § 2. De usuris pecuniæ depositæ.
    • § 3. An et quando pœna Dupli locum habeat in Depositi actione.
    • ARTICULUS IV. Qualis sit actio Depositi, et cum quibus actionibus concurrat.
    • § 1. Qualis sit.
    • § 2. Quæ aliæ actiones Depositori competere possint.
    • ARTICULUS V. De actione Depositi Contraria.
    • SECTIO III. De Sequestratione.
    • § 1. Quid sit Sequestratio, et de ejus natura.
    • § 2. De Sequestri officio.
    • § 3. De actionibus ex Sequestratione.
    • SECTIO IV. De Deposito simulato.
    • Mandati vel contra.
    • Prima pars: De contracta Mandati.
    • SECTIO I. De his quæ ad substantiam Mandati pertinent.
    • ARTICULUS I. De negotio quod ad Mandati substantiam requiritur.
    • § 1. Negotium quod mandatur, debere esse gerendum, non jam gestum.
    • § 2. Negotium quod mandatur, debere esse honestum et rei licitæ.
    • § 3. Negotium quod mandatur, tale esse debere ut possit in mandatoris persona consistere.
    • § 4. Negotium quod mandatur, tale esse debere ut in personam mandatarii cadere possit,
    • § 5. Negotium quod mandatur, illud esse debere quod non solam mandatarii utilitatem spectet: de cœtero nil referre ad quem pertineat.
    • ARTICULUS II. Quo sensu ad substantiam Mandati requiratur ut sit gratuitum.
    • ARTICULUS III. De voluntate invicem se obligandi, quæ ad substantiam Mandati requiritur.
    • SECTIO II. De forma Mandati, seu quomodo contrahatur.
    • Secunda pars: De actionibus quæ ex contractu Mandati descendunt.
    • SECTIO I. De actione Mandati Directa.
    • ARTICULUS I. Cui detur et adversus quem.
    • § 1. Cui detur.
    • § 2. Adversus quem detur.
    • ARTICULUS II. Ex quibus causis hac actione agi possit, et quid in ea veniat.
    • § 1. De eo quod Mandatoris interest, si Mandatarius negotium quod gerendum susceperat, non gesserit; aut in eo gerendo aliquid omiserit, aut male gesserit.
    • Prima causa: Si Mandatarius negotium susceptum non gesserit.
    • Secunda causa: Si in gerendo Mandatarius aliquid omiserit.
    • Tertia causa: Si Mandatarius male gesserit.
    • § 2. De restitutione eorum quæ Mandatarius ex gestu retinet, aut culpa sua habere desiit; et harum rerum fructibus et usuris.
    • ARTICULUS III. Qualis sit actio Mandati Directa.
    • SECTIO II. De actione Mandati Contraria.
    • ARTICULUS I. Quando huic actioni Contrariæ locus esse possit necne.
    • § 1. De primo casu, quum quis fecit simpliciter quod sibi mandatum est.
    • § 2. De secundo casu, quum quis fecit aliud prorsus quam quod sibi mandatum est,
    • § 3. De tertio et quarto casu, quum quis aut plus aut minus fecit quam quod mandatum est.
    • § 4. De quinto casu; quum quis fecit quod mandatum est, sed deteriori conditione.
    • § 5. De sexto casu quo quis fecit quod mandatum est, meliori conditione.
    • § 6. Corollarium ex hactenus dictis.
    • ARTICULUS II. Cui, et adversus quem actio Mandati Contraria competat.
    • § 1. Cui competat.
    • § 2. Adversus quem hæc actio competat.
    • ARTICULUS III. Quæ veniant in actione Mandati Contraria.
    • § 1. De refundendo quod procuratori abest ex causa Mandati.
    • Quæstio prima: Quando procuratori abesse videatur.
    • Quæstio secunda: Quando procuratori abesse videatur ex causa Mandati.
    • Quæstio tertia: Quando procuratori abesse videatur inculpabiliter.
    • Quæstio quarta: Quo tempore œstimetur quod Mandatarius in causam Mandati impendit.
    • § 2. De indemnitate quæ præstari debet Mandatario ab obligationibus quas in causam Mandati contraxit.
    • § 3. An et quando in hac actione veniant usurœ.
    • SECTIO III. De persecutione extraordinaria Salarii quod procuratori interdum constituitur.
    • Tertia pars: Quando et quomodo solvatur Mandatum.
    • § 1. De morte Mandatarii.
    • § 2. De morte Mandatoris.
    • § 3. De revocatione Mandati.
    • § 4. De renuntiatione.
    • Pro Socio.
    • SECTIO I. Expenditur ipsius contractus Societatis substantia et forma.
    • ARTICULUS I. Quid sit Societas, et quæ ad ejus substantiam requirantur.
    • ARTICULUS II. Quomodo contrahatur Societas; et de legibus quæ huic contractuiadjici solent.
    • SECTIO II. De variis Societatis speciebus; et de jure Sociorum circa Societatem.
    • ARTICULAS I. Quotuplex sit Societatis species, et quid proprium singulæ Societatum species habeant.
    • § 1. De Societate Universorum bonorum.
    • § 2. De Societate Universorum quæ ex quæstu venient.
    • § 3. De Societate Negotiationis alicujus.
    • § 4. De Societate Vectigalium.
    • § 5. De Societate certarum rerum vel Unius rei.
    • ARTICULUS II. De jure Sociorum circa Societatem.
    • SECTIO III. De actione PRO Socio.
    • ARTICULUS I. Unde hœc actio detur; quibus et adversus quos et quando competat.
    • § 1. Unde actio Pro Socio dari possit.
    • § 2. Quibus et adversus quos actio Pro Socio competat.
    • § 3. Quando actione Pro Socio agi possit.
    • § 4. Quum plures inter eosdem initæ sunt Societates, an una actio sufficiat?
    • ARTICULUS II. Quid veniat in actione Pro Socio.
    • § 1. De eo quod Socius Societati debet.
    • § 2. De eo quod Socio a Societate debetur.
    • § 3. De Pactis quæ contractui Societatis adjecta sunt.
    • § 4. An et quando in actione Pro Socio veniant usuræ.
    • ARTICULUS III. De beneficio quo gaudet Socius, ut in hoc judicio non ultra quod facere potest condemnetur.
    • AUTICULUS IV. Cum quibus actionibus concurrere soleat actio Pro Socio.
    • SECTIO IV. Quibus modis solvitur Societas.
    • § 1. Quomodo Ex personis solvatur Societas.
    • § 2. Quomodo solvatur Societas Ex rebus.
    • § 3. Quomodo solvatur Societas Ex voluntate.
    • § 4. Quomodo solvatur Societas Ex actione.
    • De contrahenda Emptione et Venditione; et de pactis inter emptorem et venditorem compositis; et quæ res vænire non possunt.
    • SECTIO I. De his quæ ad contractus Emptionis et Venditionis substantiam pertinent.
    • ARTICULUS I. De re quæ væneat.
    • § 1. Quam sit ad substantiam contractus necessaria res quæ vœneat.
    • § 2. Quæ res vendi possint necne.
    • § 3. Cujus res vendere aut emere quis possit necne.
    • ARTICULUS II. De Pretio.
    • § 1. Oportere ut Pretium sit serium.
    • § 2. Oportere ut Pretium sit certum.
    • § 3. Oportere ut Pretium in pecunia numerata constituatur.
    • ARTICULUS III. De consensu.
    • SECTIO II. De variis pactis quæ contractui Emptionis-Venditionis solent adjici; et de Arrhis.
    • ARTICULUS I. De pactis quæ Emptioni soient adjici.
    • § 1. De pacto quo Venditor quœdam a Venditione excipit.
    • § 2. De pacto quo convenit quasdam res Venditioni accessuras.
    • § 3. De pacto quo res, eo jure eaque conditione qua est, venditur.
    • § 4. De pacto quo res vœnit ut Optima-maxima.
    • § 5. De lege quæ Emptioni interdum adjicitur, ut, si displicuerit, res sit inempta.
    • ARTICULUS II. De Arrhis.
    • De in diem Addictione.
    • ARTICULUS I. Quod jus ex his venditionibus nascatur quæ sub lege Addictionis in diem factæ sunt.
    • ARTICULUS II. Quæ concurrere oporteat ut ex lege Addictionis In Diem, emptio resolvatur.
    • § 1. Oportere ut existat novus emptor.
    • § 2. Oportere ut melior conditio allata sit.
    • § 3. Oportere adjectionem pretii fieri circa ipsam rem quæ principaliter væniit, et intra diem conventionis.
    • § 4. Oportere ut venditor meliorem conditionem oblatam amplexus fuerit.
    • § 5. Oportere ut prior emptor noluerit ipse adjicere.
    • ARTICULUS III. Resoluta ex pacto Addictionis In Diem priori emptione, quæ priorem emptorem præstare, et quæ ipsi præstari oporteat.
    • De Lege Commissoria.
    • § 1. Quando Lex Commissoria committatur, necne.
    • § 2. Commissa Lege Commissoria, an et quandiu in arbitrio venditoris sit venditionem rescindere necne.
    • § 3. Commissa Lege Commissoria, quæ actio venditori competat, et quid in hac actione ex hac causa veniat.
    • § 4. Quando emptor, rescisso per Commissoriam Legem contractu, partem pretii perdat; et quæ pacta Legi Commissoriæ soleant adjici.
    • De Hereditate vel actione vendita.
    • SECTIO I. De Hereditate Vendita.
    • ARTICULUS I. Quid obtineat quum Vendita est Hereditas quæ ad venditorem pertinet.
    • § 1. Quid Venditor Hereditatis emptori præstare debeat.
    • § 2. Quæ emptor Hereditatis, Venditori præstare teneatur.
    • § 3. Ad quod lucrum aut damnum Venditio Hereditatis non porrigatur.
    • ARTICULUS II. Quid obtineat quum quis Vendidit Hereditatem quæ aut non est, aut ad venditorem. non pertinet.
    • APPENDIX de Hereditatis Cessione in Jure.
    • SECTIO II. De Actione Vendita.
    • § 1. De venditione nominis, seu actionis In personam.
    • § 2. De Venditione aut cessione actionis In rem.
    • De Rescindenda Venditione; et quando licet ab emptione discedere.
    • ARTICULUS I. De Rescissione Venditionis, quæ fit mutuo consensu.
    • § 1. Qualis esse debeat mutuus consensus qui Emptionem-venditionem resoluat, et unde inducatur.
    • § 2. Quorum consensus requiratur ad resolvendam Emptionem-venditionem, quum alteruter ex contrahentibus erat alieni juris.
    • § 3. Quando res videatur integra.
    • § 4. Quas actiones perimat mutuus de Rescindenda Venditione consensus, re integra utiliter interpositus.
    • ARTICULUS II. De Rescissione Venditionis, quæ fit altero invito.
    • § 1. Ex quibus causis Venditio non Rescindatur.
    • § 2. Ex quibus causis Venditio altero invito possit Rescindi.
    • Prima causa: Si lex contractui ita dicta sit.
    • Altera causa: Si venditor ultra dimidiam justi pretii fuerit deceptus.
    • De Periculo et commodo rei venditæ.
    • § 1. De Periculo et Commodo rerum pure Venditarum; præter eus quæ pondere, numero, aut mensura constant.
    • § 2. De Periculo et Commodo earum rerum Venditarum quæ pondere, numero, aut mensura constant.
    • § 3. De Periculo et Commodo Rei Venditæ, in venditionibus conditionalibus.
    • § 4. De Periculo rerum quæ alternative vœnierunt.
    • § 5. De pactis circa Periculum Rei Venditæ.
    • De Servis exportandis; vel si ita mancipium vænierit ut manumittatur, vel contra.
    • § 1. Quæ pacta circa Venditionem Mancipiorum probentur necne.
    • § 2. An hujuscemodi pactis possit utiliter adjici stipulatio pœnalis.
    • § 3. De pacto Injectionis manus.
    • § 4. An et quatenus Ex Vendito agi possit, eo nomine quod adversus ea pacta factum sit.
    • § 5. An venditor hæc pacta remittere possit.
    • De actionibus Empti et venditi.
    • Prima pars: De actione Empti.
    • SECTIO I. Cui et adversus quem competat actio Empti; et quæ ab actore requirantur.
    • § 1. Cui et adversus quem actio Empti competat.
    • § 2. Quæ requirantur ab emptore, quum agit actione Ex Empto.
    • SECTIO II. Quid veniat in actione Ex Empto.
    • CAPUT I. De his quæ naturaliter insunt judicio Empti.
    • ARTICULUS I. Quid sit præstare emptori rem habere licere.
    • ARTICULUS II. Quid videatur rei venditæ pars esse, et emptorem sequi debere.
    • § 1. Quæ videantur pars Ædium, et harum emptorem sequantur.
    • § 2. Quæ Fundi venditi pars esse videantur, et hujus emptorem sequantur.
    • § 3. Quæ Sylvæ cædendæ venditæ pars esse videantur, et emptorem sequantur.
    • § 4. Vendito Mancipio, quæ emptorem sequantur.
    • § 5. Quæ videantur pars esse Navis.
    • ARTICULUS III. De inducendo emptore in vacuam possessionem rei quæ væniit.
    • § 1. Quid contineat necne obligatio tradendi, seu inducendi emptorem in possessionem rei.
    • § 2. Quanti hoc judicio condemnetur venditor qui rem non tradit.
    • § 3. Quando ab obligatione tradendi rem venditor liberetur.
    • ARTICULUS IV. De obligalione prohibendi quominus res emptori evincatur.
    • § 1. An et cujus evictionis nomine venditor emptori teneatur.
    • § 2. Quanti teneatur venditor emptori evictionis nomine, hac actione Ex Empto.
    • ARTICULUS V. De obligatione præstandi abesse ca vitia per quæ non liceat rem habere; item non faciendi ea per quæ inutiliter haberetur.
    • § 1. Præstari debere ea vitia per quæ non liceret emptori rem habere, aut inutiliter haberetur.
    • § 2. De obligatione non faciendi id per quod res fieret emptori inutilis.
    • ARTICULUS VI. De cautione Duplæ aut alia qualibet, a venditore de more præstari solita.
    • ARTICULUS VII. De præstatione doli mali, quæ judicio Empti naturaliter inest.
    • § 1. De dolo qui in dissimulatione consistit.
    • Prima dolosæ dissimulationis species: Si venditor dissimulet remu enditam esse alienam.
    • Secunda dolosæ dissimulationis species: Si venditor dissimulavit qnædam rei vitia.
    • Tertia dolosæ dissimulationis species: Si emptor quœdam rei venditæ onera dissimulet.
    • § 2. De dolo qui consistit in mendacio.
    • § 3. An et de dolo futuro teneatur venditor.
    • § 4. An pupillus teneatur, si dolum in vendenda re pupillari tutor admiserit. P.
    • ARTICULUS VIII. De fructibus et omni causa rei, necnon de usuris pretii quod re evicta restituendum est, præstandis.
    • § 1. De fructibus et causa rei venditæ.
    • § 2. De usuris pretii quod re evicta emptori restituendum est.
    • CAPUT II. De his quæ ex aliqua speciali lege contractus præstanda veniunt in judicio Empti.
    • ARTICULUS I. De præstandis in re vendita, quantitate et qualitate quas affirmavit venditor; necnon his quæ circa diem locumve traditionis promisit.
    • § 1. De quantitate præstanda.
    • § 2. De præstanda qualitate quam venditor affirmavit in re vendita.
    • § 3. De præstando quod circa diem et locum traditionis venditor promisit.
    • ARTICULUS II. De his de quibus convenit ut venditioni accederent.
    • Secunda pars: De actione Venditi.
    • ARTICULUS I. Quæ requirantur ut possit venditor agere actione Venditi, et quando ab ea summoveatur.
    • ARTICULUS II. Quæ veniant in actione Venditi.
    • § 1. De pretio et ejus usuris et accessionibus.
    • § 2. Quæ alia veniant in actione Venditi.
    • Locati-conducti.
    • Prima pars: De natura contractus Locationis-conductionis; et de pactis quæ huic vulgo adjiciuntur.
    • ARTICULUS I. De natura contractus Locationis-conductionis.
    • § 1. Quomodo contrahatur Locatio-conductio, et quæ ejus substantiam constituant.
    • § 2. In quo conveniat Locatio-conductio cum emptione-venditione, aut ab ea differat.
    • ARTICULUS II. De Pactis quæ contractui Locationis-conductionis adjiciuntur.
    • § 1. De pactis circa Locationes Fundorum interponi solitis.
    • § 2. De pactis circa Locationes Operum.
    • Secunda pars: De actionibus que ex hoc contractu nascuntur.
    • SECTIO I. Generalia quœdam præmittuntur circa Locati et Conducti actiones.
    • § 1. Quis locator intelligatur, quis conductor, ut alterutri sive Locati sive Conducti actio competat: et an utraque actio possit in eadem persona concurrere.
    • § 2. An heredi et in heredem hœ actiones compétant; et quid de singulari successore.
    • SECTIO II. De actione Locati.
    • ARTICULUS I. Ex quibus causis detur necne actio Locati: et ad quid detur.
    • § 1. Expenditur prima causa actionis Locati, scilicet ut solvatur merces; et quid ex hac causa præstandum veniat.
    • § 2. De secunda causa actionis Locati; scilicet eo quod opus aut non fuerit omnino factum, aut non eo tempore eove modo quo oportuit fieri.
    • § 3. De tertia causa actionis Locati; videlicet ut reddatur res quæ locata est, et in eadem causa.
    • § 4. De quarta causa ex qua Locati agi potest; scilicet propter quemcumque dolum conductoris.
    • § 5. An veniant in actione Locati sumptus qui in operis exhibendis facti sunt; et restitutio ejus quod conductor furti nomine consecutus est ex re conducta.
    • ARTICULUS II. Cum quibus actionibus actio Locati soleat concurrere.
    • SECTIO III. De actione Conducti.
    • ARTICULUS I. In conductione rei fruendæ, ex quibus causis actio Conducti competat; et quid in ea actione ex his singulis causis veniat.
    • § 1. Prima causa ex qua actio Conducti competit; nimirum quum re conducta frui non licet: ubi de remissione pensionis colono facienda ob sterilitatem.
    • § 2. De secunda causa ex qua actio Conducti competit; nimirum quum frui quidem licet, sed non jure conductionis.
    • § 3. De tertia causa ex qua Conducti agitur; nimirum quum causa conductionis facta est deterior.
    • § 4. De quarta causa ex qua Conducti agitur; nimirum si non præstentur Conductori quæ ex conventione aut ex consuetudine conductioni accedere debent.
    • § 5. De quinta causa ex qua Conducti agitur, nimirum ob damnum quod vitio rei conductæ Conductor sensit.
    • § 6. De sexta causa ex qua Conducti agitur; nimirum ut liceat Conductori tollere quod in fundum conductum invexit aut in eo ædificavit.
    • ARTICULUS II. Quid veniat in actione Conducti quum opus faciendum locatum est. P.
    • ARTICULUS III. Quid veniat in actione Conducti, quum qui alicujus operas conduxit.
    • Tertia pars: De his quæ pertinent ad finiendam Locationem-conductionem, et de Reconductione.
    • ARTICULUS I. De causis et modis Locationis finiendæ.
    • § 1. Quando finitur Locatio-conductio.
    • § 2. An et ex quibus causis stante conductione Conductor expelli possit necne.
    • § 3. Quid obtineat quum Conductor diu non apparet.
    • ARTICULUS II. De Reconductione.
    • APPENDIX ad duos Titulos præcedentes.
    • CAPUT I. De Pignoribus et fidejussorbus a Conductoribus datis.
    • CAPUT II. De Contractu Emphyteutico.
    • De Æstimatoria.
    • De rerum Permutatione.
    • De Præscriptis verbis, et in Factum actionibus.
    • ARTICULUS I. Ex quibus contractibus descendant actiones In factum, et Præscriptis verbis.
    • § 1. De contractibus, Do ut des.
    • § 2. De contractibus, Do ut facias.
    • § 3. De contractibus, Facio ut des.
    • § 4. De contractibus, Facio ut facias.
    • § 5. Refertur species singularis quæ ex prima et secunda contractuum classe participat; in qua nimirum Do, ut facias simul et des.
    • ARTICULUS II. De actionibus In factum quæ ex aliis causis quam ex contractibus descendunt.
    • De Pignoribus et Hypothecis; et qualiter ea contrabantur; et de pactis eorum.
    • SECTIO I. De his quæ ad substantiam Pignoris pertinent.
    • ARTICULUS I. Quomodo contrahatur Pignus.
    • ARTICULUS II. Pro qua obligatione Pignus contrahi, et quando possit.
    • ARTICULUS III. Quis Pignus dare possit.
    • § 1. An et quo tempore dominus esse debeat, qui rem dat Pignori.
    • § 2. An res prorsus aliena possit Pignori dari.
    • ARTICULUS IV. Cui Pignus constitui possit.
    • . SECTIO II. De pactis quæ circa Pignora admittuntur aut reprobantur.
    • SECTIO III. Quale jus Pignus creditori in re Pignorata tribuat.
    • SECTIO IV. De actione quæ ad persecutionem Pignoris creditori competit.
    • ARTICULUS I. Qualis sit actio quæ ad persecutionem Pignoris datur; adversus quos, cui, et quando competat; et quomodo excludatur.
    • § 1. Qualis sit, et cui competat, et adversus quos.
    • § 2. Quando hac actione agi possit.
    • § 3. Quomodo excludatur hæc actio.
    • ARTICULUS II. Quid veniat in actione quæ ad persecutionem Pignoris datur.
    • In quibus causis Pignus vel Hypotheca Tacite contrahitur.
    • ARTICULUS I. Plures species recensentur, in quibus quæritur an Pignus Tacite contractum videri debeat necne.
    • ARTICULUS II. De Tacito Pignore quod locator habet in invectis et illatis.
    • § 1. In quorum prœdiorum locatione hoc jus Taciti Pignoris locum habeat
    • § 2. Quas res complectatur hoc Tacitum Pignus, et ad quæ debita porrigatur.
    • § 3. An et in quo Tacitum hoc Pignus ab eo quod expresse contractum est differat.
    • Quæ res Pignori vel Hypothecæ datæ obligari non possunt.
    • ARTICULUS I. Quæ res Pignori dari possint necne.
    • § 1. Quæ dari possint.
    • § 2. Quæ res Pignori dari non possint.
    • ARTICULUS II. Quæ res Pignori suppositæ intelligantur necne, quum generalis Hypotheca contracta est.
    • ARTICULUS III. Quæ res Pignori alicujus rei accedant substituanturve, necne.
    • Qui potiores in Pignore vel Hypotheca habeantur; et de his qui in priorum creditorum locum succedunt.
    • SECTIO I. De regula: Qui prior est tempore, potior est jure.
    • ARTICULUS I. Quis in re pignerata prior tempore intelligi debeat.
    • § 1. Quis proprio jure prior videatur.
    • § 2. Quomodo quis in alterius locum et Pignus succedat.
    • § 3. Quomodo quis ipse sibi in suum locum succedat.
    • § 4. De his quæ non attenduntur ut quis prior intelligi debeat.
    • ARTICULUS II. In quibus Pignorum speciebus, necnon cui et adversus quem, hœc prioritas prosit, et pro quo debito.
    • § 1. In quibus Pignorum speciebus sit huic prioritati locus.
    • § 2. Pro quo debito hœc prioritas prosit.
    • § 3. Adversus quos prioritas prosit.
    • ARTICULUS III. De effectu prioritatis in Pignore.
    • ARTICULUS IV. Quas exceptiones patiatur regula: Prior tempore, prior jure: et de privilegio causæ Pignoris.
    • SECTIO II. De regula: Qui in Pignore concurrunt tempore, concurrunt jure.
    • De Distractione Pignorum et Hypothecarum.
    • ARTICULUS I. Quæ requirantur ut res jure Pignoris Distrahatur.
    • § 1. An requiratur expressa conventio de Distrahendo Pignore; et quam vim obtineat contraria conventio, ut non liceat Distrahere.
    • § 2. Quis possit Pignus Distrahere.
    • § 3. Pro quo debito Pignus Distrahere liceat.
    • § 4. Quando Pignus Distrahi possit; et an possit cogi creditor ad vendendum.
    • § 5. Quum plures res Pignori datæ sunt, a quibus incipiendum sit.
    • § 6. De forma Distrahendi Pignoris.
    • § 7. Cui Pignus Distrahi possit jure Pignoris.
    • ARTICULUS II. De effectu Distractionis Pignorum.
    • § 1. Quod jus ex Distractione Pignorum emptor consequatur.
    • § 2. Quatenus creditor qui lege Pignoris Distraxit, obligetur emptori.
    • § 3. Quatenus ex Distractione Pignoris, creditor debitori obligetur.
    • § 4. Quatenus ex Distractione Pignoris liberetur debitor a creditore, et emptori obligetur.
    • § 5. Rescissa ex aliqua causa venditione, ad quem res revertatur.
    • ARTICULUS III. De beneficio quod Princeps creditori pigneratitio concedere solet, quum nullus emptor Pignoris invenitur.
    • Quibus modis Pignus vel Hypotheca solvitur.
    • SECTIO I. Extincta obligatione principali, extinguit Pignus.
    • § 1. De extinctione obligationis principalis, quæ fit per solutionem.
    • § 2. De obsignatione, novatione, et aliis modis extinguendi debiti, qui vice solutionis sunt.
    • SECTIO II. Pignus extingui, soluto jure ejus qui illud constituit.
    • SECTIO III. Rei pigneratæ interitu, extingui Pignus.
    • SECTIO IV. De Pignons remissione.
    • ARTICULUS I. De pacto quod de remittendo Pignore interponitur; et de satisfactione.
    • § 1. De pacto remittendi Pignoris.
    • § 2. De satisfactione.
    • ARTICULUS II. De consensu alienationi rei pigneratæ dato.
    • § 1. Cui alienationi consensus datus, et a qua persona, hanc Pignons remissionem continent.
    • § 2. Qualis consensus hanc Pignoris remissionem pariat; et quando interpositus videatur.
    • § 3. Quæ consensum alienationi Pignoris datum sequi oporteat necne; ut remittatur Pignus.
    • ARTICULUS III. De consensu a creditore dato, ut res sibi pignerata alteri obligaretur; et aliis causis ex quibus inducitur voluntas remittendi Pignori.
    • SECTIO. V. De extinctione Pignoris per diuturni temporis præscriptionem.
    • De Ædilitio Edicto, et redhibitione, et QUANTI-MINORIS.
    • Prima pars: Exponitur Edictum Ædilium-Curulium circa venditiones, cum actionibus ad hoc Edictum pertinentibus.
    • SECTIO I. Ex quibus contractibus, et quarum rerum nomine locus esse possit actionibus Ædilitiis; Redhibitoriæ scilicet, et Æstimatoriæ seu Quanti-minoris.
    • ARTICULUS I. Quæ contractuum species his actionibus locum dare possint.
    • ARTICULUS II. Propter quas res istæ actiones competant.
    • SECTIO II. Ex quibus causis competat Redhibitoria actio.
    • CAPUT I. Ex quibus causis competat Redhibitoria actio in venditionibus mancipiorum.
    • ARTICULUS I. Expenditur circa primam Redhibitionis causam, quæ mancipiorum vitia Redhibitoria sint necne, ex generali capite Edicti Quid morbi vitiive sit.
    • § 1. Quid sit morbus, quid vitium.
    • § 2. An ex vitiis animi Redhibitioni sit locus.
    • § 3. An omnia corporis vitia, Redhibitioni faciant locum.
    • § 4. Quæ demum vitia corporis dent locum Redhibitioni.
    • ARTICULUS II. Expenditur circa primam Redhibitionis causam, quæ mancipiorum vitia ex speciali aliquo Edicti capite Redhibitoria sint.
    • § 1. De servo fugitivo aut errone: et quæ concurrere oporteat, ut fugitivus habeatur.
    • Prima conditio: Oportere ut aliquo actu servus fugam inchoaverit.
    • Secunda conditio: Requiri ut servus animum habuerit se in perpetuum subtrahendi domino.
    • § 2. De vitio Noxæ, et aliis quæ prœstant servi Redhibitionem.
    • ARTICULUS. III. Quæ concurrere oporteat, ut alicujus vitii nomine quod natura sua Redhibitorium est, possit Redhibitoria agi.
    • § 1. Oportere ut vitium tempore contractus extiterit.
    • § 2. Vitium ita demum Redhibitioni locum dare, si nominatim exceptum non sit.
    • § 3. Redhibitioni locum non esse, si vicium emptorem non latuit.
    • ARTICULUS IV. Exponuntur aliæ causæ Redhibitionis mancipiorum.
    • § 1. De secunda Redhibitionis causa: Si adversus quod dictum promissumue fuerit, mancipium vænierit.
    • § 2. De tertia Redhibitionis causa: Si veterator pro novitio vænierit.
    • § 3. De quarta Redhibitionis causa: Si nationem mancipii non pronunciaverit venditor.
    • SECTIONIS II. CAPUT II. Ex quibus causis Redhibeantur animalia vendita, et res cœteræ.
    • ARTICULUS I. De causis Redhibitionis animalium.
    • ARTICULUS II. Ex quibus causis cœteræ res quæ ex sententia Edicti Redhibentur, possint Redhiberi.
    • SECTIO III. Ex quibus causis detur Æstimatoria.
    • SECTIO IV. Quibus et adversus quos competant Ædilitiæ actiones; et an individua sit Redhibitionis causa.
    • ARTICULUS I. De personis quibus et adversus quas hœ actiones dantur.
    • ARTICULUS II. An individua sit Redhibitionis causa.
    • SECTIO V. Quid veniat in judiciis tum Redhibitorio tum Æstimatorio præstandum.
    • ARTICULUS I. Quid præstandum veniat in judicio Redhibitorio.
    • § 1. Quæ præstare debeat emptor qui agit Redhibitoria.
    • § 2. Quæ venditor emptori vicissim præstare teneatur in judicio Redhibitorio.
    • § 3. De cautionibus in hoc judicio invicem præstandis.
    • § 4. Uter alteri prior in hoc judicio præstare debeat.
    • § 5. Quæ sint discrimina emptorem inter et venditorem, circa præstationes quæ in hoc judicio veniunt.
    • ARTICULUS II. Quid veniat in judicio Æstimatoris.
    • SECTIO VI. Ex quo et quandiu competant Ædilitiæ actiones.
    • § 1. Ex quo competere incipiant.
    • § 2. Quando istæ actiones competere desinant.
    • SECTIO VII. Seu Appendix ad primam Partem: De duabus aliis actionibus ad materiam Redhibitionum pertinentibus.
    • ARTICULUS I. De ea specie actionis Redhibitoriæ, quæ nascitur ex lege contractui opposita, ut, si res displicuerit, possit Redhiberi.
    • ARTICULUS II. De actione In factum quæ competit ad recipiendum pretium rei Redhibitæ.
    • Secunda pars: Refertur aliud Edictum Ædilium.
    • De Evictionibus, et Duplæ Stipulatione.
    • Prima pars. De Stipulatione Duplæ in genere.
    • § 1. An Stipulatio Duplæ una sit, an plures stipulationes contineat.
    • § 2. Quomodo interponatur.
    • § 3. Ad quos contractus pertineat Stipulatio Duplæ.
    • § 4. Quantum hac Stipulatione promittatur.
    • Secunda pars: De Stipulatione quæ Evictionis nomine interponitur.
    • SECTIO I. Quando committatur Stipulatio de Evictione.
    • ARTICULUS I. Quando res Evicta videatur necne.
    • ARTICULUS II. Quæ circa Evictionem concurrere debeant, ut stipulatio Evictionis nomine committatur.
    • § 1. De causa Evictionis quam venditor excepit.
    • § 2. De causis Evictionis quæ demum post contractum emerserunt.
    • § 3. De Evictione quæ non jure facta esset.
    • § 4. De Evictione quæ contingeret ex facto aut culpa emptoris.
    • § 5. De Denuntiatione venditori ab emptore facienda.
    • ARTICULUS III. Cujus rei Evictio Stipulationem Evictionis committat.
    • ARTICULUS IV. Cui oportet rem evictam esse, ut Stipulatio Evictionis committatur.
    • SECTIO II. De actione quæ ex commissa Evictionis Stipulatione descendit.
    • ARTICULUS I. Cui et adversus quem hœc actio competat.
    • § 1. Cui competat.
    • § 2. Adversus quem competat hœc actio.
    • ARTICULUS II. Quid venit in actione De Evictione.
    • SECTIO III. Quando extinguatur Evictionis obligatio.
    • SECTIO IV. De quadam speciali Clausula quæ interdum Stipulationi de Evictione adjicitur.
    • Tertia pars: De Stipulationibus quæ de noxis vitiisue mancipii aut animalis venditi interponuntur.
    • § 1. Quo fine interponantur hæ Stipulationes.
    • § 2. De Stipulatione Furtis noxisque solutum esse mancipium.
    • § 3. De Stipulationibus circa vitia animalium.
    • § 4. An actio ex his Stipulationibus competat emptori qui non ignoravit vitia rei venditæ.
    • Quarta pars: De Stipulatione Vacuam possessionem tradi.
    • De Exceptione rei venditæ et traditæ.
    • § 1. Quibus hœc Exceptio competat.
    • § 2. Adversus quos hœc Exceptio competat.
    • De Usuris, et Fructibus, et causis, et omnibus accessionibus, et mora.
    • Prima pars: De Fructibus et Causis.
    • . SECTIO I. An et ex quo tempore debeantur in diversis judiciis, Frictus et Causa.
    • AURTICULUS I. Ex quo tempore debeantur in judiciis In rem.
    • § 1. De casu quo possessor est bonæ fidei in judiciis In rem.
    • § 2. De casu quo possessor est malæ fidei in judiciis in rem.
    • § 3. In quarum rerum petitione Fructus restituendi veniant, et qui fructus.
    • ARTICULUS II. An et ex quo debeantur Fructus et Causa in actionibus Mixtis.
    • ARTICULUS III. Ex quo debeantur Fructus et Causa in Personalibus judiciis.
    • § 1. De actionibus Personalibus quibus agimus de recipienda re quæ nostra fuit.
    • § 2. Ex quo debeantur Fructus et Causa in Interdictis, et actionibus in quibus de recipienda possessione rei nostræ agitur.
    • § 3. Ex quo debeantur Fructus et Causa in judiciis in quibus de adipiscenda re quæ nostra nunquam fuit, agitur.
    • Primus casus: Si judicium sit stricti Juris.
    • Secundus casus: Si judicium sit bonœ fidei.
    • SECTIO II. In quod tempus Fructus et Causa in diversis judiciis debeantur et quomodo æstimentur.
    • § 1. In quod tempus debeantur.
    • § 2. Quomodo œstimentur Fructus.
    • Secunda pars: De Usuris.
    • SECTIO I. De Usuris in genere.
    • § 1. De Usurarum computatione.
    • § 2. Quæ res additamenta Usurarum recipere possint.
    • SECTIO II. De singulis Usurarum speciebus.
    • ARTICULUS I. De Usuris conventionalibus.
    • § 1. Ex qua conventione debeantur Usuræ, et unde hœc conventio prœsumatur.
    • § 2. Quæ requirantur circa modum Usurarum conventionalium.
    • Prima conditio: Ut modus Usurarum conventionalium determinatus sit.
    • Secunda conditio: Ut Usurœ intra legitimum modum consistant.
    • § 3. Ex quo et in quod tempus currant Usurœ conventionales, et quomodo sistantur.
    • § 4. De remissione Usurarum.
    • ARTICULUS II. De Usuris quæ citra conventionem debentur.
    • § 1. In quibus contractibus aut quasi-contractibus Usurœ citra conventionem debeantur ex mora.
    • § 2. De Usuris quæ citra conventionem debentur, aut ex natura contractus etiam ante moram, aut ex privilegio creditoris.
    • § 3. Quis sit modus Usurarum quæ dira conventionem debentur, et qua ratione veniant.
    • § 4. Quando sistantur Usuræ quæ citra conventionem debentur.
    • Tertia pars: De Mora tam debitoris quam creditoris.
    • ARTICULUS I. De Mora debitoris.
    • § 1. Quando fieri intelligatur.
    • § 2. Quando purgetur mora.
    • § 3. De effectibus Moræ debitoris.
    • ARTICULUS II. De Mora creditoris.
    • § 1. De casu quo creditor accipere recusat.
    • § 2. De casu quo creditor accipere tantisper distulit.
    • De Nautico fenore.
    • § 1. De substantia contractus Nautici, et in quo consistat.
    • § 2. Quæ contractui Nautico propria sint circa usuras.
    • § 3. De stipulatione pœnali quæ solet adjici contractui Nautico.
    • § 4. De aliis contractibus Mutui, contractui Nautico affinibus.
    • De Probationibus et præsumptionibus.
    • SECTIO I. De probationibus in genere.
    • ARTICULUS I. In causarum disceptationibus, cui incumbat onus probandi.
    • ARTICULUS II. Quando quis probasse videatur quod intendit.
    • ARTICULUS III. Ex quibus rebus cruantur Probationes.
    • § 1. An et quousque noceat instrumentum super re aliqua factum non fuisse, aut amissum fuisse.
    • § 2. Quando et quousque fides probationis debeatur tam instrumentis quam testibus.
    • SECTIO II. De Confessione.
    • SECTIO III. De præsumptionibus.
    • SECTIO IV. De probationibus et Præsumptionibus quæ in causis status admittuntur.
    • § 1. Cujus generis probationes in his causis valeant.
    • § 2. Quæ sit potissima in causis status præsumptio.
    • De fide Instrumentorum et amissione eorum.
    • § 1. Qui teneantur Instrumenta ad alterius litem pertinentia exhibere; et ubi producenda sint.
    • § 2. Quæ Instrumenta fidem faciant.
    • § 3. De forma et agnitione Instrumentorum.
    • § 4. De impugnatione Instrumenti tanquam falsi, et de falsitate dici in Instrumento.
    • De Testibus.
    • ARTICULUS I. De idoncilate et numero Testium ad probationem conficiendam.
    • § 1. Qui Testes idonei sint necne.
    • § 2. Quatenus is contra quem Testes producuntur, possit eos refutare.
    • § 3. De officio judicis in recipiendis aut reprobandis Testimoniis.
    • § 4. De numero Testium ad conficiendam probationem necessario.
    • ARTICULUS II. De evocatione Testium.
    • § 1. Qui Testes evocandi sint necne.
    • § 2. De numero Testium evocandorum et quomodo evocentur.
    • § 3. De officio judicis in non immorandis diutius Testibus evocatis, et eis præstanda indemnitate.
    • ARTICULUS III. Quomodo testimonia perhibeantur; et quoties in una causa fieri possit Testium productio.
    • § 1. An Testes coram judice et in partium præsentia, et jurati demum, fidem faciant.
    • § 2. Quoties in una causa fieri possit Testium productio.
    • ARTICULUS IV. Quomodo et a quibus judicibus puniantur falsi Testes.
    • De Juris et Facti Ignorantia.
    • § 1. Quotuplex sit Ignorantia.
    • § 2. Proponuntur duæ regulæ generales circa ea in quibus nocet aut prodest Ignorantia Juris vel Facti.
    • § 3. Exemplis declaratur prima Regula: In lucris nocet Juris error, non Facti.
    • § 4. Quas limitationes patiatur regula supra dicta.
    • § 5. Declaratur altera regula: Error quilibet non nocet in damnis.
    • § 6. An scientia vel Ignorantia alterius alteri prosit aut noceat.
    • De Sponsalibus.
    • ARTICULUS I. De Sponsalibus.
    • § 1. Quomodo Sponsalia contrahantur.
    • § 2. De personis quæ Sponsalia contrahere possunt.
    • § 3. De dissolutione Sponsalium.
    • ARTICULUS II. De contractibus qui Sponsalia comitari aut sequi solent.
    • § 1. De Arrhis sponsalitiis.
    • § 2. De donationibus inter sponsum et sponsam.
    • § 3. De contractu Proxenetico.
    • De Ritu Nuptiarum.
    • Pars prima: De forma contrahendarum Nuptiarum.
    • ARTICULUS I. Quorum consensus ad formam Nuptiarum contrahendarum requiratur.
    • § 1. De consensu contrahentium.
    • § 2. De consensu eorum in quorum potestate sunt contrahentes.
    • § 3. An aliorum quam contrahentium corumque quorum in potestate sunt, consensus requiratur ad Nuptias.
    • ARTICULUS II. An instrumenta aut festivitas ad substantiam Nuptiarum requirantur, item concubitus.
    • § 1. De instrumentis.
    • § 2. De festivitate.
    • § 3. De concubitu.
    • Secunda pars: De personis quæ Nuptias contrahere possunt, necne.
    • SECTIO I. De Civitate et Pubertate.
    • SECTIO II. De iis qui nuptias contrahere prohibentur absolute.
    • § 1. An conjux, non soluto priori matrimonio, possit alias nuptias contrahere; saltem ob captivitatem alterius conjugis.
    • § 2. An mulier rea adulterii possit nubere.
    • § 3. An liberta quam patronus vult habere uxorem, possit alii nubere.
    • SECTIO III. De iis personis quæ invicem Nuptias contrahere non possunt.
    • ARTICULUS I. De cognatione.
    • ARTICULUS II. De affinitate.
    • ARTICULUS III. De publica honestate.
    • ARTICULUS IV. De impedimento Nuptiarum ex causa potestatis.
    • § 1. De vetitis Nuptiis inter tutorem et pupillam.
    • § 2. De vetitis Nuptiis inter eum qui potestate prœditus est in provincia, et mulierem ejusdem provinciæ.
    • ARTICULUS V. De inæqualitate conditionis aut dignitatis.
    • § 1. Jus antiquum usque ad Legem Juliam et Papiam.
    • § 2. Quarum Nuptiæ interdicantur ingenuis quibuslibet, ex Lege Julia et Papia.
    • § 3. Quæ Nuptiæ Senatoribus interdicantur, ex Lege Julia et Papia.
    • § 4. An Nuptiæ inter dispares conditione aut dignitate personas, omnino irritæ sint; et quando justæ esse possint.
    • § 5. Jus novum.
    • Tertia Pars: De incestis et illicitis Nuptiis, et de pœnis earum.
    • APPENDIX de ritibus in celebratione Nuptiarum olim apud Romanos adhiberi solitis.
    • De Jure Dotium.
    • SECTIO I. Quotuplex sit Dos.
    • SECTIO II. De constitutione Dotis.
    • ARTICULUS I. Quis Dotem constituat.
    • ARTICULUS II. Quid in Dotem constitui possit.
    • ARTICULUS III. Quomodo Dos constituatur.
    • § 1. De Dotis Datione.
    • § 2. De Dictione Dotis.
    • § 3. De Promissione Dotis.
    • § 4. De constitutione Dotis per acceptilationem, et mortis causa dationem.
    • § 5. De tacita Dotis constitutione, quæ redintegrato post divortium matrimonio fieri intelligitur.
    • ARTICULUS IV. Quibus personis, quando, et quarum nuptiarum nomine, possit Dos constitui.
    • SECTIO III. De jure quod ex constitutione Dotis nascitur.
    • ARTICULUS I. Quod jus nascatur ex Dote promissa aut relicta.
    • § 1. Cui ex stipulatione Dotis, aut ex testamento quo relicta est Dos, actio quæratur; et quando ca agere possit.
    • § 2. Quid veniat in exactione Dotis; et quatenus a promissore Dotis exigatur.
    • ARTICULUS II. Quod jus nascatur ex traditione Dotis causa facta.
    • ARTICULUS III. Exponuntur duæ species singulares, in quibus quœritur quod jus vir ex constitutione Dotis acquirat.
    • ARTICULUS IV. De nuptiarum conditione a qua pendet jus quod ex Dotis constitutione nascitur.
    • ARTICULUS V. An aliquod jus ex constitutione Dotis nasci possit, quum non valet matrimonium.
    • SECTIO IV. De bonis Parapherais.
    • De Pactis Dotalibus.
    • ARTICULUS I. Quando et quid de Dote pacisci liceat necne.
    • § 1. De Pactis per quæ mulier indotata fieret, aut minus dotata.
    • § 2. De Pactis quæ naturam Dotis subverterent.
    • § 3. De Pactis Dotalibus quæ ad delinquendum invitarent, aut per quæ fraus Legibus fieret.
    • ARTICULUS II. Inter quas personas Pacta circa Dotem fieri debeant.
    • ARTICULUS III. De forma Pactorum Dotalium.
    • § 1. Utrum Pacto, an demum per stipulationem possit quis circa Dotem sibi prospicere.
    • § 2. An et quomodo possit Pactum in constituenda Dote interpositum, alteri prodesse quam ei qui constituit.
    • ARTICULUS IV. De Pactorum Dotalium interpretatione.
    • ARTICULUS V. De quibusdam singularibus Pactorum Dotalium speciebus.
    • § 1. De Pacto lucrandæ Dotis.
    • § 2. De Pacto reddendœ Dotis.
    • § 3. De Pactis circa fundum æstimatum in Dotem datum interpositis.
    • De Fundo Dotali.
    • ARTICULUS I. Cujus rei alienato ex Lege Julia et ex Constitutione Justiniani prohibeatur.
    • ARTICULUS II. Quæ alienatio Fundi Dotalis prohibeatur.
    • ARTICULUS III. Quibus casibus alienatio Fundi Dotalis irrita sit.
    • De Donationibus inter virum et uxorem.
    • Prima pars: Quas personas et quas Donationes spectet prohibitio Donandi inter Virum et Uxorem.
    • SECTIO I. De personis quas spectat prohibitio.
    • § 1. Quæ Donationes videantur inter conjuges factæ.
    • § 2. Qui conjuges hac prohibitione contineantur.
    • § 3. Quæ aliæ personæ præter conjuges, Donandi prohibitione contineantur.
    • SECTIO II. Quas Donationes complectatur necne, prohibitio Donandi inter Virum et Uxorem, cæterasque personas ad quas hæc prohibitio porrecta est.
    • ARTICULUS I. Quæ Donationes inter conjuges prohibitione contineantur.
    • ARTICULUS II. Quæ Donationes inter conjuges prohibitione non contineantur.
    • § 1. De Donationibus inter conjuges, quæ fiunt mortis causa.
    • § 2. De Donationibus quæ fiunt inter conjuges divortii aut exilii causa; et an Donationes mortis causa factæ, divortio aut exilio infirmentur.
    • § 3. De Donationibus inter conjuges, ex quibus vel is qui donat non fit pauperior vel Donatarius non fit locupletior.
    • § 4. De natalitiis, aliisve munusculis; necnon de Donationibus quæ ita alterius causæ sequela sunt, ut separari non possint.
    • ARTICULUS III. Circa nonnullas species quæritur, an Donationem inter conjuges contineant.
    • ARTICULUS IV. Quæ Donationes prohibeantur necne, inter socerum et generum nurumve; Uxorem, et liberos Viri.
    • Secunda pars: De inutilitate Donationum Inter Virum et Uxorem; et de his quæ inde consequuntur.
    • ARTICULUS I. De traditionis ex causa Donationis inter conjuges, inutilitate ad transferendum dominium; et de Vindicatione quæ donatori competit.
    • ARTICULUS II. De inutilitate promissionis aut acceptilationis, ex causa Donationis inter conjuges factœ.
    • ARTICULUS III. De Condictione quæ Donatori competit, quatenus Donatarius ex rebus donatis locupletior factus est.
    • ARTICULUS IV. An conjux qui ex Donato locupletior factus non est, id saltem compensare teneatur; et ex qua causa.
    • ARTICULUS V. De Usuris, fructibus, et causa rerum inter conjuges Donatarum.
    • Tertia Pars: An et quomodo convalescant Donationes Inter Virum et Uxorem.
    • ARTICULUS I. Quas personas et quas Donationes complectatur SCtum ad Orationem D. Ant?nini factum.
    • § 1. Quas personas complectatur.
    • § 2. Quas Donationes complectatur Oratio.
    • ARTICULUS II. Quomodo ex Oratione Antonini Donationes confirmentur, quatenus et adversus quos.
    • ARTICULUS III. Ex quibus causis morte donatoris non convalescant Donationes Inter Virum et Uxorem.
    • § 1. De Divortio.
    • § 2. De morte Donatarii.
    • § 3. De revocatione.
    • § 4. De aliis causis ex quibus Donationes Inter Virum et Uxorem, morte donatoris non convalescunt.
    • De Divortiis et repudiis.
    • ARTICULUS I. Quid sit Divortium, et quis divertere vel repudium mittere possit.
    • ARTICULUS II. Quæ sitforma Divortii.
    • ARTICULUS III. Quando et quomodo Divortium puniatur.
    • ARTICULUS IV. Divortio facto, apud quem liberi morari vel educari debeant.
    • Soluto Matrimonio, Dos quemadmodum petatur.
    • Prima Pars: An et cui Dos, Soluto Matrimonio, restitui debeat, et quo tempore.
    • SECTIO I. An et cui restitui debeat.
    • ARTICULUS I. Quid Juris circa restitutionem Dotis obtineat, mortua in matrimonio muliere.
    • ARTICULUS II. Quid Juris oblineat circa restitutionem Dotis, quam Matrimonium divortio aut morte viri solvitur.
    • § 1. Cui actio de repetenda Dote competat, quum mulier sui juris est.
    • § 2. De casu quo mulier est filia familias.
    • ARTICULUS III. Quid obtineat circa restitutionem Dotis, Soluto Matrimonio per servitutem alterutrius conjugis.
    • SECTIO II. De tempore Dotis restituendæ.
    • Secunda Pars: De actionibus quæ ad Dotis restitutionem competunt.
    • SECTIO I. Adversus quos competant actiones de restituenda Dote.
    • SECTIO II. Quid veniat in actione quæ ad Dotis restitutionem competit.
    • CAPUT I. Quid veniat in judicio Dotis, quum quid vir aut socer accepit Dotis causa.
    • ARTICULUS I. De casu quo res fungibiles viro aut socero traditæ sunt in dotem.
    • ARTICULUS II. De casu quo vir socerue species inæstimatas accepit Dotis causa
    • § 1. De restitutione ipsarum specierum quæ inæstimatæ in dotem datæ sunt.
    • § 2. De restitutione ejus quod vir socerve accepit in virem rei quam inæstimatam Dotis causa acceperat, et quam sine culpa sua habere de siit.
    • § 3. De restitutione accessionum et omnis causæ quæ ab ipsis rebus Dotis causa citra æstimationem datis profecta est.
    • § 4. De fructibus rerum quæ inæstimatæ in dotem datæ sunt.
    • Quæstio prima: An et quomodo fructus rerum Dotalium in restitutionem veniant?
    • Quæstio altera: Quæ res in fructu rerum dotalium computentur.
    • § 5. De cautionibus interponendis circa species inæstimatas in dotem datas.
    • § 6. De restitutione ususfructus in Dotem dati.
    • ARTICULUS III. Quid veniat restituendum, Soluto Matrimonio, quum vir socerve species æstimatas accepit.
    • ARTICULUS IV. Quando vir socerve Dotem accepisse videantur.
    • SECTIONIS II. CAPUT II. Quid Soluto Matrimonio veniat in judicio Dotis, quum vir confessus est se accepisse dotis causa quod non accepit; aut quum viro socerove quid promissum necdum solutum est; aut quum vir aliqua obligalione fuit liberatus.
    • ARTICULUS I. De casu quo vir confessus est accepisse se Dotis causa, quod non accepit.
    • ARTICULUS II. De casu quo quid viro socerove promissum est, necdum solutum.
    • ARTICULUS III. De casu quo vir aliqua obligatione qua tenebatur, liberatus est Dotis causa.
    • SECTIO III. Quæ retentiones in judicio De Dote veniant, et quatenus vir judicio Dotis teneatur.
    • ARTICULUS I. De retentionibus quas vir in reddenda dote facere potest.
    • ARTICULUS II. Quatenus vir socerve judicio Dotis teneatur.
    • SECTIO IV. Quod sit privilegium actionum De Dote.
    • SECTIO V. Quando extinguantur actiones quæ de Dote repetenda competunt.
    • § 1. De solutione dotis, et redintegratione matrimonii.
    • § 2. De agnitione legati, morte mulieris, et dotis publicatione.
    • Tertia Pars: De restitutione Dotis improprie dictæ.
    • Quarta Pars: De condictione, quæ ex Loge Julia et Papia, competit mulieri, ad restitutionem corum quæ vir consecutus est ex jure patronatus in servos dotales ab ipso manumissos.
    • De Impensis in res dotales factis. P.
    • § 1. De Impensis necessariis.
    • § 2. De utilibus impensis.
    • § 3. De voluptariis Impensis.
    • § 4. De Impensis extra causam Dotis factis pro muliere.
    • De actione Rerum Amotarum.
    • ARTICULUS I. Quæ requirantur necne, ut actioni Rerum Amotarum locus sit.
    • § 1. Oportere ut conjux conjugi amoverit.
    • § 2. Oportere ut divortii consilio amotum fuerit.
    • ARTICULUS II. Quarum rerum nomine, cui et adversus quem, et quatenus huic actioni locus sit.
    • § 1. Quarum rerum nomine competat Rerum Amotarum actio.
    • § 2. Cui hæc actio detur.
    • § 3. Adversus quem hœc actio competat; et quatenus alius quam conjux qui amovit, ea teneatur.
    • § 4. Quatenus conjux hoc judicio tencatur.
    • ARTICULUS III. Quale sit hoc judicium; quid in co observetur, et quid præstandum veniat.
    • § 1. Quale sit, et quæ in eo instituendo observentur.
    • § 2. Quid in judicio Rerum Amotarum veniat.
    • ARTICULUS IV. Quando hœc actio cesset, necne.
    • De Agnoscendis et alendis liberis, vel parentibus, vel patronis, vel libertis.
    • SECTIO I. De Agnoscendis liberis.
    • ARTICULUS I. De Senatusconsulto Planciano.
    • § 1. Quæ ex SCto Planciano desiderentur a muliere, ut vir liberos quibus illa se post divortium ex eo prægnantem dicit, agnoscere teneatur.
    • § 2. Quæ a viro desiderentur ex eodem SCto, ut non teneatur partum agnoscere.
    • § 3. An et quale præjudicium locum habeat vel pro filio vel contra; quum vir aut uxor adversus SCtum peccavit, vel quum neuter peccavit.
    • ARTICULUS II. De Senatusconsulto Hadriani temporibus facto, circa agnitionem partus.
    • ARTICULUS III. De casu quo hoc ipsum in controversia est, an partus constante matrimonio, an postea editus sit; vel an mulier fuerit uxor.
    • ARTICULUS IV. Quando hœc Senatusconsulta cessent.
    • SECTIO II. De alimentis quæ parentes liberis, et vicissim liberi parentibus, præstare tenentur.
    • § 1. Inter quas parentum liberorumque personas obligatio Alimentorum præstandorum consistat.
    • § 2. Quid continent hœc obligatio, et quandiu duret.
    • § 3. Quomodo cogantur parentes liberis, et vice versa, alimenta præstare; et quid in ea cognitione quæratur.
    • SECTIO III. De Alimentis quæ patronis liberti exhibere debent, et vicissim.
    • ARTICULUS I. De Alimentis præstandis a liberto.
    • § 1. Ad quas personas hœc obligatio porrigatur.
    • § 2. Quæ concurrere oporteat, ut quis cogatur Alimenta exhibere patrono.
    • § 3. Quæ sit pœna liberti, debita patrono Alimenta denegantis.
    • ARTICULUS II. De Alimentis a patrono præstandis.
    • De Inspiciendo ventre, custodiendoque partu.
    • ARTICULUS I. De casu quo vir mulierem esse prægnantem contendit, mulier autem negat.
    • ARTICULUS II. De casu quo mulier, marito mortuo, se prægnantem dicit.
    • Si ventris nomine muliere in possessionem missa, eadem possessio dolo malo ad alium translata esse dicatur.
    • Si mulier, ventris nomine, in possessione calumniæ causa esse dicetur.
    • § 1. Ex qua causa hoc Edictum proficiscatur, et quando huic sit locus.
    • § 2. Cui et adversus quem actio ex hoc Edicto competat.
    • § 3. Quid in ea actione veniat.
    • § 4. Quandiu hœc actio duret, et qua exceptione excludatur.
    • De Concubinis.
    • § 1. Quando concubinatus intelligatur, et quandiu duret.
    • § 2. Quam mulierem in concubinatu habere liceat.
    • § 3. Cui liceat habere Concubinam.
    • APPENDIX ad tres libros superiores:
    • In qua exponitur Jus Codicis et Novellarum, de lucris Nuptialibus, et secundarum nuptiarum pœnis.
    • CAPUT I. De Lucris Nuptialibus.
    • CAPUT II. De pœnis secundarum Nuptiarum.
    • ARTICULUS I. De pœnis quæ viro aut mulieri ad secundas nuptias convolantibus communes sunt.
    • § 1. Prima pœna: Ut prioris matrimonii liberis lucra serventur.
    • § 2. Altera pœna: Ne secundo conjugi ultra donetur quam uni ex liberis minus capienti.
    • ARTICULUS II. De pœnis quæ propriæ sunt mulieri ad secundas Nuptias convolanti.
    • CAPUT III. De pœnis mulieris quæ intra annum luctus nubit, aut adversus jusjurandum quod præstiterat.
    • De Tutelis.
    • § 1. Qui in Tutela esse possint.
    • § 2. Qui possint esse Tutores.
    • § 3. Quando finiatur Tutela.
    • De Testamentaria Tutela.
    • ARTICULUS I. Quibus Testamento Tutor detur.
    • ARTICULUS II. Quis Testamento tutor dari potest.
    • ARTICULUS III. Quomodo tutor Testamento dari debeat; et an datus possit revocari.
    • § 1. Quomodo dari debeat.
    • § 2. Quomodo testator Tutelam quam ascripsit, revocare possit; et quando revocata intelligatur necne.
    • ARTICULUS IV. Quando deferatur Testamentaria Tutela, et quis sit hujus delatæ effectus.
    • ARTICULUS V. De interpretatione scripturarum quæ tutoris dationem continent.
    • De Confirmando tutore vel Curatore.
    • ARTICULUS I. De Confirmando eo Tutore qui inutiliter datus est.
    • § 1. Quando Confirmetur Tutor aut Curator inutiliter datus.
    • § 2. Quæ observentur in Confirmando Tutore.
    • § 3. Ad quam tutelæ speciem pertineat Tutor qui testamento inutiliter datus Confirmatur.
    • ARTICULUS II. De Confirmando eo Tulore de quo ambigitur an utiliter datus sit.
    • De Legitimis Tutoribus.
    • ARTICULUS I. Qui sint Legitimi Tutores.
    • § 1. De Agnatis.
    • § 2. De Patrono et patroni liberis.
    • § 3. De Manumissore filii, et liberis hujus manumissoris.
    • § 4. Quid requiratur in iis quibus tutela Legitima defertur, ut Tutores esse possint.
    • § 5. An Cognatis Lege deferatur tutela.
    • § 6. De nova tutelæ Legitimæ specie, quæ matri defertur.
    • ARTICULUS II. Quando Legitimæ tutelæ locus sit.
    • ARTICULUS III. Quoties deferri possit Legitima tutela.
    • De Tutoribus et Curatoribus datis ab his qui jus dandi habent; et qui, et in quibus causis specialiter dari possunt.
    • ARTICULUS I. De Tulela aut Cura Dativa in genere.
    • § 1. Qui dare Tutores possint.
    • § 2. Cui possint Magistratus dare Tutores et Curatores.
    • § 3. Quis dari possit a Magistratu Tutor aut Curator, et quot possint dari.
    • § 4. Quæ requirantur necne, circa modum dandi Tutoris.
    • § 5. De officio Magistratus qui dat Tutores aut Curatores.
    • ARTICULUS II. De pluribus singularibus speciebus Tutorum et Curatorum qui impuberibus a Magistratu dantur; necnon de Adjutoribus tutelæ.
    • § 1. De Tutoribus aut Curatoribus qui ad certas causas Tutorem habenti dantur.
    • § 2. De Curatoribus qui Tutoribus adjunguntur ad universam tutelæ administrationem; necnon de adjutoribus tutelæ seu Actoribus.
    • ARTICULUS III. De Curatoribus puberum.
    • Qui petant Tutores vel Curatores, et ubi petantur.
    • ARTICULUS I. Qui possint impuberibus Tutores Petere.
    • ARTICULUS II. Quinecesse habeant Tutores Petere impuberibus.
    • § 1. Quibus liberis et quos defensores mater Petere teneatur ex Constitutione D. Severi.
    • § 2. Quando mater non videatur Petiisse Tutores, ita ut in pœnam Constitutionis incidat.
    • § 3. Ex quibus causis a pœna Constitutionis mater quæ non Petiit Tutores excusetur.
    • § 4. Quæ sit pœna mulieris Tutores filiis non Petentis.
    • ARTICULUS III. Qui Pelant Curatores adultis.
    • De Administratione et periculo Tutorum et Curatorum qui gesserint vel non, et de agentibus, vel conveniendis, uno vel pluribus.
    • ARTICULUS I. De his quæ sunt prœvia Administrationi Tutelæ vel Curæ.
    • § 1. Qui Tutores vel Curatores salis-lare teneantur.
    • § 2. Quatenus necessaria est satisdatio.
    • § 3. Quomodo Tutor vel Curator compellatur ad satisdandum.
    • § 4. De Inventario.
    • ARTICULUS II. De decernenda uni, vel dividenda inter plures, Tutelæ Administratione.
    • § 1. De decernenda uni Administratione.
    • § 2. De dividenda inter plures Tutores aut Curatores Administratione; et hujus divisionis effectu.
    • ARTICULUS III. De Tutoribus et Curatoribus ad tutelam Administrandam vel curam compellendis; et de Periculo eorum qui cessant.
    • ARTICULUS IV. Quæ complectatur tutelæ Administratio; et quæ fines hujus excedant.
    • § 1. Quæ pertineant ad tutelæ Administrationem.
    • 1°. Distractio rerum pupillarium quœnam distrahi debeant.
    • 2°. Depositio pecuniæ pupillaris.
    • 3° Exactio a debitoribus pupilli.
    • 4°. Solutio creditoribus pupilli facienda.
    • 5°. Pupilli nomine agere, defendere, provocare.
    • 6.° Pupillo auctoritatem, alimenta, præstare.
    • § 2. Quid fines Administrationis tutelæ excedat.
    • ARTICULUS V. Quando finiatur Administratio tutelæ vel curæ.
    • ARTICULUS VI. Quam vim obtineant a Tutore gesta.
    • De Auctoritate et consensu Tutorum et Curatorum.
    • ARTICULUS I. Quando necessaria sit Tutoris Auctoritas.
    • ARTICULUS II. A quo debeat interpom Auctoritas quæ pupillo necessaria est.
    • ARTICULUS III. In quibus negotiis Tutor Auctor esse possit: item an et quæ negotia possint pupillum inter et Tutorem contrahi.
    • § 1. In quibus negotiis Tutor Auctor esse possit.
    • § 2. An et quæ negotia inter Tutorem et pupillum contrahi possint.
    • ARTICULUS IV. Deforma interponendæ Auctorilatis.
    • ARTICULUS V. De consensu Curatorum.
    • Quando ex facto Tutoris vel Curatoris, minores agere vel conveniri possunt.
    • ARTICULUS I. Quando ex facto Tutoris Minores Agere possunt.
    • ARTICULUS II. Quando ex facto Tutoris Minor possit Conveniri.
    • De Suspectis Tutoribus et Curatoribus.
    • § 1. Unde. crimen Suspecti descendat, et apud quos judices Tutor Suspectus postulari possit.
    • § 2. Qui Tutores possint Suspecti fieri.
    • § 3. Qui possint Tutorem Suspectum postulare.
    • § 4. Ex quibus causis Tutores et Curatores removeantur.
    • § 5. Quæ in cognitione Suspecti observentur.
    • § 6. De effectu Sententiæ quæ Tutorem removet; necnon de pœnis Suspectorum Tutorum.
    • § 7. Quando extinguatur cognitio Suspecti.
    • De Excusationibus Tutorum, et temporibus earum.
    • SECTIO I. Quænam causæ in perpetuum Excusent, quœnam ad tempus.
    • CAPUT I. De causis quæ Excusant in perpetuum.
    • ARTICULUS I. De primo Excusationis Capite, scilicet inæqualitate conditionis, et an etiam Excusent inæqualitas dignitatis aut disparitas religionis.
    • § 1. De inæqualitate conditionis.
    • § 2. De inæqualitate dignitatis, et disparitate religionis.
    • ARTICULUS II. De secundo Excusationis Capite; nimirum ex inimicitiis, aut litibus.
    • ARTICULUS III. De tertio Excusationum Capite: scilicet ex eo quod quis plus æquo gravaretur.
    • § 1. De onere trium Tutelarum.
    • § 2. De exilio et longinquitate domicilii.
    • § 3. De Rusticitate, senectute, valetudine, et paupertate.
    • ARTICULUS IV. De quarto Excusationum Capite, nimirum ex privilegio.
    • § 1. De numero liberorum.
    • § 2. De privilegio militiæ.
    • Quæstio prima: Quinam hoc privilegio gaudeant.
    • Quæstio altera: Adversus quos ex privilegio ante actæ militiæ, vacatio competat.
    • § 3. De Privilegio eorum qui circa Principem sunt occupati.
    • § 4. De privilegio professionis liberalium artium.
    • § 5. De privilegio quorumdam collegiorum ac municipiorum.
    • § 6. De ea privilegii specie, quæ uni ex libertis cujusque Senatoris competit.
    • ARTICULUS V. De Excusationibus Cura adultorum propriis.
    • ARTICULUS VI. Quæ causæ Excusationem non tribuant.
    • SECTIONIS I. CAP. II. De causis quæ temporariam duntaxat Excusationem præbent a tutela vel cura, vel quæ a certa tantum administrationis parte liberant.
    • ARTICULUS I. Quæ causæ Excusent ad tempus.
    • Prima causa: Morbus temporaneus.
    • Secunda causa: Ætas minor viginti-quinque annis.
    • Tertia causa: Excusationis temporariæ species: Absentia Reipublicæ causa.
    • Quarta causa: Quorumdam honorum aut munerum gestio.
    • ARTICULUS II. De ea Excusationis specie qua quis non a tota tutela, sed a certa parie administrationis liberatur.
    • SECTIO II. Quibus liceat Excusatione uti; et quæ intervenire debeant ut Excusatio pariat tutelæ remissionem.
    • ARTICULUS I. Quibus liceat, necne, uti Excusationibus supra enumeratis.
    • § 1. Generalia quædam proponuntur et omnibus personis communia, ex quibus quæri potest an Excusatio admittenda sit necne.
    • § 2. An et quando Excusatio liberti admittatur a tutela filiorum patroni.
    • ARTICULUS II. Quæ intervenire oporteat ut Excusationis causa remissionem tutelæ pariat.
    • § 1. Apud quem judicem et intra quod tempus contestandæ sint Excusationum causæ.
    • § 2. Quomodo contestandæ sint Excusationes; quomodo probandæ, et intra quod tempus.
    • § 3. De interponendo Decreto quo tutoris curatorisve Excusatio admittatur, isque a tutela vel Cura liberetur.
    • § 4. Quibus necessaria non sit eorum qui in toto hujus Articuli decursu dicta sunt observatio.
    • SECTIO III. Quid consequatur amittatue tutor cujus Excusatio admissa est.
    • § 1. Quando tutor excusatus amittat ea quæ sibi relicta sunt.
    • § 2. Quos tutores vel curatores hæc pæna spectet.
    • § 3. Ad quæ porrigatur hæc pæna.
    • SECTIO IV. De ratione declinandæ tutelæ, nominando potiorem se.
    • Ubi pupillus educari vel morari debeat, et de alimentis ei præstandis.
    • ARTICULUS I. Ubi Pupillus Morari vel Educari debeat.
    • ARTICULUS II. De Alimentis Pupillo præstandis.
    • De Tutelæ et rationibus distrahendis, et utili curationis causa actione.
    • SECTIO I. De actione TUTELÆ Directa.
    • ARTICULUS I. Cui et adversus quem competat.
    • ARTICULUS II. Quum plures fuerunt tutores, quatenus quisque actione Tutelæ teneatur.
    • ARTICULUS III. Quibus beneficiis subveniatur uni ex pluribus tutoribus actione Tutelæ in solidum convento.
    • § 1. De exceptione Divisionis.
    • § 2. De exceptione Ordinis.
    • § 3. De exceptione Cedendarum actionum, et beneficio Utilis actionis.
    • ARTICULUS IV. Quando actione Tutelæ agi possit, et quandiu: item, an pecuniam ad movendum hoc judicium tutor debeat pupillo subministrare.
    • § 1. Quando agi possit.
    • § 2. Quandiu actio Tutelæ duret.
    • § 3. An ad judicium Tutelæ movendum pecuniam tutor pupillo debeat subministrare.
    • ARTICULUS V. Quidveniat in actione Tutelæ præstandum.
    • § 1. De Inventario et libris Rationum exhibendis.
    • § 2. Cujus temporis administratio in hoc judicio veniat.
    • § 3. Quarum rerum ratio reddi hoc judicio debet.
    • § 4. Quam culpam tutores et curatores præstent.
    • § 5. De usuris quæ in hoc judicio veniunt.
    • § 6. De solutione pecuniæ cujus tutor ex redditis rationibus reliquator est.
    • ARTICULUS VII. De privilegio judicii Tutelæ.
    • SECTIO II. De actione de Rationibus distrahendis.
    • § 1. Quo casu hœc actio competat; adversus quos; et, quum plures tutores communi fraude rationes pupilli interverterunt, quatenus quisque hac actione teneatur.
    • § 2. Quando competat hœc actio, qualis sit, et quid in ea præstandum veniat.
    • § 3. Cum quibus actionibus hœc actio concurrat, et an per illas tollatur.
    • SECTIO III. De Utili Curationis causa actione.
    • § 1. Quando hœc actio competat.
    • § 2. Quid veniat in hac actione præstandum.
    • De Contraria tutelæ, et utili actione.
    • ARTICULUS I. De Contraria Tutelæ actione.
    • § 1. Quando huic locus sit, quando competat, cui et adversus quem.
    • § 2. Quæ veniant in hoc judicio præstanda.
    • ARTICULUS II. De Contraria Utili CURATIONIS CAUSA actione.
    • De eo qui pro Tutore prove Curatore negotia gessit.
    • ARTICULUS I. De actione Protutelæ Directa.
    • § 1. Quibus casibus huic actioni locus sit.
    • § 2. Quum plures Pro Tutore gesserunt, quatenus quisque teneatur.
    • § 3. Quando actio Protutelæ moveri possit; et quæ in ea veniant.
    • § 4. De privilegio hujus actionis.
    • ARTICULUS II. De contraria actione Protutelæ.
    • ARTICULUS III. Cui actioni locus sit ex gestu Tutoris posthumo dali.
    • Quod falso Tutore auctore gestum esse dicatur.
    • SECTIO I. De inutilitate corum quæ a Falso Tutore gesta sunt.
    • SECTIO II. De Edicto Præcetoris circa gesta Falso Tutore auctore.
    • ARTICULUS I. Quando huic Edicto locus sit.
    • § 1. Oportere gestum esse eo auctore qui tutor non fuerit.
    • § 2. Oportere ut dolo malo auctor fuerit Falsus Tutor.
    • § 3. Oportere ut is qui contraxit, deceptus fuerit; dum ignoraret Falsum Tutorem esse qui auctor esset.
    • ARTICULUS II. Cui et adversus quem, et ad quid detur actio ex hoc Edicto; necnon de actione Utili quæ ex eodem Edicto competit.
    • De Fidejussoribus, et nominatoribus, et heredibus Tutorum et Curatorum.
    • ARTICULUS I. De Heredibus Tutorum et Curatorum.
    • ARTICULUS II. De Fidejussoribus et Nominatoribus Tutorum et Curatorum.
    • De Magistratibus conveniendis.
    • § 1. Quibus casibus huic actioni Magistratibus inferiores sint obnoxii.
    • § 2. Quibus et adversus quos detur hœc actio.
    • § 3. An et quatenus ambo Magistratus, alter pro altero hac actione teneantur.
    • § 4. Qualis sit hœc actio, et quid in ea veniat.
    • De rebus eorum qui sub tutela vel cura sunt, sine decreto non alienandis vel supponendis.
    • ARTICULUS I. Quæ res minorum alienari prohibeantur; et quæ Alienationes.
    • § 1. Quarum rerum interdicatur Alienatio.
    • § 2. Quæ Alienationes interdicantur.
    • § 3. Quas exceptiones patiatur prohibitio.
    • ARTICULUS II. Quas personas spectet prohibitio.
    • ARTICULUS III. Ex quibus causis Alienationes possit judex Decreto suo permittere; et quæ requirantur ut ex hoc Decreto facta Alienatio valeat.
    • § 1. Ex quibus causis permittantur Alienandi Decretum.
    • § 2. Quæ requirantur ut Alienatio rerum Minoris ex Decreto judicis facta valeat.
    • Prima conditio: Ut Magistratus sit competens.
    • Secunda conditio: Ut causæ cognitio interveniat.
    • Tertia conditio: Ut non obreptum sit judici.
    • Quarta conditio: Ut tutor fines Decreti non fuerit egressus.
    • ARTICULUS IV. De effectu prohibitions alienandi sine Decreto.
    • De Curatoribus furioso, et aliis extra minores, dandis.
    • ARTICULUS I. De curatoribus qui furioso et similibus personis, præter minores, ad bona ipsorum administranda dantur.
    • § 1. Propter quæ animi aut corporis vitia Curatores dentur, et quibus personis; et quatenus ea vitia probari oporteat. P.
    • § 2. Quotuplex sit horum Curatorum species; et quinam dari possint.
    • § 3. De administratione horum Curatorum; et quam vim obtineant ab his gesta.
    • § 4. De actionibus quæ ex hujus Curæ administratione descendunt.
    • § 5. Quando finiatur hœc curationis species.
    • ARTICULUS II. De altera specie Curatorum, qui bonis duntaxat custodiendis dantur.
    • APPENDIX ad libros XXVI et XXVII. De Tutela Feminarum puberum.
    • Qui testamenta facere possunt; et quemadmodum testamenta Fiant. P.
    • SECTIO I. Qui Testamenti factionem habeant.
    • § 1. De prima conditione ad Testamenti factionem requisita; id est, libertate.
    • § 2. Secunda conditio: Requiri ut testator sit civis.
    • § 3. Tertia conditio: Requiri ut sui juris sit, qui facit Testamentum.
    • § 4. De aliis conditionibus aut impedimentis ad testamenti factionem.
    • SECTIO II. De forma Testamentorum.
    • ARTICULUS I. De forma Testamentorum antiqua.
    • § 1. Quotuplex olim fuerit forma testamenti conficiendi, ex Jure Civili.
    • § 2. De conditionibus requisitis ad formam Testameni Per æs et libram, quod Jure Pandectarum obtinebat.
    • Prima conditio: Ut testator nomina heredum, aut ipse scripserit, aut nuncupaverit.
    • Secunda conditio: Ut uno contextu fiat testamentum.
    • Tertia conditio: Ut testamentum perfectum sit.
    • Quarta conditio: Ut testes rogati et ad finem usque præsentes adfuerint.
    • Quinta conditio: Ut hœc personæ ad solennia Testamenti adhibitæ fuerint, quæ non prohibentur.
    • § 3. Quæ sit forma Testamenti conficiendi Jure Prætorio.
    • ARTICULUS. II. Quœnam testamenti formæ noviter ab imperatoribus introductæ sint.
    • § 1. De forma testamenti conficiendi ex Constitutionibus Honorii et Theodosii, et ex Jure Justinianeo.
    • § 2. De speciali forma in Testamentis cœcorum observanda.
    • ARTICULUS III. De autoritate Testamentijure confecti; et quatenus noceat, aliquam ex solennitatibus prætermissam fouisse.
    • ARTICULUS IV. De Testamentorum insinuatione, et vetita eorum translatione.
    • De liberis et posthumis heredibus instituendis vel exheredandis.
    • SECTIO I. De institutione aut Exheredatione Liberorum qui tempore testamenti primum in familia gradum obtinent.
    • ARTICULUS I. Quinam Sui Heredes dicantur, ut institutio vel Exheredatio eorum ad substantiam testamenti pertineat; et quatenus desideretur.
    • ARTICULUS II. Quomodo Suorum Heredum Institutio fieri debeat.
    • ARTICULUS III. Quomodo Exheredatio fieri debeat.
    • § 1. De nominatim facienda Exheredatione.
    • § 2. De Exheredatione pure facienda, et vivo filio committenda.
    • § 3. De Exheredatione a tota hereditate facienda; item a toto heredum gradu: et quum plures gradus facti sunt, an ab omnibus Exheredandus sit filius.
    • § 4. Quibus verbis fieri debeat Exheredatio.
    • ARTICULUS IV. Quibus ex causis, et qui liberi Exheredari possint.
    • SECTIO II. De Institutione et Exheredatione Posthumorum.
    • ARTICULUS I. De Institutione et Exheredatione Posthumorum proprie dictorum.
    • § 1. Quis Posthumum Instituere possit.
    • § 2. Qui posthumi Sui possint Heredes scribi: ubi de Aquilianis.
    • § 3. Quando Posthumus videri debeat institutus, necne.
    • § 4. Quatenus necessaria sit Institutio vel Exhederatio Posthumi Sui.
    • § 5. Quomodo institui aut Exheredari debeant Posthumi.
    • ARTICULUS II. De iis qui Posthumorum loco sunt.
    • § 1. De Lege Velleia, et Posthumis Julianis.
    • § 2. De altis Quasi-posthumorum speciebus.
    • De injusto, rupto, irrito facto testamento.
    • ARTICULUS I. De Rupto Testamento.
    • § 1. Quotuplici modo rumpatur testamentum.
    • § 2. De clausula Codicillari.
    • ARTICULUS II. De Irrito Testamento.
    • De his quæ in testamento delentur, inducuntur, vel inscribuntur.
    • De heredibus instituendis.
    • Prima pars: Qui possint Heredes institui.
    • SECTIO I. De incertis personis.
    • SECTIO II. Quibuscum sint, necne, testamenti factio; et quotuplici tempore hœc in Herede requiratur.
    • ARTICULUS I. Enumerantur quœdam personæ, de quibus dubitatur an habeant testamenti sactionem.
    • ARTICULUS II. An et quomodo servi habeant testamenti factionem.
    • § 1. De servis propriis, et de Lege Ælia-Sentia.
    • § 2. De servis alienis aut communibus.
    • § 3. De servis alicujus hereditatis jacentis, et de servis eorum qui post mortem testatoris nati sunt.
    • § 4. De captivis et captivorum servis; item de servis pœnæ.
    • ARTICULUS III. Quibus temporibus requiritur in Herede testamenti factio.
    • Secunda Pars: Quæ sit forma Institutionis Heredis.
    • § 1. De voluntate testatoris in Herede instituendo, et hujus voluntatis significatione.
    • § 2. Quibus verbis et in quo loco testamenti fieri debeat institutio heredis.
    • § 3. An ex certa re heredis institutio fieri possit.
    • § 4. An Heres unicus possit ex parte Institui, nul plures sine parte; item an Heredis Institulio diem recipiat.
    • § 5. De fine quem in Instituendo Herede testator habere debet.
    • Tertia Pars: Quomodo inter plures Heredes distribuatur hereditas.
    • ARTICULUS I. De conjunctis aut disjunctis Heredibus.
    • ARTICULUS II. De distributione hereditatis inter omnes Heredes qui scripti sunt.
    • § 1. De casu quo omnes Heredes singuli ex certa ac expressa parte scripti sunt.
    • § 2. De secundo casu, quo omnes sine partibus expressis scripti sunt.
    • § 3. De tertio casu, quo quidam ex certis expressisque partibus, quidam sine partibus scripti sunt.
    • § 4. Quando quis ex certa ac expressa parte scriptus Heres videatur.
    • ARTICULUS III. De Jure accrescendi.
    • De Vulgari et Pupillari substitutione.
    • SECTIO I. De Vulgari Substitutione.
    • ARTICULUS I. De natura Substitutionis Vulgaris.
    • ARTICULUS II. De variis Substitutionis Vulgaris divisionibus.
    • § 1. Prima divisio; in Expressas, et Tacitas.
    • § 2. Secunda Vulgarium Substitutionum divisio; in Nominatim factas, Reciprocas, et Breviloquas.
    • Prima regula: Ad Substitutionem sive Reciprocam sive Breviloquam vocat i intelliguntur, qui defuncto ipsi heredes extiterunt.
    • Secunda regula: In generali heredum Reciproca Substitutione, non continentur illi ex heredibus, quos specialiter testator invicem Substituit.
    • Tertia regula: In Substitutione reciproca, si ex pluribus heredibus alii conjunctim instituti sunt heredes, alii disjunctim, præferuntur in Substitutione qui conjunctim cum deficiente scripti sunt, iis qui disjunctim sunt scripti.
    • § 3. Tertia et Quarta Divisio, in Graduales et Simplices, etc.
    • ARTICULUS III. Qui Substitui Vulgariter possint.
    • ARTICULUS IV. De effectu Substitutionis Vulgaris.
    • ARTICULUS V. Quando deficiat Vulgaris Substitutio.
    • SECTIO II. De Pupillari Substitutione.
    • ARTICULUS I. De natura et forma Substitutionis Pupillaris.
    • ARTICULUS II. Quotuplex sit Substitutionum Pupillarium divisio.
    • § 1. Prima divisio; in Expressam et Tacitam.
    • § 2. Secunda divisio; in Nominatim factas, Reciprocas, et Breviloquas.
    • § 3. Tertia divisio, in Graduales et Simplices.
    • § 4. Quarta divisio; in Puras et Conditionales.
    • § 5. Quinta divisio; in eas quæ singulis liberis fiunt, vel Ei qui novissimus morietur.
    • ARTICULUS III. Quibus Substitui Pupillariter possit.
    • ARTICULUS IV. Quis Pupillariter Substitui possit.
    • ARTICULUS V. De effectu Substitutionis Pupillaris.
    • ARTICULUS VI. Quando deficiat Substitutio Pupillaris.
    • ARTICULUS VII. De Fideicommissaria Pupillari Substitutione.
    • SECTIO III. De Exemplari Substitutione.
    • De Heredum qualitate et differentia.
    • ARTICULUS I. Quæ requirantur ut servus proprius domino Necessarius Heres sit.
    • § 1. Ut servus Necessarius Heres sit, debere inspici tempus testamenti et mortis; et præterea conditionis existentis.
    • § 2. Oportere ut Necessario Heredi fuerit relicta libertas quam testator ei non deberet.
    • § 3. Oportere ut Necessario Heredi libertas et hereditas simul deferantur; et ex ipso testamento libertas competat.
    • ARTICULUS II. Quando liberi parenti Heredes Sui ac Necessarii sint.
    • ARTICULUS III. Quando quis, ex substitutione pupillari, sit pupillo Necessarius Heres.
    • De Conditionibus institutionum.
    • De Jure deliberandi.
    • § 1. De Jure Pandectarum circa Jus deliberandi.
    • § 2. De separatione bonorum hereditariorum a bonis heredis, et beneficio Inventarii.
    • De Testamento militis.
    • SECTIO I. Quibus et quando Jure Militari Testari concedatur.
    • § 1. Quibus hoc jus concedatur.
    • § 2. Quando Jure Militari Testari concedatur.
    • SECTIO II. In quo consistat privilegium Militum circa Testamenta.
    • ARTICULUS I. Exponitur primum Militum privilegium; scilicet ut quidam Testari jure Militari possint, quijure communi non possent.
    • ARTICULUS II. Quibus Testamento Militari relinqui possit.
    • ARTICULUS III. De solennitatibus Testamentorum extrinsecis, in Testamento Militari remissis.
    • ARTICULUS IV. De subtilitatibus Juris in Testamento Militari remissis.
    • § 1. De præteritione liberorum.
    • § 2. De heredis institutione.
    • § 3. De regula Juris: nemo potest partim testatus, partim intestatus decedere; et altera regula: Qui semel heres fuit, non potest desinere esse heres; et de utriusque regulæ Consectariis.
    • § 4. De regula Juris quæ non patitur aliquem cum pluribus Testamentis decedere.
    • § 5. De subtilitatibus Juris quæ etiam in Testamentis Militaribus observantur.
    • ARTICULUS V. De pleniori interpretatione quam recipiunt Testamenta Militaria.
    • ARTICULUS VI. Ad quæ non porrigantur privilegia Testamentorum Militarium.
    • SECTIO III. Quando Testamentum Militare valere desinat.
    • De Acquirenda vel omittenda hereditate.
    • SECTIO I. De Acquirenda Hereditate.
    • ARTICULUS I. Quomodo adeatur Hereditas; necnon quid sit Immixio.
    • § 1. De Cretione.
    • § 2. De modo Acquirendæ Hereditatis qui dicitur Pro herede geritio; et de Immixtione Suorum heredum, voluntatem retinendæ Hereditatis significante.
    • § 3. De alia duplici Immixtionis specie.
    • ARTICULUS II. Quis Hereditatem adire possit.
    • Prima regula: Aditio Hereditatis in voluntarios seu extraneos heredes duntaxat cadere potest.
    • Secunda regula: Ipse demum qui institutus est heres, aut qui Lege ipse ad Hereditatem vocatur, eam adire potest.
    • Tertia regula: Is demum adire potest, qui ut cumque videri potest intelligere quid agat.
    • ARTICULUS III. De jussu quem ad adeumdam Hereditatem expectare debet heres qui in aliena potestate est.
    • § 1. Quorum jussus requiratur.
    • § 2. Quando ille jussus interponi debeat, et quomodo possit interponi.
    • § 3. Qualis debeat esse jussus patris aut domini.
    • ARTICULUS IV. Quando Hereditas adiri possit, et quarum rerum scientia requiratur necne in eo qui adit.
    • § 1. Delatam esse oportere Hereditatem, ut adeatur.
    • § 2. De delatæ Hereditatis scientia.
    • § 3. De scientia causæ ex qua Hereditas delata sit.
    • § 4. Quarum rerum ignorantia aditioni Hereditatis non officiat.
    • ARTICULUS V. De effectu aditionis Hereditatis, et Immixtionis Suorum heredum.
    • § 1. Cui quis adeundo Hereditatem Acquirat.
    • § 2. Pro qua parte quisque adeundo Acquirit Hereditatem.
    • § 3. Quis sit Acquisitæ Hereditatis effectus.
    • Secunda Pars: De Repudiatione Hereditatis, et beneficio abstinendi.
    • SECTIO II. De Repudiatione Hereditatis.
    • ARTICULUS I. Quomodo quis et quando Hereditalem Repudiare possit.
    • § 1. Quomodo quis Repudiasse Hereditatem intelligatur.
    • § 2. Quis Repudiare Hereditatem possit.
    • § 3. Quandonam Hereditas Repudiari potest.
    • ARTICULUS II. De effectu Repudiationis.
    • SECTIO III. De beneficio abstentionis quod Suis heredibus datur.
    • § 1. Quibus detur hoc beneficium, et quandiu.
    • § 2. In quo consistat beneficium abstentionis, et quomodo competat.
    • Testamenta quemadmodum aperiantur.
    • § 1. De quo Testamento hoc Edictum loquatur.
    • § 2. Quando ex hoc Edicto agi possit.
    • § 3. Adversus quem ex hoc Edicto agatur.
    • § 4. Quomodo Aperiatur Testamentum.
    • § 5. Quæ partes Testamenti non sint Aperiendæ.
    • § 6. Quæ aliæ actiones hac de re competant.
    • De Edicto divi Hadriani tollendo.
    • Si quis, omissa causa testamenti, ab intestato vel alio modo possideat hereditatem.
    • SECTIO I. Quando huic Edicto locus sit.
    • § 1. Quando quis prœtermittat Causam Testamenti.
    • § 2. Quando quis in fraudem eorum quæ ab ipso relicta sunt, Omittere videatur.
    • SECTIO II. De actionibus quæ ex hoc Edicto competunt.
    • ARTICULUS I. Quibus ex hoc Edicto actiones dentur.
    • ARTICULUS II. Adversus quos hœ actiones competant.
    • § 1. De eo qui dolo Omisit Causam Testamenti.
    • § 2. De eo ad quem Omissa ab altero dolo malo Testamenti causa Hereditas pervenit.
    • § 3. Uter prior conveniendus, an qui Causam Testamenti Omisit, an is qui Possidet.
    • § 4. De legatario aut fideicommissario qui in fraudem fideicommissi ab ipso relicti dolo facit ut heres scriptus Causam Testamenti Omittat.
    • § 5. An et quatenus teneantur heredes eorum quos ex hoc Edicto teneri diximus.
    • ARTICULUS III. Quales et quatenus ex hoc Edicto dentur actiones.
    • ARTICULUS IV. Quis ordo servetur, quum alii ex hoc Edicto petunt ea quæ ex causa Testamenti relicta sunt alii quæ ex causa intestati.
    • De Senatusconsulto Silaniano et Claudiano; quorum testamenta ne aperiantur.
    • SECTIO I. De quœstione et supplicio habendis de familia ejus qui necatus est.
    • ARTICULUS I. Qui Familiæ appellatione his Senatusconsultis contineantur.
    • § 1. Qui contineantur Familiæ appellatione in Senatusconsulto Silaniano.
    • § 2. De appellatione Familiæ in Senatusconsulto Claudiano seu Neroniano.
    • ARTICULUS II. Quando ex his Senatusconsultis quæstio et supplicium habeatur de familia.
    • § 1. Oportere ut constet dominum esse occisum, et quidem per vim.
    • § 2. Oportere ut servi auxilium domino non tulerint, aut dolo malo tulerint.
    • § 3. Oportere ut servi potuerint auxilium ferre.
    • § 4. Oportere ut dominus qui necatus est, non satis supervixerit, ut ipse in familiam suam animadvertere posset.
    • § 5. An etiam quum percussor certus est, quæstio haberi possit; et an ex solo domini morientis testimonio certus esse possit.
    • ARTICULUS III. Inquo hœc quœstio consistat.
    • SECTIO II. De præmiis eorum qui cœdis noxios detexerunt, et de pœnis eorum qui illos occultaverunt.
    • SECTIO III. De Testamento ejus qui necatus est, ante quæstionem de familia habitam non Aperiendo, et hereditate ejus non adeunda.
    • § 1. Quæ prohibeantur Edicto Prætoris circa Testamentum occisi, et quæ scriptura testamenti ad Edictum pertineat.
    • § 2. Quæ hereditatis aditio ad hoc Edictum pertineat.
    • § 3. Quo casu Edicto locus sit, et quæ pœnæ eorum qui huic non obtemperant.
    • § 4. Restitui in integrum, qui dum Edicto obtemperat in aliquo captus est.
    • SECTIO IV. De Ulciscenda morte defuncti.
    • § 1. Quando pœna inultæ necis locum habeat, et adversus quos; et quæ permittantur heredi dum necis vindictam persequitur.
    • § 2. Quibus heredem ex hac causa accusare permittatur.
    • § 3. Quid ex hac causa heredi auferatur; et cui cedat id quod aufertur, et quo onere.
    • § 4. Quandiu hœc causa agitari possit.
    • § 5. De dote auferenda marito qui necem ultus non est.
    • Si quis aliquem testari prohibuerit vel coegerit.
    • De Jure Codicillorum.
    • ARTICULUS I. Quæ personæ Codicillos facere possint
    • ARTICULUS II. Deforma conficiendorum Codicillorum.
    • ARTICULUS III. In quibus potissimum Codicilli a testamento differant.
    • ARTICULUS IV. In quibus differat utraque Condicillorum species.
    • § 1. Discrimen primum.
    • § 2. Secundum discrimen.
    • § 3. Tertium discrimen.
    • FINIS INDICIS DIVISIONUM TOMI SECUNDI.
  • See the table of content from Gallica Parisiis : F. I. Fournier , 1818-1820

    Table of content

    • De his quæ ad substantiam Legatorum aut Fideicommissorum pertinent.
    • SECTIO I. Quid sit Legatun et quotuplex hujus species; quid Fideicommissum.
    • SECTIO. II. De forma Legatorum et Fideicommissorum.
    • ARTICULUS I. De voluntate legandi aut per Fideicommissum relinquendi, et hujus voluntatis declaratione.
    • § I. Constare debere de voluntate circa rem quæ relinquitur.
    • § 2. Constare debere de persona cui. relinquitur.
    • ARTICULUS II. In qua testationis specie contineri debeant Legata aut Fideicommissa.
    • § 1. Quid Juris in Legatis.
    • § 2. Quid Juris in Fideicommissis.
    • ARTICULUS III. Quibus verbis Legata aut Fideicommissa relinquantur, et an etiam tacite.
    • § 1. Qualicumque verborum conceptione Fideicommissa relinqui posse.
    • Species prima verborum conceptionis, Fideicommissum inducens.
    • Species 2, 3, 4.
    • Species 5 et 6.
    • Species 7 et 8.
    • § 2. Qualicumque idiomate, imo et solo nutu posse Fideicommissum relinqui.
    • § 3. Etiam tacite et per consequentias induci Fideicommissum.
    • § 4 Ex quibus verbis non inducatur Fideicommissum.
    • § 5. An noceat in Legatis et Fideicommissis omissio alicujus vocabuli, vel si quid ex abundanti scriptum sit.
    • ARTICULUS IV. An solutio aut agnitio ejus quod relictum est, suppleat si quid circa formam desit.
    • ARTICULUS V. Quid Jus Justinianeum immutaverit circa formam Legatorum et Fideicommissorum.
    • SECTIO III. De fine quem in Legando aut Fideicommittendo defunctus habere debuit.
    • SECTIO IV. Quis Legare possit aut per Fideicommissum relinquere.
    • SECTIO V. Cui Legari aut per Fideicommissum relinqui possit.
    • ARTICULUS I. De his qui communionem Juris Civilis non habent, et de personis incertis.
    • ARTICULUS II. An possit legari heredi.
    • ARTICULUS III. An possit legari servo proprio aut communi: et quid de statuliberis?
    • § 1. De Legato quod relinquitur servo proprio cum libertate.
    • § 2. De Legato quod relictum est servo proprio qui legatur.
    • § 3. Quid Juris sit de statuliberis.
    • § 4. De servo Communi.
    • ARTICULUS IV. De filiofamilias, aut alieno servo, aliisque personis de quibus dubitari potest an ipsis legari possit: item de iis quibus id quod sibi relictum est, capere non permittitur.
    • SECTIO VI. Quis Legatis aut Fideicommissis gravari possit, et quatenus
    • ARTICULUS I. A quibus relinqui quid possit.
    • § 1. De iis quibus aliquid datur.
    • § 2. De his quibus defunctus non ademit quod adimere potuisset.
    • § 3. De iis quibus per supra dictas personas acquiritur, et de heredum legatariorumve heredibus.
    • § 4. An possit relinqui ab exheredato.
    • ARTICULUS II. Quatenus quis Legatis aut Fideicommissis gravari possit.
    • § 1. Quomodo computetur id quod relictum est.
    • § 2. De his quæ relicta non prosunt ut quis gravari possit Fideicommisso.
    • SECTIO VII. Quid Legari aut per Fideicom-missum relinqui possit.
    • ARTICULUS I. Quæ res Legari aut per Fideicommissum relinqui possint, necne.
    • § 1. De iis rebus quæ non sunt in rerum natura aut in commercio.
    • § 2. De speciali prohibitione Legati quod spectat ædes aut ea quæ ædibus juncta sunt, ne diruantur.
    • ARTICULUS II. Cujus res Legari aut per Fideicommissum relinqui possit.
    • § 1. Quænam præter res testatoris legari possint; et an etiam alienæ.
    • § 2. An possit legari alicui res quæ ipsius est.
    • § 3. Ex cujus persona æstimetur an res legari potuerit, quum servo aut filiofamilias relictum est, aut ab his relictum est.
    • ARTICULUS III. Quid præter res legari aut per Fideicommissum relinqui possit.
    • § 1. Quænam damnari possit heres aut lgatarius ut faciat.
    • § 2. Quænam facere heres damnari non possit.
    • De interpretatione Legatorum, Fideicommissorum, et omnium ultimarum voluntatum.
    • SECTIO I. Exponuntur regulæ generales circa ultimarum voluntatum interpretationem.
    • ARTICULUS I. Regulæ ad interpretationem ultimarum voluntatum quæ in se ambiguæ sunt.
    • Prima Regula: Ex sententia proferentis.
    • Secunda Regula: Ex significatione verborum.
    • Tertia Regula: Ex pleniori testantium voluntate
    • Quarta Regula: Ex eo quod contra propriam verborum significationem apparet testatorem sensisse.
    • Quinta Regula: Ex eo quod credibile est cogitatum in ambigue aut perperam scriptis.
    • Sexta Regula: Scriptura ambigua ita magis interpretanda est ut aliquid quam ut nihil operetur.
    • Septima Regula: In dubiis benigniora præferenda.
    • Octava Regula: Ex affectione testantis interpretanda obscuritas.
    • Nona Regula: Quum quæritur a quo relictum sit; magis inspiciendum est ex circumstantus, quem gravare voluerit defunctus, quam a quo rem præstandam fore dixerit.
    • Decima Regula: Quum quæritur cui relictum sit; magis inspiciendum cui donare voluerit defunctus, quam cui rem præstandam fore dixerit.
    • Undecima Regula: Ex circumstantüs pariter plerumque æstimatur quid defunctus reliquerit.
    • Duodecima Regula Consequens ex præcedentibus circa circumstantias.
    • Decima-tertia Regula: In obscuris quod minimum est, sequendum.
    • Decima-quarta Regula: In generali Legato rerum universarum alicujus materiæ, etiam illœ rescontinentur quibus alterius materiæ quid adjectum est ornamenti gratia.
    • Decima-quinta Regula: In Legato generali rerum sub aliquo genere contentarum; etsi adjiciatur ut quæ dam res quæ certis speciebus vice accessorii sunt, legato contineantur; non per hoc cæteræ species quæ tale accessorium non habent, a legato excluduntur.
    • Decima-sexta Regula: Species ex abundanti per imperitiam enumeratæ, generali Legato non derogant: secus, si certo et accurato numero species expressæ sint.
    • Decima-septima Regula: Si universo genere legato, testator non speciem sed quasdam res una specie contentas nominatim adjecit; cæteræ res sub hac specie contentæ, Legato non continebuntur.
    • Decima-octava Regula: Legatum alicujus universi generis, non complectitur res sub uno genere contentas quarum testator non erat dominus; nisi nullius dominus fuisset.
    • Decima-nona Regula: Legatum rerum alicujus universi generis, non complectitur cas quæ ex mandato defuncti post mortem ejus paratœ sunt.
    • Vigesima Regula: Legatum generale non complectitur res sub eo genere contentas de quibus defunctus specialiter disposuit.
    • Vigesima-prima Regula: Quum legatur generi personarum; commendatio specialis quarumdam sub eo genere contentarum, cæteras a Legato non excludit.
    • Vigesima - secunda Regula: Dispositio generalis non complectitur personas sub hujus generis appellatone comprehensas, quibus inimicus fuit testator, vel quibus specialiter providit.
    • Vigesima-tertia Regula: Fideicommissum partis restituendæ, omnibus legatariis injunctum, non complectitur legatarios alimentorum.
    • Vigesima-quarta Regula: Oratio pluralis sæpe distribuitur in plures singulares.
    • Vigesima - quinta Regula: Indefinitum œquipollet universali.
    • Vigesima-sexta Regula: Clausula in fine posita, non solum ad novissime præcedentia, sed ad omnia quæ uno contextu præcedunt, referri solet.
    • Vigesima-septima Regula: Nomen adjectivum post plura substantiva, cum quorum novissimo duntaxat concordat in numero et genere, refertur ad illud novissimum duntaxat.
    • Vigesima-octava Regula: Genus masculinum feminas continet: contra genus femineum masculos non continet.
    • Vigesima-nona Regula: Oratio per prœsens aut prœteritum tempus concepta, non trahitur ad futura.
    • Trigesima Regula: Oratio per futurum tempus concepta, ea duntaxat complectitur quæ mortis tempore extitura sunt.
    • Trigesima-prima Regula: Quum coercenda est fraus legatarii; oratio quamvis per futurum tempus concepta, ad cas duntaxat res quœ tempore testamenti extabant , restringitur.
    • Trigesima- secunda Regula: Quum in enunciatione eorum quæ legantur nullum est tempus, præsens, præteritum, aut futurum; regulariter refertur oratio ad tempus testamenti.
    • ARTICULUS II. De ambiguitate quœ ex pluribus dispositionibus simul spectatis nascitur.
    • § 1. De illa ambiguitatis specie quæ oritur ex duabus scripturis invicem pugnantibus.
    • Regula prima et generalis: In Legatis novissima scriptura spectanda est.
    • Secunda Regula: Quotiens de libertate quæstio est; ca scriptura prœvalet, non quæ novissima est, sed quœ magis savet libertati.
    • Tertia Regula: In heredum institutionibus ea scriptura prævalet, non quæ in codem testamento novissima, sed quæ plenior sit.
    • § 2. De duabus aliis ambiguitatis speciebus, circa quantitates aut species bis cidem relictas.
    • SECTIO II. De interpretatione quarumdam clausularum quæ in ultimis voluntatibus frequentantur.
    • ARTICULUS I. De clausula Exceptionis.
    • ARTICULUS II. De clausula Prorogationis.
    • § 1. Ad quæ Legala pertinere intelligatur generalis clausula Prorogationis, testamento inserta.
    • § 2. De effectu specialis hujus prorogationis qua Legata, Annua, bima, trima die solvi jubentur.
    • ARTICULUS III. De clausula Repetitionis.
    • § 1. Ex quibus verbis inducatur hæc clausula.
    • § 2. Ad quæ porrigatur clausula Repetitionis, quum generalis est.
    • § 3. De effectu clausulæ Repetitionis tam generalis quam specialis.
    • § 4. De illa specie Repetitionis, qua ea quæ ab uno herede relicta sunt, ab alio repetuntur: quem effectum habeat, et quando deficiat.
    • § 5. De altera Repetitionis specie.
    • ARTICULUS IV. De clausula Multiplicationis.
    • SECTIO III. De interpretatione quarumdam singularum Phrasium, Nominum, Pronominum, Verborum, Adverbiorum, et Particularum .
    • ARTICULUS 1. De interpretatione Phrasium et Nominum quæ designant aut déterminant id quod relictum est.
    • ARTICULUS II. De interpretatione Nominum quæ adhibentur ad significandum quibus personis relinquatur, et a quibus.
    • § 1. De Appellatione Filiorum, item liberorum.
    • § 2. De Appellatione Cognatorum seu cognutionis.
    • § 3. De Appellatione Libertorum.
    • § 4. De Appellatione Civium.
    • § 5. Quis Proximus, quis Supremus intelligatur.
    • ARTICULUS III. De interpretatione quorumdam Pronominum, Verborum, Particularum et Adverbiorum.
    • § 1. De Pronominibus.
    • § 2. De Verbis.
    • § 3. De Particulis.
    • §. De Adverbiis.
    • De effectibus Legatorum et Fideicommissorum.
    • SECTIO I. Quando dies Legatorum et Fideicommissorum cedat, et quis hinc sequatur effectus.
    • ARTICULUS I. Quando dies Legatorum et Fideicommissorum cedat.
    • § 1. Quando regulariter cedat dies Legatoriun et Fideicommissorum.
    • § 2. De quibusdam Legatis ac Fideicommissis, in quibus Jus singulare observatur circa diem quo cedunt.
    • ARTICULUS II. Quis ex die Legati aut Fideicommissi cedente effectus sequatur.
    • SECTIO II. De dominio rei legatœ quod ad Legatarium transit.
    • SECTIO III. De actionibus quæ Legatariis et Fideicommissariis competunt.
    • ARTICULUS I. Quibus actio Ex testamento competat, et adversus quos.
    • § 1. Quibus competat.
    • § 2. Qui teneantur actione Ex testamento.
    • ARTICULUS II. Pro quibus partibus teneantur hac actione plures heredes, aliœve personæ.
    • SECTIO IV. De Legatorum Fideicommissorumve prœstatione.
    • ARTICULUS I. Quid præstandum sit, quunres relicta est.
    • § 1. Quid sit præstare rem legatam.
    • § 2. Qualis res legata præstanda sit; et an incrementum detrimentumve quod circa eam contingit, legatarium fideicommissariumve spectet.
    • § 3. Cui et ubi præstandum sit quod relictum est.
    • Quæstio prima: Cui præstandum.
    • Altera quæstio: Ubi prœstari debet res legata.
    • § 4. Quando res legata aut per fideicommissum relicta præstari debeat, et ex quibus causis hujus præstatio differatur, necne.
    • § 5. Quæ rei legatœ prœstationi accedere debeant necne.
    • § 6. Quibus casibus res legata ipsa præstanda non sit; et quid ejus rei vice his casibus veniat præstandum
    • ARTICULUS II. Quid veniat in actione Ex testamento, quum factum in ultimam voluntatem deductum est.
    • SECTIO V. De exceptione quæ Legatariis et Fideicommissariis competit, quum res relicta panes ipsos est.
    • Quibus modis extinguantur Legata et Fideicommissa.
    • SECTIO I. De interitu Legatorum et Fideicommissorum, testamento in quo continentur corruente.
    • SECTIO II. De variis modis quibus Legata aut Fideicommissa extinguuntur per se.
    • ARTICULUS I. De extinctione Legatorum aut Fideicommissorum, per mortem Legatarii aut Fideicommissarii.
    • ARTICULUS II. De extinctione Legati aut Fideicommissi, per rei interitum.
    • § 1. Rei legatæ interitu extingui Legatum, nisi facto culpave ejus a quo debebatur, aut post ejus moram res interierit.
    • § 2. Quando res videatur interiisse.
    • ARTICULUS III. De extinctione Legatorum et Fideicommissorum, quum res legata in cum statum devenit in quo legari non poluisset.
    • ARTICULUS IV. De extinctione Legatorum vel . Fideicommissorum, per repudiationem Legatarii aut Fideicommissarii; et de effectu hujus repudiationis.
    • § 1. Quis Legatum aut Fideicommissum possit repudiare, et cujus rei repudiatione Legatum extinguatur.
    • § 2. Quando Legatum repudiari possit.
    • § 3. An Legatum pro parte repudiari possit.
    • § 4. An Legatum aut Fideicommissum tacite repudiari possit, et quando intelligatur fuisse ita repudiatum.
    • ARTICULUS V. De extinctione Legati accessoriorum, per extinctionem Legati rei prinpalis.
    • Extincto aut ab initio inutiliter relicto Legato vel Fideicommisso, cujus lucro cedat res relicta: ubi de Caducis, et de jure Accrescendi.
    • SECTIO I. De casu quo Legatarius Fideicommissariusve cui Legatum non acquiritur, nec substitutum nec conjunctum habet.
    • ARTICULUS I. De Caducis et his quæ sunt In causa Caduci.
    • § 1. Quotuplex sit Caducorum species, et quæ sint In Causa Caduci.
    • § 2. De illa speciali Caducorum causa, quæ in pœnam Cœlibatus et Orbitatis statuta est.
    • § 3. Quando vir et uxor solidum ex alterutrius testamento capere non possint.
    • § 4. Cujus personæ consideretur incapacitas, et quatenus.
    • § 5. De illa specie Caducorum quæ capaci quidem relicta sunt, sed ut incapaci restituat.
    • § 6. Cui Caduca, et ea quæ sunt in causa Caduci cedant.
    • § 7. De onere Caducorum.
    • § 8. De abrogatione Caducorum.
    • ARTICULUS II. De his quæ delata repudiantur aut non agnoscuntur, et aliis modis quibus ultima voluntas non sortitur effetum.
    • ARTICULUS III. Fideicommissa quæ ab alio quam ab herede relinquuntur, cujus lucro cedant quum deficiunt.
    • SECTIO II. De casu quo Legatarius Fideicommissariusve cui Legatum aut Fideicommissum; non quœritur, Conjunctum aliquem habet.
    • ARTICULUS I. Quotuplex sit Conjunctorum species.
    • § 1. Qui Oratione conjuncti videantur.
    • § 2. Quid sit Re conjungi.
    • ARTICULUS II. Quid Jure Digestorum obtineat circa singulas Conjunctorum species, quum omnes ad Legatum veniunt; et quando locus sit juri accrescendi, quum Legatum in aliquo ex Conjunctis déficit.
    • § 1. Quid obtineat circa conjunctos Re tantum.
    • § 2. Quid obtineat circa conjunctos Re et verbis.
    • § 3. Quid obtineat circa conjunctos Verbis tantum.
    • ARTICULUS III. Scisso inter plures Conjunctos Legato, pro quibus partibus inter ipsos distribuatur.
    • ARTICULUS IV. Plures quæstiones proponuntur circa jus accrescendi.
    • Quæstio prima. An jus accrescendi transeat ad heredem collegatarii.
    • Quæstio secunda. An is qui duorum collegatariorum simul personam sustinens, ex unius persona repudiat Legatum, possit ex alterius persona agnoscendo consequi, jure accrescendi, partem quam ipse repudiavit.
    • Quæstio tertia. Quum ci in cujus persona Legatum defecit, plures diversi generis conjuncti sunt; utri in jure accrescendi potiores sint.
    • Quæstio quarta. Pro quibus partibus pars deficiens quæ pluribus conjunctis accrescit, inter ipsos distribuatur.
    • Quæstio quinta. Quis sit. effectus juris accrescendi.
    • ARTICULUS V. Exponitur Jus Justinianeum.
    • De singularibus quibusdam Legatorum Fideicommissorumve specicbus.
    • SECTIO I. De illa specie Legati aut Fideicommissi, qua quid relinquitur uni ex pluribus Quem heres clegerit.
    • ARTICULUS I. Quotuplici modo relinqui possit hujusmodi Legatum vel Fideicommissum.
    • § 1. Species prima: Eorum scilicet quæ relinquuntur uni ex pluribus Quem heres elegerit simpliciter.
    • § 2. Secunda species: Eorum nempe quæ relinquuntur uni ex multis Quem heres elegerit; non simpliciter, sed Quum ipse morietur.
    • § 3. Tertia Fideicommissi species, A matre prœstandi liberis Prout quisque meruerit.
    • ARTICULUS II. In supra dictis Fideicommissorum speciebus; is qui electus est, an ab herede an a testatore accipere videatur quod sibi relictum est.
    • SECTIO II. De illa specie Fideicommissi quod ex prohibitione alienandi inducitur.
    • ARTICULUS I. Quando prohibitio alienandi Fideicommissum inducat.
    • ARTICULUS II. Quæ alienatio hoc Fideicommissum committat.
    • ARTICULUS III. Cujus rei alienatio Fideicommissum committal.
    • ARTICULUS IV. In quam personam collata alienatio hoc Fideicommissum committat; et eo commisso, quinam ad illud admittantur.
    • SECTIO III. De Fideicommisso quod inducitur ex prohibitione relinquendi certis personis.
    • SECTIO IV. De diversis variarum rerum Legatis aut Fideicommissis.
    • ARTICULUS I. De Legato aut Fideicommisso Hereditatis aut Bonorum.
    • § 1. De illa Legati specie qua quis partem propriœ hereditatis aut Bonorum reliquit. .
    • § 2. De Legato aut Fideicommisso quo quis hereditatem alterius sibi aut alteri quæsitam relinquit.
    • ARTICULUS II. De Legato quarumdam rerum singularum, quæ in jure potissimum consistere videntur.
    • § 1. De Legato Chirographi et Nominis.
    • § 2. De Reliquis Actorum vel colonorum legatis.
    • § 3. De Calendario.
    • § 4. De Legato Mensæ argentarii aut mercatoris.
    • § 5. De Legato Conductionis.
    • § 6. De Legato Tesseræ et Militiæ.
    • ARTICULUS III. De Legato earum rerum quæ alicujus causa paratæ sunt.
    • § 1. De Legato quo quis relinquit uxori quæ ejus causa Parata aut Empta-parata sunt.
    • § 2. De Legato eorum quæ Uxoris causa empta sunt simpliciter: in quo differat a præcedenti, et in quo utrumque conveniat.
    • § 3. De hujuscemodi Legatis, quæ aliis quam uxori relicta sunt.
    • § 4. De Legato earum rerum quæ ipsius testatoris causa parata sunt.
    • ARTICULUS IV. De Legatis Mancipiorum.
    • ARTICULUS V. De Legatis Animalium.
    • ARTICULUS VI. De Legatis Ligni et Materiæ.
    • § 1. De Legato Ligni.
    • § 2. De Legato Materiæ.
    • ARTICULUS VII. De Legatis Lanæ, Lini, Purpuræ, et Versicolorum.
    • § 1. De Lana.
    • § 2. De Lino.
    • § 3. De Purpura.
    • § 4 De Versicoloribus.
    • ARTICULUS VIII. De Legatis Librorum, Chartarum, Bibliothecœ, Dactyliothecœ.
    • § 1. De Libris.
    • § 2. De Chartis.
    • § 3. De Bibliotheca.
    • § 4. De Dactyliotheca.
    • De quadam singulari specie ultimœ voluntatis qua testator aliquid quod ad honorem memoriœ suœ pertincat prœcipit, aliave simiaquœ nullius intersint.
    • De annuis legatis et fideicommissis.
    • ARTICULUS I. De natura Legatorum Annuorum, quando dies eorum cedat, et ubi præstanda sint.
    • ARTICULUS II. Quæ Legata Annua intelligantur, et quomodo distinguantur a cæteris legatis quantitatis.
    • Prima Regula: Quum indefinitus est numerus annorum aut mensium in quos relinquitur, magis intelligitur Legatum Annuum esse relictum.
    • Secunda Regula: Definito annorum in quos relictum est numero, distinguendum esse an pro alimentis necne relictum sit Pag.
    • De usu, et usufructu, et reditu, et habitatione, et operis, per legatum vel fideicommissum datis.
    • SECTIO I. De Usufructu legato.
    • ARTICULUS I. Quando Ususfructus intelligatur relictus, et quam varie legari possit.
    • § 1. Quando relictus intelligatur.
    • § 2. Quam varie Ususfructus legetur.
    • ARTICULUS II. De Legato Ususfructus bonorum, aut certæ partis bonorum in genere.
    • SECTIO II. De Reditu, Usu, Habitatione, et Operis, per Legatum aut Fideicominissum relictis.
    • ARTICULUS I. De Legato Reditus.
    • ARTICULUS II. De Legato Usus, Habitationis, et Operarum.
    • De Servitute legata.
    • § 1. Quando relicta Servitus prædialis intelligatur.
    • § 2. Cui legari possit Servitus prædialis.
    • De Dote prælegata.
    • ARTICULUS I. De Dote a marito uxori prælegata.
    • §. 1. Quid in relegatione Dotis contineatur.
    • Prima Regula: Idem Legato dotis inest quod actioni de Dote.
    • Secunda Regula: Dotis relegatio ita valet, si ipsi uxori cui dos relegatur, actio de Dote competit.
    • § 2. Quid differat Relegatio dotis a legato certœ rei aut pecuniœ quæ uxori pro Dote ejus relinquitur.
    • ARTICULUS II. De Legatis Dotis a mariti patre qui eam jure potestatis quæsivit, nurui aut filio suo relictis.
    • ARTICULUS III. De Legato Dotis relicto a patre mulieris debitore Dotis.
    • De Optione vel electione legata.
    • SECTIO I. De Legato Optionis seu Electionis.
    • ARTICULUS I. De natura Legati Optionis, et quando dies ejus cedat.
    • ARTICULUS II. De ipso Optionis actu.
    • § 1. De natura hujus actus; quomodo et quando fiat.
    • § 2. Quot et quas res legatarius eligere possit.
    • § 3. Quando consumatur optandi facultas.
    • SECTIO II. De Legato Generis.
    • § 1. Quale sit hoc legatum, et cujus Generis Legatum valcat.
    • § 2. Genere legato, cujus sit electio.
    • § 3. Quid possit eligi.
    • § 4. Quando ab hoc legato liberatio contingat.
    • SECTIO III. De Legato Alternativo.
    • ARTICULUS I. De hujus legati natura, et quando Legatum videatur Alternativum.
    • ARTICULUS II. Quid singulare sit circa diem quo Legatum Alternative relictum cedit.
    • ARTICULUS III. De Electione in Legato Alternativo sacienda.
    • § 1. Cujus sit Electio, et quomodo fiat.
    • § 2. Quæ res eligi possit.
    • § 3. Quis sit Electionis effectus, et quando consumatur cligendi facultas.
    • De Tritico, vino, vel oleo legato.
    • § 1. De LegatoQuantitatis in genere.
    • § 2. De Legato Frugum.
    • § 3. De Legato Vini et aceti.
    • § 4 De Legato Dulcium.
    • § 5. An vasa accedant Legatis liquidorum.
    • De Instructo vel instrumento legato.
    • SECTIO I. De Legatis fundi et domus.
    • § 1. De Legatis Fundi, Villæ, Agrorum.
    • § 2. De Domo legata.
    • SECTIO II. Quid contineatur Legato Instrumenti fundi, et Legato Insrtructi fundi
    • ARTICULUS I. De Legato Instrumenti fundi.
    • § 1. De his quæ deserviunt usibus fundi.
    • § 2. De his quæ ad usum mancipiorum animaliumque quæ fundo deserviunt, parata sunt; aut quæ ab iis mancipiis separari non debent.
    • § 3. Quanam destinatione et quo usu aliquid Instrumento fundi deputetur.
    • § 4. De Legato certæ partis Instrumenti, aut totius Instrumenti certa parte excepta.
    • ARTICULUS II. De Legato Instructi fundi.
    • § 1. Quid contineat necne hujusmodi legatum.
    • § 2. Fundo Instructo legato, cujus temporis Instrumentum debeatur.
    • SECTIO III. Quid contineant Legatum Instrumenti domus, et Legatum domus Instructæ.
    • § 1. De Legato Instrumenti domus.
    • § 2. De Legato Instructæ domus.
    • SECTIO IV. Quid contineatur Legato Instrumenti diversarum rerum, aut Legato carumdem rerum Instructarum.
    • § 1. De Instrumento villæ.
    • § 2. De instrumento hortorum.
    • § 3. De Instrumento tabernæ.
    • § 4. De instrumento navis.
    • § 5. De Instrumento diversorum artificiorum.
    • SECTIO V. Quando Instrumentum rei simul cum re legata relictum, aut ademptum intelligi debeat.
    • § 1. Quando re legata Instrumentum rei legatum intelligatur.
    • § 2. Quando adempto rei legato, videatur ademptum rei Instrumentum.
    • SECTIO VI. De Legato corum quæ in fundo aut quæ in domo sunt.
    • Regula generalis.
    • § 1. Prima pars regulæ: Res quæ in fundo aut domo ex destinatione patris familias esse solent, legato contineri quamvis casu absint.
    • § 2. Altera pars regulæ: Legato non contineri res quæ casu in fundo aut domo sunt, id est quas testator non destinaverat ibi in perpetuum manere.
    • De Peculio legato.
    • ARTICULUS I. Quando peculium legatum Intelligatur.
    • ARTICULUS II. Quid contineat Peculii Legatum.
    • § 1 Quæ res in Legato Peculii contineantur.
    • § 2. Quæ deductiones ex Peculio legato fiant, et quomodo.
    • § 3 Quo tempore inspicitur quid sit in Peculio legato.
    • ARTICULUS III. Quando Legatum Peculii extinguatur.
    • De Penu legata.
    • De Supellectile legata.
    • § 1. Quid contineatur in Legato Supellectilis.
    • § 2. Quid non contineatur in legata Supellectile.
    • § 3. De Supellectile urbana aut rustica.
    • De Alimentis vel cibariis legatis.
    • ARTICULUS I. Quibus personis Alimenta relinqui possint.
    • ARTICULUS II. Quid contineant Legatum Alimentorum, et similia legata.
    • ARTICULUS III. Alimenta relicta, ex quo et in quod tempus currant.
    • § 1. Ex quo tempore Alimenta debeantur.
    • § 2. In quod tempus Alimenta præstari debeant.
    • ARTICULUS IV. De Legato quo testator ea reliquit Quæ vivus præstabat.
    • §. 1. Quid contineat hoc Legatum.
    • § 2. Quibus legasse videatur quis, quum indeterminate libertis Quæ vivus præstabat reliquit.
    • ARTICULUS V. De executoribus horum Legatorum.
    • § 1. De casu quo executio heredi demandatur aut legatario.
    • § 2. De casu quo executio præstandorum Alimentomm mandatur ei cui nihil testator reliquit.
    • § 3. De casu quo testator executionem legatorum Alimentorum nulli mandavit.
    • De Auro, argento, mundo, ornamentis, unguentis, veste vel vestimentis, et statuis, legatis.
    • ARTICULUS I. De Legatis Auri vel Argenti.
    • § 1. De Legato Auri vel Argenti simpliciter.
    • § 2. De Legato Auri vel Argenti Facti.
    • § 3. De Legato Auri vel Argenti Infecti, item Cælati.
    • § 4. De Legato Auri Argentive Escarii et Potorii.
    • § 5. De Legato Argenti Signati.
    • § 6. De Legato Certi pondo Auri vel Argenti.
    • ARTICULUS II. De Legato Mundi muliebris.
    • ARTICULUS III. De Legato Ornamentorum.
    • ARTICULUS IV. De Legato Unguentorum.
    • ARTICULUS V. De Legato Vestis aut Vestimentorum.
    • ARTICULUS VI. De Legato vasorum.
    • ARTICULUS VII. De Legato gemmarum.
    • De Liberatione legata.
    • SECTIO I. De illa Legati specie qua creditor debitori legat Liberationem.
    • ARTICULUS I. Quot ex quibus modis debitori Liberatio relinquatur.
    • ARTICULUS II. Cujus obligationis cujusve rei Liberatio possit relinqui Pag.
    • ARTICULUS III. De effectu Liberationis legatœ.
    • § 1. De casu quo is cui Liberatio legatur, solus debitor est.
    • § 2. De casu quo præter cum cui Liberatio legata est, alii erant ejusdem obligationis debitores.
    • ARTICULUS IV. Quando extinguatur Liberationis Legatum.
    • SECTIO II. De Legato quo quis a rationibus reddendis liberatur.
    • SECTIO III. De Legato quo creditori relinquitur . quod ci debetur.
    • § 1. Hujusmodi legatum tunc maxime valere quum debitum non subest.
    • § 2. Etsi debitum subsit, Legatum valere si aut debiti aut legati causa onerosa sit, aut si alias plus sit in legato quam in debito.
    • § 3. Quum alicui relinquitur res quœ jam ipsi erat debita, an legatarius possit simul agere pristina actione et Ex testamento.
    • De Adimendis vel transferendis legatis vel fideicommissis.
    • SECTIO I. De Ademptione Legatorum et fideicommissorum .
    • ARTICULUS I. Quomodo Adimantur Legata et Fideicommissa, et quando Ademisse ea testator videatur.
    • § 1. Quomodo Adimantur.
    • § 2. Quando et unde colligatur Adimendi Legati aut Fideicommissi voluntas.
    • § 3. Quæ non sufficiant ut colligatur voluntas Adimendi Legati aut Fideicommissi.
    • ARTICULUS II. Cui personæ et quæ res utiliter Adimi possit, per Legatum aut Fideicommissum relicta.
    • § 1. Cui personæ Adimi possit.
    • § 2. Quæ res utiliter Adimatur.
    • ARTICULUS III. De effectu Ademptionis Legatorum et Fideicommissorum.
    • SECTIO II. De Translatione Legatorum et Fideicommissorum.
    • ARTICULUS I. De prima Translationis specie, A persona legatarii in alterum.
    • § 1. De Legati ademptione, quæ in hujusmodi translatione continetur.
    • § 2. De Legati datione quæ per translationem a persona cui relictum erat, confertur ei personæ in quam fit translatio.
    • § 3. Quando hæc translatio facta intelligatur.
    • ARTICULUS II. De ea Translationis specie qua id quod dare quis jussus erat, Alius dare jubetur.
    • ARTICULUS III. De ea Translationis specie qua Res pro re datur.
    • ARTICULUS IV. De ea Translationis specie qua id quod alicui Pure relictum est aut sine onere, eidem Sub conditione relinquitur aut onere adjecto; et vice versa.
    • De Rebus dubiis.
    • Prima Regula: Filius pubes supervixisse parenti præsumitur.
    • Secunda Regula: Impuberi filio pater cre supervixisse.
    • Tertia Regula: Quum nulla ratio occurrit dignoscendi aut præsumendi utra ex duabits personis præmortua sit; quarum una, si supervixisset, ad alterius bona ex substitutione venisset; hæc non videbitur supervixisse, adeoque corruet substitutio.
    • Quarta Regula: In dubio, adversus eum cui una ex illis personis præmortua petitio competeret, pro possessore respondetur.
    • De his quæ pœnæ causa relinquuntur.
    • De Regula Catoniana.
    • De his quæ pro non scriptis habentur.
    • § 1. Cujusmodi relicta Pro non Scriptis habeantur.
    • § 2. Cujus lucro cedant ca quæ Pro non Scriptis habentur.
    • De his quæ ut indignis auferuntur.
    • ARTICULUS I. De causis Indignitatis ob delictum adversus Leges.
    • ARTICULUS II. De causis Indignitatis ob delictum adversus personam defuncti.
    • § 1. Plures causæ recensentur, quæ ad hoc Indignitatis genus pertinent.
    • § 2. De speciali Indignitatis causa, quæ oritur ex Impugnatione voluntatis defuncti.
    • §3. De ea Indignitatis causa quæ oritur ex neglecto judicio defuncti.
    • ARTICULUS III. De causis Indignitatis ex judicio et sententia defuncti.
    • ARTICULUS IV. Proponuntur Regulæ generales circa ea quæ ut Indignis auferuntur.
    • Prima Regula: Indigno aufertur non solum quod ipsi relictum est, sed et quod his personis per quas acquirit.
    • Secunda Regula: Indigno non aufertur quod ipsi quidem relictum est, sed per ipsum alteri acquiritur aut alteri restituendum est.
    • Tertia Regula: Id quod Indignis aufertur, regulariter fisco vindicatur.
    • Quarta Regula: Heres in his quœ ipsi ut Indigno fiscus aufert, Falcidiam non habet.
    • Quinta Regula: Quod fiscus Indigno aufert, cum omni emolumento aufert.
    • Sexta Regula: Fiscus qui indigno relictum aufert, in onus succedit.
    • Septima Regula: Heres cui ut Indigno hereditas ablata est, non remanet obnoxius æri alieno defuncti.
    • Octava Regula: Ablata a fisco hereditate, confusæ actiones heredi non restituuntur.
    • Nona Regula: Indignis se deferentibus non datur præmium.
    • Decima Regula: Quod Indignus ex bonis alicujus acquirit, etiam post Indigni mortem heredi ejus eriptur.
    • De Conditionibus, et demonstrationibus, et causis, et modis, eorum quæ in testamento scribuntur.
    • De Die qui ultimis voluntatibus ascribitur.
    • ARTICULUS 1. Quotuplex Diei species legatis, fideicommissis, libertalibusve ascribatur; et quæ sit varia hujus adjectionis vis ac potestas.
    • § 1. De Die incerto.
    • § 2. De Die certo.
    • ARTICULUS II. Ex quo currat Dies certus; et quando legatis, fideicommissis, aut libertatibus, adjectus videatur.
    • § 1. Ex quo tempore currat.
    • § 2. Quando Dies adjectus videatur.
    • ARTICULUS III. De interpretatione quarumdam clausularum, Diem continentium.
    • § 1. De hac adjectione, POST ANNOS; et similibus in plurali numero conceptis.
    • § 2. Hœc adjectio, Anno, Biennio, Trienio, etc. quomodo computetur.
    • § 3. De adjectione Anno duodecimo; et illa, Intra annum duodecimum; aut similibus.
    • De Couditione.
    • CAPUT Primum. De his quœ generaliter pertinent ad Conditiones ultimis voluntatibus adjectas.
    • SECTIO I. Quid sit conditio et quotuplex; et quæ requirantur ulultima voluntas sit Conditionalis.
    • ARTICULUS I. Requiri ut appareat quœ Conditio adjecta sit.
    • ARTICULUS II. Requiri ut Conditio in futurum conseratur, et sit ejus rei quœ non jam evenerit, sed eventura speretur.
    • ARTICULUS III. Requiri ut Conditio sit rei possibilis et licitæ.
    • § 1. Conditionem debere esse rei possibilis.
    • § 2. Conditionem debere esse rei licitæ.
    • I. De Conditione Jurisjurandi.
    • II. De Couditione Non nubendi.
    • III. De aliis conditionibus, Conditioni Non nubendi affinibus.
    • ARTICULUS IV. Requiri ut Conditio ex qua pendet ultima voluntas, huic non insit sive ex ipsius voluntatis, sive ex rei relictæ natura.
    • Regula generalis: Quæ tacite insunt, non faciunt legata conditionalia.
    • § 1. Corollarium et varia exempla hujus Regulæ.
    • § 2. Quatenus aliquando heredis alicujus aditio, sub figura Conditionis requisita a testatore, ultimæ voluntati conditionem injiciat.
    • § 3. Limitatio Regulæ supra dictæ.
    • ARTICULUS V. Requiri ut ea conditio non sit, quæ destruat naturam ultimæ voluntatis cui adjiceretur.
    • § 1. De Couditione quæ ultimam testatoris voluntatem confert in heredis arbitrium.
    • § 2. An Conditio conferri possit in arbitrium tertiæ personæ.
    • § 3. De Conditionibus quæ perplexam faciunt ultimam voluntatem.
    • § 4. De Conditionibus per quas ultima voluntas confertur in tempus vitæ testatoris, aut post mortem heredis vel legatarii.
    • § 5. An naturæ legati adversetur Conditio dandi id quod exæquet rei legatæ quantitatem.
    • ARTICULUS VI. Requiri ut conditio quæ ascripta est, non fuerit postea adempta.
    • SECTIO II. Quæ verba Conditionem inducant; et an etiam tacite quandoque adjecta intelligatur, aut ad alias personas porrigatur quam quibus nominatim ascripta est.
    • ARTICULUS I. Quæ verba Conditionem exprimant necne.
    • § 1. Variæ hujusmodi verborum conceptiones enumerantur.
    • § 2. De his verborum conceptionibus quæ executionem ultimæ voluntatis spectant, potius quam ipsam ejus ordinalionem.
    • 3. An verba quæ Conditionem exprimunt, possint quandoque favorabiliter pro Conditione non accipi.
    • ARTICULUS II. Quando et quæ, Conditiones tacite adjectœ prœsumantur; item ad quas personas tacite porrigantur illœ quæ as criptœ sunt.
    • § I. Quando hæ Conditiones, aut similes, Quum sui juris erit is cui relictum est, Quum morietur is qui gravatus est, aut Si sine liberis decesserit, tacite præsumi debeant.
    • § 2. An Conditio priori dispositioni adjecta, tacite videatur repetita in posteriori.
    • Prima Regula: Ex eo solo quod in alicujus heredis institutione, aut in priore legato alicui relicto, Conditio adjecta sit, non intelligitur repetita in posteriori legato quod eidem postea relictum est.
    • Secunda Regula: Quod si in posteriori legato inserta sint hœc verba: Hoc amplius, Item; ex his verbis repetitio inducitur, non conditionis solum, sed et Modi et cœterorum quæ priori legato aut heredis institutioni inserta essent.
    • Tertia-Regula: Quum duœ dispositiones videntur ad eumdem finem conducere; Conditio ascripta uni dispositioni, prœsumitur in altera repetita.
    • Quarta Regula: Facile prœsumitur repetitio conditionis, in dispositione quæ alioqui foret inutilis.
    • § 3. Ad quas personas Conditiones testamento ascriptæ porrigantur.
    • SECTIO III. De iis quæ pertinent ad implementum defectumve Conditionis ascriptæ.
    • ARTICULUS I. Quando Conditio impleri aut deficere intelligatur.
    • § 1. Quando deficiat Conditio quælibet.
    • § 2. Quando impleatur aut deficiat Conditio quæ in Non faciendo consitit.
    • § 3. Quando et quomodo impleatur Conditio quæ In faciendo consistit.
    • ARTICULUS II. Intra quod tempus debet Conditio impleri.
    • §1. De casu quo certum tempus præfinitum est.
    • § 2. De casu quo nullum tempus præfinitum est.
    • ARTICULUS III. Quando Conditio quæ non impleta est, pro impleta habeatur.
    • § 1. Proponuntur variæ regulœ pro vario genere conditionum.
    • Prima Regula, omnes cujusvis generis Conditiones complectens.
    • Secunda Regula, circa potestativas et mixtas.
    • Tertia Regula, circa potestativas tantum.
    • § 2. Notanda quædam circa Regulas supra dictas.
    • ARTICULUS IV. Quum plures Conditiones ascriptæ sunt, an omnibus parendum.
    • SECTIO IV. De Conditionis effectu.
    • ARTICULUS I. De effectu Conditionum in genere.
    • ARTICULUS II. De speciali certarum conditionum effectu, propter quas Mucianæ Cautioni locus est.
    • § 1. Propter quas Conditiones Mucianæ Cautioni locus sit, et an etiam in legato ususfructus locum habeat.
    • § 2. Cui exhibenda sit Cautio Muciana, et quid veniat in actione quæ ex ea stipulatione descendit.
    • SECTIO V. De Conditionum interpretatione.
    • Regula generalis, Ex voluntate defuncti.
    • Corollarium Primum. Conditiones non ex mente testatoris latius aut strictius interpretamur quam quod verba sonant.
    • Corollarium Secundum. Ubi mens testantis apparet, etiam ad impropriam significationem verba trahuntur.
    • CAPUT Secundum. De nonnullis singularibus Conditionum speciebus.
    • SECTIO I. De Conditione Dandi.
    • ARTICULUS I. Qualis sit Conditio Dandi.
    • ARTICULUS II. Quis cuidare debeat, ut Conditio impleatur.
    • § 1. Quis dare debeat.
    • § 2. Cui dare oporleat.
    • § 3. An Conditio Dandi personam ejus cui quis dare jussus est, egrediatur.
    • ARTICULUS III. Qiud dandum sit, unde, et. quomodo.
    • § 1. Quid et unde dandum.
    • § 2. Quomodo dandum sit.
    • SECTIO II. De Conditione. Si rationes reddiderit, et aliis affinibus.
    • ARTICULUS I. De Conditione reddendarum rationum.
    • § 1 Quarum rerum ratio reddenda sit.
    • § 2. Quid contineat hæc rationum redditio.
    • I. De Rationum dispunctione.
    • II. De solutione Reliquorum.
    • § 3. Cui rationes reddendæ suit.
    • § 2. Apud quem et ubi rationes reddi debeant.
    • ARTICULUS II. De quibusdam Conditionibus, Conditioni Reddendarum rationum affinibus.
    • SECTIO III. De Conditionibus quæ certam legatarii aut cujuslibet alterius œtatem statumve respiciunt.
    • ARTICULUS I. De Conditione Quum ad tutelam suam pervenerit, vel Ad certam ætatem; et similibus.
    • ARTICULUS II. De Conditionibus, Si nupserit; Quum liberos habuerit; Si sine liberis decesserit; et aliis.
    • § 1. De Conditione, Si nupserit.
    • § 2. De Conditione Quum liberos habierit.
    • § 3. De Conditione Si sine liberis decesserit.
    • § 4. De Conditionibus superiori Si sine liberis decesserit affinibus.
    • § 5. De Conditione, Si quid filio meo acciderit.
    • ARTICULUS III. De Conditione, Si heres erit, aut Si heres non erit.
    • SECTIO IV. De variis aliis Conditionibus.
    • ARTICULUS I. De Conditionibus Si meum erit, Si esse desierit alicujus.
    • § 1. De Conditione, Si meum erit.
    • § 1. De Conditione, Si res desierit esse alicujus.
    • ARTICULUS II. De Conditionibus, Si meruerint, Si cum filio meo crunt, et similibus.
    • § 1. De Conditione Si de te meruerit, et similibus.
    • § 2. De Conditionibus, Si cum filio meo erit, Si a filio meo non recesserit.
    • ARTICULUS III. De Conditionibus, Si chirographum reddiderit; Si impensam dederit; Si heres cum non manumiserit.
    • De Modo ultimis voluntatibus adjecto.
    • ARTICULUS I. Quid sit Modus, et cujus rei faciendœ lex utiliter injungi possit.
    • § 1. Quid sit Modus, et quæ ejus natura.
    • § 2. Cujus rei faciendæ Lex utiliter imperetur.
    • ARTICULUS II. De effectus Modi.
    • De Demonstrationibus.
    • ARTICULUS I. De Demonstratione Rei legalæ.
    • § 1. In quo Demonstratio differat, tum a Conditione, tum a determinatione.
    • § 2. Falsam Rei Demonstrationem non nocere.
    • ARTICULUS II. De Demonstratione Personæ cui relinquitur: an noceat sifalsa sit.
    • De Causis quæ adjiciuntur Legatis, institutionibus, aut fideicommissis.
    • Ad Legem Falcidiam.
    • SECTIO I. Quid Sit Lex Falcidia, et ad quas personas, item ad quæ relicta pertineat.
    • ARTICULUS I. Quid ea Lege caveatur, et quibus detur hujus beneficium.
    • ARTICULUS II. Quæ donationes Legi Falcidiæ sint obnoxiæ, necne.
    • § 1. Relicta quælibet Falcidiæ obnoxia esse regulariter.
    • § 2. Quænam relicta Falcidiam non patiantur, et quibus casibus.
    • Species prima: Eorum nempe quæ vel testamento vel Codicillis Jure militari factis relicta sunt.
    • Species secunda: Legatum creditori relictum ejus quod ipsi debetur.
    • Species tertia: Legatum servi relictum ut manumittatur.
    • SECTIO II. Quomodo Falcidiæ ratio ineatur.
    • ARTICULUS I. Quæ res computentur necne, ut conficiatur patrimonii summa unde Falcidia deducitur.
    • § 1. Quænam computentur.
    • § 2. Quæ non debeant computari.
    • ARTICULUS II. Quomodo œstimentur ea quæ in ineunda Legis Falcidiœ ratione computantur.
    • ARTICULUS III. Cujus temporis ratio habeatur, circa res quæ in ineunda patrimonii quantitate ex qua Falcidia deducenda est computari debent, et circa pretium quo sunt æstimandæ.
    • ARTICULUS IV. Quæ deductiones fiant ex illa universa summa patrimonii, quæ ad ineundam rationem Legis Falcidœ conficitur .
    • ARTICULUS V. Quæ in Quartam heredi imputentur necne.
    • ARTICULUS VI. Quæ legata in contributionem veniant; quomodo œstimentur; quomodo, quuni universa eorum summa Dodrantem excedit, singula decrescant.
    • § I. Ea demum legata in Dodrantis contributionem venire, quæ utiliter relicta sunt.
    • § 2. Quomodo æstimentur legata ad computationem Dodrantis, prout pure aut in diem vel sub conditione relicta sunt; item de æstimandis singularibus quorumdam legatorum speciebus.
    • § 3. Quomodo, quum legata Dodrantem excedunt, singulis decrescant.
    • ARTICULUS VII. De Falcidiæ ratione separatim pluribus hereditatis portionibus ineunda.
    • § 1. De casu quo plures heredes instituti aut substituti sunt.
    • § 2. De casu quo unus ex pluribus partibus scriptus est, aut partes duorum ad tertium perveniunt.
    • § 3. De casu quo pars unius coheredi accrescit.
    • § 4. Quæ deductiones fiant ex illa hereditatis portione quæ Falcidiam patitur.
    • ARTICULUS VIII. Quomodo hoc quod Falcidia detrahit, heres consequatur.
    • § 1. De casu quo res legatæ adhuc penes heredem sunt.
    • § 2. Quomodo heres apud quem non sunt res legatæ, Falcidiam retineat.
    • SECTIO III. Quandiu exerceri possit , et quando cesset Falcidia.
    • § 1. Quando et quandiu exerceri possit.
    • § 2. Quibus casibus cesset ex heredis voluntate Falcidia; et an etiam testator etiam prohibere possit.
    • § 3. Jus Novellarum.
    • Si cui plus quam per Legem Falcidiam licuerit, legatum esse dicetur.
    • ARTICULUS I. Quibus casibus locum habeat cautio Si plus quam per Legem Falcidiam licet, ceperit quis, reddi.
    • ARTICULUS II. Quis et a quo hanc cautionem exigere possit, quando et quomodo exhibeatur, et quid contineat.
    • § 1. A quo exhibeatur, et cui.
    • § 2. Quando et quomodo hæc cautio exhibeatur.
    • § 3. Quid et contineat.
    • ARTICULUS III. Quando committatur hæc stipulatio, et quatenus.
    • ARTICULUS IV. De aliis cautionibus superiori affinibus.
    • Ad SCtum Trebellianum. Pag.
    • De Fideicommissis universalibus.
    • SECTIO I. De Fideicommisso quo heres Hereditatem partemve hereditatis restituere rogatur.
    • ARTICULUS I. Ad quarum rerum restitutionem porrigatur necne fideicommissum restituendæ Hereditatis aut totius aut pro parte.
    • § 1. Quæ res hoc fideicommisso contineantur.
    • § 2. Regulariter fideicommisso non contineri fructus et causam rerum heréditariarum: Quid de usuris nominum aut pensionibus defuncto debitis, et ancillarum partubus?
    • § 3. An prælegata et fideicommissa heredi relicta, in restitutionen veniant.
    • ARTICULUS II. Quas deductiones patiatur fideicommissum Hereditatis restituendœ.
    • SECTIO II. De duabus aliis fideicommissi universalis speciebus.
    • ARTICULUS I. De illa specie fideicommissi quo rogatur heres vel Portionem suam simpliciter, vel Quid quid ad ipsum pervenit, restituere.
    • ARTICULUS II. De fideicommisso ejus Quod ex hereditate supererit.
    • SECTIO III. An de evictione rerum quas restituit heres teneatur.
    • De Trebelliano Senatusconsulto, et restitutœ ex Fideicommisso universali hereditatis effectu .
    • SECTIO I. In quibus fideicommissis SCto Trebelliano sit locus, et quando committatur.
    • ARTICULUS I. Quando locum habeat necne Senatusconsultum.
    • ARTICULUS II. Quando committatur Senatus consultum Trebellianum, el restituta videatur hereditas.
    • § 1. Quomodo restituatur hereditas.
    • § 2. Quis restituere hereditatem debeat.
    • § 3. Cui restitui hereditas debeat.
    • § 4. Quando restitui hereditas debeat.
    • SECTIO II. De actionum hereditariarum translatione ex SCto Trebelliano.
    • ARTICULUS I. Quæ actiones ex SCto Trebelliano transferantur, necne; item quales et pro qua parte transferantur.
    • § 1. Quæ el quales transferantur, et pro qua parte.
    • § 2. Quæ actiones non transferantur.
    • ARTICULUS II. De effectu hujus translationis actionum in fideicommissarium.
    • SECTIO III. De translatione oneris legatorum et fideicommissorum singularium, in fideicommissarium universalem.
    • SECTIO IV. De translatione dominii hereditariarum rerum in fideicommissarium: ubi de alienationibus tam ab herede quam a fidei commissario ante restitutam hereditatem factis.
    • SECTIO V. De cautionibus quas heredi qui restituit hereditatem fideicommissarius exhibere debet.
    • De Senatusconsulto Pegasiano.
    • SECTIO I. De retentione Quartæ quæ compepetebal ex primo SCti Pegasiani Capite.
    • ARTICULUS 1. Quis et adversus quem et unde Quartam retinere possit.
    • § 1. Quis retineat Quartam.
    • § 2. Adversus quem retentio Quartæ ex Pegasiano competat.
    • § 3. Quomodo et unde hanc Quartam heres servet.
    • ARTICULUS II. Quid in Quartam imputetur.
    • ARTICULUS III. Quibus casibus Quarta hujus Senatusconsulti cesset, necne.
    • SECTIO II. De altero Capite Senatusconsulti Pegasiani, quo cavetur ut fideicommissarius possit cogere heredem adire hereditatem.
    • ARTICULUS I. Propter quod fideicommissum possit cogi heres adire.
    • ARTICULUS II. A quibus fideicommissariis heres cogi possit adire hereditatem.
    • § 1. Quænam fideicommissariorum personæ possint cogere heredem.
    • § 2. Quum duo ad fideicommissum hereditatis diverso gradu vocantur, uter possit cogere heredem adire.
    • § 3. An fideicommissarius qui alia via posset ad hereditatem defuncti venire, possit cogere heredem adire.
    • ARTICULUS III. Quis heres possit cogi ex hoc Senatusconsulto adire hereditatem.
    • § 1. Quænam heredis persona cogi possit.
    • § 2. Qui cogantur adire, quum plures restituere rogati sunt.
    • ARTICULUS IV. Quando et quoties et quomodo possit cogi heres a fideicommissario ex hoc SCto, adire hereditatem.
    • § 1. Quando cogi possit.
    • § 2. An rursus cogendus sit heres adire, quum portio accrescit.
    • § 3. Quomodo cogatur heres adire hereditatem.
    • § 4. An etiam absens heres aut per absentem fideicommissarium cogi possit.
    • ARTICULUS V. Sub qua lege conceditur fudeicommissario ut cogat heredem adire.
    • ARTICULUS VI. De effectu hujus aditionis ab herede factæ.
    • § 1. De Translatione hereditariarum actionum in eum qui coegit adire.
    • § 2. De translatione oneris legatorum et fideicommissorum, in fideicommissarium qui heredem adire coegit.
    • § 3. De auferendo heredi qui coactus adit, omni emolumento quo caruisset si non adiisset.
    • Quando dies legatorum vel fideicommissorum cedat.
    • Ut legatorum seu fideicommissorum servandorum causa caveatur.
    • ARTICULUS I. Quorum legatorum et Fideicommissorum nomine, cui et a quo hæc Cautio exhibenda sit.
    • § 1. In quibus legatis et fideicommissis hæc Cautio exhibeatur.
    • § 2. Quis hanc Cautionem exhibere debeat, et quibus personis remittatur.
    • § 3. Quibus hæc Cautio exhibenda sit.
    • ARTICULUS II. Quando sit huic Cautioni locus, ubi præstanda sit, et an sæpius iteretur.
    • § 1. Quando præstari debeat.
    • § 2. Ah hœc Cautio iterectur.
    • § 3. Ubi hæc Cautio præstanda sit.
    • ARTICULUS III. Quando hæc Cautio committatur, et quid ex ea præstandum veniat.
    • § 1. Quando committatur hæc Cautio, et ex ea fidejussores conveniri possint.
    • § 2. Quid præstandum veniat ex hac stipulatione.
    • ARTICULUS IV. Quando hæc Cautio extinguatur.
    • Ut in possessionem legatorum vel fideicommissorum servandorum causa esse liceat.
    • ARTICULUS I. De missione legatariorum aut fideicommissariorum in possessionem bonorum heredetatis, quum Cautio Legatorum non exhibetur.
    • § 1. Qua de causa hæc missio fiat.
    • § 2. In quæ bona fit hæc missio et quatenus.
    • § 3. Quibus legatariis et fideicommissariis hæc missio concedatur.
    • § 4. De effectu hujus missionis.
    • § 5. Quandiu duret hæc missio.
    • § 6. Quæ hanc missionem impediant necne.
    • ARTICULUS II. De Cautione quam heres qui provocavit, exhibere debet legatario; et de missione in possessionem rei quæ legata dicitur, quum hæc Cautio non exhibetur.
    • ARTICULUS III. De Cautione quam legatarius fideicommisso gravatus, fideicommissario exhibere debet.
    • ARTICULUS IV. De duabus aliis speciebus missionis in possessionem, legatorum nomine.
    • § 1. De ea missionis specie, qua legatarü aut fideicommissarii in bona propria ejus qui gravatus est mittuntur, si per sex menses solvere cessaverit.
    • § 2. De missione in rem per fideicommissum relictam, quæ adversus tertios possessores decernebatur.
    • De Bonorum Possessionibus.
    • § 1. Quid sit Bonorum Possessio, et quotuplex; item cujus personæ Bonorum Possessio dari possit.
    • § 2. De forma obtinendæ Bonorum Possessionis.
    • § 3. Qui Bonorum Possessionem agnoscere possint necne, et per quem possit illa alicui acquiri.
    • § 4. Quando peti Bonorum Possessio possit.
    • § 5. De effectu impetratœ Bonorum Possessionis .
    • Si tabulæ testamenti extabunt.
    • De Bonorum possessione, furioso, infanti, muto, surdo, cæco, competente.
    • De Bonorum possessione contra tabulas.
    • ARTICULUS I. Adversus quorum parentum Tabulas detur hæc Possessio, et quibus liberis.
    • § 1. Bonorum Possessionem non dari Contra Tabulas feminarum.
    • § 2. Filios quoslibet admitti ad hanc Bonorum Possessionem.
    • § 3. Etiam nepotes et ulterioris gradus liberos admitti ad hanc Bonorum possessionem; et an cum patre suo concurrant.
    • ARTICULUS II. Ex quibus causis liberi ad hanc Bonorum possessionem admittantur, vel ab ea excludantur.
    • § 1. Requiri ut liberi heredes scripti non sint.
    • § 2. Requiri ut liberi non fuerint exheredati.
    • § 3. Requiri ut liberi præteriti, nonii sint qui Jure institui heredes non possunt, aut quibus præteritio ipsa melius consulat.
    • § 4. De his qui per adoptionem in diversa familia sunt.
    • § 5. De his qui testamentum patris probaverunt.
    • ARTICULUS III. Quo ordine liberi vocentur ad hanc Bonorum Possessionem.
    • ARTICULUS IV. De effectu acceptœ Contra Tabulas Bonorum Possessionis.
    • De Legatis præstandis, contra tabulas bonorum possessione petita.
    • SECTIO I. Exponitur Edictum de præstandis quæ relicta sunt exceptis personis.
    • ARTICULUS I. Qui ex hoc Edicto obligentur ad Præstanda relicta, et pro qua quisque parte.
    • § 1. Qui obligentur.
    • § 2. Pro qua quisque parte obligetur ad præstandum.
    • ARTICULUS II. Quibus personis relicta hoc Edicto serventur.
    • ARTICULUS III. Quæ relicta ex hoc Edicto serventur, et quatenus.
    • § 1. Quænam Legata, et a quibus relicta serventur.
    • § 2. Relictorum nomine contineri, et mortis causa donationes et portionem hereditatis.
    • § 3. Exceptis personis relicta quælibet, redigi ad virilem ejus quantitatis quæ ex Bonorum Possessione Contra Tabulas competit.
    • ARTICULUS IV. De actionibus quæ ex hoc Edicto, exceptis personis et in eas dantur.
    • ARTICULUS V. Per quod factum liberi, cœteræque personæ exceptæ, a beneficio Edicti summoveantur.
    • SECTIO II. Quando personis etiam non exceptis relicta valeant, accepta Contra Tabulas Possessione.
    • De Collatione bonorum.
    • ARTICULUS I. Quibus casibus locum habeat Bonorum Collatio.
    • ARTICULUS II. Inter quos locum habet Collatio.
    • § 1. Qui conferre debeant.
    • § 2. Quibus conferri oporteat.
    • ARTICULUS III. Quæ conferenda sint necne.
    • § 1. De his quæ emancipatus habuit, quum moreretur is ad cujus bonorum possessionem venit.
    • § 2. De his quæ emancipato obvenerunt, post mortem ejus ad cujus bonorum possessionem venit.
    • § 3. Jus Justinianeum.
    • ARTICULUS IV. Quomodo fiat Collatio.
    • ARTICULUS V. Quomodo quis cogatur huic Edicto satisfacere.
    • De Dotis collatione.
    • § 1. Quibus casibus Collationi Dotis sint obnoxiæ mulieres.
    • § 2. Quæ personæ dotem conferre teneantur necne.
    • § 3. Quibus filia Dotem Conferre teneatur, et quam Dotem.
    • § 4. Quatenus fiat Dotis Collatio.
    • § 5. Quomodo fiat Dotis Collatio.
    • § 6. Exponitur Jus Codicis et Novellarum.
    • De Conjungendis cum emancipato liberis ejus.
    • ARTICULUS I. Quæ requirantur tam ex parte patris nepotum, quam in ipsis nepotibus, ut simul in unam cum patre portionem conjungantur.
    • § 1. Requiri ut pater emancipatus fuerit, et non exheredatus. Quid si datus sit in adoptionem.
    • § 2. Requiri ut nepotes sint in familia, et non exheredati.
    • ARTICULUS II. Quo ordine vocentur liberi ex hoc Edicto.
    • ARTICULUS III. De hujus Edicti effectu; et de collatione, inter cos qui ex hoc Edicto vocantur, facienda.
    • Abrogatio hujus Edicti.
    • De ventre in possessionem mittendo, et curatore ejus.
    • ARTICULUS I. Quando locus sit Bonorum possessioni ex hoc Edicto.
    • § 1. Requiri ut mulier sit prægnans, nec controversiam patiatur.
    • § 2. Oportere ut is in Ventre sit, qui si natus esset, ipse ad bonorum possessio nem admitteretur.
    • ARTICULUS II. De effectu hujus Possessionis, et de Curatore Ventris.
    • ARTICULUS III. Quandiu duret hæc possessio.
    • De Carboniano Edicto.
    • ARTICULUS I. Quando sit huic Edicto locus.
    • § 1. Oportere ut fiat impuberi controversia, tam de bonis paternis quam de statu.
    • § 2. Oportere ut pendeat ex controversia status quam patitur impubes, an ipsi Jure ordinario competat Bonorum possessio quam interim sibi ex Edicto Carboniano decerni desiderat.
    • ARTICULUS II. Quæ Bonorum possessiones, et quibus liberis ex hoc Edicto dentur.
    • § 1. Carbonianum pertinere ad omnes Bonorum possessiones, imo et ad legata vel fideicommissa.
    • § 2. Carbonianam Possessionem quibuscumque liberis per virilem sexum descendentibus dari, sed solis impuberibus.
    • ARTICULUS III. Cum quali causæ cognitione Bonorum possessio ex hoc Edicto. detur.
    • ARTICULUS IV. De effectu Decreti ex Carboniano Edicto interpositi.
    • § 1. De controversiarum omnium quæ ex statu impuberis pendent, dilatione in tempus pubertatis.
    • § 2. De impubere constituendo in Possessione bonorum paternorum, usque ad tempus pubertatis.
    • ARTICULUS V. Intra quod tempus detur Carboniana Possessio; item quando et quatenus finiatur.
    • De Bonorum possessionibus secundum tabulas.
    • ARTICULUS I. Quando et secundum quas Tabulas huic Bonorum Possessioni locus sit.
    • § 1. Quando huic Possessioni locus esse possit, et an etiam ex Tabulis pupillaribus.
    • § 2. Quænam requirantur necne circa testamentum, secundum quod datur hæc Bonorum Possessio.
    • Prima Conditio: Jus testandi in persona defuncti.
    • Secunda Conditio: Forma extrinseca testamenti Jure Prœtorio requisita.
    • Tertia Conditio: Ut testamentum secundum quod Possessio petitur, sit supremum.
    • ARTICULUS II. Quibus hæc Possessio detur, et ex quibus causis denegetur.
    • ARTICULUS III. An etiam pendente conditione hæc Possessio scripto heredi detur, et sub qua lege; item quando etiam deficiente conditione sit efficax.
    • § 1. An detur heredi pendente conditione hæc Possessio.
    • § 2. Sub qua lege hæc Possessio pendente conditione detur.
    • § 3. An et quando hæc Possessio pendente conditione accepta, etiam deficiente conditione sit efficax; et quid Juris hoc casu obtineat.
    • ARTICULUS IV. Pluribus scriptis heredibus, pro qua cuique parte detur hæc Possessio; et quo ordine, quum diverso gradu scripti sunt.
    • Si a parente quis manumissus sit.
    • ARTICULUS I. De bonorum possessione quæ datur parenti Manumissori, contra tabulas liberorum quos emancipavit.
    • § 1. Quibus et adversus quorum liberorum tabulas hæc possessio detur, et ex quibus causis denegetur.
    • § 2. Quam partem bonorum consequatur Parens Manumissor; et quando hujus petitio effectu careat.
    • § 3. Cum quo alio remedio hœc possessio concurrat.
    • ARTICULUS II. Quæ alia jura habeat necne Parens Manumissor.
    • De Bonorum possessione ex testamento militis.
    • De Jure Patronatus.
    • ARTICULUS I. Quomodo acquiratur Jus Patronatus.
    • ARTICULUS II. Cuijus Patronatus quæratur.
    • ARTICULUS III. Quomodo extinguatur Jus Patronatus.
    • § 1. De capitis diminutione.
    • § 2. Si Patronus liberive ejus libertum capitalis criminis postulaverint, indiciumve aut testinonium præbuerint.
    • § 3. Si Patronus liberive ejus libertum in servitutem petierint.
    • § 4. Si Patronus liberive ejus libertum egentem non aluerint.
    • § 5. Si Patronus liberive ejus libertum libertamve jurejurando ad viduitatem adegerint.
    • § 6. Si Patronus liberive ejus, id quod a liberto sibi promitti onerandœ libertatis ejus causa curaverunt, acceperint; aut pecuniam pro redemptione operarum ejus exegerint.
    • § 7. Si Patronus liberive ejus necem liberti non fierint ulti.
    • § 8. Si Patronus Jus suum remiscrit, aut eo connivente libertus, ancillæ Principis se junxerit.
    • § 9. Liberos Patroni, per exheredationem a parente factam, excludi a Jure Patronatus.
    • § 10. An casus ejus qui Jure Patronatus excidit, ipsi soli noceat.
    • De Obsequiis parentibus et patronis præstandis.
    • ARTICULUS I. Qui et quibus hæc obsequia debeant.
    • ARTICULUS II. In quo potissimum Obsequia Parentibus et Patronis debita consistant, necne.
    • ARTICULUS III. De puniendis liberis et libertis, qui Parentibus, aut Patronis obsequia debita non exhibent.
    • § 1. Quibus et adversus quos accusatio Ingrati liberti competat, et ex quibus causis.
    • § 2. De pœnis adversus ingratos libertos, et præcipue de revocandis eis ex hac causa in servitutem.
    • De Operis libertorum.
    • ARTICULUS I. Quomodo contrahatur obligatio Libertatis causa impositorum, et quæ possint liberiatis causa imponi.
    • ARTICULUS II. Quis ex hac causa obligetur, et erga quem.
    • § 1. Non obligari nisi liberum factum, et qui gratuitam libertatem acceperit.
    • § 2. Erga quem contrahi possit obligatio liberiatis causa impositorum, et ad quem transcat.
    • ARTICULUS III. Quæ et quoi operæ ex hac obligatione exhiberi debeant, cui, ubi, et quomodo.
    • § 1. Quæ et quoi operæ præstandæ.
    • § 2. Cui sint exhibendæ operæ, et a quo.
    • § 3. Ubi operæ exhiberi debent.
    • § 4. Quomodo exhibendæ sint.
    • ARTICULUS IV. De natura obligationis Operarum, et quid in earum judicio veniat.
    • ARTICULUS V. Quando extinguitur obligatio Operarum.
    • § 1. De valetudine, dignitate, et ætate.
    • § 2. De conjugio libertæ.
    • § 3. De privilegio liberorum.
    • § 4. De Operarum redemptione.
    • De Bonis libertorum.
    • SECTIO I. Recensentur varia tempora circa jus patronorum in Bonis Liberti.
    • § 1. De libertis civibus Romanis, et quæ circa eorum hereditates varia Jura obtinuerint, ex Lege XII Tabularum, ex Edicto Præctoris, et ex Lege Papia.
    • § 2. De Bonis Libertorum Latinorum.
    • § 3. Jus Justinianeum.
    • SECTIO II. Generalis tractatio de jure quod patroni eorumque liberi habent in hereditatibus Libertorum, tam ab intestato quam ex testamento.
    • ARTICULUS I. Quis patronus, quis libertus intelligatur, quoad jus succedendi; ubi de liberto Contenario.
    • § 1. Plures casus proponuntur, in quibus. dubitari potest an aut cujus quis libertus sit.
    • § 2. Quis libertus Centenarius esse videatur.
    • ARTICULUS II. Qui liberi patroni ad has successiones vocentur, et quis ordo patronum inter et liberos ejus servetur.
    • ARTICULUS III. Quatenus per liberos liberti Centenario minoris excludatur patronus ejusve liberi a successione.
    • ARTICULUS IV. Ex quibus aliis causis summoveatur patronus a successione liberti.
    • SECTIO III. Specialis tractatio de Bonorum possessione quæ patrono liberisve ejus datur contra tabulas liberti.
    • ARTICULUS I. Quando competat hæc possessio.
    • § 1. Quando patronus ex debita portione institutus videatur.
    • § 2. An, si sub conditione institutus sit patronus, admittatur ad hanc possessionem.
    • § 3. Quo tempore inspiciatur an debita portio patrono relicta sit; et quæ in hujus portionis ineundæ ratione computentur.
    • § 4. An quum hereditas Liberti solvendo non est, patronus admittatur ad contra tabulas possessionem.
    • ARTICULUS II. Ex quo cedit tempus hujus possessionis petendæ.
    • ARTICULUS III. De effectu hujus Bonorum possessionis: quid agnita tribuat patrono, et quid per eam amittat.
    • § 1. De parte patrono debita; quomodo quandoque augeatur; et quomodo, et ex quibus bonis, si non integrà sit, suppleantur.
    • § 2. Quid per hanc partis sibi debitæ possessionem patronus amittat. Pag.
    • ARTICULUS IV. Quando cesset hæc bonorum possessio.
    • § 1. Prima causa: Si patronus cui contra tabulas possessio competebat, judicium defuncti agnoverit.
    • § 2. Altera causa: Si patronus testamentum liberti falsum temere dixerit.
    • SECTIO IV. De aliis juribus quæ patrono competunt circa portionem sibi in Bonis Liberti debitam.
    • § 1. Patronum intra debitam partem legatis et fideicommissis onerari non posse.
    • § 2. De jure quod habet patronus depellendi a se onis legatorum aut fideicommissorum, cedendo coheredi aut substituto quidquid ultra debitam portionem sibi relictum est.
    • § 3. De jure obtinendæ debitæ portionis in Bonis Liberti, etiant eo casu quo publicarentur; aut etiam si libertus se in adrogationem dederit.
    • De Libertis universitatium.
    • De Assignandis libertis.
    • § 1. Quis Libertum Assignare possit, et quibus liberis.
    • § 2. Quis Libertus Assignari possit, et quot possint.
    • § 3. De natura et forma hujus Assignationis.
    • § 4. De die et conditione quæ Assignation Liberti adjicerentur.
    • § 5. De Assignationis effectu.
    • § 6. De revocatione Assignationis.
    • Si quid in fraudem patroni factum sit.
    • ARTICULUS I. Quando actionibus Favianæ et Calvisianæ locus sit, et quid in eis præstandum veniat.
    • § 1. Calvisianam ab intestato, Favianam petita a patrono contra tabulas possessione competere.
    • § 2. Quid veniat in his actionibus.
    • ARTICULUS II. Quale gestum per has actiones revocetur.
    • § 1. Oportere ut ex hoc gesto libertus patrimonium suum diminuent.
    • § 2. Oportere ut non salva sit debita patrono portio.
    • § 3. Oportere ut illud sit gestum, quod sine damno ejus qui bona fide cum liberto contraxit possit revocari.
    • § 4. Oportere ut dolo gestum sit.
    • ARTICULUS III. Quales sint hæ actiones, quibus et adversus quos competant et quandiu.
    • § 1. Quales sint, et quibus dentur et adversus quos.
    • § 2. Quandiu durent hæ actiones.
    • § 3. De his actionibus dividendis, quum pluribus aut adversus plures competunt.
    • ARTICULUS IV. De actione quæ ad instar supra dictarum datur.
    • Si tabulæ testamenti nullæ extabunt: [a] Unde liberi.
    • Si tabulæ testamenti nullæ extabunt: seu de Bonorum possessionibus ab intestato.
    • § 1. Quando huic possessioni ab intestato locus sit.
    • § 2. Qui sint hujus possessionis gradus.
    • Unde liberi: seu de primo ordine Bonorum possessionis ab intestato.
    • § 1. Quibus liberis deferatur possessio Unde liberi.
    • § 2. Quo ordine Liberi ad hanc possessionem vocentur.
    • Unde legitimi.
    • § 1. Qui ex hac parte Edicti vocentur.
    • § 2. Quo ordine Legitimis hæc bonorum possessio deferatur.
    • § 3. Quibus personis per hanc bonorum possessionem succeditur.
    • Unde cognati.
    • § 1. Origo hujus bonorum possessionis.
    • § 2. Quando hæc possessio deferatur.
    • § 3. Quibus deferatur, et usque ad quem gradum.
    • § 4. Quo ordine hæc possessio deferatur.
    • De Successorio Édicto.
    • ARTICULUS I. De primo Successionis modo, per repudiationem bonorum possessionis a persona graduve præcedenti factam.
    • § 1. Quis bonorum possessionem possit repudiare.
    • § 2. Quæ bonorum possessio repudiari possit.
    • § 3. De effectu repudiatæ bonorum possessionis.
    • ARTICULUS II. De altero Successionis modo; si præcedens persona gradusve exclusi sint, elapso tempore petendæ bonorum possessionis.
    • § 1. Quale sit illud tempus extraneis, quale pairentibus et liberis.
    • § 2. Ex quo currat tempus petendæ bonorum possessionis.
    • ARTICULUS III. Quando extinguatur spes Successions.
    • De Gradibus et affinibus, et nominibus eorum.
    • SECTIO I. De Cognatis.
    • ARTICULUS I. Quid sint Cognati, et quæ cognatorum divisiones.
    • ARTICULUS II. Quid sint lineæ et Gradus cognationum, et quomodo hi computentur.
    • ARTICULUS III. De Nominibus cognatorum.
    • § 1. Enumeratio personarum primi Gradus.
    • § 2. Enumeratio personarum secundi Gradus.
    • § 3. Enumeratio personarum tertii Gradus.
    • § 4. Enumeratio personarum quarti Gradus.
    • § 5. Enumeratio personarum quinti Gradus.
    • TABULA seriem Ascendentium exhibens ad quartum Gradum.
    • § 6. Enumeratio personarum sexti Gradus.
    • § 7. Enumeratio personarum septimi Gradus.
    • SECTIO I. De Affinibus.
    • § 1. Quid sint Assines, et quæ eorum nomina.
    • § 2. Unde contrahatur Affinitas, et inter quas personas; item quomodo solvatur.
    • Unde vir et uxor.
    • De veteranorum et militum successione.
    • Quibus non competit bonorum possessio.
    • Ut ex legibus Senatusve consultis bonorum possessio detur.
    • Quis ordo in possessionibus servetur.
    • De suis et legitimis heredibus.
    • SECTIO I. Quis intestatus dicatur, et ex quo ab intestato deferatur Hereditas.
    • § 1. Quis intestatus dicatur.
    • § 2. Ex quo tempore deferatur Hereditas ab intestato.
    • SECTIO II. Quibus ingenuorum Hereditates ab intestato defrantur.
    • ARTICULUS I. De legitima Hereditate Suorum heredum.
    • § 1. Quinam Sui heredes dicantur.
    • § 2. Quo tempore inspiciatur qualitas Sui Heredis.
    • ARTICULUS II. De Hereditatibus ingenuorum quæ Legitimis deferuntur.
    • § 1. Legitimam Hereditatem non deferri nisi consanguineis, et post ipsos agnato proximo.
    • § 2. Quomodo et intra quod tempus Legitimi hereditatem sibi delatam adire possint.
    • § 3. Quomodo inter plures ejusdem gradus Legitimos Heredes dividatur hereditas; et de jure accrescendi inter ipsos.
    • ARTICULUS III. Quæ communia sint Suis heredibus et cæteris Legitimis.
    • § 1. Admitti etiam eos qui mondum nati sunt.
    • § 2. Nondum conceptos tempore mortis patris familias, ad ejus Hereditatem non admitti.
    • § 3. Legitimarum Hereditatum jura privatis cautionibus infringi non posse.
    • § 4. An capitis diminutione jura legitimarum Hereditatum pereant.
    • Ad Senatusconsultum Tertyllianum et Orphitianum.
    • SECTIO I. De Senatusconsulto Tertylliano.
    • ARTICULUS I. Quæ mater ex hoc Sehatusconsulto vocetur.
    • ARTICULUS II. Ad quorum filiorum mater hereditatem vocetur.
    • ARTICULUS III. Quæ personæ matri præferantur.
    • § 1. De liberis defuncti.
    • § 2. De patre defuncti.
    • § 3. Quinam ex consanguineis obstent matri, et an ab avo excludatur.
    • § 4. Quandiu et quatenus matri obstent personæ supra dictæ.
    • ARTICULUS IV. Quid Juris obtincat, si mater delatum sibi Senatusconsulti beneficium repudiet.
    • SECTIO II. De Senatusconsulto Orphitiano.
    • ARTICULUS I. Qui liberi et ad cujus matris hereditatem ex hoc Senatusconsulto vocentur.
    • § 1 Quoslibet liberos admitti; modo Cives Romani sint, nec maximam aut mediam capitis diminutionem passi.
    • § 2. Cujus matris hereditatem Senatusconsultum deferat.
    • ARTICULUS II. Exponuntur duæ Senatusconsulti clausulæ.
    • § 1. Prima clausula: Ut, Si liberi heredes esse nolint, Jus antiquum servetur.
    • § 2. De altera Senatusconsulti clausula.
    • De Hereditatibus et Bonorum possessionibus.
    • CAPUT PRIMUM. Exponitur Jus Codicis et Novellarum circa hereditates intestatorum.
    • ARTICULUS I. De Hereditate parentum.
    • ARTICULUS II. De Hereditate liberorum.
    • ARTICULUS III. De successione Collateralium.
    • ARTICULUS IV. De successione conjugum.
    • ARTICULUS V. De successione filiorum familias. Pag.
    • ARTICULUS VI. Quædam singularia circa hereditates Curialium et Hæreticorum.
    • § 1. De successione Curialium.
    • § 2. De successione Hæreticorum.
    • CAPUT SECUNDUM. De successione bonorum vacantium.
    • De Operis novi nuntiatione.
    • SECTIO I. De his quæ pertinent ad Operis Novi Nuntiationis substantiam.
    • ARTICULUS I. Propter quod Opus et ex quibus causis fiat Nuntiatio.
    • § 1. Quale Opus ad hoc Edictum pertincal.
    • § 2. Ex quibus causis Operis Novi Nuntiatio fiat.
    • ARTICULUS II. Cui competat Operis Novi Nuntiatio, et adversus quem.
    • § 1. Cui competat.
    • § 2. Adversus quem Operis Novi Nuntiatio competat.
    • ARTICULUS III. Quomodo fiat Operis Novi Nuntiatio.
    • § 1. Ubi et quibus diebus fiat.
    • § 2. Cui fieri debet Nuntiatio.
    • § 3. Per quem fieri debet Nuntiatio.
    • § 4. Quæ observanda sint in facienda Nuntiatione.
    • SECTIO II. De effectu Nuntiationis Novi Operis, et de Interdicto restitutorio quod parit.
    • § 1. Cujus Operis restituendi causa hoc Interdictum competat.
    • § 2. Quale sit hoc Interdictum, cui et adversus quem competat.
    • SECTIO III. Quomodo extinguatur Nuntiatio Novi Operis.
    • ARTICULUS I. De Remissione.
    • ARTICULUS II. De cautione data Nuntiatori vel oblata, de restituendo Opere si ita judicatum fuerit; et de Interdicto prohibitorio quod datur ei qui hanc cautionem exhibuit.
    • § 1 Expenduntur ea quæ pertinent ad hanc cautionem.
    • Quæstio prima: Qualis debeat esse hæc cautio.
    • Quæstio secunda: Quid ex cautione data vel oblata consequatur is cui Novum Opus Nuntiatum est.
    • Quæstio tertia: Cui et a quo exhiberi debet hæc cautio.
    • Quæstio quarta: Quando et in quid committatur hæc cautio.
    • § 2. De Interdicto prohibitorio quod datur ei qui Nuntiatori satisdedit.
    • ARTICULUS III. De cæteris modis quibus extinguitur Nuntiatio Novi Operis.
    • De Damno infecto; et de Suggrundis et Protectionibus.
    • ARTICULUS I. Ad quod Damnum hoc Edictum pertineat, necne.
    • § 1. Damnum futurum ex œdibus cœterisve rebus inanimis Edicto contineri: an et quando etiam prœteritum contienatur.
    • § 2. Ex quo tempore habeatur ratio Damni.
    • § 3. Quæ Damni futuri species hoc Edicto contineatur.
    • ARTICULUS II. Quibus hæc stipulatio concedatur, et ex quibus causis denegetur.
    • § 1. Quibus concedatur.
    • § 2. Ex quibus causis denegetur stipulatio Damni infecti.
    • Prima causa: Si ei qui caveri sibi desiderat, culpa aliqua circa Damnum quod timet imputari possit.
    • Secunda causa: Quum is qui sibi caveri desiderat, alia ratione sibi prospicere potest.
    • Tertia causa.
    • § 3. Dejuramento Calumniæ quod ab eo qui sibi caveri petit, exigitur.
    • ARTICULUS III. Qui hanc cautionem prœstare teneantur.
    • ARTICULUS IV. Quum plures sunt œdes quibus damnum temetur, aut plures œdium vitiosarum domini; pro qua quisque parte sti aut promittere debeat.
    • ARTICULUS V. Qualis esse debeat cautio quæ pro Damno Infecto datur; de die huic adjicienda, et quando committatur.
    • § 1. Qualis esse debet.
    • § 2. De die huic cautioni adjicienda.
    • § 3. Quando committatur hæc stipulatio.
    • ARTICULUS VI. De actione quæ ex stipulatione Damni infecti descendit.
    • § 1. Cui et adversus quem hæc actio detur; et pro qua quisque parte agere aut conveniri possit, quum plures domini ex hac causa stipulati sunt aut promiserunt.
    • § 2. Quæ in hanc actionem veniant præstanda.
    • ARTICULUS VII. Ad quos Magistratus pertineat cognitio de stipulatione pro Damno Infecto præstanda, et Decreta ca de re interponere: ubi de actione quæ datur in Magistratus municipales; quum desideranti sibi caveri, officium suum non interposuerunt.
    • ARTICULUS VIII. De primo Decreto seu de missione in possessionem, quum non cavetur ei cui Prætor Damni Infecti nomine caveri jussit.
    • § 1. Quando Decretum hoc interponatur et adversus quem, et de denuntiatione quæ illud præcedit.
    • § 2. In cujus rei et i cujus partis possessionem Prætor mittat.
    • § 3. Quis in possessionem mitti debeat, et pro qua quisque parte quum plures sunt.
    • § 4. Qualem possessionem consequantur qui ex primo Decreto mittuntur: et quandiu ea duret.
    • § 5. Quomodo coerceatur qui missum in possessionem non admittit; et de actione In factum adversus ipsum competente.
    • ARTICULUS IX. De secundo Decreto quo is qui in possessionem alicujus rei ex causa Damni infecti missus erat, eam possidere ac sibi habere et usucapere jubetur.
    • § 1. Quando et in quas res interponatur.
    • § 2. De effectu secundi hujus Decreti.
    • De Aqua, et Aquæ Pluviæ Arcendæ.
    • ARTICULUS I. Quando actioni Aquæ Pluviæ Arcendæ locus sit.
    • § 1. Oportere ut immitatur Aqua, caque Pluvia sit, et in agrum immittatur.
    • § 2. Oportere ut Aqua immittatur opere aliquo manufacto, non vero natura fluat.
    • § 3. Oportere ut non jure servitutis, aut necessitate cogente, Aqua immittatur.
    • § 4. Summa eorum quæ duobus §§ præcedentibus tradita sunt.
    • ARTICULUS II. Qualis sit hæc actio, cui et adversus quem competat, et quid in ea veniat.
    • § 1. Qualis sit hæc actio.
    • § 2. Actionem Aquæ pluviæ Directam non dari nisi dominis et adversus dominos.
    • § 3. Utilem Aquæ pluviæ actionem quibusdam aliis quam dominis, et adversus quosdam alios quam dominos, competere.
    • § 4 Quum plures sunt domini, an et quatenus quisque agat aut conveniatur.
    • § 5. Quid in hac actione præstandum veniat
    • De Publicanis et Vectigalibus et commissis.
    • ARTICULUS I. De Publicanis, et Edicto adversus ipsos proposito.
    • § 1. Quinam veniant appellatione Publicanorum aut Familiæ eorum, in Edicto.
    • § 2. De actione quæ ex hoc Edicto descendit.
    • § 3. De eo quod Publicani, per errorem, indebitum acceperunt.
    • ARTICULUS II. De Vectigalibus.
    • § 1. Quis Vectigalia constituere possit, et pro quibus mercibus Vectigal pendatur.
    • § 2. Quid Portorii nomine, et a quibus personis debeatur.
    • § 3. Cui Vectigal debeatur.
    • § 4 De conductione Vectigalium, et agrorum Publicorum.
    • ARTICULUS III. De Commissis.
    • § 1. Ex quibus causis merces in Commissum incidant.
    • Prima causa: Quum quis merces Vectigali obnoxias quas advehebat, non professus est.
    • Secunda Commissi causa.
    • Tertia Commissi causa.
    • Quarta Commissi causa.
    • § 2. Adversus quem fiscus Commissa persequatur.
    • § 3. De effectu Commissi.
    • § 4. Quando Commissum extinguatur.
    • De Donationibus.
    • ARTICULUS I. De natura et divisione Donationum.
    • ARTICULUS II. De forma conficiendarum Donationum.
    • § 1. De mutuo consensu.
    • § 2. De mancipatione, traditione et aliis solemnitatibus ad formam Donationum requisitis; præsertim de Insinuatione.
    • ARTICULUS III. Quis donare possit, et cui.
    • § 1. Quæ causæ impedimento sint quominus quis donare possit, necne.
    • § 2. Quibus donari possit.
    • ARTICULUS IV. Quid et quantum donari possit.
    • § 1. Quæ res donari possit.
    • § 2. De speciali Capite Legis Cinciæ, quo nonnisi intra certam quantitatem donare licebat.
    • ARTICULUS V. De effectu Donationum.
    • ARTICULUS VI. De Donationum revocatione.
    • De Mortis causa Donationibus et Capionibus.
    • SECTIO I. De Mortis causa Donationibus.
    • ARTICULUS I. De natura et divisione Donationum Mortis causa.
    • § 1. Quæ sit natura Donationum Causa Mortis, et in quo a donationibus Inter vivos differant.
    • § 2. Quotuplex sit Donatio Mortis causa.
    • ARTICULUS II. Quis, cui, et quid donare Mortis causa possit; et de forma hujus Donationis.
    • § 1. Quis donare Mortis causa possit, et cui.
    • § 2. Quid potest Mortis causa donari.
    • § 3. De forma Donationum Mortis causa.
    • ARTICULUS III. De revocatione Donationum Mortis causa.
    • § 1. Ex quibus causis revocentur.
    • § 2. De actionibus quæ revocata Mortis causa Donatione competunt.
    • § 3. De revocatione conventionum Donationi Mortis causa appositarum, quam trahit donationis revocatio.
    • ARTICULUS IV. Nonnullæ species referuntur, in quibus quæritur quantum ex Mortis causa Donatione donatarius cepisse videatur.
    • SECTIO II. De Mortis causa Capionibus.
    • De Manumissionibus.
    • De Manumissis Vindicta.
    • De Manumissionibus quæ servis ad universitatem pertinentibus imponuntur.
    • De Fideicommissariis libertatibus.
    • SECTIO I. Quibus servis relinqui possit libertas, et qua forma relinqui debeat.
    • ARTICULUS I. Quibus servis possit relinqui Libertas, tam directa quam Fideicommissaria.
    • § 1. Directam Libertatem dari non posse nisi propriis testatoris servis.
    • § 2. Fideicommissariam libertatem recte dari servis etiam alienis.
    • ARTICULUS II. De forma relinquendæ libertatis testamento; et quid ca in re differant directæ Libertates a Fideicommissariis.
    • § 1. Quæ propria sint directis libertatibus, circa formam relinquendi.
    • § 2. Nullam in Fideicommissariis Libertatibus certam formam esse relinquendi.
    • § 3. Libertates directas nonnisi testamento, Fideicommissarias etiam ab intestato relinqui posse.
    • SECTIO II. Qui possint fideicommisso præstandæ libertatis gravari, et quatenus; et qui gravati suisse videantur.
    • § 1. Qui gravari possint, et gravati fuisse intelligantur.
    • § 2. Quatenus quis fideicommisso prœstandœ libertatis gravetur.
    • SECTIO III. Quando competat libertas testamento directe relicta.
    • SECTIO IV. De Fideicommissariœ Libertatis proœstatione.
    • ARTICULUS I. Quando per fideicommissum relicta servis testatoris aut heredis libertas præstari debeat, et a quibus præstanda sit.
    • § 1. Quando præstari debeat.
    • § 2. A quibus præstanda sit.
    • ARTICULUS II. Quomodo consulatur servis propriis testatoris; quum non præstatur Libertas, quæ ipsis deberi cæpit.
    • § 1. De Senatusconsulto Rubriano; quo prospicitur servis testatoris adversus moram Libertati factam, ex absentia affectata ejus qui Libertatem debet.
    • § 2. De Senatusconsulto Dasumiano; quo consulitur servis testatoris, etiam adversus justam absentiam ejus qui Libertatem debet.
    • § 3. De casu quo miscetur utriusque Senatusconsulti causa, Dasumiani, et Rubriani; nimirum quum ex pluribus qui servum manumittere rogati sunt, alii latitant, alii ex justa causa absunt.
    • § 4. De Senatusconsulto Vitrasiano; quum Libertati mora fit, non per eum qui manumittere debet, sed per ejus coheredem a quo pars servi redimenda est.
    • ARTICULUS III. Quomodo per Senatusconsultum Juncianum subveniatur servis heredis, quorum libertati fit Mora: ubi resumitur summa corum quæ Articulo præcedenti dicta sunt.
    • ARTICULUS IV. Quomodo subveniatur partui, qui ex ancilla testatoris dut heredis, dum mater moram in Libertate sibi relicta pateretur, natus est.
    • ARTICULUS V. Quid obtineat circa præstationem Libertatis quæ servis alienis relicta est, item circa partum ex his ancillis editum.
    • SECTIO V. Quomodo extinguantur Libertates tam directæ quam per Fideicommissum relictæ.
    • § 1. An et quando corruente testamento corruant Libertates.
    • § 2. An et quando salvo testamento Libertates infirmentur necne.
    • SECTIO VI. De addictione bonorum, Libertatum conservandarum gratia, ex Rescripto. D. Marci.
    • § 1. Quarum Libertatum conservandarum causa fiat hæc addictio.
    • § 2. Quando hæc addictio fieri possit.
    • § 3. Quomodo fiat hœc addictio, et quibus fieri debeat.
    • § 4. De effectu hujus addictionis.
    • De Ademptione Libertatis.
    • De Statuliberis.
    • § I. Qui dicantur Statuliberi.
    • § 2. In quo consistat causa seu conditio Statuliberi.
    • § 3. Ex quo servus nanciscatur causam Statuliberi Pag.
    • Qui sine manumissione ad Libertatem perveniunt.
    • ARTICULUS I. De his qui suis nummis sunt redempti.
    • § 1. Quis suis nummis videatur redemptus, ut ipsi debeatur Libertas.
    • § 2. Quomodo Libertatem adipiscatur nummis suis redemptus; et quæ pæna servi qui se falso talem in Jure contendit.
    • ARTICULUS II. De his qui hac lege sunt alienati ut manumitterentur.
    • § 1. Quæ requirantur necne, tam circa pactum manumittendi, quam circa personam servi, ut ex Constitutione Divi Marci liber fiat.
    • § 2. Quando committatur hoc pactum, competatque Libertas.
    • § 3. Ad quas alienationes Constitutio Divi Marci porrigatur.
    • ARTICULUS III. De eo pro quo dominas pecuniam accepit ut ipsum Manumitteret.
    • ARTICULUS IV. Aliæ causæ referuntur, ex quibus sine Manumissione servi ad Libertatem perveniunt.
    • Qui et a quibus Manumissi, liberi non fiant; et ad Legem Æliam-Sentiam.
    • Qui et a quibus Manumissi, liberi non fiant.
    • ARTICULUS I. Qui ad libertatem perduci non possint.
    • ARTICULUS II. Qui jure Manumittere possint necne.
    • § 1. De eo qui dominus non est.
    • § 2. De eo qui dominus est non in solidum.
    • § 3. De eo qui dominus est, sed non pleno aut libero jure.
    • § 4. De eo qui dominium habet, sed revocabile.
    • § 5. De eo qui œtatem legitimam, aut rerum suarum administrationem non habet.
    • Ad Legem Æliam-Sentiam, et alias quæ servorum libertati obstant.
    • SECTIO I. De Lege Ælia-Sentia.
    • ARTICULUS I. De eo Legis Æliæ-Sentiæ Capite, quo minor viginti annis servos suos Manumittere prohibetur.
    • § 1. Quinam huic Legi subjaceant.
    • § 2. Ad quos servos hæc Lex pertineat, et ad quas Manumissiones.
    • § 3. De forma proponendæ causæ Manumittendi.
    • § 4. Quæ causæ soleant recipi.
    • § 5. Quum plures Minores Manumittunt, an sufficiat ab uno probari causam.
    • § 6. De effectu receptæ causæ.
    • ARTICULUS II. Alterum Caput Legis Æliæ-Sentiæ, de non Manumittendo in fraudem creditorum.
    • § 1. Quæ requirantur ut huic Legi locus sit, et quando cesset.
    • § 2. Quorum in fraudem datæ libertates per Legem Æliam-Sentiam infirmentur.
    • § 3. Quid obtineat quum plures Manumissi sunt, et aliquorum duntaxat libertas fraudat creditores.
    • § 4. An et quæ prœscriptio adversus hoc Caput Legis objici possit.
    • SECTIO II. De Lege Fusia-Caninia, Lege Julia, et quibusdam Constitutionibus, ad Manumissiones pertinentibus.
    • ARTICULUS I. De Lege Fusia-Caninia.
    • ARTICULUS II. De Lege Jilia de Adulteriis, quatenus obstat Manumissioni servorum.
    • § 1. Quando sit locus huic. Legi.
    • § 2. Quæ personæ Manumittere, quive Manumitti hac Lege prohibeantur, et quæ eorum interdicatur alienatio.
    • § 3. Quando cesset hæc Lex.
    • ARTICULUS III. De quibusdam Principum Constitutionibus quæ obstant Manumissioni.
    • De Jure Aureorum Annulorum.
    • De Natalibus restituendis.
    • De Liberali causa. Pag.
    • ARTICULUS I. Quibus hœc actio Liberalis causæ competat.
    • § 1. Quis possit vel se vel alium ex possessione servitutis in Libertatem vindicare.
    • § 2. Quis possit aliquem in servitutem petere.
    • ARTICULUS II. An iteretur Liberalis causa, et per præscriptionem longi temporis exclu datur.
    • § 1. An iteretur.
    • § 2. Quibus casibus per præscriptionem longi temporis excludatur necne Liberalis causa.
    • ARTICULUS II. Quæ circa hoc judicium instituendum et peragendum observentur.
    • § 1. De Assertoris necessitate in hoc judicio, et de ejus officio.
    • § 2. De differendo ex certis causis judicio Liberali.
    • § 3. De remittendis ad eumdem judicem, his qui eidem status controversiam faciunt.
    • § 4. De disceptatione huic judicio prævia; uter ex litigatoribus in eo petitoris, uter possessoris partes sustinere debeat.
    • § 5. Lite ordinata, in cujus status possessione constituantur is cujus status in controversia est.
    • § 6. Quid observetur, quum alleruter ex litigatoribus non se sistit judicio.
    • § 7. Quid obtineat quum in causa Liberali dissonant judicum Sententiæ; aut testium testimonia.
    • ARTICULUS IV. De effectu Sententiæ latæ pro libertate aut contra.
    • ARTICULUS V. De cognitionibus accessorüs Liberali causæ.
    • § 1. De bonis quæ auferre aut relinquere debet is de cujus statu agitur, si vicerit.
    • § 2. De rebus amotis et damno dato, ab eo qui in libertatem proclamavit.
    • § 3. De reddendo instrumento manumissionis.
    • § 4. De calumnia ejus qui status controversiam fecit.
    • Quibus ad Libertatem proclamare non licet.
    • ARTICULUS I. Qui possint necne ad Libertatem Proclamare.
    • § 1. De majore viginti annis, qui se ad pretium participandum vendere patitur.
    • § 2. De muliere quæ ex Senatusconsulto Claudiano in servitutem redigitur.
    • ARTICULUS II. De actione In factum quæ datur emptori, decepto fraude hominis qui dolo se passus est vænire ut servum.
    • § 1. Quæ concurrere oporteat ut huic actioni locus sit.
    • § 2. Cui et adversus quem hæc actio detur.
    • § 3. Quid in hac actione veniat; cum qua alla possit concurrere, et quando extinguatur.
    • Si (Libertus) ingenuus esse dicetur.
    • Ne de Statu Defunctorum post quinquennium quæratur.
    • ARTICULUS I. De Constitutione Divi Nervæ, Ne de Statu Defunctorun Post Quinquennium Quæratur.
    • § 1. Ad quas quæstiones hæc præscriptio pertineat.
    • § 2. De quarum personarum Statu Quæri prohibetur.
    • § 3. Quibus personis hæc præscriptio objiciatur.
    • ARTICULUS II. De Edicto Divi Marci, de non retractanda Sententia pro ingenuitate lata.
    • De Collusione Detegenda.
    • De Acquirendo rerum dominio. Pag.
    • De Dominio, et variis ejus Acquirendi modis.
    • SECTIO I. De Occupatione.
    • ARTICULUS T. De rebus nullius.
    • § 1. De Venatu, Aucupio, et Piscatione.
    • § 2. De Occupatione proprie dicta.
    • § 3. De Inventione.
    • ARTICULUS II. De rebus hostium.
    • SECTIO II. De Accessione.
    • ARTICULUS I. De primo Accessionis genere, quo nobis acquiritur quod ex re nostra nascitur.
    • ARTICULUS II. De secundo Accessionis genere, quo rei nostræ aliquid ita unitur, ut pars quæ dam ejus accessoria fieri videatur.
    • § 1. Statuuntur Regulæ ex quibus intelligatur, utra res principalis, utra accessoria videri debeat.
    • Prima Regula: Quuni duæ res ita coalescunt ut un a possit seorsim sine alia subsistere, et altera non possit, hæc quæ potest seorsim subsistere, res principalis est; altera, accessoria.
    • Primum Exemplum, in Inædificatis.
    • Secundum Exemplum, in Plantis, arboribus, et satis.
    • Tertium Exemplum, in Scriptura. Quid de Pictura?
    • Secunda Regula: Quum, duæ, res quæ singulæ seorsim consistere possent, coalescunt; ex pretio aut ex mole cujusque œstimatur, an altera alteri accedere debeat, necne.
    • Tertia Regula: Quum materia infecta alteri materiæ infectæ unitur, vix est ut videri possit altera alteri accedere; contra, si infecta, factæ uniatur.
    • § 2. Quale Dominium in re accessoria Acquiratur domino rei principalis.
    • § 3. De Alluvione, Alveo exsiccato, et Insula in fiumine nata: et in quibus locis obtineat hic Acquirendi Dominii modus.
    • I. De Alluvione.
    • II. De Alveo fluminis exsiccato.
    • III. De Insula in flumine nata.
    • ARTICULUS III. De tertio Accessionis genere, quum quid ex re mea conficitur.
    • § 1. De Specificatione.
    • § 2. De Confusione.
    • SECTIO III. De Traditione.
    • ARTICULUS I. Quid sit traditio, et quomodo quoad res varias quæ tradi possunt interponatur.
    • § 1. De vera et reali sive mobilium sive immobilium Traditione.
    • § 2. De variis Traditionis fictæspeciebus.
    • ARTICULUS II. Quæ requirantur ut per Traditionem transferatur rei Dominium.
    • § 1. Tradi rem debere ab eo qui habeat jus rei alienandæ.
    • § 2. Requiri ut res ex justa causa tradatur.
    • § 3. Requiri consensum tradentis et accipientis.
    • § 4 Requiri ut traditio non sit imaginaria.
    • § 5. Requiri præterea in traditione quæ fit ex causa venditionis, ut pretium solutum sit, aut eo nomine satisfactum: nisi emptor fidem emptoris secutus sit.
    • ARTICULUS III. Quale, et cum qua causa Dominium per traditionem transferatur.
    • ARTICULUS IV. An sufficiant conventiones absque Traditione, ad transfrendum Dominium.
    • De modis civilibus Acquirendi rerum singularum Dominii.
    • De personis per quas Dominium Acquirimus.
    • ARTICULUS 1. De filiis aut servis nostræ potestati subjectis.
    • ARTICULUS II. De servis communibus.
    • § 1. Servum communem dominis suis regulariter pro portione dominii Acquirere.
    • § 2. Servum communem quibusdam casibus uni duntaxat ex dominis Acquirere.
    • ARTICULUS III. De servis hereditariis.
    • ARTICULUS IV. De servis in quibus usumfructum, et de iis in quibus usum simpliciter habemus.
    • § 1. De servis fructuariis.
    • § 2. De servo in quo usum duntaxat habemus.
    • ARTICULUS V. De servis alienis, aut liberis hominibus, quos bona fide possidemus.
    • § 1. Ex quibus causis per illos Acquiramus.
    • § 2. Quando homo quem bona fide possidemus, ex re nostra aut ex operis suis, quando aliunde acquirere videatur.
    • § 3. Qualis possessor ex his causis sibi per alterum acquirat.
    • § 4. An per eum Acquiramus quem ut filium ex justo errore quasi - possidemus.
    • ARTICULUS VI. De personis extraneis.
    • Quibus modis Dominium amittatur.
    • § 1. De rebus quæ habentur pro derelictis.
    • § 2. De rebus nostris quæ a servis capiuntur.
    • § 3. De rebus per occupationem quæsitis: quandiu nostræ maneant.
    • De Acquirenda vel amittenda Possessione.
    • SECTIO I. Quid sit Possessio, et quotuplex; et an res eadem possit a pluribus in solidum possideri.
    • ARTICULUS I. Quid sit Possessio, in se et separatim a proprietate considerata.
    • ARTICULUS II. Quotuplex sit Possessionis species.
    • § 1. De Possessione civili et justa.
    • § 2. De Possessione naturali, et quando justa aut injusta sit.
    • § 3. Quæ Possessio pro nulla habeatur.
    • ARTICULUS III. An idem homo rem eamdem ex pluribus causis , et an duo pluresve rem camdem in solidum possint Possidere.
    • SECTIO II. De Acquisitione Possessionis.
    • ARTICULUS I. Cujus rei Possessio Acquiri possit, et quomodo acquiratur.
    • ARTICULUS II. De personis quæ Possessionem sibi possunt Acquirere.
    • ARTICULUS III. Per quas personas Possessio alteri Acquitatur.
    • § 1. De his quos in potestate habemus.
    • § 2. De servo communi, item de fructuario.
    • § 3. Possessionem Acquiri per servos alienos vel liberos homines quos bona fide possidemus: an idem sit de filio alieno qui bona fide in nostra potestate est.
    • § 4. De extraneis personis.
    • § 5. Quid requiratur circa personas per quas nobis Acquiritur Possessio.
    • SECTIO III. De retinenda Possessione.
    • SECTIO IV. De Amittenda. Possessione.
    • § 1. Possessionem non amitti corpore solo.
    • § 2. De Amissione Possessionis, corpore simul et animo.
    • § 3. De Amissione Possessionis, animo solo.
    • § 4. De Amissione Possessionis, per rei interitum; aut quum is qui possidet, in alterius potestatem pervenit.
    • SECTIO V. An quis mutare causam Possessionis suæ possit.
    • De Usurpationibus et Usucapionibus.
    • SECTIO I. De personis quæ Usucapere longove tempore prœscribere possunt.
    • SECTIO II. De rebus quæ Usucapi et longo tempore possideri possunt, vel non possunt.
    • ARTICULUS I. Quæ res subsint Usucapioni, aut possessioni longi temporis.
    • § 1. Quæ possint Usucapi.
    • § 2. Quæ res longi temporis possessionem recipiant.
    • ARTICULUS II. Quæ res nec Usucapionem , nec longi temporis possessionem recipiant.
    • § De rebus quæ non sunt in commercio.
    • § 2. De rebus fisci, et iis quaram Lex alienationem prohibet.
    • § 3. De rebus furtivis.
    • § 4. De rebus immobilibus vi possessis.
    • § 5. De rebus contra Legem Juliam Repetundarum donatis.
    • § 6. Regula generalis circa res quarum Lex inhibet Usucapionem.
    • ARTICULUS III. An pars rei Usucapionem recipial, et quæ pars.
    • SECTIO III. De forma Usucapionis, et longi temporis possessionis.
    • ARTICULUS I. De tempore ad Usucapionem longive temporis prœscriptionem requi , et de accessione possessionum.
    • § 1. Quod sit tempus sive Usucapionis sive longæ possessionis.
    • § 2. An hœc tempora continua sint, el adversus quoslibet currant.
    • § 3. De accessione possessionum.
    • I. De Accessione possessionis in successoribus universalibus.
    • Regulæ circa Accessionem possessionum in successoribus universalibus.
    • Prima Regula: Justa defuncti possessio, etiam heredi qui ipse malæ fidei est, prodest ad Usucapionem.
    • Altera Regula: Vitiosa defuncti possessio heredi nocet; et quidem adeo ut nec a se, quamvis bonœ fidei sit, Usucapionem possit inchoare.
    • II. De Accessione possessionum circa successores singulares.
    • Regulœ circa successores singulares.
    • ARTICULUS II. De continuitate possessionis non interrupta.
    • § 1. De naturali interruptione.
    • § 2. De civili interruptione.
    • ARTICLES III. De justo titulo.
    • § 1. Quis sit justus titulus.
    • § 2. An opinio tituli æquipolleat titulo?
    • § 3. Quando quis ex justo titulo possidere videatur.
    • § 4. Proponitur specialis Usucapionis titulus, Pro soluto.
    • ARTICULUS IV. De bona fide.
    • § 1. Quid sit bona fides.
    • § 2. Quæ non obstent, ut quis bonæ fidei possessor esse videatur.
    • § 3. Quo tempore requiratur bona fides.
    • § 4. In quibus personis bona fides requiratur.
    • § 5. Circa quod requiratur bona fides.
    • SECTIO IV. De effectu Usucapionis, et longi temporis præscriptionis.
    • SECTIO ULTIMA. De Jure Justinianco circa Usucapionem et longi temporis possessionem.
    • Pro Emptore.
    • Pro Herede, vel Pro Possessore.
    • Pro Donato.
    • Pro Derelicto.
    • Pro Legato.
    • Pro Dote.
    • Pro Suo.
    • Ad præcedentes de Usucapionibus Titulos: De Præscriptionibus longissimi temporis, Triginta scilicet, vel Quadraginta, aut Centum annorum.
    • FINIS INDICIS DIVISIONUM TOMI TERTII.
  • See the table of content from Gallica Parisiis : F. I. Fournier , 1818-1820

    Table of content

    • De re judicata, et de effectu Sententiarum, et de Interlocutionibus.
    • SECTIO I. De Sententüs, el quid requiratur ut justæ sint, et ut Rem judicatan faciant.
    • ARTICULUS I. De forma Senlentiarum intrinseca.
    • § 1. Opportere ut Sententia sit certæ quantitatis aut rei.
    • § 2. Oportere ut hoc quod Sententia continetur, non sit impossibile.
    • § 3. Oportere ut sententia non impugnet expresse Leges.
    • § 4. Oportere ut Sententia, si definitiva sit, condemnationem vel absolutionem contineat.
    • ARTICULUS II. De forma Sententiarum extrinseca; seu de modo, dic et loco, serendœ Sententiœ.
    • § 1. Quis sit modus ferendœ Sententiœ, ut justa sit.
    • § 2. Quœ requirantur circa diem et locum ferendœ sententiœ.
    • ARTICULUS III. Quid requiratur circa personam Judicis, ut Sententia sit justa.
    • ARTICULUS IV. Quœ requirantur circa personas partium.
    • ARTICULUS V. De prœcipua inter Sententias definitivas et Interlocutiones differentia.
    • ARTICULUS VI. Quœ et quorum judicium Sententiœ, Rem judicatam faciant.
    • SECTIO II. De natura Rei Judicatœ.
    • SECTION III. De actione Judicati, quam parit Res Judicata.
    • § 1. Cui et adversus quem detur hœc actio.
    • § 2. Quid contineat actio Judicati, et qualis sit.
    • SECTIO IV. De executione Rei Judicatœ, et pignoribus judicialibus.
    • § 1. Cujus auctoritate Sententia executioni mandetur.
    • § 2. Quando pignora ad executionem Sententiœ capi possint.
    • § 3. Quœ et cujus res pignori capi possint.
    • § 4. Quis ordo in rebus pignori capiendis servetur.
    • § 5. De distrahendis vel addicendis pignoribus.
    • § 6. Quibus finibus concludatur exécutoris officium.
    • SECTIO V. De duplici beneficio quo Judicati gaudent.
    • ARTICULUS I. De beneficio Induciarum
    • ARTICULUS II. De beneficio Competentiæ; seu ut ne quis, ultra quod facere potest, ad solutionem urgeatur.
    • § 1. Quibus hoc beneficium indulgeatur, et quando exceptio ex eo competens opponi possit.
    • § 2. In quo hoc beneficium consistat.
    • SECTIO VI. Quomodo solvatur obligatio Judicati.
    • De Confessis.
    • § 1. Cujus Confessio pariat rei confessæ obligationem quasi judicatœ.
    • § 2. Quomodo fiat Confessio in Jure, et quœ circa eam requirantur ut obliget.
    • § 3. De effectu Confessionis in Jure.
    • De Cessione Bonorum.
    • ARTICULUS I. Propter quid, et a quibus, et quomodo fiat Bonorum Cessio.
    • § 1. Cessionem fieri propter eam rem demum camve pecuniam, quam quis se debere agnovit, aut in quam condemnatus est.
    • § 2. Qui ad Cessionem admittantur necne.
    • § 3. Quomodo fiat Cessio.
    • ARTICULUS II. De hujus Cessionis effectu.
    • § 1. Quale jus tribuat creditoribus, Bonorum Cessio.
    • § 2. Quid proficiat debilori Bonorum Cessio.
    • I. De beneficio Quinquennalium induciarum; et electione data creditoribus, aut Cessionis admittendœ, aut indulgendi harum induciarum temporis.
    • II. De remedio Novellœ CXXXV.
    • Quibus ex causis in Possessionem eatur.
    • ARTICULUS I. Quos Prœetor, Rei servandæ causa, mittat in Possessionem bonorum.
    • ARTICULUS II. Quando Prœtor mittat créditores in bona debitoris, Rei servandæ causa.
    • ARTICULUS III. Quando permittatur creditoribus, non Possidere solum, sed etiam distrahere bona debitoris.
    • § 1. Debitoris fraudationis causa demum lalitantis, et indefensi, bona vendi posse, regulariter.
    • § 2. Quorum debitorum vendi Edicto non permittatur.
    • ARTICULUS IV. Quid Juris obtineat tam in actionibus, In rem, quam in Interdictis, quum reus latitat aut simpliciter non defenditur.
    • ARTICULUS V. De casu quo jacet hereditas debitoris, aut suspuctus est heres qui eam adiit.
    • § 1. De casu quo jacet hereditas.
    • § 2. De casu quo suspectas est heres qui heredidatem adiit.
    • De rebus auctoritate Judicis Possidendis seu vendundis.
    • SECTIO I. De missione creditorum in bona debitoris, et hujus missionis effectu.
    • ARTICULUS I. Quid sint bona in quœ milluntur creditores, et ad quœ porrigatur hœc missio.
    • ARTICULUS II. Quod jus tribuat creditoribus Decretum quo in Possessionem mittuntur; et de actione quœ ipsis competit si in Possessionem non sinantur ingredi.
    • ARTICULUS III. Quale jus tribuat creditoribus ipsa Possessio bonorum, quum eam ingressi sunt.
    • § 1. Quid juris tribuat hæc Possessio circa res corporales.
    • § 2. Quid juris tribuat circa instrumenta.
    • § 3. Quid juris tribuat circa actiones debitoris.
    • ARTICULUS IV. Quibus proficiat missio in bonorum debitoris possessionem.
    • ARTICULUS V. Quandiu duret Possessio in quam creditores misa sunt.
    • ARTICULUS VI. De cictionibus quœ ex gestu eorum qui in possessionem bonorum missi sunt, ultro citroque nascitur.
    • § 1. De prima actione quœ datur ei ad quem res pertinet, adversus creditorem qui in Possessione fuit.
    • § 2. De altera actione quœ datur creditori qui in Possessione fuit adversus curatoremautadversus debitorem, si bona distracta non fuerint.
    • § 3. Qualis sit utraque actio, et quandiu duret,
    • SECTIO II. De Bonorum Venditione, et pretii ex iis redacti distributione inter creditores facienda.
    • ARTICULUS I. De Vendendis bonis in quorum Possessionem creditores missi sunt.
    • § 1. Quœ possint distrahi, necne.
    • § 2. Ubi vœnire bona debeant.
    • § 3. Quis in additione bonorum anteponi debeat.
    • § 4. De atlestatione distractionis Bonorum conficienda.
    • § 5. De hujus Venditionis effectu.
    • ARTICULUS II. De Privilegiis creditorum.
    • § 1. De Privilegiis quœ Personæ, et de his quœ Personæ simul et Causæ tribuuntur.
    • § 2. De Privilegiis quœ Causæ duntaxat tribuuntur.
    • § 3. Discrimen inter Privilegia Causæ, et Privilegia Personæ.
    • § 4. Regula generalis circa Privilegia.
    • § 5. De casu quo, dimissis ex pretio creditoribus, aliquid superest.
    • De Separationibus.
    • ARTICULUS I. Ex quibus causis indulgeatur necne Separatio Bonorum, qua forma, et quibus personis.
    • ARTICULUS II. Quibus defuncti creditoribus indulgeatur Separatio bonorum defuncti, et adversus quos creditores heredis.
    • ARTICULUS III. Quandiu peti possit Separatio bonorum defuncti.
    • § I. Oportere ut creditores non sint secuti fidem heredis.
    • § 2. Oportere ut res sil integra.
    • § 3. Oportere ut non post multum temporis petatur.
    • ARTICULUS IV. De effectu Separationis bonorum defuncti, adversus creditores heredis impetratœ.
    • De Curatore bonis dando.
    • Quœ in fraudem creditorum Facta sunt, ut restituantur.
    • ARTICULUS I. Quœ Gestorum aut Factorum appellatione in Edictis ad eam rem pertinentibus contincantur.
    • ARTICULUS II. Quœ concurrere oporteat, ut gestum revoc etur ex Edicto, quasi In Fraudem factum.
    • § 1. Oportere ut debitor patrimonium suum diminuerit.
    • § 2. Oportere ut qui a debitore accepit, non suum receperit.
    • § 3. De consilio Fraudis.
    • § 4. De Fraudis eventu.
    • ARTICULUS III. Cui et adversus quem actio Pankana, ex hoc Edicto, Interdictumve competat.
    • ARTICULUS IV. Quid veniat actione Pauliana, et Interdicto.
    • § 1. Quid veniat adversus eum qui rem In Fraudem alienatam possidet.
    • § 2. Quid veniat adversus eum qui rem non possidet.
    • ARTICULUS V. Quamdiu hœc actio hocve Interdictum competat.
    • De Interdictis, sive extraordinariis actionibus quæ pro his compe .
    • ARTICULUS I. Quid sint Interdicta, et de variis-eorum divisionibus.
    • ARTICULUS II. Quæ communia sint omnibus Interdictis.
    • ARTICULUS III. De Extraordinariis Cognitionibus quæ in locum Interdictorum successerunt.
    • Quorum Bonorum.
    • Quod Legatorum.
    • ARTICULUS I. Quœ requirantur ut quis huic Interdicto sit obnoxius.
    • § 1. Oportere ut quis possideat.
    • § 2. Oportere ut titulo Legati possideat.
    • § 3. Oportere ut citra voluntatem heredis possideat.
    • ARTICULUS II. Quibus, et sub qua lege hoc Interdictum competat.
    • ARTICULUS III. De hujus Interdicti effectu.
    • Ne vis fiat ei qui in possessionem missus erit.
    • ARTICULUS I. Quando huic Interdicto locus sit, quibus competat et adversus quos et quid in eo veniat prœstandum.
    • § 1. Quando locum habeat.
    • § 2. Quibus competat hoc Interdictum, et adversus quos.
    • § 3. Quid veniat in hoc Interdicto.
    • ARTICULUS II. Quando cesset hoc Interdictum.
    • ARTICULUS III. Quibus aliis rationibus subveniatur Misso In Possessionem, quum prohibetur possidere.
    • De Tabulis exhibendis.
    • ARTICULUS I. Ad quas Tabulas hoc Interdictum pertincat.
    • ARTICULUS II. Quibus et adversus quos hoc Interdictum detur, et quandiu duret.
    • § 1. Quibus detur, et quandiu.
    • § 2. Adversus quos competat.
    • ARTICULUS III. Quid veniat in hoc Interdicto, et quando cesset.
    • § 1. De Exhibitione facienda; et quœ condemnalio sequatur, si non exhibeatur.
    • § 2. Quibus casibus cesset hoc Interdictum.
    • Ne quid in loco sacro fiat.
    • De locis et itineribus publicis.
    • Ne quid in loco Publico vel itinere fiat.
    • ARTICULUS I. De Interdicto quo Prœtor in Loco Publico illud œdificari velat, ex quo damni quidpiam aliquis sentire posset.
    • § 1. Ad quœ Loca hœc Interdictum pertineat, et quibus competat.
    • § 2. Quod opus fieri hoc Interdicto Prœtor vetet.
    • § 3. Quale sit hoc Interdictum, et quid in eo veniat.
    • § 4. De speciali casuquo, propter damnum ex opere in Loco Publico facto, actio ex Lege XII. Tabularum campetebat.
    • ARTICULUS II. De Interdicto quo vetatur quid fieri in via Publica, quo deterior fieret.
    • § 1. Ad quas vias hoc Interdictum pertineat.
    • § 2. Quod opus hoc Interdicto fieri vetetur.
    • ARTICULUS III. De Interdicto quo Prœtor jubet tolli opus quo via deterior sit aut fiat.
    • ARTICULUS IV. De Interdicto quo Prœtor vetat ne quisquam per viam ire agere prohibeatur.
    • De loco Publico fruendo.
    • De via Publica; et si quid in ea factum esse dicatur.
    • De via Publica, et itinere Publico reficiendo.
    • De Fluminibus: Ne quid in Flumine Publico ripave ejus fiat quo Pejus Navigetur.
    • ARTICULUS I. De Interdicto quo prohibetur fieri in Flumine aut Ripa, aliquid unde Pejus Navigetur.
    • § 1. Ad quœ flumina hoc Interdictum pertineat.
    • § 2. Quando in flumine Ripave factum videatur.
    • § 3. Quod opus hoc Interdicto fieri votetur,
    • ARTICULUS II. De Interdicto quo jubet Prœtor restitui, si quid factum est unde Pejus Navigetur.
    • Ne quid in Flumine Publico (ripave ejus) fiat, quo aliter aqua fluat atque uti priore æstate fluxit.
    • ARTICULUS I. De Interdicto prohibitorio: Ne quid in Flumine Publico Ripave ejus, etc.
    • ARTICULUS II. De Interdicto restitutorio: Ut si quid ita factum sit, restituatur.
    • Ut in Flumine Publico navigare liceat.
    • De Ripa munienda.
    • De Vi, et de Vi armata.
    • ARTICULUS I. Quando Interdictis De vi locus sit.
    • § 1. Quando generaliter locum habeant Interdicta Unde Vi, et proinde etiam de Vi quotidiana.
    • § 2. Quando locus sit speciali Interdicto de Vi Armata.
    • ARTICULUS II. Circa quas res Interdicta De vi tam quotidiana, quant Amata dentur.
    • ARTICULUS III. Quibus et adversus quos hœc Interdic ta dentur.
    • § 1. Quibus et adversus quos detur Interdictum de Vi quotidiana,
    • § 2. Quibus et adversus quos detur Interdictum de Vi Armata.
    • ARTICULUS IV. Per quem instilui possint hæc Interdicta, et intra quod tempus; quid in his præstandum veniat, etquœ alia judicia cum his concurrant.
    • § 1. Per quemlibet, etiam servum, institui posse hœc Interdicta.
    • § 2. Quid veniat in his Interdictis.
    • § 3. Intra quod tempus dentur hœc Interdicta.
    • § 4. Cum quibus aliis judiciis hœc Interdicta concurrant.
    • De Interdicto momentariœ possessionis.
    • Uti Possidetis.
    • § 1. Quale sit hoc Interdictum, et in quo ab Interdicto Unde vi differat.
    • § 2. Quando huic Interdicto locus sit.
    • § 3. De qua re detur.
    • § 4. Cui detur.
    • § 5. Quid veniat in hoc Interdicto.
    • De Superficiebus.
    • De Itinere actuque privato.
    • ARTICULUS I. De Interdicto, Ut ire agere liceat.
    • § 1. Quis usus Usus fuisse videatur in hoc Interdicto.
    • § 2. Quando eum qui hoc Interdicto agit, usum fuisse oporteat.
    • § 3. Quomodo eum qui hoc Interdicto agit, usum fuisse oporteat.
    • § 4. An etiam successori hoc Interdictum detur.
    • § 5. Quid veniat in hoc interdicto.
    • ARTICULUS II. De Interdicto, Ut iter reficere liceat.
    • De Aqua Quotidiana, et Æstiva.
    • ARTICULUS I. De Aqua Quotidiana.
    • § 1. Quale sit hoc Interdictum, et ad quam Aquam pertineat.
    • § 2. Cui hoc Interdictum detur.
    • § 3. Adversus quem detur hoc Interdictum.
    • § 4. Quid veniat in hoc Interdicto.
    • ARTICULUS II. De Aqua Æstiva.
    • § 1. Quid sit Aqua Æstiva, et in quo differat a Quotidiana.
    • § 2. In quo Interdictum hoc differat ab Interdicto de Aqua Quotidiana, et in quo conveniat.
    • § 3. De Utilibus Interdictis quœ ad instar hujus dantur.
    • ARTICULUS III. De Aqua quœ ex castello ducitur.
    • De Rivis.
    • § 1. De quarum rerum refectione et purgatione hoc Interdictum proponatur.
    • § 2. Quid sit Reficere et Purgare; quant refectionem tueutur Prœtornecne, et sub qua lege.
    • § 3. Quibus hoc Interdictum detur.
    • § 4. De effectu hujus Interdicti.
    • De Fonte.
    • ARTICULUS I. De Interdicto, Ut Fonte uti liceat.
    • ARTICULUS II: De Interdicto, Ut Fontem reficere liceat.
    • De Cloacis.
    • ARTICULUS I. De Cloacis privatis.
    • § 1. De qua re detur hoc Interdictum.
    • § 2. Quid veniat in hoc Interdicto, et sub qua lege detur.
    • ARTICULUS II. De Cloacis publicis.
    • Quod vi aut Clam.
    • SECTIO I. Ad quod opus hoc Interdictum pertineat.
    • ARTICULUS I. Oportere ut opus Vi aut Clam factum sit.
    • § 1. Quid sit Vi factum.
    • § 2. Quid Clam factum videatur, et ex quibus argumentis.
    • § 3. Quid Juris si dubiteur, an Vi, an Clam factum sit; aut si, Vi simul et Clam.
    • ARTICULUS II. Oportere ut in re soli opus sit factum, et quod solo noceat.
    • § 1. Quando factum videatur in re soli, necne.
    • § 2 Oportere ut illud sit opus quod solo nocuerit.
    • ARTICULUS III. Nil referre, quale opus et in quo loco factum sit, et an jure, an injuria.
    • SECTIO II. Cui detur hoc Interdictum, et adversus quem.
    • ARTICULUS I. Hoc Interdictum dari ci omni cujus interest, opus non esse factum.
    • ARTICULUS II. Adversus quem hoc Interdictum detur.
    • ARTICULUS III. Quatenus quisque teneatur hoc Interdicto, quum plures secerunt.
    • SECTIO. III. Quid veniat in hoc Interdicto, quandiu duret, et quibus exceptionibus excludatur.
    • ARTICULUS I. Quid veniat in hoc Interdicto prœstandum.
    • ARTICULUS II. Quandiu duret hoc Interdictum.
    • ARTICULUS III. Quibus exceptionibus excludatur hoc Interdictum.
    • De Remissionibus.
    • De Precario.
    • ARTICULUS I. De conventione Precarii.
    • § 1. De natura et origine Precarii.
    • § 2. In quibus rebus Precarium constitui possit necne.
    • § 3 Quis Precario habere rem, et a quo res Precario haberi videatur.
    • § 4. Quomodo Precarium constituatur.
    • § 5. Quis sit effectus Precarii.
    • § 6. Quando cesset Precarium.
    • ARTICULUS II. De Interdicto Precarii.
    • § 1. Quale sit hoc Interdictum, quanta hujus æquitas, et quando huic locus sit.
    • § 2. Cui et adversus quem hoc Interdictum competat.
    • § 3. Quid veniat in hoc Interdicto præstandum.
    • § 4. Quandiu duret hoc Interdictum.
    • De Arboribus Cædendis.
    • ARTICULUS I. De Cœdendis Arboribus quœ Ædibus impendent.
    • ARTICULUS II. De Cœdendis Arboribus quœ Agris impendent.
    • De Glande Legenda.
    • De Homine Libero exhibendo.
    • § 1. Quando huic Interdicto locus sit.
    • § 2. Cui et adversus quem detur.
    • § 3. Quid veniat in hoc Interdicto, quandiu duret, et quoties detur.
    • De Liberis Exhibendis, item ducendis.
    • § 1. De Interdicto, De Liberis Exhibendis.
    • § 2. De Interdicto, De Liberis Ducendis.
    • § 3. De Interdicto, De conjuge Exhibenda ac Ducenda.
    • De Utrubi.
    • De Migrando.
    • § 1. Cui hoc Interdictum competal necne, et de quibus rebus.
    • § 2. Quando Interdicto locus esse incipiat, et quandiu duret.
    • De Salviano Interdicto.
    • De Exceptionibus, Præscriptionibus et Prœjudiciis.
    • ARTICULUS I. De Exceptionibus et Prœscriptionibus in genere.
    • § 1. Quid sint Exceptio, Replicatio, etc., et quœ exceptionum divisiones.
    • § 2. Quot Exceptionibus quis uti possit, quando opponi debeant, et quando probari.
    • § 3. De Exceptionum effectu.
    • ARTICULUS II. De prœjudiciis, et de ordine cognitionum.
    • De Exceptione rei Judicatæ.
    • § 1. Oportere ut idem sit quod petitur.
    • § 2. Oportere ut eadem sit causa petendi.
    • § 3. Oportet ut inter easdem personas lis renovetur.
    • § 4. An præter supradicta requiratur, eodem actionis genere agi, et in priori actione omnia ad tuitionem causœ necessaria allegata fuisse, ut Exceptio Rei Judicatæ competere possit.
    • § 5. An non solum victor, sed etiam victus, hac Exceptione uti possit.
    • De diversis temporalibus Præscriptionibus, et de accessionibus Possessionum.
    • ARTICULUS I. Quomodo tempus computetur in omnibus Temporalibus Prœscriptionibus in genere.
    • ARTICULUS II. De singulari specie Exceptions Temporalis, quœ dicitur Non numeratæ pecuniæ.
    • § 1. Quando huic Exceptioni locus sit.
    • § 2. Quibus hœc Exceptio competat, et an eam probare teneantur.
    • § 3. Quando hœc Exceptio cesset.
    • § 4. Quœ sit pœna ejus qui perperam liane Exceptionem opposuit.
    • De Doli mali, et metus Exceptione.
    • ARTICULUS I. De Exceptione Doli mali, et Replicatione.
    • § 1. Quando Doli Exceptio obstet, et quemadmodum Dolo fiat.
    • § 2. Adversus quas personas hœc Exceptio objici possit, et an In rem sit.
    • § 3. Quandiu duret hœc Exceptio.
    • § 4. De replicatione Doli,
    • ARTICULUS II. De Exceptione Metus seu Quod Metus causa.
    • Quarum rerum actio non datur.
    • § 1. Quando Onerandæ libertatis causa factum videatur necne.
    • § 2. Quo tempore, et cui promissum fuisse oportet; ut huic Exception locus esse possit.
    • § 3. Cui et adversus quem hœc Exceptio detur.
    • § 4. Quando hœc Exceptio liberto non sit necessaria.
    • De Litigiosis.
    • § 1. Quœ res dicantur necne Litigiosœ.
    • § 2. Quœ alienationes rei Litigiosœ prohibeantur, et quando huic exceptioni locus sit.
    • § 3. De interdicta rerum Litigiosarum consecratione.
    • § 4. Jus Codicis circa res Litigiosas.
    • De Obligationibus et Actionibus.
    • De Obligationibus.
    • ARTICULUS I. De substantia et divisione Obligationum.
    • § 1. Quid sit Obligatio, et in quo consistai ejus substantia.
    • § 2. De Obligationum divisione.
    • ARTICULUS II. Ex quotuplici causa nascantur Obligationes, et quœnam illœ sint provaria negotiorum natura.
    • § 1. De Obligationibus quœ ex Contractu nascuntur.
    • § 2. De Obligationibus quœ ex Delicto aut maleficio nascuntur
    • § 3. De Obligationibus quœ ex variis causarum figuris nascuntur; puta Quasi ex contractu, et Quasi ex maleficio.
    • § 4. Quid in Contractibus aut Quasi-contractibus prœstetur; dolus, an culpa, an casus?
    • ARTICULUS III. De personis inter quas contrahuntur Obligationes.
    • § 1. Quœ personœ Obligari possint.
    • § 2. Erga quas personas Obligatio contrahi possit.
    • § 3. De personis inter quas ad invicem Obligatio contrahi non potest.
    • § 4. An per alium possimus nobis aliquem Obligare.
    • § 5. An per alium Obligari possimus.
    • ARTICULUS IV. De accidentalibus Obligationum, scilicet de die, conditione, modo et accessione.
    • § 1. De Obligationibus, Ex die, et Ad diem; et quando dies Cedere aut Venire dicatur in Obligationibus.
    • § 2. De conditione.
    • § 3. De modo Obligationi adjecto.
    • § 4. De accessione.
    • De Actionibus.
    • SECTIO I. Quid sit Actio, et quotuplex.
    • § 1. Definitio Actionis, et quam multa hoc verbo contineantur.
    • § 2. De variis Actionum divisionibus.
    • Prima divisio: ex ipsa Actionum natura.
    • Secunda, tertia, quarta et quinta divisio.
    • Sexta divisio: ex Jure quo introductœ sunt.
    • Septima divisio: ex earum duratione.
    • Octava divisio: ex personis adversus quas competunt.
    • Nona divisio.
    • Decima et ultima divisio.
    • SECTIO II. Quando Actio moveri possit, et de formularum quibus Actiones concipiuntur, interpretatione.
    • SECTIO III. De Actionum concursu.
    • ARTICULUS I. De concursu duarum aut plurium Actionum civilium.
    • § 1. De casu quo plures Actiones rei persecutoriœ de eadem re concurrunt.
    • § 2. De casu quo de eadem re concurrunt Actiones, quarum altera rei persecutoria est, altera mere pœnalis.
    • § 3. De casu quo altera Actio est rei persecutoria, altera mixta.
    • § 4. De casu quo utraque Actio pœnalis est aut mixta.
    • ARTICULUS II. De concursu civilis Actionis cum judicio criminali.
    • § 1. De concursu civilis Actionis cum judicio publico.
    • § 2. De concursu civilis Actionis cum criminali, quœ non publice, sed ei soli in quem delictum commissum est, competat.
    • ARTICULUS III. De concursu duorum judiciorum publicorum.
    • De Verborum obligationibus.
    • De his quœ ad Stipulationis substantiam pertinent.
    • SECTIO I. De forma Stipulationis.
    • ARTICULUS I. De consensu stipulantis et promittentis.
    • § 1. Qualis consensus requiratur.
    • § 2. Qualis error non noceat.
    • ARTICULUS II. De interrogatione et responsione.
    • § 1. Qualis esse debeat interrogatio et responsio.
    • ARTICULUS III. An et quando una interrogatio cum responsione una, plures stipulationes continere videatur.
    • § 3. De prœsumptione observatæ Verhorum solemnitatis in stipulationibus.
    • SECTIO II. De personis quœ stipulari aut promittere possunt; item de iis quibus quis stipulari possit, aut de quibus promittere.
    • ARTICULUS I. Qui s stipulari et quis pronuttere possit.
    • ARTICULUS II. Cui quis stipulari, et de qua persona quis promittere potest.
    • § 1. Cui quis utiliter stipulari possit.
    • § 2. De qua persona quis promittere possit.
    • SECTIO III. De rebus aut factis quœ in Stipulationem deduci possunt, vel non possunt.
    • ARTICULUS I. Quœ res in stipulatum deduci possint necne.
    • § 1. De rebus incertis; item de iis quœ non existunt.
    • § 2. De rebus extra commercium positis.
    • § 3. An quis rem suam aut sibi a promissore debitam possit stipulari.
    • ARTICULUS II. Quœ facta in stipulationem deduci possint necne.
    • § 1. De factis quœ impossibilia sunt, aut contra Leges.
    • § 2. De factis quœ vel omnino incerta sunt, vel stipulantis non intersunt, vel aliea sunt promittenti.
    • SECTIO IV. Illud polissimurn ad substantiam Stipulationis requiri, ut honesta sit causa ex qua interponitur.
    • De multiplici divisione Stipulationum; et quid proprium singulœ habeant.
    • SECTIO I. Exponuntur tres primœ Stipulationum divisiones.
    • ARTICULUS I. Prima divisio: in Judiciales, Prætorias, Conventionales et Communes.
    • ARTICULUS II. Secunda in stipulationis divisio: in Nudam, et eam quœ dicitur Satis cxceptio ex salisdatione.
    • ARTICULUS III. Tertia stipulationum divisio: in Pœnales, et cas ex quibus petitur id ipsum quod in stipulationem deductum est.
    • § 1. Quibus verbis concipi soleant stipulations pœnales.
    • § 2. Quando committantur stipulationes pœnales.
    • § 3. An et quando pro parte duntaxat committantur stipulations pœnales.
    • § 4. De effectu stipulationis pœnalis, circa principalem Obligationem cui adjicitur.
    • SECTIO II. De quarta, quinta, sexta et septima divisione Stipulationum.
    • ARTICULUS I. De Stipulationibus Dandi, et Faciendi; et quœnam Dividuæ sint, quœnam Individuæ.
    • § 1. De prima stipulationum specie; earum scilicet quœ dividuæ sunt, tam quo ad Obligationem, quam quoad solutionem.
    • § 2. De secunda stipulationum specie, quœ individuæ sunt quoad Obligationem et solutionem.
    • § 3. De tertia stipulationum specie; quœ dividuæ sunt quoad Obligationem, individuœ quoad solutionem.
    • § 4. De quarta stipulationum specie; nimirum quœ individuæ sunt quoad Obligationem, et dividuæ quoad solutionem.
    • ARTICULUS II. Sexta Stipulationum divisio: in Certas et Incertas.
    • § 1. Quœ stipulationes Certæ dicantur.
    • § 2. Quœ stipulationes Incertæ sint.
    • ARTICULUS III. Septima Stipulationum divisio: in Simplices, et Allernatas.
    • SECTIO III. Exponitur octava et ultima Stipulationum divisio: Ut quœdam nec diem nec conditionem habeant, quœdam diem tantum habeant aut conditionem, quœdam utrumque.
    • ARTICULUS I. De Stipulationibus quœ Diem habent.
    • § 1. Quando dies aut tempus adjectum videatur in stipulalionibus, et quomodo tempus aliud œstimetur.
    • § 2. Quem effectum habeat dies adjectus in stipulatione.
    • ARTICULUS II. De Stipulationibus quœ Conditionem habent.
    • § 1. Quando stipulatiio sub conditione contracta videatur.
    • § 2. Quœ conditio adjici possit necne.
    • § 3. Quando conditio extitisse intelligatur.
    • § 4. Quid proprium sit stipulationibus quœ conditionem habent; et in quo conditio a die certa differat, aut cum ea conveniat.
    • § 5. Quum plures conditiones adjectœ sunt, an omnes extitisse oporteat.
    • ARTICULUS III. De Stipulationibus quœ Diem et conditionem habent.
    • De interpretatione Stipulationum.
    • ARTICULUS I: De interpretatione quarumdam singularium Stipulationum.
    • § 1. De stipulationibus, Haberelicere, Uti, Ire licere.
    • § 2. De stipulatione, In annos singulos.
    • § 3. De stipulatione, Dandi; item de illa, Dari curabis?
    • § 4. De stipulalionibus, Rem tradi, et Vacuam possessiorem tradi.
    • § 5. De stipulatione Per te non fieri quo , etc.
    • § 6. De stipulatione, Rem ad aliquem non perventuram.
    • § 7. De stipulatione, Quanto minus a debitore consequar.
    • § 8. De interpretatione stipulationis qua quis a conductore operis, ejusve fidejus , stipulatur Quanti illud alii locaverit.
    • § 9. De stipulatione, Quicquid te dare facere oportet; quid si adjiciatur, Opor tebitve?
    • § 10. De stipulatione; Quantum ad te pervenerit, additum iri.
    • § 11. De stipulatione, Dolum absuturum.
    • § 12. De ea stipulationis specie, quœ pro libertate servo prœsanda pactionem continet.
    • § 13. Alia stipulationis species exponitur, qua quis filium alienum Ut proprium observaturum se promittit.
    • ARTICULUS II. De interpretatione quarumdam clausarum in Stipulationibus, diem conditionemve continentium.
    • § 1. De hac clausula, Kalendis; item de illa, Ante Kalendas, aut similibus.
    • § 2. De clausula, Hoc mense, Hoc anno, His nundinis.
    • § 3. De clausula, Quum morieris.
    • § 4. De hac clausula, Quæ sunt pluris decem aut viginti, etc.
    • De actionibus quas Stipulationes pariunt.
    • § 1. Quibus et adversus quos dentur, tam Condictio Certi ex Verborum Obligatione, quam actio Ex stipulatu?
    • § 2. Quando commiltantur hœ actiones quœ ex stipulalionibus dantur.
    • § 3. Quid veniat in his actionibus prœstandum.
    • De Duobus reis constituendis.
    • § 1. Quarum obligationum Duo Rei esse possint.
    • §2. Quœ sit Correorum natura.
    • § 3. Quomodo Duo Rei tam stipulandi quam promittendi Constituantur.
    • De Stipulatione Servorum.
    • ARTICULUS I. De Stipulationibus servorum et filiorum familias.
    • § 1. Quorum servorum stipulationes utiles sint.
    • § 2. Ex qua servorum aut filiorum familias stipulatione, patri dominove actio quœratur.
    • § 3. Quœ patri aut domino possint acquiri, ex stipulatione filii familias aut servi.
    • § 4. Quo tempore inspicitur, an quis in potes tate fuerit, ut ex hujus Stipulatione jus mihi acquiratur.
    • ARTICULUS II. De Stipulatione Servorum qui plures dominos habent.
    • § 1. Servum communem stipulantem, regulariter omnibus dominis acquirere; aliquando uni dun taxat, interdum nulli, pro varia Stipulationis conceptione.
    • § 2. An et quas res communis servus ab uno e dominis possit Stipulari.
    • ARTICULUS III. De Stipulatione Servorum aut liberorum hominum qui a non domino possidentur, aut eorum Servorum quorum usus vel usus alienus est.
    • § 1. De servis qui bona fide possidentur in solidum ab alio quam domino, aut quorum ususfructus ad alterum pertinet item in solidum.
    • § 2. De stipulatione servi cujus ususfructus aut bonœ fidei possessio penes plures est.
    • § 3. De stipulatione servi cujus usus, non etiam fructus, alienus est.
    • § 4. De stipulatione liberi hominis qui bona fide possidetur ut servus.
    • § 5. De stipulatione ejus servi aut liberi hominis qui mala fide possidetur.
    • ARTICULUS IV. De Stipulatione Servorum hereditariorum, et Servorum captivi.
    • § 1. De stipulatione servorum hereditariorum.
    • § 2. De stipulatione servi cujus dominus ab hostibus captus est.
    • De Fidejussoribus et Mandatoribus.
    • SECTIO I. Cui obligationi Fidejussores aut Mandatores accedere possint.
    • ARTICULUS I. Subesse debere obligationem aliquam, cui Mandator aut Fidejussor accedat.
    • ARTICULUS II. Cuilibet obligationi Mandatorem accedere posse, aut Fidejussorem.
    • § 1. Nil referre quo Jure teneat obligatio cui Fidejussor accedit.
    • § 2. Nil referre ex qua causa descendat obligatio cui Fidejussor accedit.
    • § 3. Nil referre quod factum inobligationem deductum sit; nec utrum obligatio cui Fidejussor accedit, sit principalis; an ipsa allerius accessoria.
    • SECTIO II. Quis cui possit Mandatorio aut Fidejussorio nomine obligari, et pro qua persona.
    • ARTICULUS I. Quis et pro quo Mandator aut Fidejussor intercedere possit.
    • ARTICULUS II. Cui Fidejussor aut Mandator obligari possit necne.
    • SECTIO III. Quando et quomodo Mandatoris aut Fidejussoris obligatio contrahi possit; cujus rei, et qualis ipsa esse debeat; item de qua persona possint promittere.
    • ARTICULUS I. Quando contrahi possint, et quomodo contrahantur obligationes Fidejussoriæ, item Mandatoriœ.
    • § 1. An sicut præcedere, ita etiam sequi principalem obligationem possit, obligatio Fidejussoris aut Mandatoris.
    • § 2. In quo conveniat obligatio Mandatoria aut in quo differat a Fidejussoria, circa modum et formam utriusque contrahendœ.
    • ARTICULUS II. Cujus rei et qualis esse debeat obligatio Fidejussoris aut Mandatoris, et de qua persona promittere debeant.
    • § 1. Obligationem Mandatoris aut Fidejussoris debere esse ejusdem rei, cujus est et obligatio principalis.
    • § 2. Duriorem esse non posse Fidejusorum aut Mandatorum obligationem, quam rei principalis.
    • § 3. De sùa tantum persona Fidejussorem . aut Mandatorem promittere debere.
    • SECTIO IV. De interpretatione stipulationum Fidejussoriarum.
    • SECTIO V. De actionibus quœ adversus Fidejussores et Mandatores competunt, et quibus se illi tue ri possint beneficiis; item, an et quas actiones ipse habeant.
    • ARTICULUS I. Quando Mandatores et Fidejussores conveniri possunt, ubi de Beneficio Ordinis seu Discussionis.
    • ARTICULUS II. De Beneficio Cedendarum actionum, quod habent Mandatores et Fidejussores.
    • ARTICULUS III. De Beneficio Divisionis habent plures Fidejussores.
    • § 1. Inter quos dividatur obligatio.
    • § 2. Quœ specialiter requirantur in persona ejus Fidejussoris qui petit obligationem dividi, et quœ in persona eorum cum quibus obligationem dividi petit.
    • § 3. Quando exceptio Divisionis proponi possit.
    • § 4. Quomodo fiat hœc Divisio.
    • ARTICULUS IV. De actionibus quœ Mandatoribus competunt.
    • § 1. De propria actione adversus reum principalem.
    • § 2. An Fidejussor aliquam etiamactionem habeat adversus confidejussores.
    • SECTIO VI. Quando extinguatur obligatio Fidejussorum aut Mandatorum.
    • De Novationibus et Delegationibus.
    • SECTIO I. De Novationibus.
    • ARTICULUS I. De duplici obligatione, quarum una per alteram Novatur.
    • § 1. Quœ obligatio Novari possit.
    • § 2. De obligatione per quam prior obligatio Novatur.
    • ARTICULUS II. Quis Novare possit.
    • § 1. Regula generalis; Eum cui recte solvitur, etiam Novare posse.
    • § 2. Quas exceptiones patiatur Regula supradicta.
    • ARTICULUS III. Quæ sil Nov ationi forma.
    • § 1. De Verborum solemnitate, et an plures obligationes unica stipulatione Novari possint.
    • § 2. Novationem fieri posse, interventu novœ personæ, vel cui debeatur, vel quœ debeat; vel etiam sine interventu novœ personæ; dummodo hoc ipsum quod in priori obligatione continebatur, deduc atur in posteriorem.
    • § 3. De animo novandi.
    • ARTICULUS IV. De effectu Novationis conventionalis, et in quo differat ab ea quœ fit per litis contestationem.
    • SECTIO II. De Delegationibus.
    • ARTICULUS I. De Delegatione quœ sit per stipulationem.
    • § 1. De forma Delegationis.
    • § 2. De effectu Delegationis.
    • ARTICULUS II. De Delegatione quœ fit per litis contestationem.
    • De Solutionibus et Liberationibus.
    • De solutione large sumpta, seu de Liberatione in genere.
    • § 1. De variis Liberationum modis et spe .
    • § 2. An quœvis obligationes, quibuslibet modis supradictis tolli possint.
    • § 3. De Apochis.
    • § 4. De Liberationis effectu.
    • De Solutione stricte et proprie sumpta.
    • SECTIO I. De his quœ requiruntur necne, ut solutio sit efficax.
    • ARTICULUS I. Quis solvere possit.
    • ARTICULUS II. Debitoris nomine Solutionem fieri oportere.
    • ARTICULUS III. Cui Solvi possit.
    • § 1. De solutione facta ipsi creditori ejus successoribus.
    • § 2. De solutione facta tutori aut curatori creditoris.
    • § 3. De solutione facta ci cui creditor, isve qui pro co accipere potest, jussit solvi.
    • § 4. De solutione facta servo aut filio-familias, ex causa negotii peculiaris, aut etiam ex causa negotii dominici vel paterni, quod volente domino patreve gessit; item, extra has causas, si pro patresa milias hab ebatur.
    • § 5. Quibus facta solutio non valent.
    • ARTICULUS IV. De adjectis Solutionis gratia.
    • § 1. Quis adjectus solutionis gratia esse videatur, et quœ personœ ita adjici possint.
    • § 2. Quam varie quis adjici solutionis gratia possit.
    • § 3. An facultas solvendi adjecto, personam ejus egrediatur; an vice versa, intra promissoris personam concludatur.
    • § 4. Quandiu adjecto solvi possit.
    • § 5. An adjectio solutionis gratia, ad alla prœeter facultatem solutionis porrigatur.
    • ARTICULUS V. An et quando Solutio, ei cui non opportueral facta, convalescat.
    • § 1. De ratihabitione créditoris.
    • § 2. De aliis quibusdam casibus, quibus solutio convalescit.
    • ARTICULUS VI. Quid Solvi debeat, ubi, et quando.
    • § 1. Hoc ipsum quod debetur, solvendum esse. An etiam pars, aut aliud pro alio, Solvi possit.
    • § 2. Ubi solutio fieri debeat.
    • § 3. Quando solvi possit.
    • ARTICULUS VII. Qualis et quomodo prœstari debeat res quœ Solvitur.
    • § 1. Rem præstari debere, qualis est.
    • § 2. Rem prœstari debere, ita ut fiat accipientis.
    • § 3. Rem quœ solvitur, ita fieri debere accipientis ut nullo casu ci avocanda sit.
    • § 4. Ad perfectionem solutionis requiri; ut, si qua cautio circa rem quœ solvitur prœstari debeat, ea prœstetur.
    • § 5. Regulœ ex dictis consectariœ circa Liberationem ex solutione contingentem, prout vel rite soluta res est, vel minus legitimo modo.
    • SECTIO II. De effectu solutionis.
    • § 1. An et quando solutio partis totam obligationem tollat, aut contra nec pro parte Liberationem pariat.
    • § 2. An et quando una numeratione duœ obligationes tollantur; aut contra, una sublata, altera nascatur.
    • SECTIO III. In quam causam solutio imputetur, quum plures sunt causœ debendi.
    • ARTICULUS I. De imputation ejus quod debitor aliusve pro eo creditori Solvit.
    • § 1. Regulœ circa imputationem solutionis in diversa debita principalia.
    • De causa graviore.
    • De causa antiquiore.
    • § 2. Regula circa imputationem Solutionis in sortem aut in usuras, quœ ex eadem causa debentur.
    • § 3. Aliœ Regulœ circa eamdem Solutionis imputationem.
    • ARTICULUS II. De impulatione ejus quod creditor ex pretio distracti pignoris ipse sibi Solvit.
    • De Liberatione quœ contingit ex rei debitœ interitu, aut ex eo quod in eum casum devenerit quo non posset in obligationem deduci.
    • ARTICULUS I. Liberationis hujusmodi afferuntur varia exempla et exceptiones.
    • ARTICULUS II. Fusius exponuntur ea quœ pertinent ad factum, culpam, morumve debitoris, quominus obligatio extinguatur per rei interitum.
    • ARTICULUS III. In quibus obligationibus obtineat id quod duobus superioribus Articulis dictum est.
    • De Confusione.
    • § 1. Quibus casibus actionum personaliun Confusio contingat necne per aditionem hereditatis.
    • § 2. Quale nus aditio hereditatis Confusionem pariat, obligationemque extinguat.
    • § 3. De effectu Confusionis.
    • De Acceptilatione.
    • § 1. Quid sit Acceptilatio, et quotuplex Acceptilationis species.
    • § 2. Quœ obligatio Acceptilatione possit extingui.
    • § 3. Quid Accepto ferri possit.
    • § 4. Quis Accepto ferre, et quis Accepto rogare possit.
    • § 5. Quœ sit forma Acccptilationis.
    • § 6. De effectu acceptilationis.
    • De Stipulationibus Prætoriis.
    • ARTICULUS I. Quœ sint divisiones Prœtoriarum stipulationun, communisque earum omnium natura.
    • § 1. Exponitur duplex divisio stipulationum Prœtoriarum.
    • § 2. De communi Prœtoriarum stipulationum natura.
    • ARTICULUS II. Quomodo exhibeantur Prœtoriœ stipulationes, et an semel exhibitœ iterari possint aut debeant.
    • § 1. Quœ Prœtoriœ stipidationes exhibeantur per Satisdationem, quœ per Repromissionem.
    • § 2. Quibus personis remittatur satisdatio.
    • § 3. Quales fidejussores in satisdatione prœstandi sint, et de eorum probatione.
    • §4. Ubi satisdandum sit.
    • § 5. An et quando iterari possit aut debeat stipulatio quœ semel exhibita est.
    • ARTICULUS III. De utilitate adjiciendi pœnam stipulationibus Prætoriis.
    • Rem Pupilli vel Adolescentis salvam fore.
    • ARTICULUS I. De ipsa cautione Rem pupilli, etc. a quibus et cui exhiberi debeat, qualis sit, quando committatur.
    • 1. Quinam huic cautioni sint obnoxii, et cui exhibenda sit.
    • § 2. Qualis sit hæc cautio, seu quomodo exhibeatur.
    • § 3. Quando committatur hœc cautio.
    • ARTICULUS II. De actione quœ ex hac stipulatione descendit.
    • § 1. Adversus quos competat, et quatenus quisque teneatur.
    • § 2. Quid contineat actio ex hac stipulatione.
    • Judicatum solvi.
    • ARTICULUS I. A quo, et cui, hœc cautio exhibeatur.
    • § 1. Quis eam cautionem exhibeat, et quando.
    • § 2. Cui hœc cautio exhibeatur.
    • ARTICULUS II. Quando hœc stipulatio committatur.
    • § 1. Quœ generaliter requirantur, ut committatur stipulatio Judicatum Suivi.
    • § 2. Quando committatur prima stipulationis clausula, De re Judicata.
    • § 3. Quando committatur clausula De re non defensa.
    • Prima conditio: Ut nemo sit qui defendere paratus sit;
    • Secunda conditio: Ut vir bonus arbitraturusfuerit defendi oportere.
    • § 4. Quando committatur clausula De dolo.
    • ARTICULUS III. Quoties et quatenus committatur hœc stipulatio.
    • ARTICULUS IV. Cui et adversus quem actio detur ex hac stipulatione, et quid in illa veniat.
    • ARTICULUS V. Quando extinguatur hœc stipulatio.
    • Ratam rem haberi, et de Ratihabitione.
    • ARTICULUS I. De stipulatione Ratam Rem Haberi, seu De Rato.
    • § 1. A quo hœc cautio exigatur.
    • § 2. In quibus causis, hœc stipulatio exigatur.
    • § 3. De quarum personarum Ratihabitione cavendum sit, et qua in parte litis hœc cautio possit exigi.
    • § 4. Quando committatur stipulatio De Rato.
    • § 5. Quatenus et quoties committi possit hœc stipulatic.
    • § 6. Quid veniat in actione quœ ex hac stipulatione descendit.
    • ARTICULUS II. De Ratihabitione.
    • § 1. Quid sit ratihabitio, et quomodo fiat.
    • § 2. De Ratihabitionis effectu.
    • De Privatis delictis.
    • De Furtis.
    • SECTIO I. Quid sit Furtum et quotuplex, et quœ requirantur ut Furtum admitti videatur.
    • ARTICULUS I. Furti Etymologia, definitio, divisio.
    • ARTICULUS II. De Contrectatione.
    • § 1. Ad Furtum requiri contrectationem, et quœ inde sequantur Corollaria.
    • § 2. Quandonam contrectatio fieri intelligatur.
    • ARTICULUS III. De Furandi affectu.
    • § 1. Oportere ut contrectatio sit fraudulenta.
    • § 2. Oportere ut contrectatio fiat lucri faciendi causa.
    • § 3. Quœ non requirantur circa affectum furandi,
    • ARTICULUS IV. Oportere ut contrectatio domino possessoreve invito.
    • SECTIO II. Quarum rerum Furtum fiat et a quo fieri possit.
    • ARTICULUS I. Quas in res cadat vitium Furti.
    • § 1. Oportere rem esse mobilem.
    • § 2. Oportere rem esse quœ ab aliquo possideretur.
    • § 3. Oportere rem quam quis surripit, esse alienam.
    • ARTICULUS II. Declaratur quomodo et quando Usus rei aut Possessionis ejus Furtum fiat.
    • § 1. De Furto Usus.
    • § 2. De Furto Possessionis.
    • ARTICULUS III. Quis furtum admittere possit.
    • SECTIO III. De actionibus Furti.
    • ARTICULUS I. Quotuplex actio ex Furto nascatur.
    • ARTICULUS II. Quibus competant necne actiones Furti.
    • § 1. Cuilibet cujus interest, actionem Furti competere.
    • § 2. Quibus non detur actio Furti.
    • § 3. An actio Furti, successoribus detur.
    • ARTICULUS III. Adversus quos actiones Furti dentur, et adversus quas personas denegentur.
    • § 1. Adversus quos dentur.
    • § 2. Adversus quas personas actiones Furti denegentur.
    • ARTICULUS IV. Quid in his actionibus instituendis observari debeat.
    • ARTICULUS V. Quales sint hœ actiones, et quid in his veniat.
    • ARTICULUS VI. Quando extinguatur necne actio Furti, Manifesti, aut Non manifesti.
    • § 1. An extinguatur actio Furti, recopta re aut extincta.
    • Te Tigno juncto.
    • Si is qui testamento liber esse Jussus erit, post mortem domini ante aditam hereditatem surripuisse aut corrupisse quid dicetur.
    • ARTICULUS I. Quando his actionibus, ex Surrepto aut Damno locus sit.
    • § 1. Oportere ut circa res hereditatis admissum sit furtum aut damnum.
    • § 2. Oportere ut ab eo servo factum sit, qui continuo (statim atque adita erit hereditas), aut ad libertatem, aut in dominium alterius quam heredis perventurus sit.
    • § 3. Oportere dolo culpave factumesse.
    • § 4. Oportere ut jacente adulte hereditate admissum sit.
    • § 5 Oportere ut alio remedio heres careat.
    • ARTICULUS II. De earum actionum natura.
    • Furti adversus notas, Caupones, S tabularios.
    • ARTICULUS I. Quœ spectentur ut huic actioni locus sit.
    • § 1. Ubi factum esse oporteat Furtum aut damnum; et de conventione, Ne prœstotur.
    • § 2. Cuiet a quo Furtum factum damnumve datum esse oporteat.
    • ARTICULUS II. Ad quid, et in quem detur actio, et quandiu duret; et an per eam excludalur illa quœ competit adversus furem ipsum, eumve qui damnum dedit.
    • Si Familia furtum fecisse dicetur.
    • § 1. Hoc Edictum obtinere non in furto solum, sed et in Damno injuria dato a Familia servorum.
    • § 2. Cui hujus Edicti beneficium detur.
    • § 3. Adversus quos hoc beneficium competat.
    • § 4. De hujus beneficii effectu.
    • Arborum furtim Cæsarum.
    • ARTICULUS I. Quando hœc actio competat, cui et adversus quem.
    • § 1. Quodnam delictum hac actione coerceatur.
    • § 2. Cui et adversus quem hœc actio competat, et quandiu duret.
    • ARTICULUS II. Quid in hac actione veniat, et cum quibus aliis actionibus concurrat.
    • Vi Bonorum Raptorum, et de Turba.
    • ARTICULUS I. De actione VI Bonorum Raptorum.
    • § 1. Quœ delicti species huic actioni locum det; et in quibus rebus possit illud admitti.
    • § 2. Quibus competat actio Vi Bonorum Raptorum, et adversus quos.
    • § 3. Quid veniat in hac actione, et intra quod tempus detur.
    • § 4. Cum quibus actionibus concurrat hœc actio.
    • ARTICULUS II. De Turba.
    • § 1. Quando actioni ex hoc Edicta locus sit.
    • § 2. Quis hac actione teneatur.
    • § 3. Quœ pœna in hoc judicio prœstanda veniat.
    • De Incendio, Ruina, Naufragio, Rate, nave Expugnata.
    • ARTICULUS I. De Edicto Prœtoris circa furta et damna quœ Incendio, Ruina, Naufratio, Rate aut Nave Expugnata fiunt.
    • § 1. De quibus delictis hoc Edictum sit propositum.
    • § 2. Quibus casibus delicta supra enumerata hoc Edicto vindicentur.
    • ARTICULUS II. De variis Constitutionibus circa Naufragia et Incendia.
    • De Injuriis, et famosis libellis.
    • SECTIO I. De Injuriis in genere.
    • ARTICULUS I. Quid sit Injuria, et quando facta videatur.
    • § 1. De voluntate injuriœ faciendœ.
    • § 3. Oportere utfactum ad despectum personœ pertineat.
    • § 3 (bis). Requiri utfactum sit nonjure.
    • ARTICULUS II. Quotuplex sit Injuriœ species.
    • § 1. Prima divisio generalis, ex triplici modo quo fieri potest injuria.
    • § 2. Secunda divisio injuriœ, ex quintuplici objecto ad quod potest illa pertinere.
    • Prima species injuriæ, quœ In corpus sit.
    • Secunda species, quœ pertinet Ad dignitatem.
    • Tertia species, quœ Ad infamiam pertinet.
    • Quarta species, quœ Ad Rem pertinet.
    • Quinta species, quœ pertinet Ad liberta tem facultatemve naturalem qua unusquisque gaudere debet.
    • § 3. Tertia injuriarum divisio: in eas quœ per alium patimur.
    • § 4. Quarta injuriarum divisio: in Atro aut Levem.
    • ARTICULUS III. De actione Injuriarum.
    • § 1. De qua injuria detur actio injuriarum, et cui.
    • § 2. Adversus quem detur.
    • § 3. Quomodo instituatur actio injuriarum, et quid in illa veniat
    • § 4. De judicio Noxali injuriarum, quod datur quum servus injuriam facit.
    • § 5. Quando extinguatur injuriarum actio.
    • SECTIO II. De non nullis singularibus Injuriarum speciebus, de quibus specialiter Edicto Prœtoris cavetur.
    • ARTICULUS I. De Injuriis quœ in personas servorum siunt.
    • § 1. Quando actioni ex hac Edicti parte locus sit.
    • § 2. Cui competat hœc actio, et adversus quem.
    • § 3. Cum quibus actionibus concurrat hœc actio.
    • ARTICULUS II. De singulari Injuriœ specie, quœ alicujus infamandi causa fit.
    • ARTICULUS III. De Conviens, de quibus specialiter Edicto Prœtoris cavetur.
    • SECTIO III. De Lege Cornelia de injuriis.
    • SECTIO IV. De senatusconsulto adversus Fanmosos Libellos.
    • SECTIO V. De aliis Legibus circ a injurias.
    • De Extraordinariis Criminibus.
    • § 1. Recensen tur aliquot Extraordinariorum Criminum species.
    • § 2. De Extraordinariis cognitionibus propter delicta ordinaria.
    • De Sepulero Violato.
    • ARTICULUS I. Quid sit sepulerum ad hoc crimen pertinens, et quis videatur necne illud Violare.
    • ARTICULUS II. De actionibus pecuniariis quœ ex Edicto Prœtoris competunt in sepulcrorum violatores.
    • § 1. De prima parte Edicti, in quoslibet dolo malo Violatores; quœ et qualis sit actio.
    • § 2. De postrema parte Edicti, in eos qui habitando Sepulerum Violant.
    • ARTICULUS III. De extraordinaria cognitione adversus Sepuleri Violatores.
    • De Concussione.
    • De Abigeis.
    • § 1. Qui Abigei dicantur, ut ad hanc criminalem persecutionem pertineant.
    • § 2. De ipsa criminali persecutione qua vindicatur Abigeatus crimen; et an semper criminaliler de eo agatur.
    • De Prævaricatione.
    • § 1. Quando et adversus quos Prœvaricatores criminaliler extra ordinem agatur.
    • § 2. Quœ sit pœna Prævaricatorum.
    • De Receptatoribus.
    • De Furibus Balneariis.
    • De Effractoribus et expilatoribus.
    • Expilatæ Hereditatis.
    • Stellionatus.
    • De Termino moto.
    • De Collegiis et corporibus.
    • De Popularibus actionibus.
    • De Publicis judiciis.
    • § 1. Quœ sit Publicorum Jiudiciorum communis natura, et quotuplex divisio.
    • Quando extinguantur judicia Publica.
    • APPENDIX: De legendis judicibus.
    • De Accusationibus et Inscriptionibus.
    • SECTIO I. De jure et solemni forma Accusationis et Inscriptionis.
    • ARTICULUS I. Qui accusare possint nence.
    • § 1. Regulœ generales.
    • § 2. De Mulieribus et pupillis.
    • § 3. De his qui accusare prohibentur propter infamiam aut delictum, vel ob suspicionem calumniœ turpisve quœstus.
    • § 4. De filiis, servis, libertis, aliisve necessitudinibus.
    • § 5. In quibusdam criminibus quoslibet indistincte admitti ad Accusationem; et alias contra, eum qui regulariter admitteretur, per exceptionem quandoque excludi.
    • ARTICULUS II. Qui accusari possint necne.
    • ARTICULUS III. Apud quem Magistratum accusatio sit instituenda.
    • ARTICULUS IV. An per procuratores accusare quis aut defendi in publicis judiciis possit.
    • § 1. Regula generalis.
    • § 2. Quas exceptiones patiatur Regula supradicta.
    • ARTICULUS V. Quis ordo fuerit Accusationis instituendœ, et peragendœ; item Sentenliæ ferendœ in publicis judiciis.
    • § 1. De judiciis publicis quœ apud Prœtorem exercebantur.
    • § 2. De ordine Judiciorum Populi.
    • § 3. De novo ordine Judiciorum publicorum; et de servata temporibus omnibus necessitate Inscriptionis seu Subscriptionis in crimen.
    • ARTICULUS VI. An ejusdem criminis Accusatio bis moveri possit.
    • SECTIO II. De iis quœ citra solemnia in judiciis criminalibus confici possunt.
    • § 1. De Notoriis.
    • § 2. De Levibus criminibus.
    • § 3. De Custodiis, id est reis qui in custodia sunt, audiendis et judicandis.
    • De Custodia et exhibitione reorum.
    • SECTIO I. De Custodia Reorum.
    • ARTICULUS I. De his qui sunt sub fidejussoribus.
    • ARTICULUS II. De his qui sunt sub militum Custodia.
    • § 1. Quibus et quot militibus committantur, et de eorum periculo circa Custodias.
    • § 2. De his qui Custodias eripuerint.
    • ARTICULUS III. De his qui sunt in carcere, seu in vinculis.
    • § 1. Qui incarcerari debeant, cujus jussu, et in qua Custodia.
    • § 2. Quœ circa incarceratos observari debeant.
    • § 3. De pœna Commentariensis cujus culpa incarceratus evasit, aut incarceratorum qui ipsi per vim vel conspirationem ev adunt.
    • § 4. De Custodiis non temere dimittendis.
    • SECTIO II. De Exhibitione Reorum.
    • Ad Legem Juliam majestatis.
    • ARTICULUS I. Quid sit crimen Majestatis, cl ad quœ delicta porrigatur.
    • § 1. De Perduellione.
    • § 2. De crimine quod Lesæ-Majestatis simpliciter dicitur.
    • ARTICULUS II. Quœ singulariter observentur in crimine Lesæ-Majestatis.
    • ARTICULUS III. De pœnis hujus criminis.
    • § 1. De pœnis antiquis, et. iis quœ Jure digestorum obtinebant.
    • § 3. Quœ sit pœna ex novissimis Legibus.
    • Ad Legem Juliam de Adulteriis coercendis.
    • SECTIO I. De Adulterio.
    • ARTICULUS I. Quarum personarum et qualia Adulteria hac lege vindicentur.
    • § 1. Nuptam esse oportere, de cujus Adulterio judicium datur.
    • § 2. Liberam esse oportere, de cujus Adulterio quœratur.
    • § 3. Honestam mulierem esse oportere, de cujus Adulte rio quœritur; aut eam quœ in fraudem Legis desierit esse honesta.
    • § 4. Quale Adulterium vindicetur.
    • ARTICULUS II. Adversus quos, cui, et quando hœc accusatio concedatur.
    • § 1. Qui hujus criminis postulari possint, et quoi eoden tempore.
    • § 2. Quibus hujus criminis accusatio concedatur.
    • § 3. Quando hœc accusatio competat.
    • ARTICULUS III. Quœ prœscriptiones adversus accusationem Adulterii objiciantur.
    • § 1. Prima prœscriptionis species; de Adultero non peracto, vel absoluto.
    • § 2. De secunda et tertia prœscriptionis specie; si accusator destitit, aut mores mulieris probavil.
    • § 3. Quarta prœscriptionis species, ex Lenocinio mariti, et an illa ab uxore objici possit.
    • § 4. De prœscriptione Quinquennii continui, aut sex nensium utilium.
    • § 5. De reprobalis cæteris præscriptionibus circa crimen Adulterii.
    • § 6. Quando prœscriptiones supradictœ objici debeant.
    • ARTICULUS IV. Quœ in instituenda et peragenda Adulterii accusatione observentur.
    • § 1. De ordine et forma instituendœ hujus accusationis.
    • § 2. Quœ in peragenda Adulterii accusatione observentur.
    • ARTICULUS V. De pœna Adulterii.
    • ARTICULUS VI. Quœ permittantur patri et marito in mulierem Adulteram et Adulterum ejus.
    • § 1. De jure occidendi Adulteros; quod patri filiœ conceditur.
    • § 2. An idem marito liceat quod patri, circa jus occidendi Adulteros.
    • § 3. Quœ jura communia sint patri et marito contra Adulteros.
    • SECTIO II. De cœteris criminibus quœ hac Lege Julia vindicantur.
    • ARTICULUS I. De Stupro.
    • ARTICULUS II. De Incesto.
    • § 1. De ipso Incestus crimine; quando et quomodo puniatur, aut excusetur.
    • § 2. De accusatione Incesti; in quo differat aut conveniat cum Adulterii accusatione.
    • ARTICULUS III. De Polygamia.
    • ARTICULUS IV. De conjunctione quœ est contra naturam.
    • ARTICULUS V. De lenocinio quod lege Julia vindicatur.
    • § 1. De Lenocinio mariti.
    • § 2. De Lenocinio mulieris, aliarumve personarum ad hanc legem pertinente.
    • ARTICULUS VI. De his qui ope consilio stuprumm aut Adullerium juverunt.
    • Ad Legem Juliam de vi publica,
    • ET
    • Ad Legem Juliam de vi privata.
    • ARTICULUS I. Qui lege Julia De Vi sive Publica, sive Privata teneantur, et quod aut quale criminis genus ad hanc legem pertinent.
    • § 1. De vi Publica.
    • § 2. De vi Privata.
    • ARTICULUS II. Quœ sit pœna legis Juliœ De Vi, sive Publica, sive Privata.
    • § 1. De pœna vis Publicœ.
    • § 2. De pœna vis Privatœ.
    • Ad Legem Corneliam de Sicariis et veneficiis.
    • ARTICULUS I. Quœ crimina lex Cornelia vindicet.
    • § 1. De Homicidiis.
    • § 2. De Veneficiis et maleficiis.
    • § 3. De Incendiariis.
    • § 4. Mathematicis seu Magis, Ariolis, et similibus.
    • ARTICULUS II. De pœna legis Corneliæ, et constitutionum, in supra dicta crimina.
    • § 1. De pœna Homicidarum.
    • § 2. De pœna V eneficorum.
    • § 3. De pœna Incendiariorum.
    • § 4. De pœna Maleficorum, Mathematicorutn et Magorum, aliorumque similium.
    • De Lege Pompeia de Parricidiis.
    • § 1. Qui hac Lege caveatur, et adversus quos.
    • § 2. De pœna Parricidii.
    • § 3. Quando hoc crimen extinguatur.
    • De Lege Cornelia de falsis, et de SCto Liboniano.
    • SECTIO I. De Lege Cornelia Testamentaria.
    • SECTIO II. De variis Falsi speciebus, ad quas Lex Cornelia Testamentaria producta est.
    • ARTICULUS I. Exponitur Edictum Divi Claudii, seu primum senatusconsulti Liboniani caput, contra eos qui testamento sibi quid asecribunt.
    • § 1. Quando quis sibi ascripsisse intelligatur.
    • § 2. Quid ascribendo quis in pœnam senatus consulti incidat.
    • § 3. Ad quorum testamenta pertineat senatus consultum, et quœ personœ sinthuic obnoxiœ.
    • § 4. Quando cesset necne senatusconsul .
    • ARTICULUS II. De altero capite SCti Liboniani, et generaliter de omnibus Falsi speciebus quod in Instrumentis quibuslibet prœter testamenta, commmitteretur.
    • ARTICULUS III. De variis Falsi speciebus quœ specialiter Senatus consulto Licinniano aliisque similibus coercentur; et generaliter de Falso quod circa Judicia committitur.
    • ARTICULUS IV. De aliis Falsi speciebus, ad quas lex Cornelia Testamentaria porrecta est.
    • § 1. De Falso circa Edicta Prætorum aut Constitutiones Principum admisso.
    • § 2. De Falsoquod In contrahendo committitur.
    • § 3. De Falso quod committitur in assumendo Falso nomine.
    • SECTIO III. De pœna criminis Legis Corneliœ Testamentariæ; et quibus prœscriptionibus hoc judicium excludatur.
    • ARTICULUS I. Quœ sit pœna criminis Falsi.
    • ARTICULUS II. Quibus prœscriptionibus excludatur necne Legis Corneliœ judicium.
    • SECTIO IV. De Lege Cornelia Nurumaria.
    • SECTIO V. De Lege Visellia.
    • SECTIO VI. De tribus aliis Falsi speciebus.
    • § 1. De Falsis mensuris.
    • § 2. De usurpatœ Dignitatis Falsœ insignibus.
    • § 3. De Supposito partu.
    • De Lege Julia Repetundarum.
    • De Lege Julia de annona.
    • Ad Legem Juliam Peculatus, et de Sacrilegiis, et de Résiduis.
    • ARTICULUS I. De Peculatu.
    • § 1. Quid sit Peculatus, et in quos cadat; item in quas res admittatur.
    • § 2. Per quod factum quis in crimen Peculatus incidat.
    • § 3. Quœ sit pœna criminis Peculatus.
    • § 4. Quandiu durci hoc crimen.
    • ARTI CU LUS II. De Sacrilegio.
    • ARTICULUS III. De Residuis.
    • De Lege Julia ambitus.
    • De Lege Fabia de Plagiariis.
    • § 1. Quando adversus Legem Fabiam committatur.
    • § 2. De pœna Plagii.
    • § 3. An hoc crimen morte suppressi hominis extinguatur.
    • Ad SCtum Turpillianum, et de abolitionibus criminum.
    • SECTIO I. De Calumniatoribus.
    • § 1. Quis Calumniator esse intelligatur in publicis judiciis.
    • § 2. Quomodo calumnia puniatur, et quœ sit pœna calumniœ.
    • § 3. De calumnia extra publica judicia coercenda.
    • SECTIO II. De Tergiversatoribus, et Senatus consulto Turpilliano.
    • § 1. Quis destitisse dicatur.
    • § 2. Quando destitisse accusatorem oporteat, et in quibus judiciis, ut senatus-consullo locus sit.
    • § 3. Ex quibus causis excusetur, quid ab accusatione destitit.
    • § 4. Desistente eo accusatore qui ab alio submissus est; an submissus, an qui summisit, an uterque incidant in senatus-consultum, et an etiam fidejussores.
    • § 5. Quœ pœna eorum qui in senatus consultum incidunt
    • SECTIO III. De Abolitionibus.
    • ARTICULUS I. De publica seu generali Abolitione.
    • § 1. Ad quas accusationes pertineat.
    • § 2. De hujus Abolitionis effectu.
    • ARTICULUS II. De Abolitione privata.
    • § 1. De hujus impetratione
    • § 2. De duplici hujus Abolitionis effectu.
    • ARTICULUS III. De tertia Abolitionis specie, quœ Ex Lege intervenit accusatore mortuo aut impedito.
    • De Requirendis reis, vel absentibus damnandis.
    • De Quæstionibus.
    • ARTICULUS I. De quibus personis Quœstio habeatur, et in quibus causis.
    • § 1. De quibus Reorum personis Quœstio habeatur.
    • § 2. De quibus Testium vapersonis habeatur Quœstio.
    • § 3. In quibus causis Quœstio habeatur.
    • ARTICULUS II. Pro quo et adversus quem quis Quœstioni subjici possit.
    • § 1. Exponitur regula, Servum aut libertam in caput domini aut patroni torqueri non posse.
    • § 2. Quas exceptiones patiatur hœc Regula.
    • § 3. Enumerantur varii casus, in quibus quœri potest an servi videri debeant necne In caput domini torqueri.
    • § 4. Quinam alii, prœter servos et libertos, in caput aliorum torqueri non possint.
    • ARTICULUS III. Quando ad Quœstionem deveniendum sit.
    • ARTICULUS IV. Quœ in Quœstione adhibenda observentur.
    • § 1. Quid prœvium sit Quœstioni; quinam huic interesse debeant, et quomodo interrogandi testes.
    • § 2. A quo incipiendum sit, quum a pluribus reis habenda est Quœstio.
    • § 3. Quœ tormentorum species potissimum in Quœstionibus adhiberetur, et quis corum modus.
    • § 4. An repeti possit Quœstio.
    • ARTICULUS V. Quid fiat de servis postquam testimonii causa torti sunt.
    • ARTICULUS VI. Quam fidem facial Quæstio.
    • De Pœnis.
    • SECTIO I. De diversis Pœnis quæ irrogari soient ne ene, et de earum natura et potestate.
    • ARTICULUS I. De Pœnis capitalibus.
    • § 1. De ultimo supplicio; et quo supplicii genere mors civibus possit infligi necne.
    • § 2. De pœnis quæ libertatem adimunt.
    • § 3. De pœnis quæ civitatem adimunt.
    • ARTICULUS II. De pœnis non capitalibus.
    • § 1. De Relegatione, et in quo a Deportatione differat: ubi et de Exilio.
    • § 2. De pœnis quæ coercitionem corporis continent.
    • § 3. De pœna quæ damnum cum infamia continet, seu de Muleta.
    • § 4. De pœnis quœ consistunt in dignitatis vel depositione perpetua, vel temporaria interdictione.
    • § 5. De pœna quæ consistit in interdictione alicujus actus.
    • § 6. De reprobatis quibusdam pœnarum non capitalium speciebus.
    • ARTICULUS III. Quæ pœnœ in servos cadant necne.
    • SECTIO II. De officio judicis in irroganda Pœna.
    • ARTICULUS I. De æstimanda natura et atrocitate criminis.
    • § 1. De Causa in delictis consideranda.
    • § 2. De Persona in delictis spectanda.
    • § 3. De Loco et Tempore in delictis spectando.
    • § 4. De facti Qualitate spectanda in delicto.
    • § 5. De Quantitate in delictis consideranda.
    • § 6. De Eventu in delictis spectando.
    • ARTICULUS II. De æstimando probationum modo.
    • ARTICULUS III. De æstimanda ea quæ irrogari debet pœna.
    • SECTIO III. De Pœna, quum semel irrogata est, non retractanda; sed executioni mandanda, aut etiam augenda adversus contumacem.
    • ARTICULUS I. De pœna non retractanda.
    • ARTICULUS II. De pœna executioni mandanda.
    • § 1. Quando executioni mandari debeat.
    • § 2. Ubi pœna execuctioni sit mandanda.
    • ARTICULUS III. Quomodo coerceatur contumacia non obtemperantis pœnæ sibi irrogatæ.
    • De Bonis Damnatorum.
    • ARTICULUS I. Quæ bona Damnatorum publicentur.
    • ARTICULUS II. Quibus personis portio ex Bonis Damnati servetur.
    • § 1. De liberis Damnati.
    • § 2. De patrono Damnati, et liberis patroni.
    • ARTICULUS III. Ex quo tempore Bona publicentur; et quid circa ea Bona post publicationem observetur.
    • De bonis eorum qui ante Sententiam mortem. sibi consciverunt, vel accusatorem corruperunt.
    • ARTICULUS I. De his qui Mortem sibi Consciverunt.
    • ARTICULUS II. De his qui Accusatores Corruperunt.
    • De Interdictis, et Relegatis, et Deportalis.
    • De Sententiam passis et restitutis.
    • § 1. Quid sit Restitutio, quæ variœ ejus species, et quid contineant.
    • § 2 De ea Restitutionis specie quæ sinc bonis conceditur.
    • § 3. De ea Restitutionis specie quæ bonorum quoque restitutionem continet.
    • § 4. De Restitutione quæ Annotatis datur.
    • De Cadaveribus punitorum.
    • De Appellationibus et Relationibus.
    • SECTIO I. De Relationibus ad Principem factis a judice, citra appellationem partium.
    • SECTIO II. De Appellationibus.
    • ARTICULUS I. De judicibus a quibus, et de iis ad quos appellatur. (qua de re est
    • TITULUS II. A quibus appellari non licet,
    • ET TITULUS III. Quis a quo appelletur.)
    • § 1. A quibus judicibus Appellari possit necne.
    • § 2. Quis judex a cujus judicis sententia sit Appellandus.
    • § 3. An et quando noceat provocanti, error circa judicem qui Appellandus est.
    • ARTICULUS II. De Sententiis a quibus appellatur necne.
    • ARTICULUS III. A quibus personis et adversus quos provocatio admittatur necne, et quibus præscriptionibus ab Appellando quis excludi possit.
    • § 1. Qui ad provocandum admittantur.
    • § 2. Quibus præscriptionibus quis ab Appellando excluditur.
    • § 3. Adversus quos Appellatio recipiatur.
    • ARTICULUS IV. Deforma et tempore appellationis interponendœ, et quoties appellare liceat.
    • § 1. De forma Appellandi.
    • § 2. De tempore interponendæ provocationis (quo fere pertinet totus
    • Quando Appellandum sit, et intra quæ tempora.)
    • § 3. Quoties Appellare liceat.
    • ARTICULUS V. Deforma et tempore recipiendœ Appellationis; et de ofjicio judicis a quo appellatur, in ea recipienda
    • (ubi exponitur maxima ex parte
    • De Appellationibus recepiendis vel non et totus
    • De libellis dimissoriis qui Apostoli dicuntur.)
    • § 1. De forma et tempore recipiendœ Appellationis.
    • § 2. De ofjicio judicis a quo appellatur in recipienda necne Appellatione.
    • ARTICULUS VI. De effectu Appellationis interpositœ.
    • ARTICULUS VII. De persequenda et absolvenda causa Appellationis.
    • § 1. Intra quod tempus causam Appellationis prosequi et absolvere oporteat.
    • § 2. Quœ in disceptanda et judicanda causa Appellationis observentur.
    • ARTICULUS VIII. Cui Appellatio prodesse possit.
    • AUTICULUS IX. De pœna ejus qui temere Appellavit.
    • ARTICULUS X. Quando solvatur Appellatio.
    • Nihil innovari appellatione interposita.
    • Quæ Sententiæ sine appellatione ress-cindantur.
    • An per alium causæ appellationum reddi possunt.
    • Si Tutor vel Curator, Magistratusve, creatus appellaverit.
    • § 1. Quando huic provocationi locus sit, et qui provocare teneantur a nominatione.
    • § 2. Quis adversus nominationem Appellandus sit, et intra quod tempus; item de tempore hujus Appellationis exequendœ.
    • § 3. De pendentis hujus Appellationis effectu: quomodo prospiciatur ne quod ex hujus mora damnum emergat, et cui imputetur si emerserit.
    • § 4. An morte provocantis extinguatur hœc Appellatio.
    • Eum qui appellaverit, in provincia defendi.
    • Apud eum a quo appelltur, aliam causam agere compellendum.
    • Si pendente Appellatione mors intervenerit.
    • De Jure fisci.
    • SECTIO I. De Delatoribus et nuntiatione honorum ad Fis cum, item de rerum publicatarum distractione.
    • ARTICULUS I. Expenduntur ea quœ pertinent ad personas deferentium, aut ad ipsam nuntiationem.
    • § 1. Qui Delatores dicantur necne.
    • § 2. Quis nuntiare seu Deferre possit.
    • § 3. Ex quibus causis nuntiatio ad Fiscum fiat.
    • § 4. Intra quodtempus nuntiatio Fisco fieri debeat.
    • § 5. Quœ sit delatoris obligatio, et quœ, si eam non impleat, pœna ipsi aut mandatori ejus instigatur.
    • § 6. Quid obtineat pendente delatione; et quid statuatur adversus possessorem, quum delator probavil; aut a possessore corruptus est.
    • ARTICULUS II. Quatenus bona Fisco nuntiata publicentur, et de eorum distractione.
    • § 1 De œris alieni cœterorumque onerum deductione.
    • § 2. Rebus aut bonis publicatis, quœ res a Fisci procuratoribus distrahantur necne.
    • § 3. De procuratoris officio in distraliendis rebus publicatis.
    • § 4. De hujus venditionis effectu.
    • ARTICULUS III. De Trajani Edicto circa prœmium eorum qui seipsos Fisco deferunt.
    • § 1. Ad quarum rerum delationem Edictum Trajani pertincat.
    • § 2. Quibus personis hoc prœmium tribuatur, et in quo consistat.
    • § 3. De eo qui, postquam se detulit, destitil.
    • § 4. De eo qui se per errorem detulit.
    • § 5. De prœmio ejus qui detulit id quod illicite restituere rogatus erat, et de pœna, si hoc sibi retinuerit.
    • SECTIO II. De privilegiis Fisci.
    • § 1. De privilegio Actionum Fisco competentium.
    • § 2. De privilegio; Ut per priv atorum actiones, Fisci actionibus non prœjudicetur.
    • § 3. De privilegio taciti pignoris.
    • § 4. De privilegio repetendi id quod alteri creditori solutum est in fraudem Fisci.
    • § 5. De privilegio Editionis.
    • § 6. De privilegio ut causœ Fiscales nonnisi prœsente Advocato Fisci judicari possint.
    • § 7. De privilegio sententiœ retractandœ.
    • § 8. De privilegio Adjectionis.
    • § 9. De privilegio, Utemptor stare colono teneatur.
    • § 10. De aliis Fisci privilegiis.
    • SECTIO III. De Jure Fisci quod cum privatis commune, aut etiam quandoque deterius est; item quas dilationes Fiscus dare debeat debitoribus.
    • De Captivis, et de Postliminio (Vulg. reversis) et Redemptis ab hostibus.
    • SECTIO I. De Postliminio.
    • ARTICULUS I. Inter quos locus sit juribus Captivitatis, et Postliminii.
    • ARTICULUS II. Quibus temporibus locus sit jure Postliminii.
    • ARTICULUS III. In quas personas, quasve res cadat jus Postliminii.
    • § 1. Qui jure Postliminii Actio gaudere possint.
    • § 2. Quas res jure postliminii Passivo recipiamus.
    • ARTICULUS IV. Quando jure Postliminii restituatur quis, autres nostrœ recipiantur.
    • § 1. Quando quis jure postliminii activo in sua jura restituatur.
    • § 2. Quando jure postliminii passivo res nostras recipiamus.
    • ARTICULUS V. De effectu Postliminii.
    • § 1. De effectu juris postliminii Activi.
    • § 2. De effectu juris postliminii Passivi.
    • SECTIO II. De Redemptis ab Hostibus.
    • ARTICULUS I. Quale jus compelat redemptori in liberum hominem, cœterasque res quas Ab Hostibus redemit.
    • § 1. De jure in homines liberos.
    • 2. De jure Redemptoris in servos autres cœteras quas ab hostibus Redemit.
    • ARTICULUS II. Quibus Redemptoribus jus in personas resve Redemptas competat.
    • ARTICULUS III. In quas personas resve jus redemptoris competat.
    • ARTICULUS IV. Quando hoc jus redemptoris solvatur.
    • SECTIO III. De fictione Legis Corn el iæ, circa eos qui in Captivitate moriuntur.
    • § 1. De hujus fictionis effectit, quoad testamenta et successiones.
    • § 2. De effectu hujus Legis, quoad jus acquirendi per eos qui in Captivi potestate erant.
    • De re Militari.
    • ARTICULUS I. De Militia Romanorum, et quomodo fiant milites.
    • ARTICULUS II. De his quibus non licet dare nomen Militiœ.
    • ARTICULUS III. De his qui Militice se aut filios suos subtrahunt.
    • ARTICULUS IV. De prœmiis ac privilegiis Militum, etde his quœ ipsis interdicuntur.
    • § 1. De Militum prœmiis.
    • § 2. Quœ sint Militum privilegia.
    • § 3. Quœ militibus interdicantur.
    • ARTICULUS V. De delictis Militum, et variis eorum pœnis.
    • § 1. De segnitia.
    • § 2. De desidia.
    • § 3. De contumacia.
    • § 4. De seditionibus et rixis.
    • § 5. De furto.
    • § 6. De eo qui sibi manus intulit.
    • § 7. De emansoribus et desertoribus.
    • § 8. De variis pœnarum speciebus, quibus in Milites animadvertitur.
    • ARTICULUS VI. Qui Milites a numeribus Militiœ immunitatem habeant.
    • ARTICULUS VII. De officio corum qui Militibus prœsunt.
    • ARTICULUS VIII. De missione ex Militia.
    • § 1. De missione honesta.
    • § 2. De missione causaria.
    • § 3. De ignominiosa missione.
    • De Castrensi Peculio.
    • ARTICULUS I. Quœ in Peculio Castrensi contineantur.
    • ARTICULUS II. Quale sit jus tam filiifamilias quam patris; in Peculium Castrense.
    • § 1. De jure filii familias.
    • §2. An jus aliquod ha beat pater filiifamilias viventis vel defuncti, in Peculium ejus Castrense.
    • ARTICULUS III. De Peculio Quasi-Castrensi.
    • De Veteranis.
    • § 1. De privilegiis Veteranorum.
    • § 2. Qui a Veteranorum privilegiis arceantur.
    • Ad Municipalem, et de Incolis.
    • SECTIO I. De Municipibus originariis.
    • ARTICULUS I. Quibus modis Municipalis origo acquiratur.
    • § 1. De nativitate.
    • § 2. De manumissione.
    • § 3. De adoptione.
    • ARTICULUS II. Quomodo probetur Municipalis origo.
    • ARTICULUS I1I. Quomodo Municipatus originis amittatur necne.
    • SECTIO II. De Incolis, et Domicilio.
    • ARTICULUS I. Qui sint Incolœ, et cujus judicis notio sit an quis sit Incola.
    • ARTICULUS II. Quœ faciant Domicilium necne.
    • § 1. De domicilio simpliciter dicto, et ex quibus circumstantiis œstimetur.
    • § 2. De ea specie domicilii quod pœna tribuit.
    • § 3. De tertia domicilii specie, quod dignitas tribuit.
    • § 4. Quœ res non tribuant Domicilium.
    • ARTICULUS III. An uxor viri, sponsa sponsi, aut filius patris Domicilium sequantur, an aliud habere possint.
    • ARTICULUS IV. Quomodo Domicilium amittatur.
    • De Decurionibus et filiis eorum.
    • ARTICULUS I. Qui origine sint decuriones seu Curiales.
    • ARTICULUS II. De his qui per cooplationem in Curiam siunt decuriones.
    • § 1. Quinam idonci non videantur ut cooptari possint.
    • § 2. Qui ad decurionatum idonei censeantur.
    • ARTICULUS III. Quœ sint obligationes decurionum, et de bonis eorum quœ his obligationibus sunt obnoxia.
    • ARTICULUS IV. Quœ personœ ex gestu decurionum obligentur.
    • § 1. Quis pater pro filio decurione oblige , et quando.
    • § 2. De quibus et quatenus teneatur pater pro filio decurione.
    • § 3. An obligatio patris ad heredes ejus transeat.
    • § 4. An aliœ personæ quam pater, pro decurione aliove munus publicum administrante, teneantur; et an noviter allecti, pro decessoribus.
    • ARTICULUS V. De privilegiis Decurionum.
    • ARTICULUS VI. Quomodo decurionatus amittatur.
    • § 1. De his qui in pœnam delicti alicujus, decurionatus honore privantur.
    • § 2. De his qui gratin eliqua personali vel dignitatis alicijus, Curiæ muneribus aut Curiali conditione liberantur.
    • De Albo scribendo.
    • De Muneribus et Honoribus.
    • ARTICULUS I. Quid sit Munus, et quotuplex hujus divisio, et in quo ab Honore differat.
    • § 1. De Muneribus Personalibus.
    • § 2. De Muneribus Patrimoniorum.
    • § 3. De Muneribus Mixtis.
    • AUTICULUS II. De his quibus Honores aut Munera deferri possunt necne.
    • ARTICULUS III. Deforma nominandi ad Munera et Honores; et quæ circa eas nominationes observanda sint.
    • AUTICULUS IV. De compellendis his qui nominati sunt, ut Honores aut Munera suscipiant.
    • ARTICULUS V. EX quo possit quis fungi sibi injuncto Honore aut Munere, Ubi exercere debeat, et an per se obire Curiales functiones teneatur.
    • De Vacatione et excusatione munerum.
    • § 1. Qui ætate excusentur.
    • § 2. De valetudine, de infirmate corporis.
    • § 3. De paupertate.
    • § 4. De justa absentia.
    • § 5. De numero liberorum.
    • § 6. De Vacatione quæ tribuitur veteranis.
    • § 7. De Vacatione quæ tribuitur liberalium studiorum possessoribus.
    • § 8. De Athletis.
    • § 9. De Vacatione quorumdam artificum et negotiatorum.
    • § 10. De Vacatione quæ datur conductoribus vectigalum, et Coronis Cœsaris.
    • § 11. De Vacatione Munerum, quæ variis officiis tribuitur.
    • § 12. De Excusatione quam tribuit dignitas.
    • § 13. De Vacatione Munerum quæ Clericis, corumque uxoribus, liberis et famulis conceditur.
    • § 14. De Vacatione quam honor municipalis ab alio honore aut Munere tribuit.
    • § 15. De Excusatione quam Munus ab alio munere prœstat, eodem tempore injuncto.
    • § 16. Quœ causœ Vacationem non tribuant.
    • De Jure immunitatis.
    • ARTICULUS I. Ad quas munerum species Immunitas porrigi debeat.
    • ARTICULUS II. Ad quas personas porrigatur vacatio munerum alicui concessa.
    • ARTICULUS III. De Immunitatis effectu.
    • De Legationibus.
    • ARTICULUS I. De Legatis municipiorum.
    • § 1. De forma decernendæ Legationis, et quot cadem de causa codemque tempore Legati mitti possint.
    • § 2. Quibus Legationis munus deferri debeat, quinam contra ab eo removeantur.
    • § 3. Quinam excusentur a Legationis munere.
    • § 4. Quæ sint Legatorum obligationes.
    • § 5. De privilegiis Legatorum.
    • § 6. De Legativo.
    • ARTICULUS II. De duabus aliis Legationis speciebus.
    • § 1. De libera Legatione.
    • § 2. De Legatis hostium, seu exterarum gentium.
    • De Administratione rerum ad Civitates pertinentium.
    • SECTIO I. De jure quo Civitates utuntur, vel sibi proprio, vel privatis omnibus commuai, circa contractus et judicia.
    • SECTIO II. De his quæ pertinent ad Administrationem Rerum Civitatis, et de offcio Curatorum Reipublicœ.
    • ARTICULUS I. De cautione prævia Administrationi Reipublicœ.
    • ARTICULUS II. De officio Administratorum Reipublicœ.
    • ARTICULUS III. De obligatione Administratoris Reipublicœ erga Rempublicam.
    • ARTICULUS II. De personis quœ accedunt obligationi Administratoris Reipulbic. P.
    • § 1. De fidejussoribus et nominatore Curatoris Reipublicœ.
    • § 2. An et quatenus collega obligationi collegœ accedat.
    • ARTICULUS V. De obligatione Administratoris Reipublicæ, erga collegam.
    • SECTIO III. De alienatione Rerum ad Civitates pertinentium.
    • De Decretis ab Ordine faciendis.
    • § 1. De quibus rebus hœc decreta interponantur; et a quibus decurionibus.
    • § 2. Quœ decreta non valeant; et contra, quœ sit virtus decreti rite interpositi.
    • De Operibus Publicis.
    • § 1. De debitoribus pecuniœ ad Opus Publicum relictœ.
    • § 2. Cujus auctoritate Opera Publica fieri debeant, et quo sumptu.
    • § 3. Quarum personarum nomina Operibus pnblicis inscribi possint.
    • § 4. De Curatoribus qui Operibus pnblicis prœponuntur, et de redemptoribus earum Ope ru m.
    • § 5. De locis pnblicis quœ a privatis possidentur.
    • De Nundinis.
    • De Pollicitationibus.
    • ARTICULUS I. De Pollicitatione.
    • § 1. Quando quis ex Pollicitatione obligetur.
    • § 2. Ad quid obligetur quis ex Pollicitatione.
    • § 3. Quando Pollicitationis liberatio contingat; et quando in totum aut ro parte, Pollicitationis obligatio heredibus Pollicitatoris, et ipsi Pollicitatori remittatur.
    • § 4. De Conditionibus quœ Pollicitationibus aliisve liberalitatibus in Rempublicam collatis apponuntur.
    • § 5. An quis citra Pollicitalionem obligari possit ad opus publicun suo sumptu faciendum.
    • ARTICULUS II. De Votis.
    • De Variis (ET), extraordinariis cognitionibus, et si judex litem suam fecisse diceretur.
    • De Extraordinariis Cognitionibus.
    • Si judex litem suam fecisse diceretur.
    • De Proxeneticis.
    • De Censibus.
    • ARTICULUS I. Quœ regiones ac civitates in provinciis, aut Immunitatem a tributis, aut Jus Italicum habuerintnecne, quœnam nudum Coloniæ nomen.
    • ARTICULUS II. De tabulis census, et professionibus Censualibus.
    • ARTICULUS III. A quibus et qua ratione tributum exigatur.
    • § 1. A quibus exigatur.
    • § 2. Qua ratione tributum exigatur.
    • De Verborum significatione.
    • Prœmittuntur generales quœdam interpretationis regulœ, ad Verborum Significationem pertinentes.
    • De Significatione Verborum ad tria Juris objecta pertinentium; item variarum locutionum quœ tum in Legibus Edictisve, tum in stipulationibus aut testamentis, vel etiam in textu Jurisconsultorum, occurrunt.
    • Methodo ad ordinem Alphabeticum, in modum Lexici simili et Indicis, redacta.
    • FINIS INDICIS DIVISIONUM TOMI QUARTI.
  • See the table of content from Gallica Parisiis : F. I. Fournier , 1818-1820

    Table of content

    • DE DIVERSIS REGULIS JURIS ANTIQUI.
    • De Regulis Juris generalibus, aut quæ ad prævias quas dam Legum notiones pertinent.
    • SECTIO I. Exponuntur Regulæ generales, sive naturalis Juris sive Civilis, quæ nulli certæ tractationi peculiares sunt.
    • ARTICULUS I. Regulæ ex ipsa rerum natura petitæ.
    • ARTICULUS II. Regulæ ex primis Juris et æquitatis naturalis præceptis duductæ.
    • ARTICULUS III. Regulæ generales ex Jure Civili petitæ.
    • SECTIO II. Regulæ circa Leges ipsas, earum vim et interpretationem: ubi de Consuetudine et Rescriptis.
    • ARTICULUS I. De Legibus proprie dictis.
    • § 1. De Legibus constituendis.
    • § 2. De virtute Legis.
    • § 3. Regulæ ad perspiciendum Legis sensum.
    • § 4. Regulæ circa investigationem mentis Legis.
    • Primum Theorema. - Regulæ Practicæ.
    • Secundum Theorema. - Regula Practica.
    • § 5. De Officio Jurisconsulti circa species de quibus diversæ Leges sunt, aut de quibus nulla Lex scripta est.
    • ARTICULUS II. De Consuetudine seu Jure non scripto.
    • ARTICULUS III. De Privilegiis et rescriptis.
    • § 1. Regula communis omnibus beneficiis; sive certæ personæ, sive certo personarum generi concessa sint.
    • § 2. Regulæ circa beneficia personalia.
    • De Personis.
    • De variis personarum divisionibus, ad statum earum et conditionem pertinentibus.
    • SECTIO I. De liberis et servis, ingenuis et libertis.
    • ARTICULUS I. Regulæ circa libertatem et homines liberos.
    • ARTICULUS II. De servis et staluliberis.
    • § 1. De servis et servitute in genere.
    • § 2. De statuliberis.
    • ARTICULUS III. De Ingenuis et libertis.
    • § 1. Qui sint ingenui, qui liberti.
    • § 2. De modis quibus libertini ingenuorum jura consequuntur.
    • SECTIO II. De filiis familias.
    • § 2. Regulæ generales circa filiosfamilias.
    • § 2. De Senatu-consulto Macedoniano.
    • SECTIO III. De reliquis personarum divisionibus.
    • § 1. De divisione in cives Romanos et Peregrinos.
    • § 2. De Civibus Senatorüs.
    • § 3. De divisione civium alicujus municipii, in Municipes, Incolas, et Advenas: ubi de Domicilio.
    • § 4. De decurionibus eorumque liberis.
    • SECTIO IV. De his qui in utero sunt: et cujus parentis conditionem sequantur ii qui nascuntur.
    • SECTIO V. De Capitis diminutionibus.
    • SECTIO VI De Postliminio, et fictione Legis Corneliæ.
    • § 1. De Postliminio, et hujus effectu.
    • § 2. De fictione Legis Corneliæ.
    • De variis qualitatibus quæ in Jure circa Personas attenduntur.
    • ARTICULUS I. De ætate.
    • § 1. De impuberibus, infantibus, et pupillis.
    • § 2. De puberibus minoribus viginti quinque annis.
    • § 3. De Ætate senili.
    • ARTICULUS II. De quibusdam vitiis mentis et corporis, quæ in Jure circa personas attenduntur.
    • § 1. De Furiosis.
    • § 2. De Prodigis.
    • § 3. De surdis, mutis, et alüs quibusdam corporis vitiis.
    • ARTICULUS III. De sexu.
    • § 1. De Jure mulieribus proprio, et S Cto Velleiano.
    • § 2. Discrimen inter fæminas ac Minores.
    • § 3. De Hermaphroditis.
    • ARTICULUS IV. De Dignitate, Honestate, Infamia, Turpitudine, Professione, Cælibatu, etc.
    • § 1. De dignitate et Honestate.
    • § 2. De Infamia Juris.
    • § 3. De Infamia Facti.
    • § 4. De Professione, et maxime de Militia.
    • § 5. De Cælibatu orbitate, numero liberorum.
    • De variis juribus in Personas.
    • SECTIO I. De Dominica et patria potestate, et aliis juribus dominicæ potestati affinibus.
    • ARTICULUS I. In quas personas obtineant dominica aut patria potestas, et in quo consistant.
    • § 1. De dominica potestate.
    • § 2. De patria potestate.
    • § 3. Regula communis patriæ et dominicæ potestati.
    • § 4. De effectu præcipuo tam patriæ quam Dominicæ potestatis; ut quidquid per eum qui in aliena potestate est acquiritur, non ipsi, sed ei in eujus potestate est acquiratur.
    • § 5. De Jure acquirendi per servos communes.
    • ARTICULUS II. De juribus potestati dominicæ affinibus.
    • § 1. De jure bonæ fidei possessoris in homines liberos servosve alienos quos possidet.
    • § 2. De eo qui usumfructum servi habet.
    • § 3. De eo qui habet usum servi.
    • § 4. De creditore, malæ fidei possessore, et patre putativo.
    • § 5. De jure redemptoris in homines liberos aut alienos quos redemit ab hostibus
    • ARTICULUS III. De peculio, tam filiorumfamilias quam servorum, et eorum qui pro servis possidentur
    • § 1. Quæ sit natura peculii.
    • § 2. De libera peculii administratione.
    • § 3. De peculio castrensi filiorumfamilias
    • ARTICULUS IV. Quibus modis acquiratur dominica potestas, aut amittatur.
    • § 1. De modis quibus acquiritur.
    • § 2. De manumissione, per quam dominica potestas amittitur.
    • § 3. De Legibus quæ manumissiones infirmant.
    • § 4. Quando sine manumissione servus ad libertatem perveniat.
    • Species I. De his qui hac lege alienati sunt ut manumitterentur.
    • Species II. Eorum nempe de quibus dominus pactus est ut eos manumitteret.
    • Species III. De his quibus ex fideicommisso libertas non præstatur, seu per moram seu citra moram ejus qui rogatus est.
    • Species IV. Eorum scilicet qui suis nummis redempti sunt. ibid. - Aliæ causæ.
    • ARTICULUS V. De quibus modis acquiritur patria potestas, aut amittitur.
    • § 1. Regulæ communes adoptioni cuilibet.
    • § 2. Regulæ circa arrogationem.
    • § 3. De emancipatione, et aliis modis quibus patria potestas solvitur.
    • SECTIO II. De Jure patronatus.
    • ARTICULUS I. Quid sit jus patronatus, quomodo et quibus acquiratur.
    • ARTICULUS II. De obsequiis quæ liberti patronis debent.
    • § 1. In quo consistant hæc obsequia.
    • § 2. Ad quæ non porrigatur hoc jus Obsequii.
    • ARTICULUS III. De Operis libertorum, ac præcipue de libertatis causa impositis.
    • § 1. Quotuplicis generis sint Operæ, et de differentia inter Officiales et Fabriles.
    • § 2. A quo, et erga quem ex jurejurando contrahatur obligatio Officialium operarum.
    • § 3. Quales et quoi operæ edendæ sint, ubi, et quomodo.
    • § 4. De ipsa obligatione operarum, quomodo cedat aut extinguatur.
    • § 5. De impositis onerandæ libertatis causa.
    • ARTICULUS IV. De accusatione ingrati liberti.
    • ARTICULUS V. Quomodo amittatur jus patronalus.
    • ARTICULUS VI. De liberis patronorum in jus patronatus succedentibus; et de libertorum Assignatione.
    • § 1. Qui assignare libertum possint, et quibus.
    • § 2. De natura et forma assignationis.
    • § 3. De assignationis effectu.
    • SECTIO III. De jure Tutelæ et Curæ.
    • ARTICULUS I. De tutela et cura in genere, quale sit munus, et in quos cadere possit.
    • § 1. De natura Tutelæ vel Curæ.
    • § 2. Qui Tutores vel Curatores esse possunt.
    • ARTICULUS II. De variis tutelarum et curationum speciebus.
    • § 1. De Testamentaria tutela.
    • § 2. De Legitima tutela.
    • § 3. De Dativa tutela.
    • § 4. De ea specie tutelæ Dativæ; qua tutores testamento inutiliter dati, a Prætore aut Præside confirmantur.
    • § 5. De ea specie tutelæ Dativæ, quæ ad certas causas datur.
    • § 6. De Curatoribus impuberum ad omnem rem, et de Adjutoribus tutelæ; et curatoribus puberum Minorum.
    • § 7. De Curatoribus furiosorum, prodigorum, aliorumque majorum vigintiquinque annis, qui rebus suis superesse non possunt.
    • ARTICULUS III. Qui petant tutores pupillis.
    • ARTICULUS IV. De excusationibus tutorum et Curatorum.
    • ARTICULUS V. De administratione tutorum et curatorum, et de his quæ huic administrationi sunt prævia.
    • § 1. De satisdatione quæ a Tutoribus et Curatoribus desideratur.
    • § 2. De decernenda uni tutelæ vel curæ administratione; et de officio cæterorum qui non administrant, seu Honorariorum.
    • § 3. De dividenda tutelæ administratione.
    • § 4. De compellendis Tutoribus et Curatoribus ad administrandum; qui et quando periculo suo cessent.
    • § 5. Quæ complectatur necne tutelæ vel curæ administratio.
    • §6. Quam vim habeant gesta a Tutoribus et Curatoribus, et quæ administrationis eorum fines excedant.
    • § 7. De auctoritate Tutorum.
    • § 8. De educatione et modo alimentorum pupilli.
    • ARTICULUS VI. Quando finiantur tutela et cura; An et in quibus ultra excurrat officium tutorum aut curatorum; et de removendis, antequam finitæ sint, suspectis Tutoribus et Curatoribus.
    • § 1. Quando finiantur Tutelæ et Curationes.
    • § 2. An et in quibus, etiam ultra finitam tutelam et curam, officium tutorum et curatorum excurrat.
    • § 3. De removendis suspectis tutoribus et curatoribus.
    • ARTICULUS VII. De directa actione Tutelæ; et de Utili actione Negotiorum gestorum, adversus curatores.
    • § 1. Quando his judiciis agi possit.
    • § 2. Quatenus teneantur plures Tutores aut Curatores, non divisa inter ipsos tutela.
    • § 3. Quid veniat in his actionibus præstandum.
    • § 4. Quatenus teneantur Tutores curatoresve, in subsidium ejus cui administratio a testatore aut Prætore decreta fuit.
    • § 5. Quatenus teneantur heredes Tutorum, judicio directo Tutelæ.
    • § 6. De privilegio actionis Tutelæ, et Utilis Negotiorum gestorum ex Cura.
    • ARTICULUS VIII. De aliis actionibus quæ adversus Tutores aut Curatores dantur.
    • § 1. De actione ex stipulatione Rem pupilli vel adolescentis salvam fore.
    • § 2. De actione de Rationibus distrahendis.
    • ARTICULUS IX. De actionibus accessoriis judicii directi Tutelæ; et judicii Utilis Negotiorum gestorum.
    • § 1. De fidejussoribus et nominatoribus Tutorum.
    • § 2. De patre qui tutelam filii sui familias agnovit.
    • § 3. De Magistratibus qui tutores nominaverunt.
    • ARTICULUS X. De Contraria actione Tutelæ, et Contraria Utili actione Negotiorum gestorum quæ Curatoribus datur.
    • ARTICULUS XI. De Pro tutela.
    • De Variis personarum necessitudinibus.
    • SECTIO I. De necessitudine inter conjuges; ubi de Nuptiis, et omnibus quæ ad nuptias pertinent.
    • ARTICULUS I. De Sponsalibus quæ nuptias præcedunt.
    • ARTICULUS II. De ipsis Nuptiis.
    • ARTICULUS III. De effectu necessitudinis inter conjuges et prohibitis inter eos donationibus.
    • § 1. Quæ donationes prohibitione contineantur necne.
    • § 2. Quatenus irritæ sint donationes inter virum et uxorem.
    • § 3. De convalescentia donationum inter virum et uxorem.
    • ARTICULUS IV. Quibus modis dissolvatur matrimonium necne.
    • ARTICULUS V. De jure Dotium.
    • § 1. Regulæ circa distinctionem Dotis profectitiæ et adventitiæ.
    • § 2. De dotandi officio.
    • § 3. Quid in dotem constitui possit.
    • § 4. Quomodo dos constituatur.
    • § 5. De pactis dotalibus.
    • § 6. De conditione doti inhærente, Ut nuptiæ sequantur; et quidem justæ.
    • § 7. De Jure mariti in res dotales.
    • § 8. An et quæ dos, mortua in matrimonio muliere reddenda sit.
    • § 9. Cui restituenda sit dos, quum morte viri aut divortio solutum est matrimonium.
    • § 10. Quis teneatur actione De dote.
    • § 11. Quid veniat in restitutione dotis, quum species inæstimatæ datæ sunt.
    • § 12. Quid veniat in restitutione dotis, quum res fungibiles, aut quum res æstimatæ in dotem datæ sunt.
    • § 13. An et quando vir judicio Dotis teneatur, quum non accepit quod ipsi dotis causa promissum est; et quando illud accepisse videatur.
    • § 14. An dos quam maritus confessus est se accepisse, quum non acceperit, in hoc judicio restituenda veniat.
    • § 15. De privilegio mulieris ob restitutionem dotis.
    • § 16. Intra quod tempus a die soluti matrimonii restituenda sit dos; et an etiam interdum constante matrimonio, mulier eam exigere possit.
    • ARTICULUS VI. De impensis in res dotales factis.
    • § 1. Quæ impensæ in dotem dicantur Necessariæ; et quod jus circa eas obtineat.
    • § 2. De Utilibus impensis, item de Voluptariis.
    • § 3. De impensis extra causam dotis factis.
    • ARTICULUS VII. De Senatus-consultis circa agnoscendos liberos.
    • SECTIO II. De aliis personarum necessitudinibus.
    • § 1. De Concubinis.
    • § 2. De necessitudine Cognationis et Affinitatis.
    • § 3. De necessitudinibus aliarum personarum.
    • De Rebus.
    • De Rebus divini aut publici juris.
    • ARTICULUS I. De rebus divini juris.
    • § 1. De Rebus sacris.
    • § 2. De Rebus sanctis.
    • § 3. De Rebus religiosis.
    • § 4. De jure sepulcrorum.
    • ARTICULUS II. De rebus communibus, publicis, et universitatum.
    • § 1. De rebus naturali jure communibus.
    • § 2. De publicis rebus.
    • § 3. De rebus universitatis.
    • De Rebus privati juris corporalibus, scilicet de earum possessione ac dominio.
    • SECTIO I. De Possessione.
    • § 1. De Possessionis natura et variis qualitatibus.
    • § 2. Quæ res possideri possint.
    • § 3. De adipiscenda possessione, et de his per quos possidemus.
    • § 4. De retinenda possessione.
    • § 5. De amittenda possessione.
    • SECTIO ALTERA. De dominio.
    • ARTICULUS I. De dominii natura.
    • ARTICULUS II. De modis acquirendi dominii Jure Gentium; per Occupationem et Accessionem.
    • § 1. De Occupatione.
    • § 2. De accessione.
    • ARTICULUS III. De translatione dominii et traditione.
    • § 1. De translatione dominii in genere.
    • § 2. De Rebus quarum dominii translatio, id est alienatio, Lege interdicta est; ac præcipue de fundo dotali, et prædis Minorum.
    • § 3. (Per errorem IV.) Quomodo fiat traditio, aut facta intelligatur.
    • § 4. (Per errorem V et VI.) Quæ requirantur necne, ut ex traditione transferatur dominium.
    • § 5. De traditionis effectu.
    • ARTICULUS IV. De Usucapione.
    • § 1. Generalia quædam circa usucapionis naturam.
    • § 2. De personis quæ usucapere possunt necne
    • § 3. Quæ res usucapionem recipiant necne.
    • § 4. De tempore usucapionis.
    • § 5. De possessionis interruptione, quæ usucapionem interpellat.
    • § 6. De justo titulo et bona fide ad usucapionem et longi temporis possessionem necessariis
    • § 7. De accessione possessionis defuncti quæ datur heredibus.
    • § 8. De accessione possessionis auctoris, quæ successori singulari datur.
    • ARTICULUS V. De causis idoneis ad transferendum dominium aut ad usucapionem.
    • ARTICULUS VI. De amissione dominii.
    • ARTICULUS VII. De jure Emphyteutarum, et Superficiariorum.
    • De prima rerum incorporalium specie, seu de jure Servitutum.
    • SECTIO I De servitutibus personalibus.
    • ARTICULUS I. De Usufructu
    • § 1. De natura ususfructus, et quomodo constituatur.
    • § 2. Qui fructus ad fructuarium pertineant, et quomodo ei acquirantur.
    • § 3. Ad quæ porrigatur ususfructus, et quæ fructuario permittantur.
    • § 4. Quæ sint obligationes fructuarii.
    • § 5. Quæ domino proprietatis permittantur necne, in re cujus ususfructus alienus est.
    • § 6. De modis quibus extinguitur ususfructus.
    • § 7. De quasi usufructu rerum fungibilium.
    • ARTICULUS II. De usu et habitatione.
    • § 1. Generalia quædam circa usum; et in quo ab usufructu differat.
    • § 2. Specialia de usu Fundi, Domus, Servorum, etc.
    • § 3. De habitatione.
    • SECTIO II. De servitutibus prædialibus.
    • ARTICULUS I. De earum servitutum natura, constitutione, usu, et variis amittendi modis.
    • § 1. De natura servitutum prædialium.
    • § 2. De constitutione servitutum.
    • § 3. Quibus constitui, et a quibus imponi servitus possit; et an eadem specie servitus pluribus prædiis constitui possit.
    • § 4. Quibus servitutes prædiales imponi possint.
    • § 5. De usu servitutum.
    • § 6. De modis quibus servitutes prædiales amittuntur necne.
    • ARTICULUS II. De quibusdam servitutum speciebus, sive urbanorum prædiorum, sive rusticorum.
    • § 1. De servitutibus urbanis.
    • § 2. De servitutibus rusticis.
    • De secunda rerum incorporalium specie, seu de jure Pignorum et Hypothecarum.
    • SECTIO I. De pignore conventionali.
    • § 1. Quomodo contrahatur; et in quibus causis vel tacite contractum intelligatur.
    • § 2. Pro qua obligatione pignus contrahi possit.
    • § 3. A quo pignus constitui possit.
    • § 4. Quæ res pignori dari possint necne.
    • § 5. De hypotheca generali, et quænam ex illa excepta præsumantur.
    • § 6. Quæ res pignori alicujus rei accedant substituanturve, necne.
    • § 7. Quis potior sit in pignore, quum res pluribus pignerata est.
    • § 8. De successione posterioris creditoris in pignus prioris.
    • § 9. De effectu pignoris, et de rei pigneratæ distractione.
    • § 10. De jure dominii quod a Principe creditor impetrat, quum proscripti pignoris nullus emptor invenitur.
    • § 11. De luitione pignoris.
    • § 12. Quibus modis pignus solvitur.
    • SECTIO II. De Prætorio pignore.
    • ARTICULUS I. Qui creditores, et in cujus debitoris bonorum possessionem mittantur, et ex quibus causis.
    • ARTICULUS II. Ad quæ bona porrigatur missio; et quomodo Prætor eos quos misit tueatur, ne possessionem ingredi prohibeantur.
    • ARTICULUS III. Quomodo contrahatur Prætorium pignus in bonis in quæ creditores missi sunt, et de hujus effectu.
    • ARTICULUS IV. De distractione bonorum debitoris.
    • § 1. Ex quibus causis permittatur necne creditoribus, etiam distrahere bona debitoris.
    • § 2. De ipsa distractione bonorum debitoris.
    • ARTICULUS V. De separatione bonorum.
    • § 1. Qui possint petere bonorum separationem.
    • § 2. Quandiu hæc separatio peti possit.
    • § 3. De effectu separationis impetratæ.
    • ARTICULUS VI. De distributione pretii, ex distractione bonorum debitoris redacti.
    • ARTICULUS VII. De actionibus quæ ex missione in possessionem, inter creditores et curatorem aut debitorem, ultro citroque nascuntur.
    • § 1. De actione quæ curatori bonorum quum distracta sunt, aut debitori si non venierunt, datur adversus creditores in possessionem missos.
    • § 2. De actione quæ creditori datur adversus personas supradictas.
    • SECTIO III. De pignore Judiciali.
    • § 1. Quæ res pignori capi possint necne.
    • § 2. Quo ordine capiantur.
    • De tertia rerum incorporalium specie, seu de jure Hereditatum.
    • SECTIO I. Regulæ quædam de hereditatis natura; et de variis heredum speciebus.
    • SECTIO II. De testamentis.
    • ARTICULUS I. De individuitate causæ testamentariæ.
    • ARTICULUS II. Qui testamenta facere possint.
    • ARTICULUS III. De forma extrinseca testamentorum.
    • ARTICULUS IV. De heredum institutione.
    • § 1. De personis quæ scribi possunt heredes.
    • § 2. De ipsa heredum institutione.
    • § 3. De distributione hereditatis inter plures heredes.
    • ARTICULUS V. De Heredum substitutionibus.
    • § 1. De substitutione vulgari.
    • § 2. De pupillari substitutione.
    • ARTICULUS VI. De necessaria in testamentis institutione aut exheredatione suorum heredum.
    • § 1. De institutione vel exheredatione jam natorum.
    • § 2. De institutione aut exheredatione pasthumorum.
    • ARTICULUS VII. Quomodo testamenta infirmentur ipso Jure.
    • § 1. De modo quo rumpitur testamentum agnatione sui heredis.
    • § 2. Quomodo rumpitur prius testamentum per posterius.
    • § 3. De modo quo irritum fit testamentum, per capitis diminutionem testatoris, aut infirmatur per destitutionem.
    • ARTICULUS VIII. De querela inofficiosi, per quam testamentum infirmatur.
    • § 1. Quid sit, et adversus quæ testamenta admittatur.
    • § 2. Quibus competat et adversus quos.
    • § 3. De effectu querelæ.
    • § 4. De Quarta per quam querela excluditur.
    • § 5. De agnotione judicii defuncti, quæ querelam excludit.
    • § 6. An et quando querela ad heredem transeat.
    • ARTICULUS IX. De jure Codicillorum.
    • § 1. Quis Codicillos facere possit: de voluntate Codicillos faciendi, in Codicillis necessaria; et de eorum forma.
    • § 2. In quo potissimum Codicilli a testamento differant.
    • § 3. Quatenus codicilli ejus qui testamentum secit, a testamento pendeant.
    • ARTICULUS X. De jure quod militibus proprium est circa testamenta.
    • § 1. Ex quo et quando quis privilegiis militum circa testamenta gaudeat.
    • § 2. De privilegio. militum, ut testari possint etiam qui jure comnuni non possunt; et iis relinquere quibus jure communi non licet.
    • § 3. De privilegio militum, ut eorum testamenta neque solemnitatibus neque regulis Juris Civilis subsint; plenioremque interpretationem recipiant.
    • § 4. De Regulis Juris Civilis quæ etiam circa ultimas militum voluntales, cum ad eas conservandas inserviant, observantur.
    • § 5. Ad quæ non porrigantur privilegia militum.
    • § 6. Quandiu testamentum militare valeat.
    • ARTICULUS XI. De exhibitione et apertura testamentorum, et Interdicto De Tabulis exhibendis.
    • § 1. De exhibitione et apertura testamenti.
    • § 2. De Interdicto De Tabulis exhibendis.
    • ARTICULUS XII. De Edicto quo prohibetur aperiri testamentum, donec ex S Cto Silaniano quæstio habita sit de familia testatoris qui necatus est.
    • § 1. Quando questio ex Senatusconsulto de familia haberi, suppliciumque sumi debeat; et de quibus servis.
    • § 2. Quod factum locum det Edicto, et de hujus pæna.
    • SECTIO III. De Legibus ex quibus intestatorum hereditates deferuntur.
    • § 1. De hereditate quæ ex Lege XII. Tabularum defertur Suis heredibus.
    • § 2. De hereditate quæ ex Lege XII. Tabularum defertur agnatis.
    • § 3. Quæ communia sint Suis et cæteris Legitimis heredibus.
    • § 4. De Senatusconsultis Tertylliano et Orphitiano.
    • § 5. De hereditatibus libertorum intestatorum.
    • SECTIO IV. De Acquirenda aut repudianda hereditate; de Beneficio abstinendi, et de jure accrescendi.
    • ARTICULUS I. De aditione seu acquisitione hereditatis.
    • § 1. Quomodo adeatur hereditas.
    • § 2. Quis adire hereditatem possit.
    • § 3. De jussu quem expectare debet heres qui in aliena potestate est, ut adeat hereditatem.
    • § 4. Quando hereditas adiri possit
    • § 5. Pro qua parte quisque adeundo acquirat hereditatem.
    • § 6. Quis sit acquisitæ hereditatis effectus.
    • ARTICULUS II. De repudiatione hereditatis, et abstensione.
    • § 1. Quomodo et quando hereditas et a quo repudiari possit.
    • § 2. De beneficio abstinendi.
    • ARTICULUS III. De jure quo pars heredis deficiens coheredibus accrescit.
    • SECTIO V. De Legatis et fideicommissis, tam Universalibus quam Singularibus.
    • ARTICULUS I. De legatis ac fideicommissis Singularibus, in genere.
    • § 1. Quid sit legatum, et quotuplex olim ejus species, quid fideicommissum.
    • § 2. De voluntate relinquendi quæ tam in legatis quam fideicommissis adesse debet, tum circa rem, tum circa personam cui relinquitur.
    • § 3. Quomodo fideicommissa relinqui possint.
    • § 4. Quis legare aut fideicommittere possit, et quibus.
    • § 5. A quibus relinqui possit.
    • § 6. Quatenus quis gravari possit legatis aut fideicommissis.
    • § 7. Quæ legari possint.
    • § 8. An eadem res sæpius legari possit.
    • § 9. De cessione diei legatorum et fideicommissorum.
    • § 10. De dominii rerum legatarum translatione.
    • § 11. De actionibus quæ ad legatorum et fideicommissorum persecutionem competunt, adversus quos, et pro qua parte.
    • § 12. De cautione quæ legatariis exhibenda est, et de bonorum possessione in quam mittuntur legatarii.
    • § 13. De Interdicto Quod legatorum, quod herediqui cavit aut cavere paratus est, datur adversus legatarios.
    • § 14. De præstatione rei legatæ.
    • § 15. Quatenus a jure testamenti legata ac fideicommissa in eo contenta pendeant, eoque corruente corruant.
    • § 16. Quomodo, corruentibus per destitutionem testamenti legatis ac fideicommissis, Prætor subveniat legatariis et fideicommissariis per Edictum; Si quis omissa causa testamenti. etc.
    • § 17. De ademptione legatorum et fideicommissorum.
    • § 18. (Per errorem XIX. et sic de tribus seqq.) De translatione legatorum.
    • § 19. De extinctione legatorum morte legatarii, interitu rei legatæ, aut quum in eum statum illa devenit ut legari non potuisset.
    • § 20. De extinctione legatorum per repudiationem.
    • § 21. De Conjunctis, et jure accrescendi.
    • ARTICULUS II. De diversis singularibus speciebus legatorum et fideicommissorum.
    • § 1. De eo quod relinquintur ei Quem heres elegerit.
    • § 2. De ea specie fideicommissi quæ inducitur ex prohibitione alienandi.
    • § 3. De Legatis Annuis.
    • § 4. De legatis alimentorum.
    • § 5. De legatis ususfructus, habitationis, reditus.
    • § 6. De legato Dotis.
    • § 7. De legato Peculii.
    • § 8. De legato Liberationis; et de contraria legati specie, quo quis suo creditori relinquit quo ei debetur; necnon de legato, Rationes non reddantur.
    • § 9. De Legato Optionis, legato Generis, et Alternativo.
    • § 10. De legato Quantitatis.
    • ARTICULUS III. De Lege Falcidia, quæ demum usque ad drodantem bonorum legari permittit. Quartamque eorum illibatam heredi servari.
    • § 1. Quibus Quarta bonorum ex Lege Falcidia servetur.
    • § 2. Quæ legata, et quæ donationes sint obnoxiæ legi Falcidiæ.
    • § 3. Quomodo et cujus temporis ratione æstimetur patrimonium defuncti in ponenda ratione Falcidiæ, et quæ ex ea æstimatione detrahantur.
    • § 4. Quæ in Quartam imputentur.
    • § 5. Quomodo legata decrescant, quum excedunt dodrantis quantitatem, quæ legata in hanc contributionem veniant, et quomodo æstimentur.
    • § 6. De Falcidiæ ratione separatim in pluribus hereditatis portionibus incunda.
    • § 7. Quomodo prospiciatur heredi, ne plus quam per Falcidiam debetur solvat; et quando illa cesset.
    • ARTICULUS IV. De fideicommissis universalibus seu Hereditatis.
    • § 1. Quæ veniant necne in fideicommisso universali quo heres Hereditatem ejusve portionem restituere rogatus est.
    • § 2. De fideicommisso quo heres Portionem suam simpliciter restituere rogatur; item de illo, Quicquid ad se pervenerit; et de illo, Quidquid ex hereditate supererit.
    • ARTICULUS V. De Senatusconsultis Trebelliano et Pegasiano.
    • § 1. Quando Trebelliano locus sit, et quando restituta videatur hereditas.
    • § 2. De effectu restitutæ ex SCto Tre hereditatis.
    • § 3. De restitutione Quartæ in restitutione hereditatis ex Senatusconsulto Pegasiano.
    • § 4. De altero Capite Pegasiani, quo permittitur fideicommissario cogere heredem ut adeat et restituat.
    • SECTIO IV. De natura ultimarum voluntatum, et earum interpretatione.
    • ARTICULUS I. De ultimarum voluntatum natura, fine et qualitatibus legitimis, ubi de Regula Catoniana.
    • ARTICULUS II. De interpretatione ultimarum voluntatum.
    • ARTICULUS III. Regulæ interpretationis circa ambiguitatis speciem quæ ex duabus dispositionibus simul spectatis oritur.
    • ARTICULUS IV. De interpretatione quarumdam clausularum quæ legatis ac fideicommissis adjiciuntur.
    • SECTIO VII. De die, conditione, modo, demonstratione, et causa, quæ ultimis voluntatibus adjiciuntur.
    • ARTICULUS I. De die.
    • ARTICULUS II De conditionibus in genere.
    • § 1. Quæ conditiones ultimas voluntates conditionales faciant.
    • § 2. Quæ verba conditionem demonstrent, necne.
    • § 3. Quando et quæ conditiones tacite adjectæ intelligantur.
    • § 4. An conditio adimi possit.
    • § 5. Quando conditio impleri aut deficere videatur.
    • § 6. Quando conditio quæ non impleta est, pro impleta habeatur.
    • § 7. Quum plures conditiones adscriptæ sunt, an omnibus parendum.
    • § 8. De Muciana cautione.
    • § 9. Regula generalis circa conditionum interpretationem.
    • ARTICULUS III. De variis singularibus conditionum speciebus.
    • § 1. De conditione Dandi.
    • § 3. De conditione reddendarum rationum et aliis.
    • ARTICULUS IV. De Modo ultimis voluntatibus adjecto.
    • ARTICULUS V. De Demonstrationibus et Causis, quæ in ultimis voluntatibus exprimuntur.
    • SECTIO VIII. De variis casibus quibus ultimæ voluntates stante licet testamento exitum non habent
    • ARTICULUS I. De his quæ pro non scriptis habentur.
    • ARTICULUS II. De caducis et causa caduci, quæ ex Lege Julia et Papia fisco vindicabantur.
    • ARTICULUS III. De his quæ ut indignis auferuntur.
    • § 1. De indignis ob delictum adversus leges.
    • § 2. De indignis ob delictum adversus personam defuncti.
    • § 3. De indignis ob impugnationem voluntatis defuncti.
    • § 4. De indignis ob neglectam defuncti voluntatem.
    • § 5. De indignis ex judicio defuncti.
    • § 6. Regulæ generales circa indignos.
    • ARTICULUS VI. De his quæ in testamento delentur.
    • De quarta rerum incorporalium specie, seu de jure Bonorum possessionis.
    • ARTICULUS I. De Bonorum possessionibus in genere.
    • ARTICULUS II. De Bonorum possessione Contra Tabulas.
    • § 1. Quando huic locus sit, et quinam ad eam admittantur.
    • § 2. Quæ et quatenus serventur relicta liberis et parentibus, data Contra tabulas possessione.
    • § 3. Quando accepta Contra tabulas possessione, relicta etiam alüs quam parentibus et liberis valeant.
    • ARTICULUS III. De altero bonorum possessionis gradu, Secundum tabulas.
    • § 1. Quæ ad hanc obtinendam requirantur.
    • § 2. Quibus possessio Secundum tabulas detur.
    • § 3. An pendente conditione hæc possessio peti possit, et sub qua lege; et quomodo, etiam deficiente conditione, sit efficax.
    • § 4. Quo ordine et pro qua parte deferatur.
    • § 5. De Utili bonorum possessione ad instar Secundum tabulas.
    • ARTICULUS IV. De Bonorum possessionibus intestatorum.
    • ARTICULUS V. Regulæ circa Edictum De conjungendis cum emancipato liberis; cui locus est, tam in possessione Contra tabulas quam in possessione Unde liberi.
    • ARTICULUS VI. De collatione bonorum propriorum, ad quam tenentur emancipati erga suos heredes quibuscum admittuntur ad bonorum possessiones Contra tabulas et Unde liberi.
    • § 1. Quando huic locus sit.
    • § 2. Qui et quibus et quatenus conferre teneantur.
    • § 3. Quæ conferri debeant.
    • § 4. Quomodo ad collationem cogantur liberi, et quomodo illa fiat.
    • ARTICULUS VII. De collatione dotis.
    • ARTICULUS VIII De bonorum possessionibus quæ Ventri dantur.
    • ARTICULUS IX. De Carboniana bonorum possessione.
    • § 1. Quando sit locus Carboniano.
    • § 2. De effectu Carbonianæ possessionis.
    • ARTICULUS X. De bonorum possessione quæ patrono ejusve liberis datur, contra tabulas liberti.
    • § 1. Quando huic locus sit, et quando cesset.
    • § 2. Quibus hæc possessio detur, et quæ bona excipiantur.
    • § 3. Quando hæc possessio peti possit, quomodo ea petita portio debita patrono suppleatur; et quid ipse amittat accepta contra tabulas possessione.
    • § 4. Quæ sint alia jura patronorum circa portionem sibi debitam
    • ARTICULUS XI. Quomodo extinguatur unusquisque possessionis gradus, fiatque successio sequenti.
    • § 1. De Repudiatione Bonorum possessionis.
    • §. 2. De tempore petendæ bonorum possessionis.
    • § 3. Quando extinguatur spes successionis.
    • De ultima rerum incorporalium specie; scilicet de jure Crediti, seu de Obligationibus.
    • SECTIO I. De Obligationibus in genere, et specialiter de contractibus.
    • ARTICULUS I. De generali obligationum natura, et quibus modis contrahantur.
    • ARTICULUS II. De Conventionibus et contractibus in genere.
    • § 1. De consensu qui est ex substantia omnium conventionum et contractuum.
    • § 2. Cui quis pacisci possit, et de qua persona promittere; item ex quarum personarum pactis acquiri.
    • § 3. Quid in conventionem deduci possit necne.
    • § 4. De diversorum diversarum conventionum effectu.
    • § 5. Quæ sint discrimina inter obligationes ex contractibus, et ex ultimis voluntatibus.
    • §6. De varia pro variis contractibus ac negotiis culpæ præstatione.
    • § 7. In qua re et inter quas personas, conventiones prosint aut noceant.
    • § 8. De conventionum interpretatione.
    • SECTIO II. De variis contractuum speciebus.
    • De Contractibus nominatis.
    • De Contractibus qui RE contrahuntur.
    • ARTICULUS I. De contractu Mutui.
    • De contractu Nautico, seu pecunia Trajectitia.
    • ARTICULUS II. De Commodato.
    • § 1. De hujus contractus natura, et rebus quæ in eum deducuntur.
    • § 2. De obligatione commodatarii, et judicio directo adverses eum ut rem reddat.
    • § 3 De obligatione commodatoris, et contrario judicio.
    • ARTICULUS III. De Contractu pignoris.
    • § 1. Quando possit agi directa actione ex hoc contractu, ad rei pigneratæ restitutionem.
    • § 2. Quæ præter rei restitutionem peti possint Pignoratitia actione.
    • § 3. Quid veniat in Pignoratitia actione, quum creditor rem jure pignoris distraxit.
    • § 4. Ex quibus causis contraria Pignoratitia competat.
    • ARTICULUS IV. De contractu depositi.
    • § 1. De depositi natura.
    • § 2. De variis doli speciebus, ex quibus directa Depositi actione depositarius ejusve heres tenetur.
    • § 3. An dira dolum depositarii agi ex causa depositi possit.
    • § 4. Quid veniat in actione depositi tam directa quam contraria.
    • § 5. De sequestratione.
    • De contractibus qui Verbis contrahuntur.
    • § 1. De forma stipulationis.
    • § 2. An et quando una interrogatio cum una responsione plures stipulationes contineat.
    • § 3. De præsumptione observatæ verborum solemnitatis in stipulationibus.
    • § 4. Quæ personæ hujus contractus capaces sint necne.
    • §. 5. De divisione stipulationum et Prætoriarum præcipue natura,
    • § 6. De stipulationibus pænalibus.
    • § 7. Quæ actiones ex stipulatione nascantur.
    • De contractibus qui nudo Consensu contrahuntur.
    • ARTICULUS I. De mandato.
    • § 1. Quæ requirantur ad mandati substantiam.
    • § 2. Quomodo contrahatur mandatum.
    • § 3. Ad quid obligetur mandatarius erga mandatorem actione Mandati directa.
    • § 4. Quomodo quis mandatum implesse videatur, ut Contrario judicio uti possit, vel excessisse ut uti non possit.
    • § 5. Quando mandatarius impendisse aliquid ex causa mandati videtur, et quidem inculpabiliter; ut hoc ipsi contrario judicio refundi debeat.
    • § 6. An actiones Mandati in solidum competant quam plures sunt mandatarii aut mandatores.
    • § 7. De modis quibus solvitur mandatum.
    • ATTICULUS II. De Societate.
    • § 1. De generali societatis natura.
    • § 2. De societate universorum bonorum.
    • § 3. De societate universorum quæ ex quæstu veniunt; item, unius rei aut negotiationis.
    • § 4. De jure sociorum circa societatem et res societatis, aut etiam circa res communes citra societatem.
    • § 5. De actione Pro socio.
    • § 6. Quomodo solvitur societas.
    • ARTICULUS. III. De Emptione-venditione.
    • § 1. De re quæ væneat.
    • § 2. De pretio.
    • § 3. De consensu.
    • § 4. De pacto Addictionis in diem; quo convenit ut venditio resolvatur, si intra certum tempus melior conditio offeratur.
    • § 5. De Lege commissoria qua convenit ut nisi pretium intra certum diem exsolutum fuerit, res sit inempta.
    • § 6. De pacto Ut si res displicuerit, sit inempta.
    • § 7. De periculo et commodo rei venditæ.
    • § 8. De obligationibus venditoris, et actione Empti.
    • § 9. De obligationibus, emptoris, et actione Venditi.
    • § 10. Quæ requirantur ut emptor ad rei traditionem, et vicissim venditor ad pretii solutionem agere possint.
    • § 11. De exceptione quæ ex contractu venditionis competit emptori possessionem rei emptæ adepto, adversus venditorem ejusque successores rem jure dominii vindicantes.
    • § 12. Ex quibus causis rescindantur venditiones.
    • § 13. De Hereditatis venditione.
    • § 14. De venditione actionis.
    • Ad contractum Emptionis-vinditionis. De actionibus ex Edicto Ædilium, Redhibitoria, et Quantiminoris seu Æstimatoria.
    • § 1. Propter quas contractuum species et propter quas res competant hæ actiones.
    • § 2. Ex quibus causis locus sit redhibitioni mancipiorum.
    • § 3. Ex quibus causis redhibeantur animalia, et cæteræ res.
    • § 4. Adversus quos redhibitoria competat, et an individua sit redhibitionis causa.
    • § 5. Regula generalis, ex qua fluunt præstationes quæ in hoc judicio veniunt.
    • § 6. Quæ præstare debeat emptor, qui redhibitoria agit.
    • § 7. Quæ venditor emptori vicissim præstore teneatur judicio redhibitorio.
    • § 8. De cautionibus in judicio redhibitorio invicem præstandis.
    • § 9. Uter alteri prior in hoc judicio præstare debeat, et de differentiis inter emptorem et venditorem circa eas præstationes.
    • § 10. Ex quibus causis detur actio Æstimatoria seu Quanti-minoris; et quid in ea veniat.
    • § 11. De tempore harum actionum; ex quo, et quamdiu dentur.
    • De stipulatione de Evictione, et actione quam parit.
    • § 1. Quando et quomodo interponi debeat stipulatio de evictione.
    • § 2. Quando committatur stipulatio de evictione.
    • § 3. Quibus et adversus quos competat actio de evictio.
    • § 4. Quid veniat in hac actione.
    • ARTICULUS IV. De Locatione - conductione.
    • § 1. De hujus contractus affinitate aut differentiis cum contractu Emptionis-venditionis.
    • § 2. Quid possit conductor circa rem conductam, et ad quid teneatur.
    • § 3. Ad quos successores jus obligatiove ex hoc contractu transeat.
    • § 4. De actione Locati ad solutionem mercedis.
    • § 5. De actione Conducti, quibus ex causis, et ad quid detur.
    • § 6. Quando possit stante conductione ininquilinus expelli.
    • § 7. De reconductione, et pignoribus conductionum.
    • § 8. De locatione operis faciendi.
    • § 9. De singulari specie actionis Ex locato, quæ dominis mercium jactu amissarum competit, adversus magistrum navis ad contributionem faciendam ex lege Rhodia.
    • De Obligatione litterarum.
    • SECTIONIS II. PARS SECUNDA. De contractibus innominatis, et de actionibus Præscriptis verbis et In factum quæ ex his contractibus dantur.
    • PRIMA CLASSIS Contractuum innominatotorum: Do ut des.
    • § 1. De Permutatione.
    • § 2. De alüs contractus Do ut des innominati speciebus.
    • SECUNDA CLASSIS: Do ut facias.
    • TERTIA CLASSIS: Facio ut des.
    • QUARTA CLASSIS: Facio tu facias.
    • SECTIONIS II. PARS TERTIA. De Pactis legitimes, necnon de Pollicitatione et Voto.
    • ARTICULUS I. De pacto constitutæ pecuniæ.
    • § 1. Quid et pro quo debito possit constitui, et an ut alio loco aut die debeatur.
    • § 2. Quis cui constituere possit, quomodo constitutum contrahatur, et de hujus effectu.
    • ARTICULUS II. De donationibus.
    • § 1. De donatonibus inter vivos.
    • § 2. De donationibus Mortis causa.
    • ARTICULUS III. De Pollicitatione, et Voto.
    • SECTIO III. De Quasi-contractibus.
    • ARTICULUS I. De indebito soluto, et Condictione Indebiti.
    • § 1. Quid videatur debitum, ut repeti non possit; quid indebitum, ut repeti possit.
    • § 2. Quando non repetatur quod indebite solutum est.
    • § 3. Cui et adversus quem Condictio indebiti competat.
    • § 4. Quid veniat in Condictione indebiti.
    • ARTICULUS II. De negotiorum gestione citra mandatum, et actionibus Negotiorum gestorum.
    • § 1. Ex cujus negotione gestione, inter duas personas, Negotiorum gestorum obligatio contrahatur.
    • § 2. Requiri in persona ejus cujus negotium gestum est, ut nec mandaverit nec prohibuerit.
    • § 3. Quam voluntatem habere debuerit gestor et maxime de voluntate obligandi eum cujus negotium gerebat.
    • § 4. De actionibus quæ ex negotiorum gestione nascuntur, tam Directa quam Contraria.
    • § 5. De actione Directa quæ domino negotii datur adversus gestorum.
    • § 6. De Contraria actione Negotiorum gestorum.
    • § 7. APPENDIX De actione Funeraria.
    • ARTICULUS III. De Vicinia, et actione Finium regundorum.
    • § 1. De Vicinia.
    • § 2. De natura actionis Finium regundorum; propter quæ prædia, et inter quas personas locum habeat.
    • § 3. De officio judicis circa fines regendos; et de controversiis circa modum agrorum inter confines.
    • § 4. APPENDIX De Pariete communi
    • ARTICULUS IV. De communione hereditatis, et cujusvis alterius rei.
    • § 1. Inter quas personas locum habeat Familiæ erciscundæ judicium.
    • § 2. Inter quas personas detur actio Communi dividundo.
    • § 3. Quibus exceptionibus hæc judicia excludi possint, quoties et quamdiu his agi possit, et quid contineant.
    • § 4. Quæ res veniant dividendæ in Familiæ erciscundæ judicio.
    • § 5. Quæ veniant dividenda in Communi dividundo judicio.
    • § 6. De divisionis ratione.
    • § 7. De divisionis effectu.
    • § 8. De præceptionibus que veniant in his judiciis et maxime in Familiæ erciscundæ judicio.
    • § 9. Quæ res in hæc judicia veniant, alla ex causa quam divisionis aut præceptionis
    • § 10. De prestationibus personalibus; circa lucri aut damni, quod quis ex re communi sensit, communicationem.
    • § 11. De alüs præstationalibus personalibus quæ in his judiciis veniunt.
    • § 12. De officio judicis circa prestationes personales.
    • SECTIO IV. De obligationibus quæ ex alieno Contractu aut Quasi - contractu descendunt.
    • ARTICULUS I. De actione De Peculio.
    • § 1. Ex quibus causis hæc actio detur in patrem aut dominum.
    • § 2. Qui De Peculio obligentur, et quamdiu actio De Peculio duret.
    • § 3. Quid contineat actio De Peculio.
    • § 4. Quæ deductiones ex peculio fiant in hac actione.
    • § 5. An pluries Do Peculio agi possit
    • ARTICULUS II. De actione De in rem verso.
    • § 1. Quando huic si locus.
    • § 2. Qualis sit actio De in rem verso, quamdiu durci, et quid contineat.
    • § 3. Quibus et adversus quos actio De in rem verso competat.
    • ARTICULUS III. De actione Tributoria.
    • § 1. Quando locus sit contributioni ex hoc Editco.
    • § 2. Quid contribuendum sit, inter quos et quomodo contributio fiat.
    • § 3. De ipsa Ttributoria actione.
    • ARTICULUS IV. De actione Quod jussu.
    • ARTICULUS V. De Exercitoria actione
    • ARTICULUS VI. De Institoria actione.
    • ARTICULUS VII. De alüs causis in quibus quæritur, an ex alieno contractu actio detur.
    • SECTIO V. De obligationibus quæ ex Delictis et Quasi-delictis nascuntur.
    • ARTICULUS I. De Furto.
    • § 1. De contrectatione ad substantiam Furti necessaria.
    • § 2. De affectu furandi et lucri facienda.
    • § 3. De eo quod ad substantiam furti requiritur, ut circa consensum domini fiat.
    • § 4. Cujus rei furtum fiat; et quomodo etiam Usus aut Possessionis ab ipso rei domino.
    • § 5. De furtorum divisione, in Manifestum et Non manifestum.
    • § 6. De Conditione furtiva.
    • § 7. De actione Furti pænali.
    • ARTICULUS II. De actione Vi bonorum raptorum.
    • ARRICULUS III. De damno injuria dato, quod per Legem Aquiliam vindicatur.
    • § 1. Quod facti genus Lex Aquilia utroque Capite vindicet.
    • § 2. Quam cædem specialiter primum Caput Legis Aquilia vindicet.
    • § 3. Cui actio Legis Aquiliæ detur.
    • § 4. Adversus quos detur.
    • § 5. Quid veniat in hoc judicio.
    • ARTICULUS IV. De aliis damni speciebus, ac præcipue de servo corrupto.
    • ARTICULUS V. De Injuriis seu contumeliis.
    • § 1. Quando injuria facta videatur
    • § 2. De variis modis quibus fit injuria.
    • § 3. In quibus personis quis injuriam pati videatur; ubi de singulari illa specie Injuriæ, quam per servum nostrum patimur.
    • § 4. Quæ ad atrocitatem injuriæ conducant.
    • § 5. Quibus et adversus quos detur actio Injuriarum; quomodo instituendo, quid in illa veniat, et quando extinguatur.
    • § 6. De singularibus quibusdam speciebus injuriæ.
    • ARTICULUS VI. De quasi maleficiis.
    • ARTICULUS VII. De actionibus quæ in aliquam ex alieno delicto dantur.
    • § 1. De actionibus Noxalibus quæ ex servi delicto, in ejus dominum dantur servi nomine.
    • § 2. De actionibus quæ ex delicto familiæ dantur.
    • § 3. De actione quæ De Pauperie dicitur.
    • § 4. De aliis actionibus quibus quis ex alieno delicto tenetur, et quidem suo nomine.
    • SECTIO VI. De Reis principalibus, de his qui alienæ obligationi accedunt, et de heredibus creditorum aut debitorum.
    • ARTICULUS I. De pluribus ejusdem obligagationis Reis principalibus seu Correis, tam credendi quam debendi.
    • § 1. Quomodo et in quibus contractibus fiant Correi
    • § 2. De natura correorum.
    • ARTICULUS II. De his qui alienæ obligationi accedunt.
    • § 1. Cui obligationi possint Mandatores et Fidejussores accedere.
    • § 2. Pro quo obligatio contrahi possit.
    • § 3. Cui Fidejussor aut mandator obligari possit necne.
    • § 4. Quomodo Mandatoriæ aut Fidejussoriæ obligationes contrahantur, et cujus rei.
    • § 5. Qualis esse debeat fidejussorum ac mandatorum obligatio, et ad quæ porrigi intelligatur.
    • § 6. Quando conveniri possint fidejussores et mandatores
    • § 7. De beneficio Divisionis quod habent plures confidejussores, ex Constitutione Hadriani.
    • § 8. De beneficio Cedendarum actionum.
    • § 9. De actione Mandati quam fidejussor mandatorve qui solvit, habet contra reum principalem; et an habeat actionem contra confidejussores.
    • § 10. De duabus singularibus fidejussionis speciebus.
    • ARTICULUS III. De Heredibus creditorum et debitorum.
    • SECTIO VII. De Mora, per quant perpetuantur obligationes; et de modis quibus extinguntur.
    • ARTICULUS I. Quando exigi possit quod ex quavis obligatione debetur; et de Mora.
    • § 1. Quando Moræ alicui fieri videatur.
    • § 2. De effectibus Mora ex parte debitoris, et quando illa purgetur.
    • § 3. De mora creditoris.
    • ARTICULUS II. Regulæ generales circa distrahendas obligationes, sive ipso jure, sive per exceptionem.
    • ARTICULUS III. Solutione, seu præstatione naturali ejus quod debetur, necnon de obsignatione.
    • § 1. Quis solvere possit, et cujus nomine solutio fieri debeat.
    • § 2. Cui solvi possit.
    • § 3. De adjectis solutionis gratia.
    • § 4. Quid, ubi, et quando solvi debeat.
    • § 5. Quomodo sovi debeat.
    • § 6. De solutionis effectu, et regulæ circa imputationem solutionum
    • § 7. De Obsignatione.
    • ARTICULUS IV. De liberatione quæ contingit ex interitu rei debitæ, aut ex eo quod in eum casum devenerit quo non posset in obligationem deduci.
    • ARTICULUS V. De Novationibus.
    • § 1. Quæ obligatio novari, et in quam obligationem prior transmitti possit.
    • § 2. Quis novare possit.
    • § 3. De forma novationis et animo novandi; item, an et quando per novam debitoris creditoris-ve personam novatio fieri possit.
    • § 4. De Delegatione.
    • ARTICULUS VI. De Acceptilatione.
    • § 1. De natura Acceptilationis.
    • § 2. Quæ obligationes per Simplicem acceptilationem tolli possint, et quæ per Aquilianam.
    • § 3. Quid accepto ferri possit.
    • § 4. Quis accepto ferre, et quis accepto rogare possit.
    • ARTICULUS VII. De confusione obligationum, per hereditatis acquisitionem.
    • ARTICULUS VIII. De Capitis diminutione debitoris.
    • ARTICULUS IX. De Compensatione.
    • § 1. Quando compensationi locus sit, et quæ debita excludat.
    • § 2. Quæ debita in compensationem adduci possint necne.
    • ARTICULUS X. De Pactis De non petendo.
    • § 1. Quæ generaliter pertineant ad tale pactum.
    • § 2. De singulari specie pacti, De parte debiti non petenda quod cum creditoribus suspectæ hereditatis interponitur.
    • De Legis actionibus, ac præsertim de Judiciis.
    • De præcipuis actionum divisionibus, et earum concursu; item de Exceptionibus quæ adversus eas opponuntur, et de jure successorum tam in agendo quam defendendo.
    • ARTICULUS I. Regulæ generales circa præcipuas actionum divisiones aut species.
    • ARTICULUS II. De Concursu actionum
    • § 1. Regulæ generales circa concursum actionum.
    • § 2. Ce concursu judicii civilis cum criminali ex eodem delicto.
    • ARICULUS III. De Exceptionibus et replicationibus.
    • § 1. Unde descendant, et ad quas personas porrigantur; item an possit quis pluribus exceptionibus uti.
    • § 2. Quando opponi debeant exceptiones.
    • § 3. De vi ac effectu exceptionum.
    • ARICULUS IV. De jure successorum in agendo aut excipiendo.
    • De Exercitio judiciorum.
    • SECTIO I. De Jurisdictione, et competentia Magistratuum.
    • ARTICULUS I. De Jurisdictione.
    • § 1. Quid pertineat ad jurisdictionem in genere, et de discrimine inter contentiosam et voluntariam.
    • § 2. De differentia eorum quæ de plano et per libellum, et eorum quæ pro tribunali expediuntur.
    • § 3. Ex quo incipiat, quando finiatur, et in quas personas se exerat imperium et jurisdictio Magistratuum.
    • § 4. De Jurisdictione minus plena, qualis est Magistratuum municipalium.
    • § 5. De Jurisdictione mandata.
    • § 6. De Jurisdictione prorogata.
    • ARTICULUS II. De competentia Magistratuum.
    • § 1. De foro competente ratione Domicilii, et de jure revocandi domum.
    • § 2. De foro competente ratione Contractus, seu loci ubi contractum est.
    • § 3. De foro competente ratione Rei, seu loci ubi res sita est.
    • § 4. De foro competente ratione Maleficii.
    • § 5. Quis sit judex competens ejus qui tanquam auctor convenitur, vel hereditario nomine.
    • § 6. Quo tempore æstimetur an forum ad quod quis vocatus est, sit competens.
    • SECTIO II. De personis litigatorum inter quas judicium consistere possit, et de eorum procuratoribus.
    • ARTICULUS I. De Litigatoribus.
    • § 1. Quæ personæ agere aut conveniri possint.
    • § 2. De actore et reo.
    • ARTICULUS II. De procuratoribus per quos judicium suscipitur.
    • § 1. In quibus litibus dari possit procurator necne.
    • § 2. Qui possint dare procuratores.
    • § 3. Qui et quot procuratores dari possint necne et quomodo dentur.
    • § 4. Quæ requirantur ut quis admittatur ad agendum pro alio.
    • § 5. Quæ requirantur a procuratore rei.
    • § 6. De effectu judicii per procuratorem accepti.
    • SECTIO III. De vocatione in Jus, et editione actionis: ubi de Feriis, per quas in Jus vocatus se sistere non tenetur.
    • § 1. Quæ personæ vocari in Jus omnino non possint, quænam demum cum venia Prætoris.
    • § 2. In quibus circumstantiis quis vocari in Jus non debeat; et de Feriis.
    • § 3. Ex quo loco vocari aut trahi quis in Jus possit necne.
    • § 4. De effectu in Jus vocationis.
    • § 5. De editione actionis.
    • SECTIO IV. De cautionibus quæ a litigatoribus, procuratoribusve eorum, ante judicium præstandæ sunt.
    • ARTICULUS I. De cautione Judicio sisti.
    • ARTICULUS II. De cautione Rem ratam haberi.
    • § 1. A quibus hæc cautio exigatur.
    • § 2. De cufus ratihabitione cavendum, et quando hæc cautio exigi possit.
    • § 3. Quando stipulatio De Rato committatur.
    • § 4. An pro parte, an pluries hæc stipulatio committi possit, et in quid committatur.
    • § 5. Quando committatur et quid veniat in singulari specie stipulationis De rato, quæ propter solutam procuratori pecuniam interponitur.
    • ARTICULUS III. De cautione Judicatum solvi.
    • § 1. Quis eam cautionem præstare teneatur, et cui exhiberi possit.
    • § 2. Quæ requirantur ut committatur stipulatio Judicatum solvi.
    • § 3. Quando committatur hæc stipulatio.
    • § 4. An pluries committi possit stipulatio Judicatum solvi, cui et in quem detur actio ea commissa, quid veniat in hac actione, et quando ipsa stipulatio extinguatur.
    • SECTIO V. De Postulatione, et Advocatis.
    • § 1. Qui postulare possint necne.
    • § 2. De honore Advocatorum, et eorum officio.
    • SECTIO VI. De Litis contestatione, judicio constituendo, et ordine cognitionum.
    • § 1. Quæ res in judicium deduci possit, et quæ deducta intelligi debeat; item quando deduci videatur seu Litis contestatio fieri, et quis sit hujus effectus.
    • § 2. Quis possit judicium dare aut denegare, et de judicibus datis.
    • §3. De ordine cognitionum
    • SECTIO VII. De disceptatione causæ, probationibus et instrumentis.
    • ARTICULUS I. De dilationibus, seu prolationibus diei quo quis ad disceptandam causam judicio sisti debet.
    • ARTICULUS II. De Probationibus.
    • § 1. Cui in disceptatione causæ incumbat onus probandi.
    • § 2. Ex quibus rebus eruantur probationes.
    • ARTICULUS III. De scripturis quæ ad probationem producuntur.
    • § 1. Quæ instrumenta edenda sint, et a quibus; ubi, et quomodo.
    • § 2. Quæ instrumenta fidem faciunt.
    • ARTICULUS IV. De Testibus.
    • § 1. Qui testes idonei sint necne.
    • § 2. Quot testes ad probationem requirantur.
    • § 3. Qui cogantur necne ad testimonium ferendum; et de officio judicis in evocandis testibus, recipiendisque testimoniis.
    • ARTICULUS V. De his quæ probationum vice sunt; ubi de præsumptionibus, et de jurejurando suppletario seu judiciali.
    • SECTIO VIII. De Sententiis, et Eremodiciis.
    • § 1. De officio judicis in sententia ferenda.
    • § 2. Quæ sententia vincat, quum judices dissentiunt.
    • § 3. Quæ vitia sententiam faciant injustam, aut generaliter ita nuliam ut nec appellare necesse sit.
    • § 4. De Ere nodiciis, et Contumacia.
    • § 5. An et quatenus valeat sententia contra absentem non contumacem, vel pro absente.
    • SECTIO IX. De appellationibus.
    • § 1. De Appellationibus in genere.
    • § 2. A quibus judicibus, et qui judices appellentur.
    • § 3. A quibus sententiis vel decretis appelletur necne.
    • § 4. Quæ personæ ad appellandum admittantur.
    • § 5 Ex quibus causis quis excludatur a pro vocatione.
    • § 6. De forma appellationis interponendæ.
    • § 7 De tempore appellationis interponendæ.
    • § 8. De forma et tempore recipiendæ appellationis.
    • § 9. De effectu appellationis interpositæ.
    • § 10. Per quem causa appellationis agi possit.
    • § 11. De officio judicis qui de appellatione cognoscit.
    • § 12. Quibus appellalio prodesse possit.
    • § 13. Quando solvatur appellatio.
    • SECTIO X. De vario Jure quod in judiciis pro varia eorum natura obtinet, circa fructus et usuras aliasque accessiones rerum summarumve in judicium deductarum.
    • ARTICULUS I. De Fructibus.
    • § 1. Regulæ generales circa fructus, item de jure bonæ fidei possessoris circa illos.
    • § 2. De Fructuum restitutione, in judiciis In rem.
    • § 3. De restitutione fructuum in actionibus Personalibus.
    • ARTICULUS II. De Usuris.
    • § 1. Quibus rebus usuræ possint accedere.
    • § 2. De modo usurarum.
    • § 3. Ex qua demum conventione, et quando etiam citra conventionem, usuræ debeantur.
    • § 4. Quando sistantur usuræ necne.
    • § 5. De tacitæ remissionis usurarum conventionalium præsumptione.
    • SECTIO XI. De Edicto Quod quisque Juris, et de judicibus litem suam facientibus.
    • De singulis præcipuarum Actionum speciebus.
    • SECTIO I. De actionibus In rem
    • ARTICULUS I. De hereditatis petitione
    • § 1. Adversus quem competat
    • § 2. Quæ res veniant in Petitione hereditatis restituendæ.
    • § 3. De præstationibus personalibus quæ veniunt in petitione hereditatis
    • § 4. De actionibus quæ in judicium Petitionis hereditatis deducuntur, necne.
    • § 5. De deductionibus quæ possessori fiunt in judicio petitionis hereditatis
    • § 6. Quam diu hoc judicio quis bonæ sidei possessor fuisse intelligatur.
    • § 7. De petitione partis hereditatis.
    • ARTICULUS II. De Directa et civili rei vindicatione.
    • § 1. Quæ res vindicari possint necne.
    • § 2. Cui competat Vindicatio; et adversus quem.
    • § 3. De Præparatoriis hujus judicii.
    • § 4. Quæ veniant in hoc judicio.
    • § 5. De sumptibus possessori refundendis quos circa rem fecit.
    • ARTICULUS III. De Publiciana In rem actione.
    • § 1. De superficiaria In rem actione.
    • ARTICULUS IV. De Hypothecaria actione.
    • SECTIO II. De actionibus In personam seu Condictionibus.
    • § 1. De Condictione Certi.
    • § 2. De Condictione Triticaria.
    • § 3. De Condictione ejus Quod certo loco dari oportet.
    • § 4. De Condictione Sine causa.
    • § 5. De Condictione Causa data, causa non secuta; et de Condictione Ex pænitentia.
    • § 6. De Condictionibus Ob turpem causam dati, et Ex injusta causa.
    • § 7. De Condictione dati Ob condictionem implendam.
    • SECTIO III. De Actionibus revocatoriis eorum quæ in fraudem alicujus gesta sunt.
    • ARTICULUS I. De Actione Pauliana seu revocatoria ejus quod in fraudem creditorum gestum est.
    • § 1. Quod et quale gestum revocetur.
    • § 2. De Fraudis eventu ad hanc actionem necessario.
    • § 3. Qui ac actione teneatur.
    • § 4. Quæ in hanc actionem veniant.
    • § 5. Quamdiu hæc actio duret.
    • ARTICULUS II. De Actionibus Calvisiana et Faviana.
    • § 1. Quando locum habeant
    • § 2. Quæ gesta a liberto revocentur
    • § 3. Quibus et adversus quos hæ actiones competant et in quid.
    • SECTIO IV. De Actionibus quæ ex variis restitutionis in integrum causis competunt.
    • ARTICULUS I. De Restitutionibus in integrum in genere.
    • ARTICULUS II. De Vi ac metu.
    • § 1. Quæ vis quisve metus restitutioni locum det, et per quas actiones succuratur metum passo.
    • § 2. De qua re, adversus quos detur actio Quod melus causa et quid contineat.
    • ARTICULUS III. De dolo malo.
    • § 1. Quando detur actio De dolo.
    • § 2. Quæ observentur in actione De dolo, et contra quos detur necne.
    • § 3. De exceptione Doli.
    • § 4. De Replicatione Doli.
    • ARTICULUS IV. De ignorantia Juris aut facti.
    • ARTICULUS V. De restitutione quæ Minoribus viginti-quinque annis, in his in quibus capti sunt, indulgetur.
    • § 1. Quibus hæc restitutio indulgeatur.
    • § 2. Adversus quos restitutio in integrum Minoribus detur.
    • § 3. Ex quibus causis hæc restitutio detur aut denegetur.
    • § 4. De forma et effectu hujus restitutionis.
    • § 5. Quando cesset restitutio in integrum
    • ARTICULUS VI. De restitutione majorum viginti quinque annis, ex causa absentiæ aut alterius cujuslibet impedimenti.
    • Prima pars edicti, qua absentes restituuntur.
    • § 1. Quibus subveniatur ex hac Edicti parte.
    • § 2. Adversus quos detur hæc restitutio.
    • § 3. In quibus et intra quod tempus restituantur personæ supra dictæ, et quomodo.
    • Secunda pars edicti: Qua restitutio datur contra absentes, qui conveniri non potuerunt.
    • Tertia pars edicti: Qua restitutio datur quum per Magistratus factum, actio exempta est.
    • Ultima pars edicti.: Si alia mihi justa causa videbitur.
    • ARTICULUS VII. De Alienatione Judicii mutandi causa facta.
    • SECTIO V. De Actionibus aliarum actionum præparatoriis.
    • ACTICULUS I. De actione Ad exhibendum.
    • ARTICULUS II. De Interrogatoriis actionibus.
    • § 1. Quibus casibus, et de qua re his locus sit.
    • § 2. De effectu interrogationis in Jure.
    • §3. Quæ requirantur ut ex falsa in Jure responsione obligetur quis, et arga quem.
    • De Interdictis.
    • SECTIO I. De Interdictis in genere.
    • § 1. Divisiones et regulx generales circa Interdicta
    • § 2. Speciales regulæ circa Interdicta restitutoria, item annalia.
    • SECTIO II. De præcipuis singularibus Interdictorum speciebus.
    • ARTICULUS I. De Interdictis de Vi.
    • § 1. Quando locus sit interdicto Unde vi.
    • § 2. Quando locus sit Interdicto De vi armata.
    • § 3. Circa quas res his Interdictis locus sit et adversus quem.
    • § 4. Quid veniat in his Interdictis.
    • ARTICULUS II. De Interdicto Uti possidetis.
    • § 1. Quale sit, quando huic locus sit; et de qua re.
    • § 2 Cui detur necne.
    • § 3. Quid veniat in hoc Interdicto.
    • § 4. De Interdicte De superficie.
    • ARTICULUS III. De Interdictis de usu servitutum.
    • ARTICULUS IV. De Interdicto Quod vi aut clam.
    • § 1. Quando videatur Vi aut Clam factum.
    • § 2. Ad quæ opera hoc interdictum pertineat.
    • § 3. Quibus hoc Interdictum competat.
    • § 4. Quid hoc Interdicto teneatur, et quatenus.
    • § 5. Quamdiu duret; et an, et quibus exceptionibus excludatur
    • ARTICULUS V. De Precario.
    • § 1. De natura Precarii.
    • § 2. De Interdicto De Precario.
    • ARTICULUS VI. De Interdictis De liberis exhibendis, et Ducendis.
    • De quibusdam Remediis Prætoriis, quæ vice Actionum sunt.
    • ARTICULUS I. De operis novi nuntiatione.
    • § 1. Ad quæ opera hoc Edictum pertineat.
    • § 2. Ex quibus causis fiat nuntiatio novi operis.
    • § 3. Cui competat Operis novi nuntiatio, et adversus quem.
    • § 4. Ubi quando, cui, a quibus, et per quem, et quomodo, nuntiatio fieri debeat.
    • § 5. De effectu nuntiationis novi operis
    • § 6 Quibus modis extinguatur nuntiatio.
    • ARTICULUS II. De stipulatione damni infecti.
    • § 1. Ad quas damni futuri species pertineat.
    • § 2. Quibus hæc cautio et a quibus debeatur, et quatenus.
    • § 3. Qualis debeat esse stipulatio, quando committatur, et ad quæ porrigatur.
    • § 4. De actione quæ ex stipulatione Damni infecti descendit.
    • § 5. Ad quos magistratus pertineat cognitio de interponenda stipulatione Damni infecti, et decreto de ea re.
    • § 6. De primo decreto, quo imperatur missio in possessionem ædium ejus qui non cavet.
    • § 7. De secundo decreto quo missus in possessionem, ædes possidere et sibi habere jubetur.
    • § 8. De Damno dato, antequam peteretur stipulatio Damni infecti.
    • ARTICULUS III. De actione Aquæ pluviæ arcendæ.
    • De Criminalibus judiciis, sive Publicis, sive extraordinariis.
    • ARTICULUS I. De Accusationibus.
    • § 1. Qui accusare possint necne, et qui accusari.
    • § 2. Apud quem Magistratum accusatio instituenda, et de eligendo inter plures accusatore, item de libello accusationis.
    • § 3. An per procuratorem quis stare in publico judicio possit.
    • § 4. De Accusationis abolitione.
    • § 5 De Senatusconsulto Turpilliano contra tergiversatores accusatores.
    • § 6. De accusatore calumniatore, item de de prævaricatore.
    • § 7. De reo qui accusatorum corrupit.
    • § 8. Quando extinguatur accusatio, et an bis moveri possit.
    • ARTICULUS II. (Per errorem III. et sic de seqq.) De custodia reorum.
    • ARTICULUS III. De questionibus tam testium quam reorum.
    • § 1. In quibus causis, et de quibus reorum aut testium personis questio habenda sit necne.
    • § 2. Pro quo et adversus quem quis questioni subjici aut in testimonium admitti possit.
    • § 3. Quando ad quæstionem deveniendum
    • § 4. Quæ in questione observentur, et quæ sit ejus fides.
    • ARTICULUS IV. De Pænis.
    • § 1. De Pænis capita libus.
    • § 2. De Relegatione.
    • § 3. De Pænis quœ cærcititionem corporis continent, item de pecuniariis.
    • § 4. De Pænis quæ in dignitatis depositione aut interdictione consistunt.
    • § 5. Quæ aliæ pænæ reprobentur.
    • § 6. Quomodo æstimetur natura aut atrocitas criminis, in irroganda pæna.
    • § 7. De æstimando probationum modo.
    • § 8. An pæna relinquatur arbitrio judicis, et quomodo æstimetur.
    • § 9. De inspicienda conditione personæ circa pænam.
    • § 10. De executione pænæ.
    • § 11. De Pæna non obtemperatium augenda.
    • ARTICULUS V. De bonis damnatorum, et eorum qui sibi mortem consciverunt; et de cadaveribus eorum.
    • § 1. Quando, ex quo tempore, et quæ bona damnatorum publicentur.
    • § 2. De his quæ a publicatione excipiuntur.
    • § 3. De bonis eorum qui sibi mortem consciverunt.
    • § 4. De Cadaveribus damnatorum.
    • ARTICULUS VI. De reis absentibus et contumacibus.
    • ARTICULUS VII. De restitutione in integrum, capitalem Sententiam passis concessa.
    • ARTICULUS VIII. De variis singularibus judiciorum publicorum speciebus.
    • § 1. De Crimine Majestatis.
    • § 2. De Lege julia DE Adulteriis.
    • § 3. De Publicis judiciis Legis Juliæ DE VI.
    • § 4. De Lege Cornelia DE Sicariis, veneficiis, incendiariis, etc.
    • § 5. Le Lege Pompeia DE Parricidiis.
    • § 6. De Lege Cornelia DE Falsis, et Senatus consulto Liboniano; et variis Falsi speciebus.
    • § 7. De variis aliis publicis judiciis.
    • De nonnullis capitibus ad Jus publicum pertinentibus.
    • De Romano Principe, Magistratibus, eorum Legatis et Assessoribus.
    • ARTICULUS I. De Romano Principe.
    • ARTICULUS II. De Provinciarum distinctione et de officio Magistratuum præsertim provincialium.
    • ARTICULUS III. De Legatis, et Assessoribus.
    • § 1. De Legato Proconsulis.
    • § 2. De Assessoribus, seu Jurisconsultis qui Magistratibus assidebant.
    • De Re militari.
    • § 1. Qui possint nomen dare militiæ.
    • § 2. Quæ militibus interdicantur, et de delictis militaribus.
    • § 3. De Officio regentis exercitum.
    • § 4. De variis missionibus ex militia.
    • De Fisco, Civitatibus et Collegiis.
    • SECTIO I. De fisco.
    • ARTICULUS I. De privilegiis fisci; et contra in quibus causis deteriori jure utatur; item quas dilationes det debitoribus.
    • ARTICULUS II. De Nuntiationibus ad fiscum.
    • § 1. Qui sint, et qui possint esse delatores.
    • § 2. Intra quod tempus delationes admittantur.
    • § 3. De Delatoris obligatione, et ejus pæna si delationem non impleverit.
    • § 4. De Officio judicis qui de delatione cognoscit, et de pæna ejus qui delatorem corrupit.
    • § 5. De distractione rerum publicatarum.
    • § 6. De his qui se deferunt.
    • ARTICULUS III. De Vectigalibus.
    • § 1. Pro quibus mercibus, a quibus et quale vectigal pendendum sit.
    • § 2. De Pæna Commis, seu confiscationis, ob non professas merces vectigali obnoxias, aliasve causas; et de effectu Commissi.
    • § 3. De conductione vectigalium.
    • SECTIO II. De jure Universitatum, civitatum scilicet et collegiorum.
    • ARTICULUS I. De earum natura et privilegiis; et quatenus cuique liceat coire in Collegium.
    • § 1. De natura Universitatum.
    • § 2. De Privilegiis universitatum, et maxime civitatum; et ad quæ non porrigantur.
    • § 3. Quatenus cuique liceat coire in collegium.
    • ARTICULUS II. De officio et obligatione curatorum Reipublicæ.
    • § 1. De Officio curatoris.
    • § 2. Quatenus ex facto curatoris Respublica obligetur
    • § 3. De obligatione administratoris Reipublicæ.
    • ARTICULUS III. De his qui accedant obligationi curatoris.
    • § 1. De Fidejussoribus et nominatoribus administratorum Reipublicæ.
    • § 2. De collega administratoris.
    • § 3. Quo ordine conveniantur qui obligationi administratoris accedunt.
    • ARTICULUS IV. De Muneribus et honoribus civitatum.
    • § 1. Quibus deferri possint honores et munera.
    • § 2. Quæ observari debeant circa nominationem ad honores et munera.
    • § 3. De necessitate obeundi muneris, et ex quo quis fungi possit.
    • § 4. De causis quæ excusationem a muneribus tribuunt.
    • § 5. lmmunitas a muneribus concessa, ad quas munerum species regulariter pertineat; et mira quas personas concludatur jus immunitatis.
    • § 6. De immunitatis effectu.
    • § 7. De munere legationis.
    • ARTICULUS V. De Curiis municipiorum.
    • § 1. Quo quisque ordine in Albo Curiæ scribatur, aut sententiam dicat; et quibus non competat jus suffragii.
    • § 2. De Decretis curiarum.
    • ARTICULUS VI. De Operibus publicis civitatum.
    • FINIS INDICIS DIVISIONUM.

Editions of this work

Livres60 documents2 digitized documents

Documents d'archives et manuscrits5 documents4 digitized documents

Documents about this work

Documents about the work Digeste

Pages in data.bnf.fr

Related authors

This page in data.bnf.fr lab

  • This experimenting space presents innovating visualizations of data.bnf.fr data: diagrams, timelines, maps. This data is available and freely usable (Open license), in RDF or JSON.

Sources and references

Sources

  • Encycl. universalis : forme française retenue (2006-08-29) (This site has been archived by the BnF since the 10/05/2000)
    DOC / Vittorio Volpi, 1994 (sous : Corpus iuris civilis. II) : forme latine retenue
  • Larousse 19e s. (sous : Corpus) : Digeste ou Pandectes
    GDEL (sous : Corpus juris civilis) : id.
    Dictionnaire des auteurs grecs et latins de l'Antiquité et du Moyen âge / Wolfgang Buchwald, Armin Hohlweg, Otto Prinz, 1991 (sous : Corpus iuris civilis) : Digestes
    Manuel d'études byzantines / par Otto Mazal, 1995, p. 176 : Digestes (Pandectes)
    LCNA 1977-1986 et 1987-1994 : Digesta
    Der kleine Pauly : Digesta
    The Oxford dictionary of Byzantium / dir. Alexander P. Kazhdan, 1991 : Digest
  • BN Cat. gén. (sous : Justinien Ier, empereur) : Digesta seu Pandectae

Variants of the title

  • Digeste de Justinien (français)
  • Digeste ou Pandecte (français)
  • Digeste ou Pandectes (français)
  • Digestes (français)
  • Pandecte (français)
  • Pandectes (français)
  • Digesta seu Pandectae (latin)
  • Digesta sive Pandecta juris (latin)
  • Pandecta juris (latin)
  • Pandectae (latin)
  • Pandectae Justinianeae (latin)
  • Digest (anglais)
  • Digesti o Pandette (italien)